«Τα καταφερνω ως εμπορος, δεν ειμαι μικρος. Στην γειτονια μας δουλευουν κι αλλα παιδια»

Ο Εβρέ απλώνει τον πάγκο του. Στη συνέχεια από ένα μεγάλο σάκο που είναι αφημένος στο πλάι βγάζει την πραμάτεια του και την τοποθετεί με σειρά και τάξη. «Πουλάω γυαλιά ηλίου για παιδιά» δηλώνει στον «Κόσμο» και αμέσως προσθέτει: «Είμαι έμπορας προσωρινά. Όταν θα μεγαλώσω θα κάνω κάτι άλλο». Οι πελάτες νομίζουν ότι κάποιος άλλος είναι αυτός που πουλάει τα προϊόντα του πάγκου και όχι ο μικρούλης Εβρέ. Εκείνος, χωρίς να πτοείται από τα σχόλια και τις αντιδράσεις τους, σπεύδει να διαφημίσει την πραμάτεια του. Κι όταν τον ρωτά ο «Κόσμος» ποιο είναι το μυστικό ενός καλού έμπορα σπεύδει να απαντήσει: «Να προσέχει να μην τον κλέβουν οι άλλοι».

Πόσο χρονών είσαι Εβρέ;

Οκτώ ετών. Πηγαίνω στην πρώτη τάξη.

Και ποια είναι η δουλειά σου ακριβώς;

Έχω δικό μου πάγκο και πουλάω γυαλιά. Γυαλιά όχι για μεγάλους, αλλά για μικρά παιδιά.

Πόσο κάνει το ένα;

Ένα ευρώ το ένα. Φωνάζω: «Γυαλιά πουλάω, γυαλιά για μικρά παιδιά».

Ρέστα ξέρεις να δίνεις;

Ξέρω. «Ένα ευρώ κύριε» τους λέω και οι περισσότεροι έχουν έτοιμο ένα ευρώ και μου το δίνουν. Αν δώσουν παραπάνω ανοίγω το πορτοφόλι και δίνω ρέστα. Προσέχω πάντα να μην κάνω λάθος, να μην βάλω το μαγαζί μας μέσα.

Οι πελάτες σου είναι μικρά παιδιά δηλαδή;

Ναι, αλλά δεν αγοράζουν εκείνα. Οι γονείς τους αγοράζουν, τα μικρά παιδιά δεν έχουν λεφτά.

Εσύ έχεις και μαγαζί όμως…

Άλλο εγώ, ο μπαμπάς δουλεύει στα πλαστικά και η μαμά σε μαγαζί που βγάζει ούζο. Δεν έχει όμως πάντα δουλειά, έτσι βγαίνουμε και για άλλα μεροκάματα. Τι να κάνουμε; Δύσκολη η ζωή.

Ποιος το λέει αυτό;

Ο μπαμπάς μου. Τα καταφέρνω ως έμπορος, δεν είμαι μικρός. Στη γειτονιά μας δουλεύουν κι άλλα παιδιά. Εγώ τουλάχιστον έχω και τους γονείς μου. Άλλα παιδιά που ξέρω πηγαίνουν μόνα.

Με το εμπόριο θα ασχολείσαι κι όταν μεγαλώσεις;

Όχι, όταν μεγαλώσω θα αφήσω το εμπόριο. Θα γίνω ποδοσφαιριστής, μού αρέσει πολύ η μπάλα. Να, όταν δουλεύω στεναχωριέμαι που δεν έχω χρόνο για ποδόσφαιρο. Μετά θα γίνω και αστυνομικός. Τους βλέπω που έρχονται και στα παζάρια, μ΄ αρέσουν πολύ οι στολές τους.

Σε ποιο σχολείο πηγαίνεις Εβρέ;

Στο τρίτο δημοτικό Σχολείο Ξάνθης. Είμαστε τα πρωτάκια, έτσι λένε του χρόνου θα είμαστε μεγάλοι. Καλά περνάω στο σχολείο, παίζω στα διαλείμματα με τα άλλα παιδιά. Λίγο δυσκολεύομαι στο: «Σκέφτομαι και Γράφω».

Με τη δασκάλα σου τα πας καλά;

Η κυρία Χρυσάνθη είναι πολύ καλή, μάς αγαπάει όλους. Στα μαθηματικά είμαι πολύ καλός, η δασκάλα μου μου το λέει. «Μπράβο Εβρέ» λέει και μερικές φορές μας φιλά στο μάγουλο.

Τα χρήματα που βγάζεις στη δουλειά σου σε ποιον τα δίνεις;

Στο μπαμπά μου τα δίνω τα χρήματα. Κι εκείνος παίρνει πράγματα για το σπίτι, φαγητό, ρούχα. Ό,τι χρειαζόμαστε ο μπαμπάς τα αγοράζει.

Σου λένε κάτι;

Μου λένε μπράβο. «Εβρέ, εσύ έβγαλες περισσότερα από εμάς» μου λένε, αστεία γιατί εκείνοι είναι καλύτεροι στη δουλειά.

Εσύ είσαι χαρούμενος στη δουλειά; Ή μήπως στεναχωριέσαι για κάτι;

Χαίρομαι κι εγώ. Αλλά μερικές φορές με τους μεγάλους βαριέμαι κιόλας. Αν είχα λίγο περισσότερο χρόνο για παιχνίδι θα μου άρεσε περισσότερο.

Δεν μου είπες, οι πελάτες πώς αντιδρούν;

Ξαφνιάζονται όταν με βλέπουν. «Μικρέ πού είναι οι γονείς σου;» με ρωτούν. Νομίζουν ότι δεν πουλώ εγώ, αλλά κάποιος άλλος κι όταν τους λέω εγώ είμαι ο έμπορος γελούν.

Έτυχε ποτέ να σε στεναχωρήσει κάποιος στη δουλειά;

Όχι, στεναχωριέμαι μόνο όταν βλέπω τα παιδιά να ζητιανεύουν. Δεν έχουν γονείς; Κρίμα. Αν είχαν μια δουλειά σαν κι εμένα, σκέφτομαι, θα ήταν καλύτερα.

Τι κάνει ένας καλός έμπορος για να έχει κέρδη; Ποιο είναι το μυστικό του;

Να προσέχει να μην τον κλέβουν οι άλλοι.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.