Συστρατευομαι σε μια νεα συλλογικοτητα

Η καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνικής Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, υποψήφια βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ στην τέταρτη θέση, Θάλεια Δραγώνα μίλησε στην εκπομπή «Βομβιστές Δυτικών Προαστίων» του ράδιο «Παρατηρητής» για την απόφασή της να εμπλακεί στην πολιτική. Το τίμημα ήταν η υποχρεωτική αποδέσμευσή της από το πρόγραμμα «Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων» με το οποίο συνδέθηκε στενά, καθώς διατέλεσε μαζί με την κ. Φραγκουδάκη επιστημονική υπεύθυνη επί χρόνια και αφιερώθηκε σ’ αυτό με μεγάλη αγάπη. Όπως είπε χαρακτηριστικά «στη Θράκη έχω αφήσει ένα κομμάτι του εαυτού μου που δεν γυρνάει πίσω».

ΠτΘ: κ. Δραγώνα, είστε πολύ γνωστή στη Θράκη μέσα από το πρόγραμμα «Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων» το οποίο διαρκεί πολλά χρόνια, επομένως γνωρίζετε την περιοχή. Η αλήθεια είναι ότι η υποψηφιότητά σας μας εξέπληξε. Θα ήθελα να μας πείτε πώς προέκυψε η σχέση με την πολιτική και η αποδοχή της υποψηφιότητάς σας με το ΠΑΣΟΚ.

Θ.Δ.: Πράγματι, δεν ήμουν ποτέ στην ενεργό πολιτική, όμως, η ζωή των ανθρώπων που έχουν μια δημόσια εικόνα είναι συνδεδεμένη με την πολιτική πράξη αλλά όχι με την ενεργό πολιτική. Σε όλη μου τη ζωή, είτε μέσα είτε έξω από το πανεπιστήμιο, έχω μάθει να παρεμβαίνω και να έχω ένα κρυφό πόθο – ίσως και ουτοπιστικό μερικές φορές – το στραβό να το κάνω ίσιο.

Η συνεργασία μου με τον Γιώργο Παπανδρέου ξεκινάει από τα χρόνια που ήταν υπουργός Παιδείας. Έχω συμμετάσχει σε πολλές επιτροπές, στο στήσιμο του Ανοιχτού Πανεπιστημίου που ήταν δικό του δημιούργημα και ήμουν από τα κεντρικά πρόσωπα που έκαναν το νομοθέτημα για τη διαπολιτισμική εκπαίδευση για το 1995- 6. Από εκεί ξεπήδησε και το ενδιαφέρον του Γιώργου Παπανδρέου για να κάνει κάτι στην πράξη στη Θράκη, στο χώρο της εκπαίδευσης.

Το πρόγραμμα «Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων», στο οποίο είχα την τιμή να είμαι μαζί με την κ. Φραγκουδάκη, επιστημονική υπεύθυνη επί τόσα χρόνια, ξεκίνησε προσωπικά από τον Γ. Παπανδρέου, οπότε υπό αυτή την έννοια βρέθηκα σήμερα σ’ αυτή τη θέση.

Έπειτα, ως γνωστό ο Γ. Παπανδρέου έχει μια αδυναμία στις γυναίκες και στα νέα πρόσωπα. Είμαι ένας άνθρωπος που πιστεύω πολύ στη συλλογικότητα κι αυτό το γνωρίζουν οι άνθρωποι που με έζησαν στη Θράκη. Δε νομίζω ότι επιτρέπεται στη σημερινή εποχή, στο δημόσιο πεδίο, να είμαστε μόνοι.

Έναν αγώνα για έναν καινούριο πολιτικό πολιτισμό, που πρέπει να είναι μια εντολή για όλους τους ανθρώπους που ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ψυχοκοινωνικής υγείας, των κοινωνικών ανισοτήτων, της κοινωνίας των πολιτών, θεωρώ ότι έχω κάτι να δώσω.

ΠτΘ: Θα ήθελα να μού μιλήσετε για τη σχέση που εκτιμάτε ότι αναπτύσσει μια γυναίκα με την πολιτική που είναι ενεργή επαγγελματικά, έχει καταφέρει να φτάσει στη θέση της καθηγήτριας πανεπιστημίου και ξαφνικά βρίσκεται αντιμέτωπη με την πολιτική. Είναι διαφορετική η φωνή που μπορεί ν’ αρθρώσει μια γυναίκα και της επιτρέπεται να το κάνει, μια και είναι αρκετά ανδροκρατούμενα τα χαρακτηριστικά της πολιτικής;

Θ.Δ.: Δεν το γνωρίζω ακόμη αλλά θα πρέπει να είναι πιο δύσκολα, παρόλο που ο Γ. Παπανδρέου πιστεύει πολύ στις γυναίκες. Πάντα, όμως, ήταν δύσκολα και στο πανεπιστήμιο. Διατέλεσα μέλος της Συγκλήτου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών – γιατί είμαι πολλά χρόνια πρόεδρος στο Τμήμα μου – και δε νομίζω ότι η φωνή μιας γυναίκας είναι το ίδιο δυνατή με τη φωνή ενός άντρα, γι’ αυτό και πρέπει να την υψώσει δυνατά ή να βρει έναν άλλο τρόπο να την υψώσει, ο οποίος να της προσδίδει κύρος. Θεωρώ ότι χρειάζεται πιο έντονο κόπο μια γυναίκα να γίνει σεβαστή.

Έπειτα, μια γυναίκα έχει άλλο τύπο να επενδύει τα πράγματα. Θα πρέπει να σας πω ότι η στροφή που κάνω αυτή τη στιγμή μού στοιχίζει πάρα πολύ στη δουλειά μου, στο πανεπιστήμιο, μου στοιχίζει το ότι δε θα συμμετέχω στο πρόγραμμα για την εκπαίδευση των παιδιών της μειονότητας.

ΠτΘ: Αυτό συνδέεται με την επιλογή σας ν’ ασχοληθείτε με την πολιτική στη συγκεκριμένη φάση ή είχατε ήδη διακόψει τη σχέση με το πρόγραμμα;

Θ.Δ.: Δεν είχα διακόψει καθόλου τη σχέση με το πρόγραμμα, η σχέση ήταν δυνατή κι έχει μια θέση δυνατή, ίσως τη μεγαλύτερη από ό,τι έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου. Δε νομίζω ότι έχω επενδύσει ποτέ με τόσο πάθος κι έχω αγαπήσει κάτι που κάνω, το οποίο ήταν και πολύ δύσκολο. Άρα, μού λείπει πάρα πολύ το ότι πρέπει να το αφήσω. Δεν υπήρχε περίπτωση όσο το επέτρεπαν οι καταστάσεις και η πολιτεία με επέλεγε να κάνω πίσω, αλλά τώρα γίνεται αναγκαστικά. Το έργο θα συνεχιστεί για μια ακόμη χρονιά, κάτω από την επιστημονική ευθύνη της Άννας Φραγκουδάκη, εξάλλου έχουμε δεκάδες άξιους συνεργάτες. Μέσα από τη νέα μου ιδιότητα θα συνεχίσω ν’ ασχολούμαι με τα θέματα της μειονότητας.

Απογοήτευση στους πολίτες

ΠτΘ: Οι συγκεκριμένες εκλογές θεωρούνται ντέρμπι. Πώς βλέπετε το κλίμα στην Αθήνα;

Θ.Δ.: Είναι εξαιρετικά περίεργες εκλογές. Άρχισαν με μια πονηριά, ότι θα τρέξουμε αρκετά γρήγορα στις κάλπες και θα είναι βουβές, δε θα προλάβουμε να το πάρουμε είδηση, ότι θα «μας πιάσουν στον ύπνο». Βέβαια, δεν είναι έτσι, λόγω των φρικαλέων τραγικών γεγονότων που ζήσαμε και δημιούργησαν για την Ελλάδα ένα «πριν» κι ένα «μετά». Αυτά που συνέβησαν τον τελευταίο καιρό είναι ένα ορόσημο που θα το θυμάται η Ελλάδα, θα το φέρει σαν μια μεγάλη ουλή πάνω στο σώμα της.

Όλα αυτά θεωρώ ότι επηρέασαν σημαντικά το προεκλογικό κλίμα. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι υπάρχει μια αδιαφορία, η οποία είναι μια αρνητική εκδοχή. Δεν είναι ότι οι πολίτες δεν ενδιαφέρονται να πάνε να ψηφίσουν, είναι ότι είναι πολύ απογοητευμένοι.

ΠτΘ: Αισθάνεστε αμήχανα ως υποψήφια απέναντι στην αμηχανία του κόσμου;

Θ.Δ.: Η θέση του ψηφοδελτίου Επικρατείας είναι μια ειδική θέση που υφίσταται θεσμικά. Είναι μια θέση «αμήχανη», γιατί επιλέγονται – κύρια δεν επιλέγονται πολιτικά πρόσωπα – αλλά άτομα που βρίσκονται μέσα σε μια ομάδα που έχει ιδρώσει, παλέψει πολλά χρόνια σε άλλους στίβους.

Από την πρώτη στιγμή δημιουργεί μια αμηχανία, γιατί είσαι ένας outsider, ένας ξένος. Πρέπει να περάσει καιρός, να πειστούν οι συνεργάτες σου, οι άνθρωποι με τους οποίους θα βρεθείς στον ίδιο χώρο ότι δικαιωματικά την πήρες αυτήν την τόσο τιμητική θέση, ότι την αξίζεις και καλώς σ’ εμπιστεύτηκε ο πρόεδρος του κόμματος και το κόμμα. Όταν είσαι ένας υπεύθυνος άνθρωπος έχεις την έγνοια «θα καταφέρω να ανταποκριθώ σ’ αυτό που επελέγην ή ήρθα «αλεξιπτωτιστικά» στη θέση». Πιστεύω ότι κάπως έτσι πρέπει να αισθάνονται και τα άλλα μέλη του ψηφοδελτίου Επικρατείας που δεν είναι μάχιμοι πολιτικοί.

ΠτΘ: Θα ήθελα ένα σχόλιο σχετικά με τη δήλωση του πρωθυπουργού στο debate ότι η ΝΔ δεν πρόκειται να συνεργαστεί με κανένα κόμμα και ότι θα πάμε σε νέο γύρο εκλογών αν δεν υπάρξει αυτοδυναμία. Δεν είπε με βεβαιότητα ότι η ΝΔ θα έχει αυτοδυναμία, όπως την προηγούμενη φορά που η ΝΔ ήταν το πρώτο κόμμα με βάση τις δημοσκοπήσεις.

Θ.Δ.: Προφανώς, αυτό που βγήκε είναι ότι υπάρχει μια αμφιβολία, χωρίς αυτό να είναι κακό στη στάση ενός πολιτικού. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μετράνε σημειολογικά σ’ αυτό το debate. Το ένα είναι το «θα είμαι οπωσδήποτε πρωθυπουργός» και το άλλο «αν θα είμαι πρωθυπουργός». Δε με ενόχλησε. Αυτό που με ακούμπησε αρνητικά ήταν ότι εάν δεν γίνει αυτό που επιθυμεί δεν πρόκειται να συμβάλλει με μια κάποια πολιτική συνεργασία αλλά ότι θα ξαναπάει σε εκλογές, κάτι που είναι πολύ δύσκολο για τη χώρα. Θα είναι μια μεγάλη αναταραχή. Πολλοί έκαναν λόγο για εκβιασμό, με την έννοια του «αν δε με ψηφίσετε θα ταλαιπωρηθείτε και θα ταλαιπωρηθούμε όλοι μαζί». Αυτός ο τόνος κι αυτή η εκδοχή δε μ’ αρέσει.

Ο τρόπος με τον οποίο το debate είναι στημένο δεν είναι ικανοποιητικός. Δεν αφήνει στον κόσμο μια γεύση ότι πραγματικά υπάρχει ένας ζωντανός διάλογος. Βέβαια, θα πρέπει να σκεφτούμε ότι είναι άχαροι αυτοί οι παραταγμένοι δημοσιογράφοι, αλλά το γεγονός είναι ότι το κόμμα που θα πάρει την πλειοψηφία αλλά και το κόμμα που παίρνει 1% έχουν ακριβώς τον ίδιο χρόνο. Αυτό έχει μια δημοκρατική διάσταση.

Αν θυμηθούμε το debate μεταξύ Σαρκοζί και Σεγκολέν είχε μια ζωντάνια αλλά το συγκεκριμένο δύσκολα μπορούσε να ελκύσει με τον τρόπο που ήταν στημένο.

Από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ μια από τις δεξιότητες που πρέπει να καλλιεργήσουν οι πολίτες και συνεχώς προβάλλεται είναι η λέξη διάλογος. Μιλάμε όλοι για διάλογο και διάλογος δεν γίνεται, όπως συνέβη στην αναταραχή του χώρου της εκπαίδευσης, όπου η λέξη «διάλογος» ήταν η πλέον χρησιμοποιημένη και η ελάχιστα χρησιμοποιούμενη.

ΠτΘ: κ. Δραγώνα σας ευχαριστώ πολύ, εύχομαι ένα καλό πολιτισμένο πολιτικό αγώνα.

Θ.Δ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ. Έναν αγώνα για έναν καινούριο πολιτικό πολιτισμό, που πρέπει να είναι μια εντολή για όλους τους ανθρώπους που θα μπουν στη Βουλή.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.