Συνεχεια διαλογου

Γιώργος Γεωργίου, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, Συνταξιούχος αυτοκινητιστής, π. πρόεδρος του Σωματείου Συνταξιούχων ΙΚΑ

Τάσος Χαρτοματζίδης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, εργάτης, μέλος της Γραμματείας Ροδόπης του ΠΑΜΕ

Θανάσης Καδρούδης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, Συνταξιούχος δάσκαλος, πρόεδρος Επ. Ειρήνης Ροδόπης, π.μέλος Δ.Σ. Συλλόγων Δασκάλων και Νηπιαγωγών Ροδόπης

Τάσος Γκλαβάνης, υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, Συνταξιούχος βιομηχανικός εργάτης, μέλος της Γραμματείας Ροδόπης του ΠΑΜΕ

ΠτΘ: Θεωρείτε χρήσιμες τις πολιτικές συσπειρώσεις και την ψήφο των πολιτών στις εκλογές με βάση τη θρησκεία;
Γιώργος Γεωργίου: Το ζήτημα είναι αν αυτές ή οι οποιεσδήποτε συσπειρώσεις ανταποκρίνονται στον πραγματικό διαχωρισμό της κοινωνίας. Αν εκφράζουν τις ανάγκες, τις επιδιώξεις, τους πόθους των πολιτών. Ο συμπολίτης που είναι άνεργος που δεν έχει τα χρήματα να αγοράσει πετρέλαιο, ο αγρότης που η παραγωγή του δεν καλύπτει τα έξοδα του, ο επαγγελματίας που βλέπει να συρρικνώνεται ο τζίρος του έχει καμία σημασία αν πιστεύει στα άλφα ή βήτα θρησκευτικό δόγμα; Θεωρώ επομένως ότι κάθε διαχωρισμός με βάση το φύλο, την εθνικότητα, την θρησκεία είναι τεχνητός, χρησιμοποιείται δε τεχνηέντως οφείλω να ομολογήσω με σκοπό την απόκρυψη των πραγματικών διαφορών που υπάρχουν στην κοινωνία και διακρίνονται απ τον τρόπο που κάποιος κερδίζει τα προς το ζην δηλ. την θέση που κατέχει στην παραγωγή, αν κατέχει ή όχι μέσα παραγωγής αν εργάζεται ή όχι. Κάθε άλλος διαχωρισμός δεν είναι πραγματικός και οι πολίτες δεν πρέπει να παρασυρθούν από τέτοιες κινήσεις που κάθε άλλο παρά μπορούν να εκφράσουν τις πραγματικές τους ανάγκες.
Τάσος Χαρτοματσίδης: Οι συμμαχίες των εργαζομένων πρέπει να είναι ταξικές. Τότε είναι χρήσιμες για το λαό. Η διαφορετική θρησκεία, γλώσσα, καταγωγή κ.λ.π. πρέπει να είναι γέφυρα φιλίας μεταξύ των ανθρώπων, των λαών και όχι αιτία πολέμου, όπως είχαμε ακόμη και στο πρόσφατο παρελθόν. Οι εργαζόμενοι όποιας θρησκείας και αν είναι, είναι αυτοί που τους εκμεταλλεύεται όποιας θρησκείας κι αν είναι ο καπιταλιστής. Αυτούς και μόνον αυτούς εξυπηρετούν να γίνονται τέτοιες συμμαχίες για να διασπούν την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα… Με τους εκπροσώπους τους, πολιτικούς, κυβερνήσεις, κόμματα κ.λ.π. φτιάχνουν αντεργατικούς, αντιλαϊκούς νόμους, βγάζουν παράνομες απεργίες στήνουν αγροτοδικεία, μαθητοδικεία και οδηγούν το λαό στην εξαθλίωση μεθοδικά και συνειδητά. Οι εργαζόμενοι, η εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα, οι φτωχοί αγρότες, οι ΕΒΕ, οι άνεργοι, οι γυναίκες, οι νέοι κι οι μετανάστες ένα δρόμο έχουν να διαλέξουν: το δρόμο της αντίστασης, της ρήξης, της ανατροπής. Γι’ αυτό όλα αυτά τα χρόνια πολεμούν και παλεύουν ταξικά για το φτιάξιμο του μετώπου για λαϊκή εξουσία, λαϊκή οικονομία με κεντρικό σχεδιασμό..
Θανάσης Καδρούδης: Όχι, γιατί πιστεύω πως οι πολιτικές συσπειρώσεις πρέπει να γίνονται με βάση τα λαϊκά προβλήματα που απασχολούν τους εργαζόμενους ανεξάρτητα γλώσσας, θρησκείας και καταγωγής.
Τάσος Γκλαβάνης: Καταρχήν το δικαίωμα της ανεξιθρησκίας και η ελεύθερη και απρόσκοπτη διακίνηση των θρησκευτικών πεποιθήσεων είναι το δικαίωμα του κάθε πολίτη. Για ευνόητους λόγους όταν αυτό το αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός γίνεται αντικείμενο πολιτικής και κομματικής εκμετάλλευσης με βρίσκει αντίθετο. Ένας πολιτιστικός σύλλογος δικαιολογημένα συσπειρώνει ανθρώπους με την ίδια θρησκεία και κοινή καταγωγή. Στις βουλευτικές ή τοπικές εκλογές το κριτήριο των πολιτών πρέπει να πατάει πάνω στην ταξική- κοινωνική του θέση στην αλυσίδα της οικονομικής παραγωγής. Η κοινωνία μας είναι ταξική. Κάθε χρόνος που περνά ειδικά τα τελευταία χρόνια με πολιτικές αποφάσεις και νόμους που σαρώνουν στοιχειώδη λαϊκά συμφέροντα δείχνει τον ταξικό της χαρακτήρα και τον ανειρήνευτο αγώνα ανάμεσα στην αστική τάξη και τον εργαζόμενο λαό. Κατά τη γνώμη μου ο κάθε πολίτης είναι υποχρεωμένος να αναγνωρίσει την κοινωνική του θέση στην ταξική μας κοινωνία, και να στρατευτεί με τους εκλογικούς συνδυασμούς που ξεκάθαρα, δίχως μισόλογα, σταθερά χωρίς πισωγυρίσματα και ασάφειες στο πρόγραμμά τους, δηλώνουν αποφασισμένοι και το έχουν αποδείξει με τους καθημερινούς τους αγώνες, να αγωνιστούν για τα δίκαια του εργαζόμενου λαού.

ΠτΘ: Ο εθνικισμός είναι αποδοτικό χαρτί σε κάθε είδους εκλογική αναμέτρηση και πώς κρίνετε τις αυξανόμενες εθνικιστικού τύπου εκπροσωπήσεις; Είναι σκόπιμες αλλά και χρήσιμες μήπως γιατί κινδυνεύει η «πατρίς»;
Γιώργος Γεωργίου: Η Κομοτηνή και η Ροδόπη έχει παραδοσιακά έναν πλούτο πολιτισμών βασισμένο στις θρησκευτικές κοινότητες των χριστιανών, των μουσουλμάνων και των αρμενίων. Τα τελευταία χρόνια προστέθηκαν και άλλες πολιτιστικές παραδόσεις με τον ερχομό των νεοπροσφύγων απ τις χώρες των πρώην σοβιετικών δημοκρατιών. Ιδιαίτερα στις περιόδους οικονομικής κρίσης όμως αυτός ο πλούτος κινδυνεύει να μετατραπεί σε φυτίλι ανάφλεξης αν δεν τηρηθούν οι λεπτές ισορροπίες που συνήθως είναι απαραίτητες για την ομαλή συμβίωση διαφόρων κοινοτήτων. Όσο αγαθές κι αν φαίνονται κι αν πραγματικά είναι οι προθέσεις ανθρώπων που αναλαμβάνουν πρωτοβουλία εθνικιστικών κινήσεων, στο τέλος συμφέροντα άσχετα με τα επιμέρους «εθνικά» ζητήματα υπεισέρχονται σ’ αυτά τα κινήματα. Είναι μόνο θρησκευτικός ο εμφύλιος που απ’ το 36 βιώνει η Ιρλανδία ή πράγματι υπάρχουν οικονομικά ζητήματα που χωρίζουν καθολικούς (Ιρλανδούς) και προτεστάντες (Εγγλέζους); Τι είχαν να χωρίσουν κροάτες, σέρβοι, μαυροβούνιοι, σλοβένοι; Βέβαια κάποια αιτία πάντα παρουσιάζεται. Είτε λέγεται ανισότητα ,είτε κίνδυνος από εσωτερικό εχθρό, είτε κίνδυνος για τις θέσεις εργασίας. Οι πολίτες της περιοχής μας είναι πάντα επιφυλακτικοί απέναντι σε τέτοιες κινήσεις, έχοντας και την δική τους πείρα αλλά και μελετώντας και την πείρα άλλων περιοχών και συνήθως απορρίπτουν αμφιλεγόμενες πρωτοβουλίες που μπορούν να διαταράξουν την ομαλή συμβίωση των κατοίκων της πόλης και της περιοχής μας.
Τάσος Χαρτοματσίδης: Σίγουρα ήταν και είναι όχι μόνο κρυφό ή αποδοτικό χαρτί, αλλά και κάτι παραπάνω: η χρησιμότητά τους τέτοιων σχημάτων εθνικιστικού τύπου έρχεται και δένει μετά από τα προβλήματα και την αγανάκτηση που έχει ο λαός. Το να προσπαθήσουν να βάλουν κολαούζο σε χωριό που φαίνεται. Αυτοί που οδήγησαν το λαό στην ανεργία, την εξαθλίωση, την αβεβαιότητα, την ανασφάλιστη εργασία των νέων, που θα πρέπει να εργάζονται πάνω από μισό αιώνα, αυτοί μιλάνε ότι κινδυνεύει η πατρίς; Αυτή η πατρίδα κινδυνεύει ή η οικογένεια τού μέχρι χτες εργαζόμενου, ανέργου τώρα, του ξεκληρισμένου καπνοπαραγωγού με μισή επιδότηση από φέτος, του οικοδόμου με το βιβλιάριο χωρίς ασφάλιση; Αυτόν χρησιμοποιήσανε όποτε θέλανε σε μαύρη εργασία, ανασφάλιστο και απλήρωτο κι όταν το χρειάζονται για να χτυπήσουν τα μεροκάματα το βάζουν ελεύθερα, ύστερα τον κυνηγάνε. Αυτή η πατρίς κινδυνεύει. Επί 75 χρόνια στη ΕΣΣΔ εκατοντάδες έθνη, φυλές με διαφορετική γλώσσα, θρησκεία, καταγωγή το είχαν απορρίψει αυτό το δίλημμα. Μετά από την αντεπανάσταση μια από τα ίδια. Γι’ αυτό όσο ποτέ άλλοτε, το σύνθημα: «προλετάριοι όλων των χωρών ενωθείτε» είναι επίκαιρο.
Θανάσης Καδρούδης: Ο εθνικισμός είναι επικίνδυνο χαρτί σε κάθε είδους εκλογικές αναμετρήσεις και οι αυξανόμενες εθνικιστικού τύπου εκπροσωπήσεις εγκυμονούν κινδύνους για το λαό..
Τάσος Γκλαβάνης: Πράγματι ο εθνικισμός σε ένα βαθμό συσπειρώνει δυνάμεις και στην ακραία του έκφραση έχει αιματοκυλίσει λαούς για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Όταν ο εθνικισμός είναι κριτήριο ψήφου στις εκλογές αποπροσανατολίζει τον εργαζόμενο λαό από τις αιτίες των οικονομικών και κοινωνικών του προβλημάτων, τον βάζει απέναντι στους συναδέλφους του που έχουν διαφορετική εθνική καταγωγή και ταυτίζει ο ίδιος τα συμφέροντα του με αυτούς που τον καταπιέζουν και εκμεταλλεύονται τον πλούτο που παράγει. Δηλαδή, με την αστική τάξη της δικής του εθνικής καταγωγής. Οι αυξανόμενες εθνικιστικού τύπου πολιτικές εκπροσωπήσεις καθοδηγούνται από τις οικονομικές και πολιτικές ηγεσίες της πλειοψηφίας και της μειονότητας. Αυτές οι ηγεσίες για να διασφαλισθούν τα οικονομικά τους συμφέροντα συνεργάζονται αρμονικά. Το ίδιο αρμονικά και σε συνεννόηση συνεργάζονται όταν προβάλλουν το εθνικιστικό χαρτί για να αποπροσανατολίσουν το λαό. Η πατρίδα δεν κινδυνεύει από τις εθνικές μειονότητες, τους μετανάστες που παράγουν πλούτο μαζί με τους εργαζόμενους, την αγροτιά, τους μικρομεσαίους. Η πατρίδα όσες φορές κινδύνεψε ή χρεοκόπησε το έπαθε από μια χούφτα ανθρώπους αφοσιωμένους στο κυνήγι του κέρδους και για διασφάλιση των δικών τους συμφερόντων.

ΠτΘ: Είναι δυνατό σε δημοκρατίες αστικού τύπου να υπάρξουν ριζοσπαστικά αυτοδιοικητικά υποδείγματα πολιτικής διαχείρισης με τοπικές πολιτικές αντιμετώπισης της ανεργίας, αυτοδιαχείρισης των μέσων μαζικής μεταφοράς, μοντέλα δηλαδή που εφαρμόστηκαν επιτυχώς σε γεωγραφικά διαμερίσματα λόγου χάριν της Ιταλίας;
Γιώργος Γεωργίου: Είναι δύσκολο αν όχι αδύνατο να στηθεί μία σοσιαλιστική όαση στην μέση μιας καπιταλιστικής ερήμου. Ίσως και αδύνατο. Αυτό δεν μειώνει ούτε κατ’ ελάχιστο την προσπάθεια κατ’ αρχή αντίστασης στα αντιλαϊκά μέτρα των τελευταίων κυβερνήσεων και μια που αναφέρθηκε το ζήτημα της ανεργίας, ποιος υποχρέωσε τους τοπικούς άρχοντες να συνυπογράψουν τα τοπικά σύμφωνα απασχόλησης, τις ελαστικές μορφές εργασίας την ανασφάλιστη εργασία, αλλά πέρα απ την αντίσταση μπορούν να προωθηθούν πραγματικά αναπτυξιακές για τον τόπο πολιτικές που θα βασίζονται στην οργάνωση της κοινωνίας και της παραγωγής στα μέτρα πάντα του δυνατού. Το Ταμάμ Εφέντη που χρησιμοποίησαν όλοι οι μέχρι σήμερα αυτοδιοικητικοί άρχοντες οδήγησε την περιοχή μας μαζί με την κυβερνητική πολιτική στις τελευταίες θέσεις στην ευρωζώνη. Εννοείται ότι χρειάζεται πραγματική λαϊκή οργάνωση επειδή κανείς δεν μαρτυράει ότι το σχέδιο «Καλλικράτης» προβλέπει αυστηρό έλεγχο κινήσεων και προγραμμάτων εγκεκριμένων απ’ την κεντρική κυβέρνηση και σε κάθε απόκλιση απλά κόβονται τα κονδύλια. Μια αυτοδιοίκηση λοιπόν που αντιστέκεται στα αντιλαϊκά μέτρα που έχει ως στόχο την ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων με προτεραιότητα την κάλυψη των αναγκών των πολιτών είναι αυτή που μπορεί να συνεισφέρει στον μέγιστο επιτρεπόμενο απ το καθεστώς στη βελτίωση της ζωής των συμπολιτών μας. Δυνάμεις που μέχρι τώρα έχουν δώσει σαφή δείγματα αγωνιστικότητας και αγώνα για τα δικαιώματα των εργαζομένων μπορούν με την αντίσταση αλλά και με τις προτάσεις τους να συμβάλλουν κι από την θέση της αντιπολίτευσης.
Τάσος Χαρτοματσίδης: Κατ’ αρχήν ό,τι χαρακτηριστικό υπήρχε αυτοδιοίκησης κ.λ.π. έχει πλέον μείνει στο παρελθόν. Και όποια οφέλη μπορούσαν και τότε να υπάρχουν για τους εργαζόμενους γινόταν μέσα από αγώνες και μεγάλη πίεση. Η προσπάθεια που γίνεται σήμερα να παρουσιάσουν την πολιτική διαχείριση με τοπικές πολιτικές είναι ένα ψέμα, μια απάτη ότι είναι ξεκομμένη από την κεντρική πολιτική της Ε.Ε., της λυκοσυμμαχίας των αστών και των εκπροσώπων τους, κυβέρνησης και κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Αυτά που σήμερα εφαρμόζουν, και θα εφαρμόσουν ακόμα σκληρότερα μέτρα για το λαό. Κατάργηση συλλογικής σύμβασης, ιδιωτικοποίηση παιδείας, υγείας κ.α., αναθεώρηση της ΚΑΠ για συντόμευση του ξεκληρίσματος των αγροτών, καταστροφή των μικρών επιχειρήσεων. Είχαν προαποφασιστεί πριν πολλά χρόνια με την υπογραφή του Μάαστριχτ από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝ και άρχουσα τάξη και άλλων συνθηκών με τις τέσσερεις αρχές που εφαρμόζουν.
• ελευθερία διακίνησης κεφαλαίων
• ελευθερία διακίνησης εργαζομένων
• ελευθερία διακίνησης εμπορευμάτων
• ελευθερία διακίνησης υπηρεσιών
σε όποιο μοντέλο κι αν έχει εφαρμοστεί μόνο ένας ήταν ο κερδισμένος: οι πολυεθνικές και το κεφάλαιο, με εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα και εξαθλιωμένους, ούτε ανεργία αντιμετωπίζεται, ούτε φθηνά μέσα μαζικής ενημέρωσης θα υπάρχουν. Οι σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων αντιμετωπίζονται με πραγματικές αυξήσεις 1400 €, 1120 € σύνταξη, δωρεάν παιδεία, υγεία, πρόνοια, στέγη, στήριξη των ανέργων, νέων γυναικών, μεταναστών.
Θανάσης Καδρούδης: Στις δημοκρατίες αστικού τύπου δεν μπορούν να υπάρξουν αυτοδιοικητικά υποδείγματα πολιτικής διαχείρισης που να δίνουν λύση σε προβλήματα όπως: ανεργία, υγεία, παιδεία, μαζικής μεταφοράς γιατί στον καπιταλισμό η διαχείριση γίνεται με σκοπό το κέρδος.
Τάσος Γκλαβάνης: Δύσκολο ερώτημα ειδικά όταν ζητείται θετική απάντηση σε ένα κοινωνικό σύστημα όπως αυτό στο οποίο ζούμε. Για να μπορέσει ένας δήμους να διαχειριστεί υπηρεσίες, όπως η ύδρευση- αποχέτευση- αστικές συγκοινωνίες και λοιπά, ή θα πρέπει να απαιτήσει από την πολιτεία να της αποδοθούν τα χρήματα που δικαιούται με βάση το σύνταγμα ή θα λειτουργήσει σαν δεύτερος εισπρακτικός μηχανισμός με πρόσθετους φόρους. Κανένας δήμος δεν έχει δικαίωμα ειδικά σήμερα, να προσθέσει επιπλέον φόρους στο καταληστευμένο εισόδημα των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Στη λαϊκή συσπείρωση το ζήτημα αυτό είναι λυμένο για όλους μας, υποψηφίους και μη. Θα αγωνιστούμε και θα πάρουμε από την πολιτεία αυτά που δικαιούται ο δήμος. Κανένας δημοτικός φόρος. Όλες οι υπηρεσίες του δήμου θα είναι δημόσιες και δεν θα επιτρέψει σε κανένα να κερδοσκοπήσει. Θα υπάρχει απόλυτη διαφάνεια

ΠτΘ: Ποια πολιτική θα εφαρμόζατε στον Δήμο Κομοτηνής άμα τη αναλήψει της διοίκησής του από τον συνδυασμό σας; Ποιες θα ήταν οι τρεις πρώτες πρόνοιές σας;
Γιώργος Γεωργίου: Δεν ξέρω αν φανεί παράξενο αλλά νομίζω ότι η πρώτη προτεραιότητα θα ήταν η τόνωση της εγχώριας αγοράς. Η Κομοτηνή δεν έχει και την μεγάλη βιομηχανική ανάπτυξη επομένως τα μαγαζιά της πόλης μας είναι αυτά που δίνουν το στίγμα της οικονομικής κατάστασης της πόλης. Δεδομένου δε ότι η περιοχή μας είναι κυρίως αγροτική η ενίσχυση των αγροτών δεν πρέπει να μείνει σε δεύτερη μοίρα. Αυτή η πολιτική βεβαίως προϋποθέτει την αντίρρηση στο σχέδιο «Καλλικράτης» που σε τελευταία ανάλυση οδηγεί στην άντληση των πόρων του δήμου από τους πολίτες με τοπικούς φόρους και τέλη. Εδώ έγκειται και η μεγάλη διαφορά από τους άλλους συνδυασμούς που δέχονται με τον ένα ή άλλο τρόπο την κυβερνητική πολιτική. Να γίνει η πόλη πιο άνετη είναι ένας στόχος με πολίτες όμως που θα έχουν εξασφαλίσει ένα ανεκτό για σήμερα επίπεδο ζωής.
Τάσος Χαρτοματσίδης: Επειδή έγινε πολλή κουβέντα για καλά παιδιά, ανόθευτα, ανεξάρτητα, εγώ καλώ τους εργαζόμενους να κάνουν μια ερώτηση στους υποψηφίους των άλλων συνδυασμών: τι θα κάνουν την άλλη μέρα των εκλογών για την ταφόπλακά τους, θα μερεμετιάσουν κι αυτοί επάνω στην ταφόπλακα; Ή θα παλέψουν για να την αποτινάξουν από πάνω τους, δηλαδή το μνημόνιο και ό,τι συνεπάγεται; Όλο το προηγούμενο διάστημα κρατήσαμε ψηλά και πολύ πιο ψηλά από το μπόι μας τα λάβαρα του αγώνα. Αυτό θα κάνουμε και άμα, όπως λένε, τη αναλήψει της διοίκησης του δήμου ή της περιφέρειας από τη Λαϊκή Συσπείρωση…Μπροστάρηδες των αγώνων των εργατών, αγροτών, των νέων, των γυναικών, των ΕΒΕ, των μεταναστών και των συνταξιούχων. Για τις σύγχρονες ανάγκες της σύγχρονης εργατικής οικογένειας και όχι για έναν εξαθλιωμένο λαό, που στο κάτω κάτω της γραφής δεν το αξίζει να του μοιράζουν τη φτώχεια που του φτιάξανε. Θα παλέψουμε για να φτιάξει ο αγρότης τον παραγωγικό συνεταιρισμό. Ο επαγγελματίας μαζί με σύμμαχο τους εργάτες να φτιάξει το μέτωπο ενάντια στις πολυεθνικές που θέλουν να τον σβήσουν, που μέχρι προχτές και τους δύο τους αποκαλούσαμε τη ραχοκοκκαλιά του έθνους. Οι πρόνοιες για μένα δεν έχουν σειρά, σειρά έχουν οι ανάγκες και μόνον οι ανάγκες των εργαζομένων. Όποιες και να ‘ναι αυτές για αυτές σίγουρα παλεύουμε και θα παλέψουμε γιατί είναι το μόνο δίκαιο, το δίκαιο του εργάτη.
Θανάσης Καδρούδης: Θα εφαρμόζουμε πολιτική προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων με παροχή φθηνών υπηρεσιών χωρίς δυσβάσταχτα τέλη.
Τάσος Γκλαβάνης: Η πολιτική που θα ακολουθήσουμε θα αποβλέπει αποκλειστικά στην ικανοποίηση των καθημερινών αναγκών των δημοτών, πρώτα από όλα το δικαίωμα στη δουλειά. Αγώνας για να αξιοποιηθεί ο πλούτος που έχει αυτός ο τόπος, καθώς και το εργατικό και επιστημονικό δυναμικό του. Δωρεάν αποκλειστικά δημόσια υγεία για όλους με ένα νοσοκομείο που θα πρέπει να στελεχωθεί άμεσα με το απαραίτητο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Δωρεάν και αποκλειστικό δωδεκάχρονο σχολείο για όλα τα παιδιά με διδακτέα ύλη που εκτός από γνώση θα αναπτύσσει και την κριτική σκέψη των μαθητών. Παιδεία που θα έρχεται σε ρήξη με την απαίτηση του κεφαλαίου για φθηνό εργατικό δυναμικό, αμόρφωτο αλλά με κάποιες δεξιότητες. Κανένα ιδιωτικό συμφέρον στο δήμο, όπως το νερό που από πηγή ζωής τείνει να γίνει κερδοσκοπική επιχείρηση. Σχολικό αθλητισμός για όλα τα παιδιά, χώροι άθλησης και αναψυχής σε κάθε γειτονιά για μικρούς και μεγάλους.

ΠτΘ: Προγνωστικά και εκτιμήσεις για το εκλογικό αποτέλεσμα;
Γιώργος Γεωργίου: Πρόγνωση βέβαια δεν μπορώ να κάνω. Ελπίζω ότι θα επικρατήσει η σύνεση και το αποτέλεσμα θα είναι ευνοϊκό για τους συμπολίτες μας. Καθένας πρέπει ν αναλογιστεί ότι είναι ανώφελο να βρίζει την επομένη των εκλογών. Θα είναι πιο αποτελεσματικό αν σκεφτεί πριν ρίξει το ψηφοδέλτιο στην κάλπη.
Τάσος Χαρτοματσίδης: Η εμπειρία που έχει συσσωρεύσει ο λαός και η αγανάκτηση που έχει σήμερα για την κατάσταση που έχει οδηγηθεί και ζει, την εξαθλίωση και θα συνεχιστεί για μας είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τα λαϊκά στρώματα. Πιστεύω ότι ο λαός όχι μόνο πρέπει για τους οικονομικούς, αλλά και ηθικούς λόγους ακόμη, αν αναλογιστεί ότι τα δικαιώματα που έχει και έζησε κάποιοι δώσανε και τη ζωή τους ακόμα, να δώσει δύναμη στη λαϊκή συσπείρωση.
Θανάσης Καδρούδης: Η λαϊκή συσπείρωση θα είναι ενισχυμένη και θα εκφραστεί η αγανάκτηση για τα αντιλαϊκά μέτρα που πάρθηκαν.
Τάσος Γκλαβάνης: Αυτές οι τοπικές εκλογές, έχουν καθαρά πολιτικό χαρακτήρα και αυτό η λαϊκή συσπείρωση το τόνιζε από την πρώτη μέρα. Πιστεύω ότι ο ελληνικό λαός θα δείξει τη δυσαρέσκειά του σε όλους αυτούς που τόσα χρόνια την ελπίδα του για ένα καλύτερο αύριο την έκαναν εφαλτήριο για να αυξήσουν τα κέρδη τους. Θα τιμωρήσει τα κόμματα που τον έχουν απογοητεύσει και κυρίως το ΠαΣοΚ και την ΝΔ. Δεν νομίζω ότι θα καταφύγει σε μια απλή διαμαρτυρία απέχοντας ή ρίχνοντας λευκό. Θα θελήσει να δώσει μια δυναμική στην ψήφο του και στους αγώνες που αύριο έρχονται και θα στηρίξει τους συνδυασμούς της λαϊκής συσπείρωσης γιατί το γνωρίζει. Είμαστε πάντα δίπλα του, δεν μασάμε τα λόγια μας, δεν κινδυνολογούμε, δεν τάζουμε και ούτε εκφοβίζουμε. Έχουμε σταθερές αξίες, ξεκάθαρες θέσεις. Είμαστε αταλάντευτοι στο πλευρό αυτό που παράγουν το πλούτο και θα αγωνιστούμε όπως κάνουμε δεκαετίες τώρα. Να διαχειριστεί ο ίδιος ο λαός τον πλούτο του, χωρίς μεσίτες και προστάτες.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.