Συμμετοχη, εκφραση, δημιουργια
Κλείνοντας η σχολική χρονιά ομάδες μαθητών του 9ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής παρουσίασαν στους συμμαθητές τους τις σχολικές τους δραστηριότητες στην υλοποίηση Προγραμμάτων που αφορούσαν το Περιβάλλον, την Αγωγή Υγείας, την Ολυμπιακή Παιδεία.
Χθες επίκεντρο της γιορταστικής τους εκδήλωσης ήταν η παρουσίαση της δίχρονης πορείας του Προγράμματος Περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και του ψηφιακού υλικού με τίτλο «Σποράκι πηγή ζωής – Δάσος», ενώ σήμερα θα παρουσιάσουν το πρόγραμμα που ετοίμασαν στα πλαίσια του μαθήματος «Ολυμπιακή Παιδεία» με επίδειξη αθλημάτων.
Τα παιδιά της ομάδας μίλησαν με ενθουσιασμό για τις εκδρομές τους στη Νυμφαία, στο δάσος της μαύρης πεύκης στα Πετρωτά, για τα βιώματα που αποκόμισαν, για τα παιχνίδια που έπαιξαν, για τα φυτά που καλλιέργησαν, για τη ροδιά του κήπου τους.… Με όλο τους το σώμα μιλούν και δείχνουν πόσο μέτρησε στην ψυχή τους και πόσο διαμόρφωσε τη σκέψη τους η συμμετοχή τους στην εργασία.
Ο Θεόφιλος Τσιλικίδης από την Τρίτη τάξη όλο ενέργεια και ζέση περιγράφει τη δράση της ομάδας «Πήγαμε εκδρομές, φυτέψαμε στον κήπο του σχολείου, περάσαμε πολύ ωραία. Είδαμε με τα κιάλια και ελάφια και μια τεράστια σαύρα στη Νυμφαία! Θέλω να γίνω σαν τον κ. Σεϊτανίδη και να μαζεύω παραδοσιακούς σπόρους που μας είπαν ότι εξαφανίζονται σιγά- σιγά.» Η Άννα Νικολαΐδου από την ίδια τάξη λέει για το στοιχειωμένο σχολείο που είδαν στα Πετρωτά και τον μαύρο πελαργό. Η Μαρία Τσακλίδου ορκίζεται ότι δεν θα κόψει ποτέ δέντρα και δείχνει πόσο μεγάλος ήταν ο κορμός του πλάτανου που συνάντησαν στα Πετρωτά «22 μέτρα ύψος είχε! Τον κρατήσαμε κάνοντας όλοι ένα γύρω από τον κορμό του με δεμένα τα χέρια!» Η Σαββίνα Στρούμπα θυμάται τις χελώνες στο δάσος της Νυμφαίας και «το φίδι το σκοτωμένο», αλλά και τις πατάτες που φύτεψε στον κήπο του σχολείου και το λίπασμα που έκαναν σε μια «λακουβίτσα». Η Μαρίνα Σιώτη από τη Τετάρτη τάξη λέει για τα δέντρα που θα κοπούν όταν θα γίνει ένας δρόμος στη Νυμφαία και όλοι μαζί συμφωνούν ότι «δεν πρέπει να κόβονται δέντρα ούτε να γίνει χρυσωρυχείο ή αν γίνει να ανοίξουν μικρές τρύπες και να τις κλείσουν». Η Χρυσοβαλάντω Κιλικαρίδου της Τετάρτης θέλει το καλοκαίρι που θα έχει χρόνο να κάνει κι αυτή στο σπίτι της όλα τα πειράματα που έκανε στο σχολείο. Ο Ζώης Βασιλειάδης συμπληρώνει ότι όταν θα πάει στο χωριό του με τον παππού, τη γιαγιά και τη θεία του τη Ρωξάνη θα κάνει κι αυτός ένα κήπο για να μάθει λεπτομέρειες «γιατί ο δάσκαλός μας ο κ. Νίκος μας είπε ότι όλα τα φυτά δεν θέλουν το ίδιο νερό».
Με τη ζωηρότητα της ηλικίας τους και τον αυθορμητισμό τους δηλώνουν ότι θα γίνουν γεωπόνοι, αλλά όχι γεωργοί, γιατί γεωπόνος είναι και η μαμά της Μαρίας Καμπά της Τρίτης τάξης η οποία θα φροντίζει τα δέντρα, θα προσέχει τα φυτά και θα προστατεύει τα δάση από φωτιές. Ο Ζώης επιμένει «να σταματήσουν οι βιομηχανίες να κάνουν τσιγάρα γιατί βρωμίζουν το περιβάλλον και βάζουν φωτιές στα δάση».
Στα πλαίσια του μαθήματος «Ολυμπιακή Παιδεία» που έγινε σε συνεργασία με τα σχολεία 6ο και 8ο στον διάδρομο του σχολείου εκτέθηκαν έργα που κατασκευάστηκαν στην αίθουσα κεραμικής με θέμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες 2004. Τις πλαστικές κατασκευές τους παρουσίασαν και στο Ολυμπιακό Πάρκο στην Αθήνα, όπου εκτιμήθηκαν ιδιαιτέρως, αποσπώντας κολακευτικά σχόλια.
Μορφές αθλητών σε κίνηση, παρουσίαση αθλημάτων, αναμνηστικά με συνθήματα ειρήνης και τον ιερό κότινο, βαζάκια, μολυβοθήκες, όλα βγαλμένα μέσα από το πλήρως εξοπλισμένο εργαστήρι του σχολείου, που διαθέτει από τροχούς μέχρι και φούρνο. «Είναι ωραία να παίζουμε με τον πηλό, να βάφουμε και να ψήνουμε τα αγαλματάκια που κάνουμε. Τα βουτάμε και στο γυαλί και γίνονται πολύ όμορφα. Όσα κάναμε θα τα πάρουμε στο σπίτι μας και άλλα θα τα αφήσουμε στο σχολείο για να βλέπουμε του χρόνου».
Δημιουργικές ασχολίες και παράλληλα βιωματικές σχέσεις που ενθαρρύνουν τη μόρφωση, κάνουν όμορφη τη σχολική ζωή και αφήνουν ανεξίτηλες αναμνήσεις, διαμορφώνοντας υπέροχα κοινωνικές συνειδήσεις.
Έφη Μωραΐτου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
