Στο «αντιθετο ρευμα» του Καθετου Αξονα
«Τους τελευταίους μήνες μας έβαζαν να δουλεύουμε 15-16 ώρες κάθε μέρα, και τις καθημερινές και τα σαββατοκύριακα». Με τα λόγια αυτά εργαζόμενος της «Ιόνιος» μας αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο ολοκληρώθηκε το άλλοτε «γιοφύρι της Άρτας», το διαχρονικά όμως μεγαλόπνοο έργο για τη Ροδόπη και τη Θράκη, που ακούει στο όνομα Κάθετος Άξονας Κομοτηνή-Κίρτζαλι.
Να ‘ταν μόνο αυτό, ίσως να μην αρκούσε για να μας συγκινήσει και να κατευνάσει τον ενθουσιασμό, που μας προκαλεί η επικείμενη παράδοση του σύγχρονου αυτοκινητοδρόμου. Γιατί όσο κι αν προέκυψαν νέες καθυστερήσεις, εκπορευόμενες πιθανόν από πολιτικά «τερτίπια» της κεντρικής εξουσίας, το σίγουρο είναι ότι η μεγάλη στιγμή, η ώρα της φιέστας και των πανηγυριών, δε θα αργήσει να έρθει.
Προετοιμαζόμαστε λοιπόν όλοι, βάζουμε τα καλά μας και αναμένουμε την ανακοίνωση της κρίσιμης ημερομηνίας. Άλλοι με επιφυλάξεις, άλλοι με ενδοιασμούς κι άλλοι ολοκληρωτικά παραδομένοι στις υψηλές προσδοκίες, που έχουν γεννηθεί από τη συγκεκριμένη διάνοιξη. Σε κάθε περίπτωση, επειδή «το ποτάμι δε γυρίζει πίσω» και ήδη η οδική σύνδεση κατασκευάστηκε, καθένας μας θα κριθεί εκ του αποτελέσματος.
Υπάρχουν όμως ορισμένοι συμπολίτες μας, μετρημένες δεκάδες όχι παραπάνω, που ανεξάρτητα από τις επιπτώσεις της διάνοιξης στη γενική οικονομία της Ροδόπης και της ευρύτερης περιοχής, εκείνοι θα αισθάνονται πάντα εξαπατημένοι, κοροϊδεμένοι, εγκλωβισμένοι στα βουνά που οι ίδιοι έσκαψαν για να περάσει ο σύγχρονος αυτοκινητόδρομος. Μας το θυμίζει ο ίδιος εργαζόμενος της «Ιόνιος», που δεν παραπονιέται για τα 15ωρα και τα 16ωρα που δούλεψε με τους συναδέλφους τους καταμεσής του καλοκαιριού, αλλά για τις υποσχέσεις που «πήγαν στράφι», η μια μετά την άλλη, επί σειρά μηνών, περί της εξόφλησης των δεδουλευμένων τους από την εταιρία.
Το τελευταίο επεισόδιο αυτού του σίριαλ είχε παιχτεί στα μέσα της περασμένης άνοιξης, όταν η εταιρία ξαναέδωσε στους εργαζομένους «φρούδες ελπίδες» για να τους πείσει να επιστρέψουν στην εργασία τους. Οι υποσχέσεις για σταδιακή απόδοση των χρημάτων, που τους οφείλονται, στο ελάχιστο τηρήθηκαν τους επόμενους μήνες κι ενώ εκείνοι συνέχιζαν να εργάζονται με εντατικότατους ρυθμούς. Σήμερα, που η κατασκευή του βασικού οδικού άξονα έχει τελειώσει και περιορισμένης κλίμακας υποστηρικτικού χαρακτήρα εργασίες απομένουν, ήδη μερίδα των εργαζομένων άρχισε να βλέπει την πόρτα της εξόδου. Σε λίγες ημέρες, σε λίγες εβδομάδες ίσως, τον ίδιο δρόμο θα ξεκινήσει να παίρνει και το υπόλοιπο δυναμικό του εργοταξίου, αφήνοντας πίσω του το μοναδικό όπλο που είχε μέχρι σήμερα αλλά ελάχιστα απέδωσε, την απεργία, την αποχή από τις εργασίες, την επίσχεση. Αφήνοντας πίσω του και τις τελευταίες ελπίδες να πάρει τα 9 και πλέον μηνιάτικα, που οφείλονται στους περισσότερους των εργαζομένων.
Αλλά -ποιος ξέρει; – στο δύσκολο αυτό δρόμο, που θα κληθούν να ακολουθήσουν οι εργαζόμενοι, ίσως να αντικρύσουν στο αντίθετο ρεύμα τους κουστουμαρισμένους επισήμους, ντόπιους και εξ Αθηνών, που θα ανηφορίζουν την ίδια στιγμή προς τη Νυμφαία. Θα είναι ο πρωθυπουργός μας μάλλον, θα είναι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, θα είναι κορυφαίοι υπουργοί και υψηλά ιστάμενα πρόσωπα που ήρθαν να καρπωθούν τα πολιτικά οφέλη από την ολοκλήρωση του μεγαλόπνοου έργου. Θα είναι και οι τοπικοί πολιτευτές μας όμως, θα είναι και οι αυτοδιοικητικοί μας, όλοι εκείνοι που επί σειρά μηνών έγιναν αποδέκτες των δραματικών εκκλήσεων των απεγνωσμένων αυτών ανθρώπων. Οι ενέργειες και οι πρωτοβουλίες τους για την επανεκκίνηση του έργου τελικά έπιασαν τόπο. Οι εργαζόμενοι όμως δεν είναι έργο, που θα φέρει πλούτο στην κοινωνία της Ροδόπης, για να έχει την ίδια ευτυχή κατάληξη η υπόθεσή τους. Προτεραιότητες όμως είναι αυτές! Άλλωστε, όταν αρχίσει η φιέστα από τη μέθη του ενθουσιασμού όλα θα ξεχαστούν…
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
