«Στην Σταυρωση λυπουμαστε για τον εαυτο μας, οχι για τον Χριστο, γιατι ο Χριστος μετα απο λιγο θα αναστηθει»

«Το Μεγάλο Σάββατο το απόγευμα ένα ζευγάρι έχασε το μόλις ενός έτους παιδί τους. Το βράδυ πήγαν κανονικά στην Ανάσταση λέγοντας: σήμερα αναστήθηκε ο Χριστός. Πήγαν στην Ανάσταση και όταν γύρισαν είδαν ότι το παιδί είχε σηκωθεί. Ο Χριστός είδε την πίστη τους, ότι η Ανάσταση προηγείται και ανάστησε μαζί και το παιδί τους» έτσι ξεκινά την κουβέντα μας ο Μοναχός Ιωάννης και μιλά στην συνέχεια για το μήνυμα του Χριστού που αναστήθηκε και που δεν το έχει καμία άλλη θρησκεία. Μπορεί ο παντοδύναμος Θεός να αντικατασταθεί από μια αυτάρκη ανθρώπινη φύση; Ποια η σχέση του ανθρώπου με τον θάνατο; Γιατί παρά την Ανάσταση του Χριστού, ο θάνατος εξακολουθεί να είναι ο προαιώνιος φόβος του ανθρώπου; Έχουμε οι άνθρωποι τη δυνατότητα της Ανάστασης; Ένας Μοναχός και μια Μοναχή μιλούν στο «Εμείς η Πόλις» για τα θεία, αλλά και τα ανθρώπινα. «Ο καθένας μας καλείται να υπηρετήσει τον Θεό με πολλούς και ποικίλους τρόπους. Ο μοναχισμός είναι μία ιδιαίτερη κλήση, ένας ιδιαίτερος τρόπος για να υπηρετήσει ο άνθρωπος τον Θεό και την ανθρωπότητα» δηλώνουν και εξηγούν ότι ο μοναχισμός είναι ένας από τους τρόπους για να φτάσει ο άνθρωπος στο “Θείον”. Αυτό γίνεται με την απομόνωση, την προσευχή, την άσκηση, την υπακοή στον Γέροντα, την υπηρεσία, την διακονία και τη νηστεία. Είμαστε όλοι «ρευστοί» ήρωες, άνθρωποι που έχουν χάσει την πίστη τους στο μέλλον και στις ανθρώπινες σχέσεις ή έχουμε οι άνθρωποι τη δυνατότητα της Ανάστασης;

Γιατί επιλέξατε να γίνετε Μοναχός;

Στη ζωή μας υπάρχουν εξελίξεις που ούτε τις φανταζόμασταν ότι θα ήταν έτσι. Βέβαια, πάντοτε στη ζωή των Μοναχών υπάρχει το υπερφυσικό στοιχείο. Όταν βλέπουμε κάτι που δεν μπορούμε να το ερμηνεύσουμε και να το εξηγήσουμε με τα δικά μας μέτρα, θα πρέπει να το ερευνούμε με τα μέτρα της αξιολογήσεως, της αξιοκρατίας. Στην περίπτωση που θέλει να γίνει κανείς Μοναχός θα πρέπει να συγκρουστεί με την προηγούμενη ζωή του, με τους γονείς του, με τους φίλους του πολλές φορές. Αλλά αυτή η υπέρβαση μετά ωφελεί και τους άλλους. Για παράδειγμα ένας Μοναχός αλλάζει τη ζωή του, το όνομά του, όχι επειδή μισεί τους άλλους αλλά επειδή αγαπά περισσότερο το Θεό.

Η απόφασή του ωφελεί και τους άλλους είπατε, με ποιο τρόπο;

Υπάρχει γενικότερη κοινωνική ωφέλεια. Ωφέλεια και του οικογενειακού περίγυρου που έχει στην οικογένειά του ένα Μοναχό, αλλά και του γενικότερου κοινωνικού συνόλου. Ο Μοναχός όχι μόνο προσεύχεται για τους άλλους, αλλά βοηθάει τους άλλους ποικιλοτρόπως και με τον λόγο και με την ελεημοσύνη. Κανείς δεν μπορεί να μιλήσει χωρίς να έχει βιώσει προηγουμένως κάτι περί μοναχισμού. Είναι πολύ άδικο να λένε λόγια, τα οποία δεν γνωρίζουν οι ίδιοι ως βίωμα, αλλά και μιλώντας μεροληπτικά, δηλαδή, θέλοντας να κατηγορήσουν ένα φαινόμενο το οποίο δεν μπορούν να καταλάβουν. Ο μοναχισμός είναι μια υπέρβαση στη ζωή μας η οποία έχει ωφέλεια για όλους τους άλλους. Έχουμε πολλά μοναστήρια στην Ελλάδα και οι Μοναχοί σ΄ αυτά, όπως έλεγε ο πατήρ Παϊσιος, είναι οι ασυρματιστές, αν θεωρήσουμε ότι οι άνθρωποι όλοι είναι ένα «στράτευμα». Οι ασυρματιστές που στέλνουν τα μηνύματα και ενημερώνουν το «στρατό» που θα πάει να πολεμήσει στον πνευματικό του αγώνα.

Ήταν εύκολη ή δύσκολη απόφαση;

Ήταν εύκολη για μένα, γιατί όταν κάποιος αγαπάει κάτι πολύ, θέλει να το καταφέρει με οποιοδήποτε άλλο τίμημα, με οποιοδήποτε άλλη στέρηση. Το βλέπετε και σε ανθρώπους που ερωτεύονται, άνδρες και γυναίκες, που θέλουν να είναι μαζί, αδιαφορώντας ακόμη και για τον οποιοδήποτε χωρισμό προκαλέσει αυτό με τους γονείς τους και με το κοινωνικό τους περιβάλλον. Όταν κανείς αγαπήσει, δεν ακούει κανέναν. Αντιδρούν γονείς, φίλοι, συγγενείς γιατί θέλουν να έχουν τον άνθρωπό τους κοντά. Εγώ όμως γνωρίζω πολλούς ανθρώπους που είναι κοντά χωροταξικά, αλλά μακριά ψυχή και σώματι.

Ποιο είναι το αληθινό νόημα της πίστης;

Δεν υπάρχει άπιστος άνθρωπος, όλοι είναι πιστοί. Αυτοί που δεν πιστεύουν στο Θεό πιστεύουν στον εαυτό τους. Το στοιχείο της πίστεως είναι εμφυτευμένο στην ψυχή του ανθρώπου. Ποια είναι η αληθινή πίστη; Ο Θεός λέει να Τον λατρεύουμε με την αληθινή λατρεία. Λατρεία δεν είναι ούτε μια ελπίδα σε μαγικά κόλπα που θα μας γλιτώσουν από τα προβλήματα, ούτε μια στήριξη σε μια ανώτερη δύναμη, ούτε σε μια κατάσταση που εξυπηρετεί τις ανάγκες μας. Πίστη είναι να αφιερωθείς ολοκληρωτικά σ΄ Αυτόν ο οποίος σταυρώθηκε για σένα, υπέφερε για σένα, χωρίς να χρωστάει τίποτα. Όταν κανείς μελετάει, γιατί πολλές φορές μας λείπει η μελέτη, τι ήταν Αυτός ο Χριστός, τι έκανε για μας τότε συγκινείται. Όπως λέει ο Ηλίας Μηνιάτης (Επίσκοπος και Συγγραφέας που έζησε τον 18ο αιώνα): «Για την αγάπη σου Εγώ ανέβηκα και στον σταυρό. Κοίτα χέρια πόδια ματωμένα» και ρωτάει ο Χριστός: «Κι εσύ τι έκανες για μένα;» Βλέπετε λοιπόν, αυτό είναι πίστη. Και αν σε οποιαδήποτε σχέση πηγαίνουμε για να δώσουμε και να πάρουμε, στη σχέση μας με το Θεό πηγαίνουμε για να δώσουμε τις αμαρτίες μας, για να πάρουμε μετά όχι μόνο τη λύτρωση, το έλεος και την ξεκούραση, αλλά κυρίως την αγάπη. Οι άνθρωποι ζούμε για την αγάπη. Δεν υπάρχει κανείς που να μην αγαπάει και να μην υποφέρει παράλληλα. Όταν αγαπάει κανείς τα κάνει όλα. Όταν κάποιος αγαπάει δεν πρόκειται να κάνει κακό. Αυτό είναι πίστη. Και άνθρωποι οι οποίοι έχουν πίστη μπορούν να θεραπευτούν, να αλλάξουν τη ζωή τους, αλλά μπορούν να βοηθήσουν και τους άλλους.

Αυτό όμως λείπει στην εποχή μας…

Οι άνθρωποι έχουν δυνάμεις αλλά δεν τις χρησιμοποιούν, από φόβο, ανασφάλειες και η πίστη μένει ανενεργός. Μπορεί να υπάρχει πίστη, αλλά, αν δεν ενεργείται τότε τι κάνουμε; Η πίστη φαίνεται ότι είναι ζωντανή, ενεργή, από τα έργα του ανθρώπου. Αν ένας άνθρωπος θέλει να κάνει καλό, να στηρίζει τους άλλους, να κάνει φιλανθρωπίες, τότε η πίστη του δείχνει ότι πιστεύει, όταν δεν κάνει τίποτα από αυτά, τότε δείχνει ότι η πίστη του δεν είναι ζωντανή, έχει πεθάνει και είναι γραμμένη μόνο στην ταυτότητα.

Ο Χριστός έρχεται να απαλλάξει τον άνθρωπο από το φόβο του θανάτου, που όμως εξακολουθεί να είναι ο μόνιμος φόβος του ανθρώπου μέχρι σήμερα…

Θα σας διηγηθώ μια αληθινή ιστορία: «Το Μεγάλο Σάββατο το απόγευμα ένα ζευγάρι έχασε το μόλις ενός έτους παιδί τους. Το βράδυ πήγαν κανονικά στην Ανάσταση λέγοντας: Σήμερα αναστήθηκε ο Χριστός. Πήγαν στην Ανάσταση και όταν γύρισαν είδαν ότι το παιδί είχε σηκωθεί. Ο Χριστός είδε την πίστη τους, ότι η Ανάσταση προηγείται και ανάστησε μαζί και το παιδί τους». Εμείς λανθασμένα λέμε ότι λυπούμαστε για τα Πάθη του Χριστού, λυπούμαστε για τα δικά μας πάθη που οδήγησαν το Χριστό στην Σταύρωση. Έπρεπε να ταπεινωθεί για να δείξει μ΄ αυτόν τον τρόπο ότι ο κάθε άνθρωπος μπορεί να λυτρώσει τον εαυτό του με την χάρη του Θεού. Στην Σταύρωση λυπούμαστε για τον εαυτό μας, όχι για τον Χριστό, γιατί ο Χριστός μετά από λίγο θα αναστηθεί. Αν εμείς ζούμε μια σταυρωμένη ζωή και δεν πιστεύουμε στην Ανάσταση, δεν πιστεύουμε ότι μέσα από την λύπη περνάμε στην χαρά, λυγίζουμε. Πίσω από το γεγονός του Θανάτου είναι η Ανάσταση. Προτιμώ να υπάρχει κάποιος άνθρωπος ζωντανός στη Βασιλεία του Θεού παρά ζωντανός εδώ και πεθαμένος στην ψυχή του. Υπάρχουν άνθρωποι ζωντανοί νεκροί και υπάρχουν άνθρωποι πεθαμένοι οι οποίοι ζουν κοντά στο Θεό και μας παρακολουθούν και είναι πολύ καλύτερα από εμάς και ξέρουν την πραγματική γνώση, την αλήθεια που δεν την ξέρουμε εμείς πολλές φορές. Εμείς λυγίζουμε κυρίως για τον αποχωρισμό από τον άνθρωπό μας, αυτό είναι ανθρώπινο. Πρέπει να χαιρόμαστε όμως γιατί αυτός ο άνθρωπος, αν τον ελέησε ο Θεός, θα είναι πολύ καλύτερα γιατί είναι κοντά Του. Κάποια στιγμή θα τον συναντήσουμε. Είναι ένα πέρασμα κι όχι θάνατος, πέρασμα από τη ζωή αυτή, στην πραγματική ζωή. Πρέπει να ελπίζουμε στην Ανάσταση.

Μετανιώσατε ποτέ για την επιλογή σας να γίνεται Μοναχός;

Είμαι Μοναχός 13 χρόνια, από 18 ετών. Δεν μετάνιωσα ποτέ. Κι αν ξαναγεννιόμουν Μοναχός θα γινόμουν και πιο νωρίς ακόμη. Γιατί όχι μόνο ο Θεός μου πρόσφερε την αγάπη, αλλά και αυτά που είδα και αυτά που έζησα δεν μπορώ να τα ξεχάσω.

Ποια θεωρείτε την μεγαλύτερη επί γης παρηγοριά; Μόνο ο Θεός ή και ο άνθρωπος, ο συνάνθρωπός μας;

Παρηγοριά επί γης μπορεί να είναι ένας άνθρωπος του Θεού. Είναι αυτός που μας καταγγέλλει το Θεό στη ζωή μας. Βλέπουν τον άνθρωπο και βλέπουν το Θεό μετά. Είδες τον αδερφό σου, είδες το Θεό σου. Η εντολή δεν λέει μόνο: Αγάπησε μόνο τον Θεό σου, αλλά και τον πλησίον σου ως εαυτόν. Μέσα από αυτή την διαδικασία περνούμε. Οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν πίστη είναι πολύ μεγάλη παρηγοριά στον κόσμο. Η πίστη ξεχειλίζει, γίνεται παρηγοριά για τους άλλους. Με την παρουσία σου πλέον στον κόσμο αυτόν εκδηλώνεις το μυστήριο του Θεού, την παρηγοριά.

Απαρνηθήκατε ποτέ το Θεό;

Με την στενή έννοια του όρου, νομίζω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να απαρνηθεί το Θεό. Να τον ρωτήσει δηλαδή κάποιος: Πιστεύεις στο Θεό; και να πει όχι. Δυστυχώς στην πορεία μας και στη ζωή μας υπάρχουν πολλές φορές αμαρτίες για τις οποίες απαρνούμαστε το Θεό χωρίς να το καταλάβουμε. Πειρασμοί και στροφή προς την αμαρτία. Όταν αμαρτάνουμε, καρφώνουμε στο σταυρό του Χριστού καρφιά κι εμείς. Για μας η άρνηση του Πέτρου μπορεί να είναι οποιαδήποτε στιγμή της ζωής μας που θα απαρνηθούμε το Χριστό. Εκεί είναι το τέλος της ζωής μας και ο θάνατος μας. Θάνατος για μας είναι η άρνηση του Χριστού. Πρέπει πάντα να θυμόμαστε τα παραδείγματα του Πέτρου και του Ιούδα. Βλέπετε, ο Πέτρος αρνήθηκε το Χριστό επίσημα, τρεις φορές, αλλά αμέσως μετά μετανόησε, έκλαψε και πήγε ξανά στο Χριστό, δεν απομακρύνθηκε. Ενώ και ο Ιούδας μετάνιωσε, πέταξε τα αργύρια πίσω, αλλά δεν πήγε κοντά στο Χριστό, είχε εγωισμό και κρεμάστηκε. Γι αυτό αρνηθήκαμε το Θεό; Την ίδια ώρα πρέπει να βάζουμε το κεφάλι κάτω και να ζητούμε συγχώρεση. Ο θεός είναι πατέρας, η αγάπη δεν εκπίπτει ποτέ ό,τι και να κάνουμε καλό είναι και οι άνθρωποι να το θυμόμαστε. Αυτό έχω σαν αρχή, να μην απογοητεύομαι ποτέ για την αμαρτία. Αυτό που σώζει τον άνθρωπο δεν είναι το να απέχει από την αμαρτία, αυτό είναι το ζητούμενο, είναι ο αγώνας μας, αλλά να μετανοούμε. Ο θεός θέλει την μετάνοια, γιατί χωρίς την μετάνοια δεν υπάρχει έλεος μετά.

Μοναχή Ευγενία: «Ο Θεός είναι αγάπη πρώτα για τον συνάνθρωπο»…

Η Μοναχή Ευγενία είναι 67 ετών και τα τελευταία δέκα χρόνια, πριν έρθει στην Ελλάδα, ήταν μοναχή σε Μοναστήρι της Τιφλίδας της Γεωργίας. «Ήμουν άρρωστη, έγινα καλά με την στήριξη του Θεού, μετά από προσευχές. Τώρα έχω αφιερωθεί σε Εκείνον, Εκείνος μου χάρισε τη ζωή σε Εκείνον ανήκω» δηλώνει στο «Εμείς η πόλις». Και όταν καλείται να μιλήσει για το «βάρος» του Μοναχισμού δηλώνει με αφοπλιστική ειλικρίνεια: «Δεν είναι βάρος. Είναι επιλογή μου, δύναμη παίρνω από την πίστη. Εκείνος ανακουφίζει τον πόνο, την μοναξιά, την θλίψη. Ένας Μοναχός και μια Μοναχή, ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να αγαπάει το Θεό και να θέλει να βοηθά τους συνανθρώπους. Να τους στηρίζει».

Τι είναι για σας ο Θεός;

Αγάπη, ψυχή, καρδιά αυτό είναι ο Θεός. Ο θεός είναι αγάπη πρώτα για τον συνάνθρωπο, για τον πάσχοντα.

Ποια φράση λέτε συνέχεια;

Κύριε Ιησού Χριστέ ελέησόν με την αμαρτωλή.

Πού ήσασταν μοναχή;

Σε μοναστήρι στην Τιφλίδα. Είμαι η Μοναχή Ευγενία. Κατά κόσμον Μαρία Ταριάδου. Ήμουν δέκα χρόνια μοναχή στο μοναστήρι του Άγιου Νικόλαου.

Γιατί αφιερωθήκατε στο Θεό;

Ήμουν άρρωστη, έγινα καλά με την στήριξη του Θεού, μετά από προσευχές. Τώρα έχω αφιερωθεί σε Εκείνον, Εκείνος μου χάρισε τη ζωή σε Εκείνον ανήκει.

Και η οικογένειά σας, τι είπε;

Έχω τρία παιδιά, τα δυο εκ των οποίων είναι μοναχοί. Μοναχός ήταν και ο άνδρας μου, τα τελευταία 15 χρόνια πριν πεθάνει. Αποφασίσαμε και οι δυο να ακολουθήσουμε το παράδειγμα των παιδιών μας. Και στον τρίτο μου γιο λέω, όταν μεγαλώσουν τα παιδιά του, να πάει και εκείνος σε Μοναστήρι, να αφιερωθεί στο Θεό.

Τώρα, στην Ελλάδα, πού είστε;

Είμαι τον τελευταίο 1,5 χρόνο στην Ελλάδα, κοντά στην Εκκλησία, μέρα και νύχτα.

Στον Άγιο Νικόλαο της Αλεξανδρούπολης βρίσκομαι μέχρι να βρω Μοναστήρι.

Μου ακούγεται πολύ δύσκολη η απόφαση που πήρατε…

Δεν είναι βάρος. Είναι επιλογή μου, δύναμη παίρνω από την πίστη. Εκείνος ανακουφίζει τον πόνο, την μοναξιά, την θλίψη. Ένας Μοναχός και μια Μοναχή, ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να αγαπάει το Θεό και να θέλει να βοηθά τους συνανθρώπους. Να τους στηρίζει.

Υπάρχει κάτι που σας στεναχωρεί;

Στεναχωριέμαι όταν βλέπω να έρχονται λίγοι στην εκκλησία. Οι περισσότεροι από αυτούς που έρχονται είναι ηλικιωμένοι. Και οι νέοι; Τι κάνουν που βρίσκονται; Τι τους απασχολεί, γιατί δεν έρχονται κοντά μας;

Σας ευχαριστώ

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.