Στασου πλαι μου…

Η μοίρα τους επεφύλαξε το πιο σκληρό χτύπημα, την απώλεια του μονάκριβού τους γιου, ωστόσο εκείνοι βρήκαν το κουράγιο και παρέδωσαν μάθημα αλληλεγγύης δίνοντας ζωή με τα όργανα του παιδιού τους. Ο Αλή Μεμέτ και η γυναίκα του, Αλή Ρεφικά, αγρότες κάτοικοι του οικισμού Φιλλύρας Ροδόπης είναι οι πρώτοι δωρητές οργάνων στην Θράκη. Αυτές τις μέρες προετοιμάζουν το έδαφος στον κήπο τους, καλλιεργητές της γης, γνωρίζουν καλά πώς να «χαϊδεύουν» τον κάμπο της περιοχής. Με τον ίδιο τρόπο «προετοίμασαν» στον τόπο μας και το θέμα της δωρεάς οργάνων σώματος αγγίζοντας τις καρδιές όλων, χαϊδεύοντας και ξυπνώντας λέξεις που βρίσκονταν σε λήθαργο, όπως η αλληλεγγύη…

Το θέμα της δωρεάς οργάνων σώματος και της εθελοντικής προσφοράς αίματος ανοίγει σήμερα το «Εμείς η πόλις» φιλοξενώντας τον κ. Αλή Μεμέτ και τη γυναίκα του, κ. Αλή Ρεφικά, την Ισμήνη Ιξιούφη 4ετής φοιτήτρια του Τμήματος Κοινωνικής Διοίκησης του Δ.Π.Θ., τον Τάσο Κοντακίδη, πρόεδρο του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών Έβρου και τον Αλέκο Μυλόπουλο, πρόεδρο των Εθελοντών Αιμοδοτών και Δωρητών Οργάνων Σώματος του Νομού Καβάλας

Ο Αλή Οζγκιούρ, ήταν μόλις 23 ετών,όταν τον Σεπτέμβριο του 2006, φοιτητής της Ιατρικής Σχολής, έχανε τη ζωή του σε ένα τροχαίο. «Μας έδωσε την ευκαιρία να γίνουμε οι πρώτοι δωρητές οργάνων της Θράκης, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης», δηλώνει ο πατέρας του με δάκρυα πάλι στα μάτια και αποκαλύπτει ότι για την απόφασή τους αυτή έπαιξε ρόλο η σημασία που έδιναν και οι τρεις τους στην ανθρώπινη ζωή, «αλλά και ο αγώνας που είχαμε δώσει εδώ και χρόνια να σπουδάσουμε το παιδί μας. Και ο γιος μας είχε κάνει μια μεγάλη προσπάθεια μαζί μας να γίνει επιστήμονας, αλλά δεν πρόλαβε με τις γνώσεις και τις ιδέες του να προσφέρει στην κοινωνία». Με τον πόνο ζωγραφισμένο στα πρόσωπά τους, βρίσκουν το κουράγιο και μέσα στην ατυχία τους δηλώνουν τυχεροί τονίζοντας ότι είναι υπερήφανοι που είναι Έλληνες και που ζουν σε μια χώρα που νοιάζεται τόσο για την ανθρώπινη ζωή. «Είμαστε τυχεροί που μας έδωσε την ευκαιρία να γίνουμε δωρητές οργάνων», λέει ξανά ο κ. Αλή, μας κοιτά στα μάτια για να βεβαιωθεί ότι τον καταλάβαμε και προσθέτει ότι τώρα άνοιξε ο δρόμος για όλους να δημιουργήσουν μια πιο ανθρώπινη κοινωνία. Σηκώνει το βλέμμα και κοιτά ψηλά στον ουρανό, ύστερα πάλι στρέφεται προς την πλευρά μας και δηλώνει αποφασισμένος ο ίδιος και η γυναίκα του να προχωρήσουν σ΄ αυτόν τον δρόμο.

Από τα όργανά του παιδιού τους δόθηκε ζωή σε έναν νεαρό από την Ρόδο, με πρόβλημα στο συκώτι, έναν από την Αθήνα και έναν από την Χαλκιδική που πήραν τους νεφρούς. «Δεν έτυχε να τους γνωρίσω. Έμαθα ότι είναι πολύ καλά στην υγεία τους και γύρισαν σε ένα μήνα μετά την εγχείριση στα σπίτια τους», δηλώνει συγκλονισμένος ο πατέρας και αποκαλύπτει ότι πριν συμβεί το κακό, δεν ήξερε τίποτα για την δωρεά οργάνων. «Είχαμε παρακολουθήσει στις τηλεοράσεις το θέμα. Ρεπορτάζ για τις δωρεές οργάνων είχαμε δει μόνον. Πού να ξέραμε τότε ότι κάποια στιγμή θα βρισκόμασταν να παίρνουμε αυτή την απόφαση».

Ξεπέρασαν τον βαθύ τους πόνο, όταν ο γιος τους κατέληξε, ήταν τότε 5ετής φοιτητής της Ιατρικής. Πρόθυμα οι γονείς προσέφεραν τα όργανα του παιδιού τους λέγοντας τα εξής: «Ο γιος μας σπούδαζε γιατρός για να βοηθήσει τους ανθρώπους, και με το θάνατό του πρέπει να τους βοηθήσει». Ήταν μια πολύ ξεχωριστή στιγμή για την περιοχή μας, κανείς άλλος δεν το είχε κάνει. Είχε ένα ξεχωριστό συμβολισμό, αλλά και την ίδια την ουσία της ζωής. Αμέσως μετά συγγενείς δύο δοτών, εγκεφαλικά νεκροί στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας της Αλεξανδρούπολης, προέβησαν στην πράξη της δωρεάς των οργάνων. Ο δρόμος είχε ανοίξει…«Η δωρεά οργάνων δεν είναι κάτι εύκολο για κοινωνικούς, θρησκευτικούς, πολιτικούς λόγους», δηλώνει ο κ. Αλή, απολαμβάνουμε μαζί τον απογευματινό καφέ και τον ακούμε να μιλά για προκαταλήψεις και παραπληροφόρηση. «Πιστεύω ότι, αν ένας πολίτης πληροφορηθεί σωστά και υπεύθυνα και καταλάβει το μέγεθος του προβλήματος των μεταμοσχεύσεων, θα πειστεί ότι πρόκειται για μια βαθιά ανθρώπινη πράξη», καταλήγει νιώθοντας για μια ακόμη φορά ότι ο γιος του είναι κοντά μας, ίσως – ίσως, τόσο κοντά που να ακούει την κουβέντα μας…

Η Ισμήνη Ιξιούφη είναι 4ετής φοιτήτρια του Τμήματος Κοινωνικής Διοίκησης του Δ.Π.Θ. Στο πλαίσιο των σπουδών της εκπόνησε έρευνα με θέμα τη συμμετοχή των φοιτητών στην εθελοντική αιμοδοσία. Κληθείσα να αποκαλύψει τα συμπεράσματα της έρευνας δηλώνει: «Πρώτον, υπάρχει ελλιπής γνώση σε σχέση με την αιμοδοσία. Δεύτερον, η προκατάληψη για κολλητική ασθένεια είναι παράγοντας που τους αποθαρρύνει από το να γίνουν εθελοντές αιμοδότες. Τρίτον, οι φοιτητές θέλουν να δώσουν αίμα στον τόπο καταγωγής τους, πιθανότατα να μην γνωρίζουν ότι υπάρχει η δυνατότητα διακίνησης του αίματος, όπου υπάρχει ανάγκη. Τέταρτον, τους επηρεάζουν οι γονείς τους και οι φίλοι τους». Παράλληλα, μιλώντας για τους τοπικούς συλλόγους δηλώνει: «Θα πρέπει οι τοπικοί σύλλογοι να κινητοποιηθούν, ένα ποσοστό 50% απαντά πώς θα έδινε αίμα, αν τύχαινε. Ίσως, στους κόλπους των φοιτητών να μπορούσε να προωθηθεί κάποια στρατηγική κοινωνικού marketing. Κάποια άτομα θα πρέπει να τους ενεργοποιήσουν, ώστε να τους κάνουν ενεργούς εθελοντές αιμοδότες».

Πώς επιλέξατε τη θεματολογία της έρευνας;

Είχαμε ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες το ποσοστό των φοιτητών που προσφέρει εθελοντικά το αίμα του είναι μικρό, παρά το γεγονός ότι διάκεινται θετικά στην προσφορά αίματος. Βάσει αυτής της ένδειξης κάναμε έρευνα για να ανιχνεύσουμε τους λόγους.

Πώς εργαστήκατε;

Χρησιμοποιήσαμε σαν εργαλείο το ερωτηματολόγιο, η δειγματοληψία έγινε με 22 «κλειστές» ερωτήσεις, με απλό και τυχαίο τρόπο σε ένα μέγεθος 213 ατόμων.

Σε τι συμπέρασμα οδηγηθήκατε;

Ότι η φοιτητική κοινότητα απέχει από την εθελοντική προσφορά αίματος. Βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο ανάλυσης των δεδομένων. Είδαμε ότι υπάρχει έλλειψη γνώσεων. Πολλοί από αυτούς έχουν και λανθασμένες απόψεις, όχι μόνο δεν γνωρίζουν, αλλά και ό,τι γνωρίζουν είναι με λάθος τρόπο.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος των εθελοντών αιμοδοτών;

Όπως είδαμε, ο μεγαλύτερος φόβος είναι η κολλητική ασθένεια. Πολλοί φοιτητές φοβούνται ότι μέσω της διαδικασίας θα κολλήσουν κάποια σοβαρή ασθένεια.

Σε τι ποσοστό είναι εθελοντές αιμοδότες;

Είδαμε ότι το 12% των φοιτητών έχει δώσει αίμα, το υπόλοιπο 88% δεν έχει δώσει ποτέ και από αυτούς μόνο το 8% είναι εθελοντές αιμοδότες. Οι υπόλοιποι έχουν δώσει αίμα, είτε για κάποιον συγγενή, είτε για κάποιον φίλο.

Εκτός από τον φόβο είναι και ο σύγχρονος τρόπος ζωής που τους αποτρέπει να γίνουν εθελοντές αιμοδότες;

Οι φοιτητές απάντησαν σε συντριπτική πλειοψηφία ότι το ξενύχτι και η αποχή από το αλκοόλ δεν είναι ένας παράγοντας που θα τους αποθάρρυνε. Περισσότερο τους ενδιαφέρει το πώς θα πάνε και το αν θα είναι μόνοι τους ή όχι.

Είναι ενήμεροι για τα οφέλη της αιμοδοσίας στον ανθρώπινο οργανισμό;

Οι περισσότεροι δεν ξέρουν και ίσως θα πρέπει να τους προσεγγίσουν ενεργοί αιμοδότες να πάρουν κάποια πράγματα από αυτούς. Να λύσουν απορίες και να πειστούν.

Συνοψίζοντας, σε τι είδους συμπεράσματα καταλήγετε;

Πρώτον, υπάρχει ελλιπής γνώση σε σχέση με την αιμοδοσία. Δεύτερον, η προκατάληψη για κολλητική ασθένεια είναι παράγοντας που τους αποθαρρύνει από το να γίνουν εθελοντές αιμοδότες. Τρίτον, οι φοιτητές θέλουν να δώσουν αίμα στον τόπο καταγωγής τους, πιθανότατα δεν γνωρίζουν ότι υπάρχει η δυνατότητα διακίνησης του αίματος, όπου υπάρχει ανάγκη. Τέταρτον, τους επηρεάζουν οι γονείς τους και οι φίλοί τους.

Ποια είναι η άποψή τους για τους εν ενεργεία Συλλόγους Εθελοντών Αιμοδοτών;

Έχουν θετική άποψη για τους Συλλόγους Εθελοντών Αιμοδοτών. Το ποσοστό συμμετοχής σε εκδηλώσεις είναι θετικό. Μάλιστα, όταν οργανώνονται εθελοντικές πρωτοβουλίες αιμοδοσίας εντός του Πανεπιστημίου υπάρχει μεγάλη συμμετοχή και απήχηση στους φοιτητές και έρχονται να δώσουν αίμα.

Η συμμετοχή τους αποδεικνύει και το γεγονός ότι δεν είναι ξεκομμένοι από τη λειτουργία της πόλης και την τοπική κοινωνία;

Τα αποτελέσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι φοιτητές δεν είναι ξεκομμένοι από όλα όσα συμβαίνουν στο χώρο γύρω τους. Υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για την κοινωνική ζωή της πόλης.

Πώς θα πρέπει να τους προσεγγίσουν οι τοπικοί σύλλογοι;

Θα πρέπει οι τοπικοί σύλλογοι να κινητοποιηθούν, ένα ποσοστό 50% απαντά πώς θα έδινε αίμα, αν τύχαινε. Ίσως, στους κόλπους των φοιτητών, να μπορούσε να προωθηθεί κάποια στρατηγική κοινωνικού marketing Κάποια άτομα θα πρέπει να τους ενεργοποιήσουν, ώστε να τους κάνουν ενεργούς εθελοντές αιμοδότες.

Είναι αλληλέγγυοι προς το συνάνθρωπό τους οι φοιτητές;

Ενδιαφέρονται για τον συνάνθρωπό τους και είναι έτοιμοι να επιδείξουν αλληλεγγύη, το θέμα είναι ότι θα πρέπει να παρακινηθούν γιατί από μόνοι τους δεν ενεργοποιούνται, προτιμούν να μένουν στο περιθώριο.

Ο Αλέκος Μυλόπουλος, είναι πρόεδρος των Εθελοντών Αιμοδοτών και Δωρητών Οργάνων Σώματος του Νομού Καβάλας, ο οποίος φέρει το όνομα της αείμνηστης Στέλλας Κούρτη, διευθύντριας του Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, την «ψυχή» της αιμοδοσίας στη Βόρεια Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια καταβάλλεται ιδιαίτερη προσπάθεια να αυξηθεί και ο αριθμός δωρητών οργάνων. «Για μας η δωρεά Οργάνων Σώματος αποτελεί ανθρώπινη υπέρβαση. Είναι μια πράξη που ξεπερνάει τα όρια της ανθρώπινης λογικής, τα όρια του ψυχικού μεγαλείου και αγγίζει τα όρια του Θείου, γιατί ο πρώτος αιμοδότης και ο πρώτος δωρητής σώματος ήταν ο ίδιος ο Χριστός», δηλώνει ο κ. Μυλόπουλος και σημειώνει, «Στους ανθρώπους αυτούς, οι οποίοι παίρνουν την μεγάλη απόφαση να δωρίσουν όργανα προσφιλών τους προσώπων, αφιερώνω τους στίχους του Διονυσίου Σολωμού: «Όμορφος Κόσμος Ηθικός Αγγελικά πλασμένος». Θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια σε όλους εκείνους που τολμούν και το κάνουν».

Πότε ιδρύθηκε ο Σύλλογός σας;

Ο Σύλλογος ιδρύθηκε το 1989, ήδη συμπληρώνουμε είκοσι χρόνια, προσφέραμε και άλλα δώδεκα χρόνια σε ομάδες αιμοδοσίας.

Πόσους εθελοντές έχετε ως μέλη;

Στα είκοσι χρόνια κατορθώσαμε να εγγράψουμε 2.000 αιμοδότες και πάνω από 2.200 δωρητές οργάνων σώματος. Είναι ο πρώτος επαρχιακός σύλλογος της χώρας στον τομέα της δωρεάς οργάνων σώματος. Είναι μέλη εγγεγραμμένοι κανονικά και περασμένα τα στοιχείά τους στον Εθνικό Οργανισμό Μεταμοσχεύσεων.

Πόσους ασθενείς στηρίξατε;

Με το αίμα που συγκεντρώσαμε εξυπηρετήσαμε περισσότερους από 4.500 ασθενείς. Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνουμε στον τομέα δωρεάς οργάνων σώματος. Έχουμε οργανώσει δέκα εκδηλώσεις τιμώντας την μνήμη δωρητών οργάνων σώματος. Στην Καβάλα έγιναν τέσσερις δωρεές όλων των οργάνων. Κάποιος από την Θάσο δώρισε τους δυο νεφρούς της κόρής του, σώθηκαν τριάντα ζωές συνολικά με αυτές τις δωρεές.

Ποιος ήταν ο πρώτος δωρητής στη χώρα μας;

Ο πρώτος που τιμήθηκε το 1999 και τότε καθιερώσαμε και το ετήσιο μνημόσυνο στη μνήμη όλων των δωρητών οργάνων σώματος, ήταν ο Κωστάκης Μεσογίτης, ο πρώτος δωρητής οργάνων της χώρας. Υπάρχει και σύλλογος που ίδρυσαν οι γονείς του και φέρει το όνομά του.

Ποιο είναι το προφίλ των ανθρώπων που γίνονται δωρητές οργάνων;

Έχουμε και νέους, αλλά μεσήλικες είναι οι περισσότεροι. Πιστεύουμε ότι η προσφορά αίματος και η δωρεά οργάνων σώματος αποτελούν τα πιο υψηλά έργα ανθρώπινης αλληλεγγύης. Έχω χάσει επτά συγγενείς από νεφρική ανεπάρκεια γι’ αυτό και πρότασή μου ήταν η δημιουργία του Συλλόγου Δωρητών Οργάνων Σώματος. Πιστεύω ότι το καλύτερο μνημόσυνο γι’ αυτούς που φεύγουν είναι η προστασία αυτών που μένουν.

Τι είδους πράξη είναι η δωρεά Οργάνων Σώματος;

Ιδιαίτερα για μας η δωρεά Οργάνων Σώματος αποτελεί ανθρώπινη υπέρβαση. Είναι μια πράξη που ξεπερνάει τα όρια της ανθρώπινης λογικής, τα όρια του ψυχικού μεγαλείου και αγγίζει τα όρια του Θείου, γιατί ο πρώτος αιμοδότης και ο πρώτος δωρητής σώματος ήταν ο ίδιος ο Χριστός. Στους ανθρώπους αυτούς, οι οποίοι παίρνουν την μεγάλη απόφαση να δωρίσουν όργανα προσφιλών τους προσώπων, τους αφιερώνω τους στίχους του Διονυσίου Σολωμού: «Όμορφος Κόσμος Ηθικός Αγγελικά πλασμένος». Θα ήθελα να δώσω συγχαρητήρια σε όλους εκείνους που τολμούν και το κάνουν.

Γιατί δεν γινόμαστε με ευκολία δωρητές οργάνων σώματος;

Υπάρχουν γύρω από αυτό το θέμα πολλές προκαταλήψεις. Πολλοί πιστεύουν ότι θα τους πάει γρουσουζιά αν γραφτούν δωρητές σώματος ή ότι θα πάθουν ατύχημα. Άλλοι πιστεύουν ότι η θρησκεία το απαγορεύει. Πρέπει να γνωρίζουν εκείνοι που θέλουν να γραφτούν δωρητές οργάνων σώματος ότι διαπιστώνεται πρώτα ο εγκεφαλικός θάνατος έξι φορές από ομάδα γιατρών, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την ομάδα γιατρών που θα κάνει τις μεταμοσχεύσεις. Είτε είσαι γραμμένος, είτε δεν είσαι γραμμένος, απαραιτήτως, θα πρέπει να υπογράψουν οι στενοί συγγενείς για να αφαιρέσουν τα όργανα οι αρμόδιοι γιατροί. Πρέπει να ταιριάζει το όργανο στον αποδέκτη.

Εσείς είστε δωρητής οργάνων;

Ναι, δωρητές οργάνων είναι όλη μου η οικογένεια.

Τι θα προτρέπατε τους αναγνώστες του «Κόσμου»;

Θα τους αφιέρωνα τα δυο συνθήματα του Συλλόγου μας: «Μην κρατάς τα όργανα του σώματός σου για τους ουρανούς, οι ουρανοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι χρειάζονται στη γη». Και τα λόγια του Μένανδρου: «Τούτο μόνο είναι η ζωή το να μην ζει κανείς μόνον για τον εαυτό του». Στον άγνωστο δωρητή πάλι αφιερώνω τα λόγια που ακολουθούν: «Κοιμόμουν και ονειρευόμουν ότι η ζωή είναι χαρά, ξύπνησα και είδα ότι η ζωή είναι χρέος, πάλεψα πολύ και πίστεψα ακράδαντα ότι η εκπλήρωση του χρέους απέναντι στον πάσχοντα συνάνθρωπο και γενικότερα στο κοινωνικό σύνολο, αυτό και μόνο είναι η χαρά».

Ο Τάσος Κοντακίδης είναι πρόεδρος του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών Έβρου. Μιλά για τις προσπάθειες του Συλλόγου και για τις ανάγκες της περιοχής. «Προτείνουμε στην Ομοσπονδία να σταματήσει η εισαγωγή αίματος από την Ελβετία, αφού, έτσι κι αλλιώς, οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία ταλαιπωρούνται. Το ότι εισάγουμε αίμα από την Ελβετία, πέρα το ότι μας ντροπιάζει ως Έλληνες έχει την οικονομική διάσταση, γιατί πληρώνουμε πρόστιμα από το 1996. Πρέπει να αναλογιστούμε και το κόστος μεταφοράς και ελέγχου», δηλώνει και σημειώνει για την υλοποίηση του μοριακού ελέγχου, «Δυστυχώς, ο μοριακός έλεγχος, ενώ υπάρχει στο Κέντρο Αιμοδοσίας, δεν έχει επεκταθεί, όπως είχε αναγγείλει το Υπουργείο Υγείας, ότι τα Κέντρα Αιμοδοσίας, θα ελέγχουν τις γύρω Μονάδες».

Ποιος είναι ο στόχος του Συλλόγου σας;

Στόχος μας είναι να προσελκύσουμε τον κόσμο, να γίνουν εθελοντές αιμοδότες και να καλύψουμε έτσι τις ανάγκες μας σε αίμα. Κινούμαστε με διάφορους τρόπους, όπως απευθυνόμενοι στα σχολεία και στον εργασιακό χώρο. Για να πλησιάσεις τον κόσμο, να πάρεις αυτό που θέλεις θα πρέπει τον καθένα να τον προσεγγίσεις προσωπικά. Γι’ αυτό και το γραφείο είναι ανοιχτό.

Πόσα είναι τα εγγεγραμμένα μέλη του Συλλόγου σας;

Εγγεγραμμένα μέλη είναι 4.500. Θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν ότι δεν μπορούν όλοι να δίνουν αίμα κάθε χρόνο. Το σημαντικό για μας είναι πόσες μονάδες αίματος μπορούμε να συγκεντρώσουμε. Το Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης θέλει 600 μονάδες αίματος κάθε μήνα. Εμείς έχουμε καταφέρει για πολλούς μήνες να συγκεντρώνουμε 200 μονάδες.

Έχετε αναπτύξει και διαβαλκανική συνεργασία…

Η προσπάθειά μας είναι να αναπτύξουμε και διαβαλκανική δράση. Εδώ και 14 χρόνια έχουμε συνεργασία με την Βουλγαρία. Όταν λειτουργούσε αλλιώς η διοίκησή τους ήταν καλύτερα, τώρα έχουν μεγάλες ανάγκες σε αίμα. Χρειάζονται το πλάνο εργασίας της Ελλάδας, μας έχουν σαν πρότυπο. Ίδρυσαν τον πρώτο Σύλλογο Εθελοντών Αιμοδοτών στο Χάσκοβο και το Κέντρο Αιμοδοσίας του Χασκόβου. Σε συνεργασία με την Ευρώπη υλοποιούμε πρόγραμμα και ενισχυθήκαμε με μια Κινητή Μονάδα, προϋπολογισμού 300.000 ευρώ. Παράλληλα, συνεργαστήκαμε με την Α΄/θμια και Β΄/ θμια Εκπαίδευση και φέραμε στο χώρο της παιδείας την αιμοδοσία. Το σημαντικότερο είναι να γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί τι είναι η έλλειψη αίματος και πόσο ταράζεται μια κοινωνία όταν χρειάζεται αίμα και δεν υπάρχει. Αυτό πρέπει να το γνωρίζουν οι εκπαιδευτικοί για να το μεταδώσουν στα παιδιά.

Με την Τουρκία έχετε συνεργασία;

Με την Τουρκία δεν έχουμε τόσο μεγάλες σχέσεις. Την έχουμε επισκεφτεί. Ο Σύλλογος Φερών έδωσε αίμα σε ένα ίδρυμα ηλικιωμένων της Τουρκίας. Οι πόρτες είναι ανοικτές και η προσπάθειά μας θα συνεχιστεί.

Εισάγουμε αίμα στη χώρα μας;

Δυστυχώς, για να καλύψουμε τις ανάγκες μας, είμαστε αναγκασμένοι να εισάγουμε αίμα. Υπάρχει μια ιδιομορφία, η Ευρώπη απαγορεύει να περνάει το αίμα μιας χώρας στην άλλη χώρα, οπότε, σε γενικές γραμμές, η κάθε χώρα πρέπει να είναι αυτάρκης. Στην Ελλάδα, όμως, επιτρέπεται η εισαγωγή αίματος από την Ελβετία για την κάλυψη των αναγκών των ατόμων με Μεσογειακή Αναιμία. Τα τελευταία δέκα χρόνια αυτό είναι ένα πρόσχημα. Οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία δεν ωφελούνται από το αίμα που εισάγουμε. Το καλοκαίρι, το Πάσχα και τα Χριστούγεννα, όταν χρειαζόμαστε πολύ αίμα, οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία ταλαιπωρούνται. Τα τελευταία δύο χρόνια, όλο το χρόνο οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία ταλαιπωρούνται, δεν βρίσκουν αίμα. Η πολιτεία είναι υποχρεωμένη να τους καλύπτει. Μερικά νοσοκομεία της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης τους υποχρεώνουν να φέρουν το 50% των αιμάτων που πρόκειται να πάρουν το μήνα. Οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία χρειάζονται τρεις, με τέσσερις μονάδες αίματος το μήνα για όλα τα χρόνια της ζωής τους. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να βρίσκει κάθε μήνα δύο μονάδες για να πάρει τις τέσσερις που του χρειάζονται. Υπάρχουν τέτοια παραδείγματα.

Τι προτείνετε στην Ομοσπονδία σας;

Προτείνουμε στην Ομοσπονδία να σταματήσει η εισαγωγή αίματος από την Ελβετία, αφού, έτσι κι αλλιώς, οι πάσχοντες από μεσογειακή αναιμία ταλαιπωρούνται. Το ότι εισάγουμε αίμα από την Ελβετία, πέρα το ότι μας ντροπιάζει ως Έλληνες έχει την οικονομική διάσταση, γιατί πληρώνουμε πρόστιμα από το 1996. Πρέπει να αναλογιστούμε και το κόστος μεταφοράς και ελέγχου.

Ο μοριακός έλεγχος γίνεται;

Δυστυχώς, ο μοριακός έλεγχος, ενώ υπάρχει στο Κέντρο Αιμοδοσίας, δεν έχει επεκταθεί, όπως είχε αναγγείλει το Υπουργείο Υγείας, ότι τα Κέντρα Αιμοδοσίας, θα ελέγχουν τις γύρω Μονάδες.

Πού γίνεται έλεγχος τώρα;

Έλεγχος γίνεται μόνο στην Αλεξανδρούπολη, μετά πηγαίνουμε στη Θεσσαλονίκη και στα Γιάννενα. Εμείς, απαιτούμε από όλους τους φορείς και από τα νοσοκομεία Διδυμοτείχου, Κομοτηνής, Ξάνθης, Καβάλας, Δράμας τα δείγματα να ελέγχονται στην Αλεξανδρούπολη. Κι αυτό το θέλει και το Κέντρο Αιμοδοσίας δυστυχώς ακόμη δεν έχουμε βρει τη φόρμουλα από το Υπουργείο. Εμείς δεν έχουμε τα περιθώρια να πούμε: «Δεν πειράζει, θα γίνει αργότερα» γιατί υπάρχει περίπτωση κάποια μονάδα αίματος να είναι μολυσμένη και να μην το αντιληφθούμε. Δεν επιτρέπεται στην κοινωνία που ζούμε κάποιος να μολυνθεί από μολυσμένο αίμα.

Ποιο είναι το επόμενο βήμα που ετοιμάζετε;

Το επόμενο βήμα είναι να προχωρήσουμε στο Δίκτυο των Αιμοπεταλιοδοτών. Είναι ανάγκη γιατί οι αιματολογικές κλινικές του Νοσοκομείου της Αλεξανδρούπολης, της Θεσσαλονίκης, της Αθήνας, όταν χρειάζονται αιμοπετάλια, ψάχνουν να τα βρουν απεγνωσμένα, το συγγενικό περιβάλλον δεν έχει τη δυνατότητα να καλύψει τη ζήτηση. Περάσαμε στην ίδρυση Δικτύου Αιμοπεταλιοδοτών Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης, το επόμενο βήμα είναι να βάλουμε στο Δίκτυο αυτό την Θεσσαλονίκη, ώστε τα δύο Νοσοκομεία, της Θεσσαλονίκης και της Αλεξανδρούπολης, να έχουν υποστηρικτές από Εθελοντές Αιμοπεταλιοδότες. Η δική μας δουλειά ως σύλλογοι, είναι να φτιάξει ο κάθε σύλλογος ένα Μητρώο Αιμοπεταλιοδοτών.

Ξεκίνησε η προσπάθεια;

Ήδη έχει γίνει μια ενημερωτική εκπαίδευση – κατάρτιση των στελεχών των συλλόγων, αλλά και αρκετών μελών. Συγκροτήθηκε επιτροπή και δημιουργούν καταστάσεις με εκείνους που έχουν δώσει ή μπορούν να δώσουν αιμοπετάλια.

Ποιο κενό θα καλύψει αυτό το Δίκτυο;

Θα καλύψει όσους πάσχουν από λευχαιμία και καρκίνο, όσους χρειάζονται αιμοπετάλια. Τα αιμοπετάλια έχουν την δυσκολία ότι δεν αποθηκεύονται και δεν μεταφέρονται. Αυτό αναγκάζει τον πληθυσμό, αναγκάζει εμάς, να έχουμε έτοιμους τους δότες. Γι αυτό και πρέπει να γνωρίζουμε ανά πάσα στιγμή ποιοι είναι αυτοί που μπορούν να δώσουν, την ομάδα αίματος και κυρίως την διάθεσή τους. Εμείς πρέπει να δουλέψουμε πολύ γρήγορα.

Υπάρχει αυξημένη ανάγκη και στην περιοχή μας;

Δυστυχώς, η Αλεξανδρούπολη καλείται να καλύψει ασθενείς από όλα τα μέρη της Ελλάδος. Δεν μπορούμε να σηκώσουμε το βάρος μόνοι μας, Είναι απαραίτητο να προχωρήσει το Δίκτυο.

Γιατί στρέφετε το ενδιαφέρον σας και στην προσέλκυση δωρητών οργάνων;

Η προσπάθεια να προσελκύσουμε δότες οργάνων σώματος, απορρέει και από την υποχρέωση που έχουμε προς την Ομοσπονδία. Έχουμε και τη δωρεά οργάνων ως αντικείμενο με απόφαση της Ομοσπονδίας από το 2007 και μετά.

Στην περιοχή μας έχουμε δωρητές οργάνων;

Στην περιοχή μας έχουμε δωρητές οργάνων. Ο Εθνικός Οργανισμός Μεταμοσχεύσεων έχει τα στοιχεία, το απόρρητο τηρείται. Κανένας από το σύλλογο δεν γνωρίζει τα ονόματά τους. Προσπάθεια δική μας είναι να ενημερώσουμε τον κόσμο τι σημαίνει δωρεά οργάνων.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.