Στα προαστια της Κομοτηνης…

280 οικογένειες, 1200 άνθρωποι ζουν σε παράγκες. Η τενεκεδούπολη της Κομοτηνής απέχει 1,5 khm από το κέντρο της πόλης. Στην γειτονιά Αλάν Κογιού οι παλιές βεντέτες βάφουν ακόμη τους στενούς δρόμους με αίμα, η φτώχεια κρατά τα παιδιά μακριά από το σχολείο και οι έμποροι ναρκωτικών απλώνουν τα δίχτυα τους οδηγώντας στο θάνατο τους 20χρονους του οικισμού.

1ον Ναρκωτικά

«Έχασα το γιο μου από τα ναρκωτικά. Δε θέλω να συμβεί το ίδιο με τα υπόλοιπα παιδιά της γειτονιάς» καταγγέλλει ο Γιώργος Αλεξίου κάτοικος στο Αλάν Κογιού της Κομοτηνής και αποκαλύπτει ότι τις ναρκωτικές ουσίες τις πουλούν οι χρήστες για να προμηθευτούν τη δόση τους. «Από χασίς έως και ηρωίνη μπορεί να προμηθευτεί κάποιος στο «Αλάν Κογιού», αρκεί να έχει τα χρήματα. Το θέμα είναι ότι χρόνο το χρόνο οι χρήστες αυξάνονται. Τα βαποράκια δε διστάζουν να προσεγγίσουν ακόμη και τα μικρά παιδιά μπροστά στα μάτια μας». Οι ίδιοι θεωρούν ντροπή να αναφέρεται ο οικισμός τους ως «καταυλισμός», ωστόσο, παραδέχονται ότι κανείς άλλος εκτός από τους ίδιους δεν επισκέπτεται το χώρο. «Είναι ντροπή να αναφέρουν την περιοχή ως καταυλισμό των Αθίγγανων. Είμαστε Έλληνες πολίτες και όχι Ινδιάνοι της άγριας Δύσης. Δεν μας αγκάλιασαν ποτέ και το αποτέλεσμα είναι τραγικό»

2ον Έλλειψη Υποδομών

Στο «Αλάν Κογιού» οι ζωές των κατοίκων φιλοξενούνται σε σπίτια που με το πρώτο φύσημα του ανέμου πέφτουν. Λείπουν οι οργανωμένες κατοικίες, όλες οι οικογένειες ζουν σε παράγκες πρόχειρα στημένες. Οι υποδομές απουσιάζουν, παντελώς το ίδιο και τα δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης. Οι παιδικές χαρές για τα παιδιά θεωρούνται πολυτέλεια, όταν δεν υπάρχει σε πολλά σπίτια ακόμη και ηλεκτρικό ρεύμα.

3ον Ανεργία

Η ανεργία μαστίζει τους κατοίκους. Με δουλειές του ποδαριού προσπαθούν να αντιμετωπίσουν τα έξοδά τους. «Δεν έχουμε μάθει με τα πολλά, μπορούμε και με τα λίγα. Δεν πεθαίνουμε της πείνας, αλλά χρειάζεται κάθε μέρα να κυνηγάμε το μεροκάματο» δηλώνει ο 25χρονος Νισίφ προσθέτοντας ότι από πολλές δουλειές σήμερα είναι αποκλεισμένοι. Η μόνη διέξοδος αυτών που έχουν συγκεντρώσει κάποια χρήματα είναι η λαϊκή αγορά.

4ον Απουσία Εκπαίδευσης

Κανένα από τα παιδιά του οικισμού δεν έχει ολοκληρώσει την εννιάχρονη υποχρεωτική εκπαίδευση. «Πώς να διαβάσει ένα παιδί όταν δεν έχει σπίτι, γραφείο, ρεύμα και κάποιον να του σταθεί και να του δείξει;» αναρωτιέται η Ερίφ, μητέρα τεσσάρων παιδιών. Μετά τους δύο πρώτους μήνες της σχολικής χρονιάς τα παιδιά εγκαταλείπουν το Σχολείο και κανείς δεν τα αναζητά.

5ον Το χώμα βάφεται κόκκινο με… Βεντέτες

Μια διαμάχη μεταξύ δύο οικογενειών (Αχμέτ Μουφίτ – Ιμπίς Ακίφ) στάθηκε αφορμή να χάσουν τη ζωή τους δύο άνθρωποι και να τραυματιστούν δεκάδες. «Το κακό ξεκινά πάντα από μια ασήμαντη αφορμή και καταλήγει σε βεντέτα, σε θάνατο. Ήμουν μικρός όταν είδα ένα παλικάρι να σκοτώνεται μπρος τα μάτια μου χωρίς λόγο. Η ζωή έχει μικρή αξία όταν το πάθος και το μίσος φουντώνει». Δύο θάνατοι έχουν στοιχειώσει τις ζωές των κατοίκων. Οι καυγάδες είναι καθημερινοί, το ξύλο επίσης, πρωταγωνιστές σχεδόν όλοι, μικροί και μεγάλοι. «Η αστυνομία σπάνια μπλέκεται στους καβγάδες, εκτός κι αν τα πράγματα ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο. Τώρα οι καβγάδες έχουν ως αφορμή τις θέσεις στη λαϊκή αγορά, η ουσία όμως είναι το μίσος». Ένα μίσος που κατορθώνει ακόμη και να οπλίζει τα χέρια των κατοίκων του «Αλάν Κογιού».

6ον Γάμοι ανηλίκων

Μια τριτοκοσμική συνήθεια είναι οι γάμοι ανηλίκων. Στα δώδεκα παντρεύονται, στα δεκατρία γίνονται μητέρες και στα δεκατέσσερα έχουν ήδη το πρώτο διαζύγιο. «Μόλις βλέπουν την κοπέλα να αναπτύσσεται λίγο, θεωρούν ότι είναι έτοιμη και για γάμο. Μόλις χθες αρραβωνιάστηκε μια δώδεκα χρονών, ο πατέρας της μου είπε όταν τον ρώτησα με απορία γιατί το έκανε: «Μα δε βλέπεις το μπόι που έχει. Τι να περιμένουμε;»». Κορίτσια που πριν αφήσουν τις κούκλες από τα χέρια τους κρατούν στην αγκαλιά τους ζωντανά μωρά. «Λίγοι καταλαβαίνουν ότι αυτό που κάνουν είναι έγκλημα. Εδώ αν η κοπέλα γίνει 15 και δεν παντρευτεί θεωρείται μεγάλη».

7ον Παράνομες υιοθεσίες

«Για τα λεφτά γίνονται όλα». Από πολλά ζευγάρια τα παιδιά γεννιούνται μετά από παραγγελία. «Έχουν εννέα παιδιά τι θα γίνει αν δώσουν το ένα σε ζευγάρι που δεν έχει; Πολλοί τα πωλούν για να αγοράσουν ένα παλιό αυτοκίνητο ή τρόφιμα για τα υπόλοιπα παιδιά.» Με 2.000 και 3.000 ΕΥΡΩ αν κανείς το επιθυμεί βρίσκει σίγουρα παιδί για να αγοράσει στο «Αλάν Κογιού» της Κομοτηνής. Με 2.000 ΕΥΡΩ ένα παιδί από το «Αλάν Κογιού» βρίσκεται στην Γερμανία χωρίς ποτέ να το αναζητήσει κανείς.«Εμείς καταλαβαίνουμε ότι κάποιος πούλησε το παιδί του μόλις αντιληφθούμε ότι έχουν χρήματα στα χέρια τους και κάνουν αγορές, ενώ πριν ζούσαν με δανεικά» δηλώνει ο κ. Αλεξίου και προσθέτει ότι ο φόβος της σύλληψης μόνο συγκρατεί κάπως τους «αποφασισμένους» γονείς.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.