«ΣΟΥ ΜΙΛΑΩ Μ’ ΑΚΟΥΣ;»
«ΣΟΥ ΜΙΛΑΩ Μ’ ΑΚΟΥΣ;» Τέσσερα μονόπρακτα ελλήνων θεατρικών συγγραφέων παρουσίασε το ερασιτεχνικό τμήμα του ΔΗΠΕΘΕ Κομοτηνής, μετά από μια συνειδητή προσπάθεια ενός έτους. Τα αδιέξοδα στις σχέσεις των ζευγαριών παρουσιάζονται είτε μέσα από την κατά πρόσωπο επικοινωνία είτε μέσα από την περιγραφή της σχέσης σε τρίτο πρόσωπο. Κανείς δεν είναι ευτυχισμένος κι επιπλέον δυσκολεύεται ακόμη και να πείσει τον εαυτό του ότι η ευτυχία είναι αυτό που μας αξίζει να ‘ρθει.
Δυο φίλες, σύζυγοι πολιτικών, βρίσκονται σε ψυχολογικό αδιέξοδο λόγω της απουσίας επικοινωνίας με τους συζύγους τους, οι οποίοι αποφασίζουν για τους άλλους με κριτήριο τα οικονομικά συμφέροντα παραβιάζοντας κάθε ανθρώπινο δικαίωμα.
Στο πρώτο ζευγάρι το ερώτημα που αιωρείται είναι η συζυγική απιστία της συζύγου μέσα από το αδιέξοδο που βιώνει ο απατημένος σύζυγος. Οι κοινωνικές τάξεις και μια ακόμη απιστία προβάλλουν στο δεύτερο μονόπρακτο που ταυτίζει τη σωματική με τη συναισθηματική αναπηρία ενός άντρα. Δεκανίκι του τα χρήματα που έχει ο ιδιοκτήτης της πολυκατοικίας και τα οποία έμμεσα εισρέουν στο σπίτι τους, με κάπως ανορθόδοξο τρόπο, πάντα όμως σε μία σχέση ισορροπίας μεταξύ εκμεταλλευτών και των «θυμάτων» τους. Οι κερατάδες, αποδεικνύεται ότι ζουν ανάμεσά μας, τις περισσότερες φορές το γνωρίζουν, μόνο που κάποιοι το αντιμετωπίζουν ως οικονομικό αλισβερίσι των γυναικών τους!
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η ερμηνεία της μανιακής συζύγου – μητέρας – νοικοκυράς που ξεπερνά το όριο του «καθήκοντος» προς τους αγαπημένους της και δίνει ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα γυναικείας υστερίας. Αντί να επιχειρήσει να αποβάλλει τις ψυχικές πιέσεις που υφίσταται εγκλωβίζεται στη νοσηρή της φαντασία που παρουσιάζει τον κόσμο μόνο μέσα από τις δύο διαστάσεις του σπιτιού – βασιλείου της. Κρίσιμο το ερώτημα που θέτει «ποιος τη χαλάει τη ζωή» και απαντά σε μια ελάχιστη στιγμή απόκτησης συνείδησης.
Πολύ καλή η εναλλαγή του σκηνικού από μονόπρακτο σε μονόπρακτο με σύντομες κι έξυπνες μικροπαρεμβάσεις. Η κάθε κατάσταση – σχέση ζευγαριού έχει το δικό της προσδιορισμό στο χώρο, στο ύφος της επίπλωσης, τα χρώματα, τα αντικείμενα – δείκτης της κοινωνικής τάξης και του ιδιαίτερου γούστου των ενοίκων. Ο φωτισμός παίζει πολύ καλά στο τελευταίο μονόπρακτο, αναδεικνύοντας τους δύο πίνακες –τους φερόμενους – του Τσαρούχη, απόδειξη της υψηλής οικονομικής επιφάνειας του ζευγαριού.
Έπαιξαν αλφαβητικά οι: Γιώργος Δημουλάς, Βαγγέλης Μπόλλας, Έφη Μπουντουράκη, Λεωνή Παναγοπούλου, Ελένη Πολίτου, Θύμιος Σπέντζος, Κατερίνα Σταθοπούλου, Αθανασία Χατζή. Τη σκηνοθετική και υποκριτική διδασκαλία ανέλαβαν ο Δημήτρης Παπασταμάτης και η Μυρσίνη Λαντζουράκη. Η σκηνογραφική επιμέλεια ανήκει στους Σιδέρη Πατσαβούδη, Γιώργο Ζαγκοτσίδη και Μαρίνα Τσακίρη στο εικαστικό της μέρος. Τα κοστούμια επιμελήθηκε η Μαρία Κεραμέα. Η μουσική επεξεργασία είναι του Γιώργου Ευφραιμίδη και η μουσική επιμέλεια της Λεωνής Παναγοπούλου. Τους φωτισμούς σχεδίασε ο Δημήτρης Τζατζανάς.
Μαρία Αμπατζή
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
