Σονια Κακουλιδου, υποψηφια βουλευτης ΚΚΕ ν. Ροδοπης «Αυτο που χρειαζονται οι συμπολιτες μας ειναι ισχυρη λαικη εργατικη αντιπολιτευση και αυτον τον ρολο μπορει να τον παιξει μονο το ΚΚΕ»

Λίγες μέρες έμειναν για τις εκλογές της 25ης Γενάρη και η πόλωση μεταξύ των δύο κομμάτων, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις διεκδικούν την πρωτιά βαίνει αυξανόμενη. Εντούτοις, υπάρχουν και διαφορετικές φωνές, εκείνες που ευαγγελίζονται ένα άλλο σύστημα, εκτός του πλαισίου του καπιταλισμού, με ισχυρότερη αυτή του Κουμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Η κ. Σόνια Κακουλίδου, στέλεχος του ΚΚΕ και υποψήφια βουλευτής στον νομό Ροδόπης, μίλησε στο Ράδιο Παρατηρητής και στην Τζένη Κατσαρή-Βαφειάδη για την «ισχυρή λαϊκή εργατική αντιπολίτευση» που χρειάζονται οι συμπολίτες μας, ρόλο, που, όπως είπε, μπορεί να παίξει μόνο το ΚΚΕ και για την κινδυνολογία που καλλιεργείται από τα κυρίαρχα ΜΜΕ, όσο και για τις παραπλανητικές υποσχέσεις ότι σε καιρούς ανάπτυξης, οι πολίτες θα απολαμβάνουν τα οφέλη της.

Αλλά και για μερικά από τα προτάγματα του σοσιαλισμού, ήτοι τη διαχείριση της παραγωγής με βάση τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων, την αναβάθμιση της παιδείας, σε βαθμό που θα καταστεί καθολική και την επιστροφή του πλούτου σε αυτούς που πραγματικά τον παράγουν. Επιπλέον, αναφέρθηκε στη φθορά που έχει υποστεί το συνδικαλιστικό κίνημα όλα αυτά τα χρόνια αλλά και στη στρέβλωση, τόσο της ιστορίας όσο και της πραγματικότητας, που συνεχώς δημιουργεί παρανοήσεις στη συνείδηση του κόσμου.

«Πάντοτε το ΚΚΕ έλεγε στον κόσμο ότι “τίποτα δεν θα μας χαρίσουν ό,τι έχουμε κερδίσει το κερδίσαμε μέσα από αγώνες και σκληρές θυσίες”»

ΠτΘ: κ. Κακουλίδου, ποιο είναι το διακύβευμα των ερχόμενων εκλογών;

Σ.Κ.: Αυτό που χρειάζονται οι συμπολίτες μας είναι ισχυρή λαϊκή εργατική αντιπολίτευση και αυτόν τον ρόλο μπορεί να τον παίξει μόνο το ΚΚΕ. Ας μην πάμε πολύ μακριά, ας δούμε την κατάσταση από το 2012 και μετά. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έκαναν τη συγκυβέρνηση και πάρθηκαν τα μέτρα που ξέρουμε. Υπήρχε όμως και η αντιπολίτευση, η οποία, με ένα 27% , δεν έπαιξε τον ρόλο που έπρεπε. Την επόμενη των εκλογών θα έπρεπε να έχει βγάλει αυτόν τον κόσμο έξω. Αυτό δεν έγινε όμως. Τα κόμματα που κυβερνούσαν μέχρι σήμερα πάντα έλεγαν «μη στεναχωριέστε, εμείς θα σας τα λύσουμε τα προβλήματα». Και πραγματικά ο κόσμος έπεφτε στην παγίδα και το έκανε. Αντιθέτως, πάντοτε το ΚΚΕ έλεγε στον κόσμο ότι «τίποτα δεν θα μας χαρίσουν, ό,τι έχουμε κερδίσει το κερδίσαμε μέσα από αγώνες και σκληρές θυσίες». Με φυλακίσεις, εξορίες και εκτελέσεις. Η ίδια η ιστορία αποδεικνύει ότι από πάντοτε στους ανθρώπους η εξέλιξη και η πρόοδος υπήρξε μόνο μέσα από αγώνες.

«Κάποιος πρέπει να την πληρώσει την ανταγωνιστικότητα και δυστυχώς την πληρώνουμε εμείς που παράγουμε τα προϊόντα»

ΠτΘ: Πώς φτάσαμε σήμερα να πιστεύουμε ότι όλα θα λυθούν με ένα μαγικό ραβδί;

Σ.Κ.: Με την προπαγάνδα. Να θυμηθούμε αυτό που λέγανε, ότι «οι κομουνιστές, όταν θα έρθουν στην εξουσία, θα μας πάρουν τα σπίτια». Δεν λέγανε ότι, απεναντίας, στον σοσιαλισμό όλοι θα έχουνε σπίτια και δεν θα χρειάζεται να παίρνουμε δάνεια. Στο σημείο αυτό χρειάζεται να κάνουμε μια παρένθεση. Στην περίοδο της ανάπτυξης, που ανέβαινε το ΑΕΠ κ.λπ., δεν είδαμε και ανάπτυξη στην τσέπη μας. Αυτό μας λένε και τώρα, ότι «βγαίνουμε από την κρίση, τελειώνει η λιτότητα και τα μνημόνια και την επομένη θα έχουμε ανάπτυξη». Αλλά αυτή την ανάπτυξη ποιος θα την πληρώσει; Εμείς πάλι. Ανάπτυξη όμως από την άλλη σημαίνει και ανταγωνισμός. «Να γίνουνε», λέει, «τα ελληνικά προϊόντα ανταγωνιστικά και να βγούνε έξω», και νιώθουμε κι εμείς αυτόν τον ψευδοπατριωτισμό. Ναι, αλλά κάποιος πρέπει να την πληρώσει αυτή την ανταγωνιστικότητα και θα την πληρώσουμε εμείς που παράγουμε αυτά τα προϊόντα. Μειώνοντας τους μισθούς, μειώνοντας τη φορολογία του κεφαλαίου ώστε «να γίνει ανταγωνιστικό με το κινέζικο και το βουλγάρικο», με την αύξηση των ορίων ηλικίας κ.λπ. Μάλιστα, για εμάς τις γυναίκες, ενώ υπήρχε αυτή η θετική διάταξη που μας αναγνώριζε πέντε χρόνια διαφοράς για τη σύνταξη, μας το εξισώσανε και μας κορόιδεψαν και από πάνω λέγοντας ότι αυτό γίνεται για την ισότητα. Εμείς δεν ζητάμε τέτοια ισότητα. Εμείς ζητάμε να δουλεύουνε οι άνθρωποι λιγότερα χρόνια και να ανταμείβονται περισσότερο.

Δεν έχω ακούσει ποτέ κανέναν από τους κεφαλαιοκράτες να λέει «χθες έβγαζα 100, τώρα με την κρίση ας βγάλω 80». Δεν το θέλει γιατί αλλιώς δεν θα ήταν καπιταλιστής. Από την άλλη εμείς οι κομουνιστές τι λέμε; Ο πλούτος που υπάρχει μας ανήκει γιατί τον παράγουμε εμείς. Άρα αυτό που χρειάζεται είναι κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής για να παράγουμε με βάση τις δικές μας σημερινές διευρυμένες ανάγκες, όχι αυτές που είχαμε πριν από πενήντα χρόνια. Ο άνθρωπος έχει πάει στο φεγγάρι και εμείς κουβεντιάζουμε σήμερα ότι ο κόσμος δεν έχει πετρέλαιο και δεν έχει πάρει τα φάρμακά του.

ΠτΘ: Για ποιον λόγο θεωρείτε ότι επαναπαύεται ο κόσμος;

Σ.Κ.: Μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι μας αξίζει αυτή η κατάσταση και να την αποδεχθούμε. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα. Σε αυτόν τον καιρό της κρίσης, οι δισεκατομμυριούχοι Έλληνες αυξήθηκαν εις βάρος των υπολοίπων. Των εργατοϋπαλλήλων, των φτωχών αγροτών, των μικρών επαγγελματιών. Εμείς μιλάμε για συλλογικούς αγώνες και λέμε ότι πρέπει να γίνουμε πολλοί, να φτιάξουμε την κοινωνική λαϊκή συμμαχία. Πώς θα γίνει αυτό; Από τα κάτω, μέσα από τα σωματεία. Τι γίνεται όμως με τα σωματεία; Παίρνονται μέτρα και, όπου είναι πλειοψηφία όλες οι άλλες δυνάμεις, είτε είναι ΝΔ είτε ΠΑΣΟΚ είτε ΣΥΡΙΖΑ, λένε στον εργαζόμενο «ξέρεις, έχει προβλήματα ο εργοδότης, ας αποδεχθούμε τις μειώσεις μισθών και όταν θα έχουμε ανάπτυξη θα μας τα δώσουν πίσω».

«Χρησιμοποίησαν τον συνδικαλισμό για ρουσφέτια και οδήγησαν τον κόσμο να σκύβει το κεφάλι»

ΠτΘ: Σήμερα έχει απαξιωθεί και η έννοια του συνδικαλισμού…. Κρατικοδίαιτους τους ανεβάζουν συμβιβασμένους τους κατεβάζουν…

Σ.Κ.: Το κατάφεραν αυτό, είναι αλήθεια. Αυτοί που όλα αυτά τα χρόνια κυβέρνησαν αλλά και αυτοί που δεν κυβέρνησαν. Αν δούμε τις συνεργασίες τα τελευταία χρόνια στα σωματεία, από τη μία πλευρά βλέπουμε το ΠΑΜΕ και από την άλλη όλους τους άλλους μαζί, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, σαν ο εχθρός τους να είναι το ΠΑΜΕ και όχι το κεφάλαιο. Επίσης, χρησιμοποίησαν τον συνδικαλισμό για ρουσφέτια και οδήγησαν τον κόσμο να σκύβει το κεφάλι. Υπάρχουν όμως και σωματεία στα οποία είναι μπροστά το ριζοσπαστικό εργατικό κίνημα.

Ένα άλλο πράγμα που δεν μπορεί ακόμα να κατανοήσει ο κόσμος είναι το πώς παράγεται ο πλούτος. Φυσικά παράγεται μέσα από την εργασία. Φτιάχνουμε ένα καρβέλι εμείς με τα χέρια μας, από το στάρι μέχρι την τελική παρασκευή του. Πώς είναι δυνατόν να έρχεται ο οποιοσδήποτε κεφαλαιοκράτης, να το παίρνει, να μας δίνει ψίχουλα και εμείς να είμαστε ικανοποιημένοι; Αντιθέτως, στον σοσιαλισμό θα υπάρχει σχεδιασμός. Πόσα ζευγάρια παπούτσια χρειαζόμαστε; Χίλια ζευγάρια; Θα παράξουμε χίλια πενήντα για να έχουμε και επιπλέον.

«Θα έρθει μια ανάκαμψη της οικονομίας, η οποία όμως θα είναι αναιμική και θα την ακολουθήσει μια πολύ μεγαλύτερη κρίση»

ΠτΘ: Πάντως όχι μόνον αφαρπάζεται ο πλούτος που παράγουμε αλλά τελικά σήμερα είναι τόσο μεγάλη η ανεργία που όλοι δουλεύουμε-αν βρούμε δουλειά- ακόμη και με τις ελάχιστες των απολαβών….

Σ.Κ.: Ετσι είναι. Ας πάρουμε για παράδειγμα τα νέα παιδιά, που κάνουν την πρακτική τους ή τη μαθητεία. Τα βάζουνε να δουλεύουνε τζάμπα, μαθαίνοντάς τα να αποδέχονται αυτή την κατάσταση. Μιλούσα με μια κοπελίτσα που έχει τελειώσει νοσηλευτική και μου έλεγε «εγώ έκανα την πρακτική μου στη Θεσσαλονίκη και πληρωνόμουν 100 ευρώ, ενώ οι φίλες μου εδώ δεν πληρώνονται καθόλου». Αισθανόταν δηλαδή τυχερή. Επίσης, έχουμε τα πεντάμηνα και τα οχτάμηνα. Μπορεί κάποιος να έχει βρει μια δουλειά για οχτώ μήνες, αλλά, αν θέλει σαράντα χρόνια να βγει στη σύνταξη, σύνταξη δεν θα πάρει ποτέ. Πολλοί από αυτούς που διεκδικούν σήμερα την ψήφο του ελληνικού λαού λένε ότι θέλουν να σώσουν την πατρίδα. Σε αυτή την πατρίδα όμως υπάρχουμε κι εσείς κι εγώ και ο Λάτσης και ο Βαρδινογιάννης και ο Λαναράς και αυτός που είχε τη ΣΕΛΜΑΝ. Δεν νομίζω να έχουμε όλοι τα ίδια συμφέροντα.

«Ο καπιταλισμός έχει φάει τα ψωμιά του, γιατί είναι στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο»

ΠτΘ: Αρα ο καθένας από εμάς θα πρέπει να αναγνωρίζει το ταξικό του συμφέρον, να τάσσεται με την ομάδα που τον τοποθετούν και τα οικονομικά του, αφού τα συμφέροντα των εργαζομένων δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση αν είναι ίδια με του Λάτση ή του Βαρδινογιάννη…

Σ.Κ.: Η οικονομία είναι ο βασικός παράγοντας γιατί κινεί τα πάντα. Το θέμα είναι όμως για ποια οικονομία μιλάμε. Το πώς οι πλούσιοι θα γίνουν πλουσιότεροι ή το πώς οι παραγωγοί του πλούτου θα πάρουν αυτόν τον πλούτο και την οικονομία στα χέρια τους; Στον καιρό της ανάπτυξης μας έκαναν να πάρουμε δάνεια. Γιατί το έκαναν αυτό; Αν δεν είχαν δώσει τότε δάνεια για να πουληθούν τα δικά τους προϊόντα, τα σπίτια, τα αυτοκίνητα κ.λπ., η κρίση του καπιταλισμού θα είχε έρθει πολύ πιο πριν. Απλώς έδωσαν μια παράταση δεκαετίας στην καπιταλιστική κρίση. Θα έρθει μια ανάκαμψη της οικονομίας, η οποία όμως θα είναι αναιμική και θα την ακολουθήσει μια πολύ μεγαλύτερη κρίση. Το κεφάλαιο συγκεντρώνεται σε λίγα χέρια. Γι’ αυτό λέμε εμείς ότι ο καπιταλισμός έχει φάει τα ψωμιά του, γιατί είναι στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο.

«Είμαστε Ευρωπαίοι χωρίς ευρώ στην τσέπη όμως και στη Γερμανία δυστυχώς, σε μία χώρα, με τέτοια καπιταλιστική ανάπτυξη και μεγάλο ΑΕΠ, 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι ζούνε με συσσίτια»

Πολλοί είναι θυμωμένοι με την τρόικα αλλά δεν ξέρουν από ποιους αποτελείται. Είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Είναι λοιπόν η Ευρωπαϊκή Ένωση, την οποία αποδέχονται. Δηλαδή έχουν μπερδέψει και τον κόσμο. Είμαστε Ευρωπαίοι χωρίς μία στην τσέπη μας. Ούτε όμως και ο Γερμανός. Πιστέψτε το, σε μία τέτοια χώρα, με τέτοια καπιταλιστική ανάπτυξη, με μεγάλο ΑΕΠ, επιτρέπεται 1,5 εκατομμύριο άνθρωποι να ζούνε με συσσίτια; Είναι η ξεφτίλα της προσωπικότητας ενός ανθρώπου να ζει με συσσίτια. Και σήμερα το λέει και ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θα δώσει συσσίτια. Όχι, δεν τα θέλουμε. Εμείς θέλουμε δουλειά, μόνιμη και σταθερή, και μισθούς για να ζούμε με αξιοπρέπεια. Παλεύουμε ώστε να μη χρειάζεται κανένας τη δική μας φιλανθρωπία.

«Στο σύστημα της ΕΣΣΔ, ακόμα και με τις αδυναμίες που παρουσίασε, είχανε λυμένα προβλήματα που εμάς ακόμα μας ταλαιπωρούν»

Ο καπιταλισμός δεν είναι μονόδρομος. Ακόμα και μέσα σε αυτό το πλαίσιο υπήρξε μια επανάσταση, η πρώτη σοσιαλιστική χώρα ήταν η Σοβιετική Ένωση. Φυσικά, προσπαθούν με οποιοδήποτε μέσο να την κατηγορήσουν. Σε εκείνο το σύστημα, ακόμα και με τις αδυναμίες που παρουσίασε στην οικοδόμηση του σοσιαλισμού, είχανε λυμένα προβλήματα που εμάς ακόμα μας ταλαιπωρούν. Όχι μόνο στην κρίση αλλά και στην υποτιθέμενη ανάπτυξη. Υγεία, παιδεία, πολιτισμός, διακοπές, φτηνό ρεύμα, μόρφωση –όλοι ήταν μορφωμένοι. Εμείς θεωρούμε ότι ο άνθρωπος, άσχετα από τη δουλειά που θα κάνει, ακόμα και αν γίνει αγρότης ή οικοδόμος, πρέπει να έχει τη βασική μόρφωση. Με τα σημερινά δεδομένα αυτή είναι η δωδεκαετής φοίτηση και πολλά παιδιά αναγκάζονται να φύγουν από νωρίς από αυτή.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.