Σωκρατης Ξυνιδης, υποψηφιος βουλευτης επικρατειας ΠΑΣΟΚ
Ο Σωκράτης Ξυνίδης, Ξανθιώτης και απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Δικηγόρος και Συντονιστής της Νομαρχιακής Επιτροπής ΠΑΣΟΚ Ξάνθης, είναι «άνθρωπος» του τόπου μας…
Ο δικός μας άνθρωπος, ο Θρακιώτης της νέας γενιάς, με τη παρρησία και τον καθαρό λόγο, με τη μεγάλη προπαίδεια στην πολιτική της καθημερινότητας και στην υπηρεσία του πολίτη, πέρα από κάθε είδους διαχωρισμό, εθνοτικό, θρησκευτικό, γλωσσικό, οτιδήποτε.
Ο Σωκράτης Ξυνίδης, υποψήφιος βουλευτής επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, τιμή για τον τόπο μας και το σύνολο των ανθρώπων του ανεξαρτήτως πληθυσμιακής ομάδας, που μας τη δώρισε σοφά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, δηλώνοντας ρητά το σεβασμό του για τη Θράκη και τους ανθρώπους της, την πολυπολιτισμική Θράκη στην οποία συμβιούν σπουδαίες προσωπικότητες, ικανές να πραγματώσουν την επιλογή μιας παράταξης να πολιτεύονται οι άριστοι και όχι οι αρεστοί.
Ο γενέθλιος τόπος είναι ένα από τα αποφασιστικά στοιχεία υπαρξιακής διαμόρφωσης …
Γεννήθηκα στην τότε γειτονιά στο “Παζάρι” της Ξάνθης και έπαιξα χρόνια μπάλα και “τζαμί” με τον Μιχάλη, τον Μάκη, τον Τζιαβήτ και τον Σελτζούκ. Μερικές φορές νομίζω ότι ακόμα μασάω το ψιλό χώμα που σκέπαζε τα πάντα Ο τόπος, η γειτονιά, οι άνθρωποι με προκαθόρισαν. Είχα την τύχη να φοιτήσω στο πιο παλιό και ιστορικό σχολείο της Ξάνθης, το 1ο Δημοτικό του Μαντσίνη, δίπλα στην Μητρόπολη και το “Δεσποτικό” και πάνω από όλα να έχω για δασκάλους την πιο γλυκιά φιγούρα των παιδικών μου χρόνων την κυρία Ξανθίππη και έναν εξαιρετικό παιδαγωγό τον συγχωρεμένο τον κύριο Γιάννη τον Κυριακίδη που μας έμαθε μουσική, μας μύησε στον αθλητισμό, μας έμαθε ιστορία και πάνω από όλα μας έμαθε ότι ο άνθρωπος πρέπει να γνωρίζει από όλα. Έλαβα γνώση από καθηγητές στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο που ο καθένας προσπάθησε να με κάνει καλύτερο σε αυτό που μου δίδασκε, ακόμη και όταν δεν το ήθελα. Γνώρισα τους αγώνες του λαού μας μέσα από τον καταιγιστικό πολιτικό λόγο του Ανδρέα Παπανδρέου. Όλοι τους μου διαμόρφωσαν την προσωπικότητα. Πάνω από όλα όμως είχα πάντα δίπλα μου την οικογένειά μου, την μάνα μου, τον πατέρα μου και τον αδελφό μου, που ποτέ δεν μου υπέδειξαν, ποτέ δεν μου απαγόρευσαν, ποτέ δεν σμίκρυναν τις σκέψεις μου και τις ανησυχίες μου.
Οι καλύτεροί μου φίλοι…
…Είναι ίδιοι από παλιά. Τα μαθητικά και τα φοιτητικά χρόνια. Σχέσεις ζωής και ας μη βλεπόμαστε συχνά.
Από Φοιτητής είχα ένα όνειρο…
… Να είμαι συμμέτοχος σε μια μεγάλη και ειλικρινή προσπάθεια όλων των Ελλήνων για κοινωνική δικαιοσύνη.
Σκέφτομαι για τη νέα γενιά …
Η γενιά που έρχεται, των σημερινών εφήβων και των νέων είναι μια υπέροχη γενιά που θα καλυτερέψει το κόσμο. Δεν έχει τις προκαταλήψεις μας, τις εμμονές μας και τις φοβίες μας. Απλά έχει το στυλ της, τον τρόπο της, που εμείς δυσκολευόμαστε να αντιληφθούμε και γι’ αυτό είμαστε, κακώς και άδικα, επικριτικοί. Τους παραδίδουμε μια κοινωνία που δεν τους αξίζει, ένα πλανήτη σχεδόν κατεστραμμένο, ένα σύστημα αξιών ανύπαρκτο και τους ζητάμε και εξηγήσεις από πάνω. Είμαι σίγουρος ότι αυτή η γενιά σε όλη την Ευρώπη θα φέρει ένα νέο πνεύμα, θα δημιουργήσει έναν νέο Διαφωτισμό, που θα εδράζεται στην βαθιά γνώση, στην έμπνευση, στην δημιουργία που πηγάζει από την ελευθερία που προσφέρει η διάχυση της γνώσης και της πληροφορίας.
Ξεπερνώ τα «χάσματα», μικρά ή μεγάλα, με τους ανθρώπους…
Στην αρχή με σύγκρουση μετωπική και μετά με καλή πρόθεση, με διάθεση συγγνώμης και χτίσιμο σχέσεων αρχών και εμπιστοσύνης. Απαιτείται κόπος και χρόνος γι’ αυτό αλλά αξίζει τον κόπο.
Και τις δυσκολίες στην πολιτική…
Κουρεύω το χορτάρι στον κήπο μου.
Αγωνίζομαι για μια πολιτική…
Μια πολιτική που θα προσεγγίζει όσο το δυνατόν την ουτοπία της κοινωνικής δικαιοσύνης, που όμως δεν θα παραμένει σε πλαίσια αρχών και καλών προθέσεων αλλά οι εκφραστές της θα είναι αποφασισμένοι να μπαίνουν στην αρένα με τους λέοντες των μεγαλοσυμφερόντων και του καιροσκοπισμού και να μονομαχούν μέχρις εσχάτων.
Ψηφίζω ΠΑΣΟΚ γιατί…
…Με πυξίδα την δίκαιη κοινωνία και τις αρχές του σοσιαλισμού είναι αποφασισμένο να ακολουθήσει τον δύσκολο δρόμο του πολιτικού ρεαλισμού και της αποτελεσματικότητας.
Σκέφτομαι για τους πολιτικούς και την πολιτική της Δεξιάς…
Ότι είναι κρίμα για την πατρίδα μας να μην έχουν συγκροτήσει ένα αξιόπιστο πολιτικό κόμμα του συντηρητικού χώρου αντί μιας παλαιοκομματικής, μικροκομματικής και ιδιοτελούς πολιτικοοικονομικής φατρίας συμφερόντων.
Και για την Αριστερά που κλείνει την πόρτα στο ΠΑΣΟΚ με το «Τι Πλαστήρας τι Παπάγος»…
Θεωρώ ότι οι ηγεσίες της αριστεράς δεν θα επαναλάβουν τόσο σημαντικά ιστορικά λάθη. Η παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο το 1989 ελπίζω ότι ήταν το τελευταίο ιστορικό της λάθος. Το ΠΑΣΟΚ αποκαθιστά τις σχέσεις του με τους αριστερούς ψηφοφόρους. Πιστεύουμε ότι δεν θα τους ξανα – απογοητεύσουμε. Τότε και οι ηγεσίες θα αναγκαστούν να σχετικοποιήσουν τον πολιτικό τους αυτισμό.
Έτσι θα είναι το ΠΑΣΟΚ της νέας Εποχής…
Ένα κόμμα με συνεχή ροή ιδεών και πληροφορίας. Ανεκτικό και με σεβασμό στη διαφορετικότητα. Όπου οι αποφάσεις και τα συμπεράσματα σχηματοποιούνται μέσα από την ιδεολογική κινητικότητα αντί της γραφειοκρατικής ακινησίας. Με δυνατότητα να κινητοποιεί συνειδήσεις μέσα από τους σύγχρονους τρόπους επικοινωνίας. Κίνημα αλληλεγγύης και ειρήνης. Μήτρα κυοφορίας ενσυνείδητων πολιτών που ο καθένας από αυτούς, με βάση τις αρχές του εθελοντισμού και της αφιλοκέρδειας, θα αποφασίζει να προσφέρει στον τόπο από τη θέση του Υπουργού έως την πλέον ασήμαντη εθελοντική οργάνωση.
Ο Γιώργος Παπανδρέου…
Ο Γιώργος Παπανδρέου εδώ και χρόνια μας εκπαιδεύει σε όλα τα παραπάνω. Είναι ένας πολίτης του κόσμου, ένας διανοούμενος της παγκόσμιας κοινωνίας των πολιτών. Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι όλα όσα με τον οραματικό του τρόπο εκφράζει είναι η εικόνα του μέλλοντος.
Ελληνικότητα και ανοιχτή Ελλάδα…
Η ελληνικότητα είναι το μέτρο. Απλές, διακριτές γραμμές, καθαρά χρώματα. Ανοιχτή Ελλάδα είναι η δική μας παγκοσμιοποίηση. Ελληνισμός απανταχού να προκόβει και να τιμά την πατρίδα. Να διαχέει το πνεύμα και τις αρχές μας. Να μπολιάζει με τα καλά μας κάθε τι ξένο και να προσαρμόζει κάθε τι καλό ξένο στην δική μας πραγματικότητα.
Τα όνειρά μου τώρα … για
…στιγμές ξεγνοιασιάς στο σπίτι με την οικογένεια και παρέα ή τάβλι με φίλους.
Η μιζέρια, η οπισθοδρόμηση και η αυτο-υποτίμηση των Ελλήνων…
Ευτυχώς ή δυστυχώς είμαστε λαός που φτάνουμε στα ύψη ή πιάνουμε πάτο σε χρόνο ρεκόρ. Η ολυμπιακή Ελλάδα, η Ελλάδα της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, η Ελλάδα εταίρος του ευρωπαϊκού και παγκοσμίου προσκηνίου, σήμερα φαντάζει πάλι σαν ψωροκώσταινα. Χρειαζόμαστε πολιτικές ηγεσίες που θα εκμεταλλεύονται έξυπνα τα προτερήματά μας και θα τιθασεύουν την κουτοπονηριά μας
Πράσινο είναι η ζωή, η αλλαγή, η φυσική και κοινωνική αναγέννηση και …
…η ελπίδα κι ας θολώνει πού και πού.
Οι ιδέες έχουν χρώματα… Μια ιδέα που μπορεί να γίνει πράξη προς όφελος των κατοίκων αυτής της περιοχής…
Να αποφασίσουμε να εντάξουμε τον εαυτό μας στα κοινά του τόπου μας και να πείσουμε και τον διπλανό μας να κάνει το ίδιο.
Μαρία Νικολάου
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
