Σοφια Εκμεκτση: “Στεγανα στη δραστηριοποιηση τωμ γυναικων υπαρχουν μονο στο μυαλο μας”
Πνεύμα ανήσυχο και δημιουργικό, πάντα κοντά στους νέους ανθρώπους, λόγω της ιδιότητάς της ως εκπαιδευτικού αλλά και της μετεκπαίδευσής της στην Ανώτατη Παιδαγωγική Ακαδημία Ludwigsburg στη Γερμανία, η κ. Σοφία Εκμεκτσή, με μεγάλη εμπειρία στο συνδικαλισμό και στα θέματα Ισότητας των δύο φύλων, στέκεται στο πλευρό του Άρη Γιαννακίδη, στη διεκδίκηση της νομαρχίας Ροδόπης. Με την ιδιότητα της υποψήφιας νομαρχιακής συμβούλου συνομιλεί σήμερα με τον ΠτΘ και δέχεται την πρόκληση ν΄ απαντήσει σε ερωτήματα που αφορούν στον αναλφαβητισμό, τις κοινωνιά περιθωριοποιημένες ομάδες, τους άνεργους, την ισότιμη συμμετοχή των δύο φύλων στη ζωή και την πολιτική. Η κ. Εκμεκτσή, με λόγο καθαρά πολιτικό, συνάμα με οράματα που μόνο γυναίκες μπορούν να ενεργοποιήσουν, αποδεικνύει ότι η πολιτική είναι γένους θηλυκού, αλλά η ίδια διαθέτει ταμπεραμέντο ισχυρότερο των αντρών.
ΠτΘ:Απασχόληση – ανεργία, παιδεία – αναλφαβητισμός, ένταξη στο κοινωνικό σύνολο περιθωριοποιημένων ατόμων ή κοινωνικών ομάδων: τρεις προκλήσεις για να επιλυθούν προβλήματα που χρονίζουν. Υπάρχει θεραπεία μέσα από τη νομαρχιακή αυτοδιοίκηση;
Σ.Ε.: Πράγματι, η ανεργία, ο αναλφαβητισμός και τα φαινόμενα του κοινωνικού αποκλεισμού αποτελούν ένα τρίπτυχο χρόνιων προβλημάτων, τα οποία είναι αλληλένδετα μεταξύ τους. Η ποιότητα και το εύρος της παρεχόμενης εκπαίδευσης είναι παράγοντες που σχετίζονται άμεσα με την ανεργία και αυτή με τη σειρά της με φαινόμενα περιθωριοποίησης.
Η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση συμμετέχει μαζί με άλλους φορείς στην προσπάθεια για την οικονομική ανάπτυξη, την τόνωση της απασχόλησης και τον περιορισμό της ανεργίας, τον εκσυγχρονισμό της παιδείας, τη διεύρυνση της παρεχόμενης εκπαίδευσης και την αντιμετώπιση φαινομένων κοινωνικού αποκλεισμού.
Ο αναλφαβητισμός αποτελεί εμπόδιο στην πραγματοποίηση της αρχής της ισότητας μεταξύ των ανθρώπων. Είναι μια μορφή αποκλεισμού, που πλήττει κυρίως τα χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα και τις αγροτικές περιοχές.
Η ανεργία και μάλιστα η ανεργία μακράς διάρκειας πλήττει κυρίως δύο ομάδες πληθυσμού: τους νέους και τις γυναίκες. Οι αρνητικές συνέπειες της ανεργίας δεν είναι μόνο οικονομικές, αλλά και κοινωνικές. Αδυναμία παροχής δυνατοτήτων ένταξης στην αγορά εργασίας, σημαίνει αδυναμία ένταξης στο κοινωνικό σύνολο. Η οικονομική εξάρτηση του ανέργου και η περιθωριοποίησή του από την κοινωνία επιβάλλει την ανάληψη πρωτοβουλιών στα πλαίσια της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, στο οποίο πρέπει να δοθεί άμεση προτεραιότητα.
Η νομαρχιακή αυτοδιοίκηση έχει και λόγο και ρόλο. Μπορεί να παρέμβει και ν’ αναπτύξει πρωτοβουλίες και έχει την ευθύνη για τη λήψη μέτρων, όπως:
• τη γενική ευαισθητοποίηση σε θέματα που σχετίζονται με τον κοινωνικό αποκλεισμό,
• την χαρτογράφηση των ειδικών ομάδων που υφίστανται αποκλεισμό (παλιννοστούντες, τσιγγάνοι, κ.λ.π.),
• την έρευνα και καταγραφή της μαθητικής διαρροής στην περιοχή μας,
• την ενίσχυση όλων των μορφών εκπαίδευσης με την κατασκευή νέων σχολικών μονάδων και την ανάπτυξη γενικότερων υποδομών που θα διευκολύνουν την πρόσβαση στο σχολείο,
• την ενημέρωση για τις σχολικές και επαγγελματικές ευκαιρίες, καθώς και τις δυνατότητες απασχόλησης,
• την βελτίωση της αποτελεσματικότητας των υφισταμένων και τη δημιουργία νέων δομών κατάρτισης με προτεραιότητα στην υλοποίηση προγραμμάτων για τις ευπαθείς κοινωνικά ομάδες,
• την εφαρμογή προγραμμάτων ταχύρυθμης εκπαίδευσης, μαθητείας, αρχικής και συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης, καθώς και προγραμμάτων συνδυασμένης κατάρτισης με απασχόληση,
• την προώθηση μέτρων επαγγελματικής εμπειρίας των νέων πτυχιούχων και την εποχιακή απασχόληση μακροχρόνιων ανέργων,
• την προσαρμογή των προγραμμάτων εκπαίδευσης – κατάρτισης και του επαγγελματικού προσανατολισμού στα νέα επαγγέλματα και τις ανάγκες της αγοράς εργασίας,
• την προώθηση της αυτοαπασχόλησης και την ενθάρρυνση της δημιουργίας επιχειρήσεων για τους νέους και τις γυναίκες, καθώς και την ανάπτυξη μηχανισμών στήριξης αυτής της επιχειρηματικότητας,
• την εξασφάλιση της προσβασιμότητας σε όλες τις υπηρεσίες και ειδικότερα την προώθηση της πρόσβασης των νέων επιχειρηματιών σε χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες,
• την προσέλκυση νέων επενδύσεων,
• την εφαρμογή προγραμμάτων επιχορήγησης εργοδοτών για τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και την υλοποίηση προγραμμάτων εξειδίκευσης σε καινοτόμες δράσεις και νέες τεχνολογίες.
ΠτΘ: Ποιες επιτροπές μπορούν να συσταθούν ή να ενεργοποιηθούν, προκειμένου για την αντιμετώπιση της ανισότητας των δύο φύλλων, ειδικά σε μειονεκτικές ομάδες, στη μειονότητα, στην ύπαιθρο;
Σ.Ε.: Ήδη στις 13 Περιφέρειες της χώρας δημιουργήθηκαν ισάριθμες Περιφερειακές Επιτροπές Ισότητας με στόχο να εφαρμοστεί μια αποτελεσματική πολιτική για την ισότητα των ευκαιριών μεταξύ γυναικών και ανδρών.
Θεωρώ απαραίτητη την ενεργοποίηση της νομαρχιακής επιτροπής ισότητας, η οποία ως συλλογικό όργανο θα έχει την ευχέρεια, αλλά και την υποχρέωση, γνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητες που έχει το ανθρώπινο δυναμικό της περιοχής, να προωθήσει την πραγματική ισότητα σε όλα τα επίπεδα της καθημερινής ζωής.
Στα πλαίσια της νομαρχιακής αυτής επιτροπής μπορούν να συγκροτηθούν περισσότερες υποεπιτροπές, που θα μελετούν τις ιδιομορφίες ειδικών πληθυσμιακών ομάδων γυναικών και θα προτείνουν δράσεις κατάλληλες για τις ανάγκες τους.
Στόχοι της εν λόγω επιτροπής πρέπει να αποτελούν:
η προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών στην οικονομική ζωή,
η ίση συμμετοχή και εκπροσώπηση στον πολιτικό, κοινωνικό και οικονομικό τομέα,
η ίση πρόσβαση σε κοινωνικές υπηρεσίες και η ίση εφαρμογή των κοινωνικών δικαιωμάτων για άνδρες και γυναίκες,
ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η εξάλειψη κάθε μορφής βίας σε βάρος των γυναικών, και
η αλλαγή του ρόλου και των στερεοτύπων των δυο φύλων, με δημιουργικές παρεμβάσεις στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και στην εκπαίδευση.
Οι ειδικότερες δράσεις της θα πρέπει ν’ αφορούν:
• την προώθηση της πολιτικής σε επίπεδο νομού για την ισότητα των δύο φύλων στο πλαίσιο των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτικών ισότητας των Διεθνών Οργανισμών,
• την παρακολούθηση υλοποίησης των δράσεων και των μέτρων Γ ΚΠΣ, στα πλαίσια του οποίου το 10% των πόρων του Κοινωνικού Ταμείου διατίθενται αποκλειστικά σε δράσεις για γυναίκες,
• την παρακολούθηση και την ποιοτική και ποσοτική αποτίμηση των ασκούμενων πολιτικών στο τομέα της ισότητας,
• την προβολή των αποφάσεων για θέματα ισότητας των δύο φύλων,
• την ενημέρωση και τη συνεργασία με τις οργανώσεις γυναικών που δραστηριοποιούνται στο νομό για τα εφαρμοζόμενα προγράμματα και τις ασκούμενες πολιτικές,
• την ανάληψη πρωτοβουλιών και την υλοποίηση ειδικών κοινοτικών προγραμμάτων για την επαγγελματική κατάρτιση, τη συμβουλευτική υποστήριξη και την προώθηση των γυναικών στην απασχόληση,
• την υλοποίηση συνοδευτικών μέτρων κοινωνικών υποδομών και διευκολύνσεων για την προστασία της μητρότητας και τη φύλαξη των παιδιών (κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών, γονικές άδειες, ολοήμερο νηπιαγωγείο και δημοτικό, κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού, κ.λ.π.),
• την ανάπτυξη και επέκταση ξενώνων για κακοποιημένες γυναίκες και την υποστήριξη των γυναικών αυτών από εξειδικευμένες υπηρεσίες,
• τη σύνδεση της πολιτικής για την ισότητα με νέους τομείς ανάπτυξης, όπως το περιβάλλον, τον τουρισμό και τις νέες τεχνολογίες,
• την ανάπτυξη νέων μορφών απασχόλησης και κυρίως της αυτοαπασχόλησης των γυναικών σε όλους τους επαγγελματικούς τομείς,
• την εφαρμογή πολιτικών προώθησης γυναικείων συνεταιρισμών,
• την ενθάρρυνση της συμμετοχής των γυναικών στα σχέδια τοπικής ανάπτυξης,
• την εφαρμογή προγραμμάτων επιμόρφωσης των αναλφάβητων γυναικών, και
• την εφαρμογή εξειδικευμένων μέτρων για την αντιμετώπιση των αυξημένων προβλημάτων που αφορούν στις ομάδες γυναικών κοινωνικού αποκλεισμού (μονογονεϊκές οικογένειες, γυναίκες απομακρυσμένων περιοχών, παλιννοστούσες, φυλακισμένες, πρόσφυγες κ.λ.π.).
ΠτΘ: Κάποιοι λένε ότι οι γυναίκες είναι κατάλληλες να δραστηριοποιηθούν μόνο στον πολιτισμό και την κοινωνική πρόνοια, ισχυρισμός που σε προηγμένες χώρες είναι αστείος. Τι δεν μπορεί να κάνει μια γυναίκα στην πολιτική;
Σ.Ε: Κάποιοι κάποτε λέγανε ότι ο ρόλος των γυναικών περιορίζεται στα οικιακά και στη μητρότητα. Με την εξέλιξη των κοινωνιών και την αλλαγή των αναγκών, όλοι αυτοί, άρχισαν τις εκπτώσεις. Η γυναίκα βγήκε από το σπίτι της, μπήκε στην αγορά εργασίας και στην παραγωγή – αρχικά με επαχθείς όρους εργασίας, εν συνεχεία με ισότιμους – και απέδειξε ότι μπορεί να ανταποκρίνεται σε κάθε είδους επαγγελματικές απαιτήσεις, χωρίς μάλιστα να έχει αποποιηθεί τους παραδοσιακούς της ρόλους.
Σήμερα, όχι μόνο έχει δυναμική παρουσία στα εργασιακά δεδομένα της χώρας μας, αλλά επιπλέον διεκδικεί και έχει εξελιχθεί σε υψηλές θέσεις στην επαγγελματική ιεραρχία. Επαγγέλματα, που κάποτε αποτελούσαν στεγανά για την είσοδο των γυναικών, όπως των δικαστών, των συμβολαιογράφων, των γιατρών, ακόμη και των σωμάτων ασφαλείας, στις μέρες μας έχουν αλωθεί από την γυναικεία παρουσία.
Είναι σαφές πια, πως στεγανά στη δραστηριοποίηση των γυναικών υπάρχουν μόνο στο μυαλό μας. Η ατομική και συλλογική συμμετοχή των γυναικών στην κοινωνία και την πολιτική προσκρούει μόνο σε προκαταλήψεις, παραδοσιακές δομές σκέψης και δράσης που περιθωριοποιούν ένα ζωντανό και δημιουργικό κομμάτι της κοινωνίας και το καταδικάζουν σε μία στάση ετεροκαθορισμού.
Οι γυναίκες πλέον, με την πολύπλευρη συμμετοχή τους σε όλα τα επίπεδα, απέδειξαν ότι μπορούν να συμμετέχουν το ίδιο επιτυχώς με τους άνδρες και στο πολιτικό πεδίο. Έχουν και γνώση και άποψη. Τα παραδείγματα των γυναικών υπουργών, γ.γ. Περιφερειών και νομαρχών στην Ελλάδα, αλλά και γυναικών πρωθυπουργών στο εξωτερικό καταδεικνύουν περίτρανα το αυτονόητο.
Οι γυναίκες έχουν τις ικανότητες και μπορούν να συμμετέχουν και να συνεισφέρουν ισότιμα στην πολιτική. Η συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική ζωή του τόπου μας είναι αίτημα και μέτρο της δημοκρατίας, της ισόρροπης και γόνιμης ανάπτυξης, της συνοχής, της δυναμικότητας και των δυνατοτήτων μιας σύγχρονης κοινωνίας.
Άλλωστε και η ίδια η πολιτική είναι …γένους θηλυκού!
ΠτΘ: Η ποσόστωση για τη συμμετοχή των γυναικών στα ψηφοδέλτια ενθαρρύνει τις γυναίκες να ενεργοποιηθούν στην πολιτική;
Σ.Ε.: Η προσπάθεια για την κατοχύρωση της συμμετοχής των γυναικών σε όλα τα όργανα που διαμορφώνουν την πολιτική κατάσταση σήμερα, αποτελεί ουσιαστικά προσπάθεια για τη διασφάλιση της δημοκρατίας σε μια χώρα.
Ωστόσο, το μικρό ποσοστό παρουσίας των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων αποτελεί μια πραγματικότητα διεθνώς.
Το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο των Ηνωμένων Εθνών είχε θέσει στόχο ότι μέχρι το έτος 1995 το ποσοστό συμμετοχής των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων έπρεπε να φθάνει τουλάχιστο το 30%. Ο στόχος αυτός ακόμη δεν έχει επιτευχθεί. Το έτος 1996 μόνο το 10% των μελών της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας αποτελείτο από γυναίκες.
Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα η δομή της κοινωνίας διαιωνίζει την κατανομή των αρμοδιοτήτων και των ρόλων με βάση μία κρατούσα παρωχημένη αντίληψη για τα φύλα. Η ανισότητα στο χώρο της οικογένειας, της εκπαίδευσης και της αγοράς εργασίας επεκτείνεται αναπόφευκτα και στην πολιτική.
Η συμμετοχή των γυναικών στην οικονομική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας έχει αυξηθεί, αλλά στην πολιτική ζωή εξακολουθεί να είναι περιορισμένη.
Ο δρόμος είναι μακρύς και δύσκολος. Δεν αρκεί να εξασφαλίσουμε την θεσμοθετημένη συμμετοχή των γυναικών στα διάφορα αντιπροσωπευτικά όργανα και θεσμούς. Ταυτόχρονα θα πρέπει να επιτύχουμε και τη διευρυμένη αποδοχή της γυναίκας από το σύνολο της κοινωνίας. Δεν αρκεί να επιτύχουμε ποσοστά συμμετοχής στα ψηφοδέλτια των κομμάτων ή της αυτοδιοίκησης. Παράλληλα, απαιτείται και αλλαγή νοοτροπίας του εκλογικού σώματος.
Η ποσόστωση είναι ένα πρώτο και μεγάλο βήμα. Ωστόσο, από μόνο του δεν αρκεί.
Κύριος στόχος πρέπει να είναι η εφαρμογή πολιτικών που θα υποστηρίξουν αυτές τις ποσοστώσεις και θα ενθαρρύνουν την πιο ενεργή συμμετοχή των γυναικών στην πολιτική.
Μαρία Αμπατζή
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
