Σεραφειμ Ντουσιας, σκηνοθετης «Αν παραμελησεις τους νεους και τα ονειρα τους δεν μπορεις μετα να παραπονιεσαι για αυτους που φευγουν απο τη χωρα»

«Ελλάδα είμαι σε δύσκολη θέση» τιτλοφορείται το ντοκιμαντέρ του Σεραφείμ Ντούσια που προβλήθηκε το προηγούμενο Σάββατο στην Πολιτιστική Κίνηση Ροδόπης. Το ντοκιμαντέρ είχε προβληθεί για πρώτη φορά στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 2012 καταφέρνοντας να κερδίσει τις εντυπώσεις κοινού και κριτικών. Αφορμή για τη δημιουργία του ντοκιμαντέρ, που πραγματεύεται το θέμα της κρίσης στην Ελλάδα, όπως επεσήμανε ο κ. Ντούσιας μιλώντας στην εκπομπή «Τέχνης και Πολιτισμού Γωνία», στάθηκε ο παντελής αποκλεισμός της νέας γενιάς από τους δημόσιους διαύλους επικοινωνίας.

«Αντί τα κανάλια να φιλοξενούν συνεχώς τους ίδιους πολιτικούς πρέπει κάποια στιγμή να δώσουν το λόγο στους νέους που μπορούν να παρουσιάσουν μια άλλη οπτική, μια νέα άποψη που θα περιβάλλεται από φρέσκες ιδέες» ανέφερε χαρακτηριστικά εξηγώντας ότι στο ντοκιμαντέρ εκτός από Έλληνες νέους ο λόγος δίνεται και σε νέους από άλλες χώρες της ΕΕ που αντιμετωπίζουν παρόμοιες καταστάσεις στις χώρες του αλλά και σε ανθρώπους της τέχνης, όπως ο Λάκης Λαζόπουλος, η Κάτια Δανδουλάκη και ο Θάνος Μικρούτσικος οι οποίοι καταθέτουν τις δικές τους σκέψεις για το φαινόμενο της ελληνικής οικονομικής και ηθικής κρίσης.

Σεραφείμ Ντούσιας όμως…

«Όταν ξεκίνησε η έντονη κρίση και έφυγα και εγώ στο εξωτερικό λάμβανα πολύ έντονα μια αρνητική ενέργεια από συνομήλικους Έλληνες που ζούσαν ήδη εκεί»

ΠτΘ: Το μότο του ντοκιμαντέρ είναι η φράση «Οι νέοι παρουσιάζουν ένα ντοκιμαντέρ για τους νέους». Είναι μια δουλειά που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως αποκαλυπτική, αφού παρουσιάζεις την οπτική γωνία που έχουν πολλοί και διαφορετικοί μεταξύ τους άνθρωποι για την ελληνική κρίση. Αυτός ήταν ο αρχικός σκοπός του ντοκιμαντέρ ή προέκυψε στην πορεία;

Σ.Ν: Είναι ένα πολύ απλό ντοκιμαντέρ. Είχα το σκεπτικό ότι πρέπει να δώσουμε το βήμα στους νέους. Ειδικά όταν ξεκίνησε η έντονη κρίση και έφυγα και εγώ στο εξωτερικό λάμβανα πολύ έντονα μια αρνητική ενέργεια από συνομήλικους Έλληνες που ζούσαν ήδη εκεί. Έτσι, άρχισα να σκέφτομαι ότι τα κανάλια αντί να φιλοξενούν συνεχώς τους ίδιους πολιτικούς πρέπει κάποια στιγμή να δώσουν το λόγο στους νέους που μπορούν να παρουσιάσουν μια άλλη οπτική, μια νέα άποψη που θα περιβάλλεται από φρέσκες ιδέες. Αυτό που επιχειρείται στο ντοκιμαντέρ δεν είναι μια προσπάθεια να βρεθεί λύση αλλά να ακουστεί η νέα γενιά που βιώνει πιο έντονα αυτήν την κρίση.

«Ο Λάκης Λαζόπουλος και η Κάτια Δανδουλάκη αγκάλιασαν την ιδέα»

ΠτΘ: Το concept του ντοκιμαντέρ είναι πολύ μοντέρνο. Η γλώσσα είναι κατανοητή και η χρήση των προσώπων κάνει τη δουλειά σας οικεία προς το κοινό.

Σ.Ν: Γνώριζα ότι στην Ελλάδα το ντοκιμαντέρ δεν είναι ένα κινηματογραφικό είδος που στηρίζεται θερμά και αυτός ήταν και ο λόγος που έβαλα μέσα επώνυμους καλλιτέχνες και πολιτικούς. Θεωρώ ότι αυτό ήταν ένα στοιχείο που έκανε το ντοκιμαντέρ να ξεχωρίσει. Η συμβολή του Λάκη Λαζόπουλου και της Κάτιας Δανδουλάκη ήταν πολύ σημαντική. Τους προσέγγισα εξαρχής και αγκάλιασαν την ιδέα διότι και οι ίδιοι αισθάνονταν ότι δε δίνεται βήμα στη νέα γενιά. Αξίζει να σημειωθεί ότι κανένας δε δούλεψε με κάποιο οικονομικό όφελος αφού ήταν καθαρά μια κίνηση για να παρουσιάσουμε απλά μια άποψη. Και για αυτό ήμασταν και ιδιαίτερα χαρούμενοι που το ντοκιμαντέρ παρουσιάστηκε σε σχολεία. Βέβαια σαστίσαμε όταν ακούγαμε από τα ιδιωτικά κανάλια ότι δεν μπορούμε να δείξουμε το trailer. Ο λόγος ήταν ότι μέσα σε αυτή δουλειά υπήρχαν απόψεις όπως αυτή του Nigel Farage ο οποίος έλεγε ότι έπρεπε να είχε πέσει η κυβέρνηση του Παπανδρέου αν θέλαμε να πάει μπροστά η Ελλάδα.

«Η Ελλάδα σίγουρα δεν είναι παρακμιακή χώρα το πώς αυτή παρουσιάζεται από τα ξένα ΜΜΕ είναι άλλο θέμα»

ΠτΘ: Θεωρείς ότι αυτό το ντοκιμαντέρ αποτελεί μια απόδειξη και στους κατοίκους άλλων χωρών αλλά και στους Έλληνες ότι η Ελλάδα δεν είναι η παρακμιακή χώρα που θέλουν να παρουσιάζουν;

Σ.Ν: Η Ελλάδα σίγουρα δεν είναι παρακμιακή χώρα. Το πώς παρουσιάζεται η Ελλάδα από τα ξένα ΜΜΕ είναι άλλο κομμάτι. Όταν ξεκινήσαμε την έρευνα για το ντοκιμαντέρ και προσεγγίσαμε τον Nigel Farage και το επιτελείο του, ισχυρίστηκαν ότι τον είχαν καλέσει στην Ελλάδα οργανισμοί για να δώσει ομιλία και δέχτηκε απειλές για την καριέρα του. Αν σκεφτείς ότι υπάρχουν κάποια πολιτικά νήματα που κινούνται κατά αυτόν τον τρόπο, με σκοπό να παρουσιάσουν μια χώρα αρνητικά, φοβάσαι. Φτάσαμε στο σημείο να μην ψάξουμε παρακάτω γιατί δεν ξέραμε τι θα συναντούσαμε. Υπάρχουν κάποιοι που λεν ότι όλα αυτά είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας αλλά υπάρχουν και άλλοι που πιστεύουν ότι όλο αυτό είναι όντως καθοδηγούμενο.

«Αν ο νέος σταματήσει να ονειρεύεται και να έχει στόχους τότε θα υπάρξει το πραγματικό πρόβλημα»

ΠτΘ: O David Croft στο ντοκιμαντέρ σας ισχυρίστηκε ότι «Όταν οι νέοι ξεκινήσουν να ανησυχούν για το μέλλον, τότε θα δημιουργηθεί το πραγματικό πρόβλημα για την ανθρωπότητα».

Σ.Ν: Ναι μεν μπορεί η Ελλάδα να περνάει δύσκολες εποχές αλλά αν ο νέος σταματήσει να ονειρεύεται και να έχει στόχους τότε θα υπάρξει το πραγματικό πρόβλημα και μια πραγματική εξέγερση που δεν έχει έρθει ακόμα. Αν παραμελήσεις τους νέους και τα όνειρά τους δεν μπορείς μετά να παραπονιέσαι για αυτούς που φεύγουν από τη χώρα.

ΠτΘ: Το ντοκιμαντέρ σου είχε σαν στόχο να καταδείξει το πρόβλημα και να ευαισθητοποιήσει τόσο σε πανελλαδικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο;

Σ.Ν: Έχουμε μέσα νέους από την Ισπανία από την Αγγλία και φυσικά από την Ελλάδα. Στόχος ήταν να τους φέρει όλους στο ίδιο επίπεδο είτε πρόκειται για ηθοποιούς, πολιτικούς, δημοσιογράφους είτε πρόκειται απλά για νέους φοιτητές.

Σημαντικό είναι ότι το ντοκιμαντέρ ξεκίνησε τα γυρίσματά του 2011 και η πρώτη προβολή έγινε το 2012 στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Παρόλα αυτά αν κάποιος το δει τώρα συνεχίζει να είναι επίκαιρο. Αυτό είναι κάτι που σε φοβίζει γιατί το 2011 σε διαβεβαίωναν ότι σε δύο χρόνια θα έχουμε βγει από την κρίση και όλα θα είναι τέλεια. Διαπιστώνουμε όμως ότι αυτό δεν ισχύει ούτε στο ελάχιστο.

ΠτΘ: Θεωρείς ότι έχουμε φτάσει στο όριο των αντοχών μας;

Σ.Ν: Θεωρώ ότι έχοντας ένα κόμμα το οποίο ανήκει στο χώρο της αριστεράς ως κυβέρνηση, είναι μια εξέγερση. Ξέρω παιδιά τα οποία ζουν χρόνια στο εξωτερικό και δεν είχαν ποτέ σκοπό να γυρίσουν στην Ελλάδα και τους βλέπω ότι πλέον σκέφτονται να το κάνουν. Αυτό από μόνο του αποτελεί ένα είδος εξέγερσης και είναι εξαιρετικά σημαντικό για τη χώρα.

«Στο Eleven με άξονα την παγκόσμια γλώσσα του ποδοσφαίρου προσπαθούμε να καταγράψουμε την καθημερινότητα έντεκα εντεκάχρονων παιδιών»

ΠτΘ: Έχεις στα σκαριά μια νέα δουλειά με τον τίτλο Eleven. Τι ακριβώς πραγματεύεται;

Σ.Ν: To 2012 ξεκινήσαμε μαζί με το συνεργάτη μου το Μιχάλη Μονεμβασιώτη το Eleven. Η κεντρική ιδέα είναι να περιγράψει τη ζωή έντεκα εντεκάχρονων παιδιών από έντεκα χώρες του κόσμου τη στιγμή που ετοιμάζονται να δώσουν ένα μεγάλο φιλικό ποδοσφαιρικό αγώνα με έντεκα παγκοσμίου φήμης αθλητές. Τελεί υπό την αιγίδα της Ολυμπιακής Επιτροπής και είναι μια παγκόσμια παραγωγή αφού μέσα στο ντοκιμαντέρ συμμετέχουν άτομα από την Αγγλία, τη Βραζιλία, την Ισπανία, την Ελλάδα και τις ΗΠΑ. Έτσι λοιπόν έχουμε βρει έντεκα παιδάκια αγόρια και κορίτσια με κοινό χαρακτηριστικό την αγάπη τους για το ποδόσφαιρο. Με άξονα την παγκόσμια γλώσσα του ποδοσφαίρου προσπαθούμε να καταγράψουμε την καθημερινότητά τους και τη σχέση τους με την οικογένεια μέχρι να μαζευτούν όλα τα παιδιά μαζί στην Αγγλία ή στο Μονακό, όπου θα αποτελέσουν μια ομάδα και με αντίπαλη την ομάδα που θα αποτελείται από έντεκα αθλητές θα δώσουν ένα φιλικό αγώνα του οποίου τα έσοδα θα διατεθούν σε φιλανθρωπικό οργανισμό. Επίσης, είμαστε σε συζητήσεις για να ξεκινήσουμε ένα νέο ντοκιμαντέρ με βάση όλα αυτά που μας είπαν οι τότε συνεντευξιαζόμενοι του «Ελλάδα είμαι σε δύσκολη θέση» για να καταγράψουμε τη συνέχεια πέντε χρόνια μετά.

Συνέντευξη: Σοφία Τριανταφυλλίδου, Θάνος Βαφειάδης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.