Σεμιναριο Αργεντινικου τανγκο στην Κομοτηνη
Σεμινάριο Αργεντίνικου τάνγκου θα πραγματοποιηθεί στην Κομοτηνή στο διάστημα 12-13 Φεβρουαρίου από τον Ari Negrosol. Το σεμινάριο θα διαρκέσει 2 ημέρες (δύο δίωρα μαθήματα), ενώ θα ακολουθήσουν μαθήματα και ώρες εξάσκησης για όσους ενδιαφέρονται σε εβδομαδιαία βάση. Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι 5 Φεβρουαρίου στο τηλ: 6977323749
Ο Άρης Negrosol ζει και διδάσκει αργεντίνικο τάνγκο στο Αμβούργο. Ανήκει στην ομάδα του tango discovery, η οποία χρησιμοποιεί τη διδακτική μέθοδο του αυτοσχεδιασμού και της μνήμης του σώματος, με αποτέλεσμα να μαθαίνει κανείς να χορεύει αργεντίνικο τάνγκο εύκολα και γρήγορα, ακούγοντας το ρυθμό και ακολουθώντας τη φυσική κίνηση του σώματος.
Τι είναι το τάνγκο
Το τανγκό (τάνγκο στα ισπανικά) είναι είδος μουσικής και χορού αργεντίνικης προέλευσης. Η μουσική του τανγκό παραδοσιακά παίζεται από μια τυπική ορχήστρα, η οποία συχνά περιλαμβάνει βιολί, πιάνο, κιθάρα, φλάουτο, και κυρίως μπαντονεόν. Το τανγκό ταυτίζεται με τη μουσική της Αργεντινής και της Ουρουγουάης και είναι γνωστό σε πολλά μέρη του κόσμου.
Η πραγματική προέλευση της μουσικής του τανγκό είναι τόσο περίπλοκη όσο και το ίδιο το τανγκό. Οι Γάλλοι αποικιοκράτες στη Δομηνικανή Δημηκρατία γύρω στον 18ο αιώνα χρησιμοποιούσαν τους σκλάβους σα μουσικούς, ενώ εκείνοι χόρευαν “la contre dance”, κάποιο γαλλικό είδος μουσικής από το οποίο προήλθε ο αντίστικτος ρυθμός του τανγκό. Οι ίδιοι σκλάβοι έπαιζαν μουσική και για δική τους ευχαρίστηση, ταξίδευαν και επηρεάστηκαν σημαντικά από την κουβανική μουσική και τη συγγενική -μουσικά- ισπανική θαρθουέλα.
Τα πρώτα τανγκό παιζόντουσαν από μετανάστες στο Μπουένος Άιρες και το Μοντεβιδέο. Η μουσική παιζόταν με όργανα που μπορούσαν εύκολα να μεταφερθούν: τρίο φλάουτο-κιθάρα-βιολί, με το μπαντονεόν να φτάνει περί τα τέλη του 19ου αιώνα. Όπως πολλά άλλα είδη λαϊκής μουσικής, το τανγκό συνδέθηκε με τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα και οι πιο εύποροι Αργεντίνοι προσπάθησαν να περιορίσουν την επίδρασή του. Παρά την περιφρόνηση, το τανγκό κατέκτησε τον κόσμο μέχρι το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου,
Το τανγκό άρχισε γρήγορα να κερδίζει έδαφος στην Ευρώπη, ξεκινώντας από τη Γαλλία. Κατά τη δεκαετία του ‘20 το τανγκό βγήκε από τους οίκους ανοχής και έγινε πιο αξιοσέβαστο ως μουσική και ως χορός, και από μουσική του υποκόσμου μετατράπηκε σε απόλυτα αποδεκτό χορό της μεσαίας τάξης και έγινε ένας από τους δημοφιλέστερους μουσικούς του τανγκό όλων των εποχών.
Η “Χρυσή Εποχή” του τανγκό ήταν η περίοδος 1935-1952, η οποία συνέπεσε περίπου με την εποχή των μπιγκ-μπαντ στις ΗΠΑ.
Tango nuevo
Κατά την ύστερη εποχή του τανγκό κυριάρχησε ο Άστορ Πιατσόλα, ο οποίος έγινε γνωστός μετά την κυκλοφορία του El dνa que me quieras του Κάρλος Γκαρδέλ. Στη δεκαετία του 1950 ο Πιατσόλα προσπάθησε συνειδητά να δημιουργήσει μία πιο ποπ εκδοχή του τανγκό και εισέπραξε την ειρωνία και κοροϊδία των οπάδων της παράδοσης και των παλιών ερμηνευτών.
Νεο-τανγκό
Η εξέλιξη του τανγκό δεν έχει σταματήσει εδώ. Τα πιο κάτω παραδείγματα δεν θεωρούνται “Tango Nuevo” αφού συνήθως μια τέτοια ταξινόμηση γίνεται αφού ολοκληρωθεί κάτι και όχι ενώ είναι ακόμη στην εξέλιξή του. Αυτές οι πρόσφατες τάσεις μπορούν να περιγραφούν ως “ηλεκτρο-τανγκό” ή “κράμα τανγκό”, όπου οι ηλεκτρονικές επιδράσεις μπορούν να είναι από ανεπαίσθητες έως κυρίαρχες.
Το γκρουπ Τανγκέτο (Tanghetto) και ο Κάρλος Λιμπεντίνσκι είναι καλά παραδείγματα περιορισμένης χρήσης ηλεκτρονικών στοιχείων. Η μουσική εξακολουθεί να έχει την αίσθηση του τανγκό, την περίπλοκη σχέση ρυθμού και μελωδίας που κάνει το τανγκό τόσο μοναδικό. Το Gotan Project, με βάση το Παρίσι, σχηματίστηκε το 1999 και αποτελείται από τους μουσικούς Φιλίπ Κοέν Σολάλ, Εδουάρδο Μακαρόφ και Κριστόφ Χ. Μίλερ. Το πρώτο τους άλμπουμ ήταν το Vuelvo al Sur/El capitalismo forαneo το 2000 και ακολούθησε το La Revancha del Tango (2001) και αργότερα το Inspiraciσn-Espiraciσn (2004). Ο ήχος τους περιλαμβάνει ηλεκτρονικά στοιχεία σε ατμόσφαιρα τανγκό. Οι χορευτές του τανγκό ανά τον κόσμο απολαμβάνουν να χορεύουν αυτή τη μουσική, αν και πολλοί παραδοσιακοί χορευτές τη θεωρούν οριστικό σπάσιμο της παράδοσης και του στυλ. Παρ’ όλα αυτά, τα ρυθμικά στοιχεία της μουσικής του Gotan Project είναι πιο πολύπλοκα από ό,τι είναι σε κάποια άλλα “ηλεκτρο-τανγκό” τραγούδια που γράφτηκαν αργότερα.
Χορός
Ο χορός αναπτύχθηκε σε κακόφημες περιοχές του Μπουένος Άιρες και του Μοντεβιδέο και προήλθε από συνένωση Ευρωπαϊκών, Νοτιοαμερικανικών (Μιλόνγκα) και Αφρικανικών ρυθμών σε έναν ερωτικό και αισθησιακό ρυθμό. Προς το τέλος του 19ου αιώνα, ξεχώρισε από μια ποικιλία άλλων χορών και πέρασε από τις κακόφημες περιοχές σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Στις αρχές του 20ου αιώνα διαδόθηκε στην Ευρώπη και προς το τέλος του 1913 έφτασε στη Νέα Υόρκη των ΗΠΑ και έγινε μόδα.
Ο χορός είναι σχετικά αργός και χορεύεται από ζευγάρια. Στο αργεντίνικο στυλ, το ζευγάρι μπορεί να είναι αγκαλιασμένο είτε σφικτά είτε σε άλλα μέρη του χορού με κάποια απόσταση, ιδίως στο πάνω μέρος του σώματος.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
