«Ρεσαλτο»: Εφοδος στο εντυπο πανεπιστημιακο κατεστημενο

Κυκλοφόρησε πριν από λίγες ημέρες το 5ο τεύχος του «Ρεσάλτο», της περιοδικής έκδοσης από τις Πανσπουδαστικές Κινήσεις Συνεργασίας, με πλούσια ύλη για μία ακόμη φορά και με αφιερώματα τόσο στην Επέτειο του Πολυτεχνείου, όσο και στον Τσε Γκεβάρα, αλλά και σε ενδοπανεπιστημιακά θέματα. Πρόκειται για το πρώτο τεύχος – για τη νέα αυτή χρονιά – της έντυπης παρέμβασης της Πανσπουδαστικής Κ.Σ. στο χώρο του Πανεπιστημίου, που δίνει το δικό της στίγμα στην πολυφωνία της πανεπιστημιακής κοινότητας. Με την ευσυνειδησία που χαρακτηρίζει μια πολιτικοποιημένη φωνή φοιτητών, με τη μνήμη τους που δεν θυμάται επιλεκτικά, αλλά αποτίει φόρο τιμής σε ό,τι σημαδεύει τις νεανικές καρδιές και σε ό,τι τις προβληματίζει, οι συνεργάτες του «Ρεσάλτο» μας παραδίδουν την εφημερίδα τους προς ανάγνωση, προβληματισμό και αγώνα, όπως οι ίδιοι λένε στο σημείωμα από τη Σύνταξη και όπως τα ίδια τα γραφόμενά τους αποδεικνύουν μέσα από τα κείμενα που επιλέξαμε για μια εκ νέου γνωριμία με το «Ρεσάλτο», που έτσι κι αλλιώς σημαίνει την τολμηρή απόπειρα…

Α.Χ.

• 35 χρόνια από τη δολοφονία του Τσε Γκεβάρα

Από το 1967 που ο Τσε βρέθηκε δολοφονημένος στα βουνά της Βολιβίας, οι ισχυροί της Γης – όπως και πολλοί υποστηρικτές τους στην Ελλάδα – επιδιώκουν μάταια να «εξαφανίσουν» την επανάσταση.

«Οι επαναστάτες κάνουν την επανάσταση και η επανάσταση τους επαναστάτες». Αυτά τα σοφά – και βγαλμένα από την εμπειρία της ζωής – λόγια, ανήκουν στο φλογερό επαναστάτη Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, που δικαίως κατέκτησε μια θέση στο πάνθεο των μεγάλων επαναστατών. Και την κατέκτησε γιατί ο Τσε, εκτός από το ότι ήταν ένας από τους ηγέτες της επανάστασης στην Κούβα, έδωσε την ίδια τη ζωή του για την επανάσταση και την κατάργηση της εκμετάλλευσης. Για έναν άνθρωπο σαν τον Τσε, που έχουν γραφτεί τόσα πολλά – εκτός το ότι φέτος κλείνουν 35 χρόνια από τότε που βρέθηκε δολοφονημένος στα βουνά της Βολιβίας – πάντοτε υπάρχει λόγος σοβαρός για μια αναφορά. Πολύ περισσότερο, που αυτή την περίοδο, στην Ελλάδα – και όχι μόνο – κάποιοι προσπαθούν να ταυτίσουν την τρομοκρατία με την επανάσταση και τους επαναστάτες με τρομοκράτες.

Κοιτάζοντας κανείς, πώς ήταν ο κόσμος πριν 35 χρόνια και πώς είναι σήμερα, δεν μπορεί να μην αναρωτηθεί: Έχουν νόημα σήμερα όλα αυτά, όταν οι έννοιες «επανάσταση» ή «επαναστάτης» καταρρακώνονται και κατασυκοφαντούνται μέρα με τη μέρα όλο και πιο πολύ, ως μια από τις μέθοδες υποταγής των λαών και της νεολαίας στην εκμετάλλευση, ελέω των δηλώσεων των ανθρώπων της εξουσίας και με τη βοήθεια των προπαγανδιστικών τους μηχανισμών, μη εξαιρουμένων των ΜΜΕ; Τι μπορούν να σημαίνουν πλέον η μορφή και η προσωπικότητα ενός αγωνιστή, που ενέπνευσε εκατομμύρια νέους ανά τον κόσμο και που με το πέρασμα του χρόνου έγινε θρύλος;

Πολλοί ίσως έχουν θέσει κι άλλα ερωτήματα, όπως:

Ποια θα ήταν η δράση του Τσε σήμερα αν δεν είχε δολοφονηθεί;

Θα ζούσε άραγε κάπου ήσυχα, αποτραβηγμένος από τα κοινά, παρατηρώντας την Αργεντινή, τη Βολιβία και άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής – και όχι μόνο – να αιμορραγούν από τα υπέρογκα εξωτερικά χρέη;

Θα καθόταν με σταυρωμένα χέρια, παρακολουθώντας τις ειδήσεις που σερβίρει το CNN και άλλα κανάλια που έχουν ταυτίσει την ύπαρξή τους με τους πολέμους και τα εγκλήματα που διαπράττουν οι ισχυροί του κόσμου (χτες στη Ρουάντα της Αφρικής, στη Γιουγκοσλαβία και το Αφγανιστάν, σήμερα στην Παλαιστίνη και αύριο στο Ιράκ, και όπου αλλού επιλέξει ο πλανητάρχης και τα τσιράκια του) ή θα συνέχιζε τη δράση του ώστε να ξεσηκώνονται οι λαϊκές μάζες για αγώνες, για τη συντριβή της νέας τάξης πραγμάτων και τη διαμόρφωση ενός πλανήτη πιο ανθρώπινου, χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους;

Θα ερχόταν το 2003 να διαδηλώσει στην Αθήνα κατά της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης πραγμάτων με τους άλλες διαδηλωτές, όπως έγινε στο Σιάτλ, στην Πράγα, στη Γένοβα τα προηγούμενα χρόνια ή μήπως θα τον είχαν συλλάβει με την κατηγορία του αρχιτρομοκράτη;

Τα παραπάνω ερωτήματα είναι ρητορικά και απάντηση δε θα μπορέσουμε να πάρουμε, καθώς ο Τσε λείπει από τη ζωή εδώ και 35 ολόκληρα χρόνια. Πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να μιλάμε με υποθέσεις. Ενα όμως, μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα. Οτι στις μέρες μας, που πυκνώνουν οι επεμβάσεις και οι πόλεμοι, που τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι στοιχειώδεις δημοκρατικές ελευθερίες και όλες οι κατακτήσεις των λαών σφαγιάζονται με το «έτσι θέλω» – καθώς επιδιώκεται η επιβολή της θέλησης του πλανητάρχη Τζ. Μπους και της εξουσίας των ΗΠΑ την οποία εκφράζει, αλλά και των άλλων ιμπεριαλιστικών κρατών που υποτάσσονται, ακόμα, στην καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση – η τόσο καθαρή, αγωνιστική φωνή του Τσε, η ιδεολογία του, ο μαρξισμός – λενινισμός, η πάλη για το σοσιαλισμό, είναι ολοζώντανα και επίκαιρα.

• Τι είναι οι Πολιτιστικές Ομάδες της Π.Κ.Σ

Οι Πολιτιστικές ομάδες της Πανσπουδαστικής αποτελούν μια διαφορετική παρέμβαση μέσα στο χώρο του Πανεπιστημίου. Άρχισαν να λειτουργούν πριν από λίγους μήνες με τις καλύτερες προοπτικές για να εξελιχθούν σε θεσμό μέσα στο Πανεπιστήμιο, μέσω του οποίου οι ανησυχίες μας θα βρίσκουν διέξοδο μέσα από την τέχνη, τον αθλητισμό και τον πολιτισμό.

Αυτός είναι ο στόχος που θέλουμε να πετύχουμε. Να αντιτάξουμε την συλλογική δημιουργία στον απομονωτισμό, τη δημιουργική ενασχόληση και την ανάδειξη της προσωπικότητας του ατόμου μέσα στο σύνολο απέναντι στη μαζοποίηση την φαντασία και την ελεύθερη έκφραση στην αποχαύνωση και την αδρανοποίηση, που μας πλασάρεται σαν μοντέρνος τρόπος ζωής, σε ένα κόσμο κάθε άλλο παρά ρόδινο.

Αυτή τη στιγμή λειτουργούν οι ομάδες του κινηματογράφου, του θεάτρου, της μουσικής, του σκίτσου, των ηλεκτρονικών υπολογιστών, και της εφημερίδας που κρατάς, του ‘Ρεσάλτο’. Επιδίωξή μας είναι η βελτίωση τους, όπως και η δημιουργία και νέων ομάδων (π.χ. αθλητισμού, οικολογίας, κ.α.), εφ’ όσον εκδηλωθεί ενδιαφέρον από επαρκή αριθμό ατόμων, συνεχίζοντας πάντα με τον ίδιο ενθουσιασμό και αισιοδοξία.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.