Προκηρυξη Ποιητικου Διαγωνισμου στη μνημη του Π. Χατζοπουλου
.jpg)
Ο Φιλολογικός και Λογοτεχνικός Όμιλος Αγρινίου «Κωσταντίνος Χατζόπουλος» προκήρυξε τον 5ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης για 2010 και το 2011 στη μνήμη του Αγρινιώτη αξιόλογου ποιητή Πάνου Γ. Χατζόπουλου, με την ευκαιρία συμπλήρωσης 35 χρόνων από το θάνατο του τελευταίου.
Πρόκειται για έναν σημαντικό διαγωνισμό που συμβάλλει στη στήριξη και προώθηση του ποιητικού λόγου και μάλιστα η αξία του εδραιώνεται και μεγαλώνει όταν ένας τέτοιος διαγωνισμός διοργανώνεται από την περιφέρεια.
Αγρινιώτης ο ποιητής Πάνος Γ. Χατζόπουλος και ανιψιός του μεγάλου λογοτέχνη Κωσταντίνου Χατζόπουλου γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1919 και πέθανε στην Αθήνα το 1976.
Όσοι θα λάβουν μέρος στον τιμητικό διαγωνισμό πρέπει να αποστείλουν ένα αδημοσίευτο ποίημα τους έκτασης έως 40 στίχους που να μην έχει λάβει μέρος σε άλλο διαγωνισμό ούτε να έχει διακριθεί.
Θα απονεμηθούν τρία βραβεία και τρεις έπαινοι Τα βραβεία θα συνοδεύονται από χρηματικά έπαθλα των 800, 400 και 200 ευρώ, ενώ οι έπαινοι θα συνοδεύονται με δέματα λογοτεχνικών βιβλίων.
Θεσπίστηκε δε και τέταρτο βραβείο με χρηματικό έπαθλο 500 ευρώ για ένα ποίημα με θέμα το Αγρίνιο ή την περιοχή του.
Καταληκτική ημερομηνία για την υποβολή αίτησης συμμετοχής ορίστηκε η 30η Σεπτεμβρίου 2010.
Της επιλογής των καλύτερων ποιημάτων θα ακολουθήσει εκδήλωση απονομής βραβείων και επαίνων σε ειδική τελετή το δεύτερο εξάμηνο του 2011. Περισσότερες πληροφορίες στα τηλ 26410 56547 και 26410 22262.
Ένα δείγμα…
Αγρινιώτης ο ποιητής Πάνος Γ. Χατζόπουλος και ανιψιός του μεγάλου λογοτέχνη Κωνσταντίνου Χατζόπουλου γεννήθηκε στο Αγρίνιο το 1919 και πέθανε στην Αθήνα το 1976.
Το ακόλουθο ποίημα είναι γνωστό και ως «Μάνα μου καπνοφύτισσα», ανήκει στη συλλογή «Αιτωλικά» και έχει δημοσιευθεί παλαιότερα στην έντυπη «Νέα Εποχή».
Έχει μελοποιηθεί από τον Αγρινιώτη μουσικοσυνθέτη Δημήτρη Παπαποστόλου.
ΒΡΑΧΩΡΙΤΙΚΟ
Μάνα μου, βραχωρίτισσα, με το λερό φουστάνι
το κόκκινο, που τόκανε σταχτύ σαν καταχνιά
η μαύρη κόλλα του καπνού. Φαρμακερό βοτάνι,
όλα της τα φαρμάκωσες, μεδούλι και καρδιά…
[…]
Τη ζήση σου όλη πέρασες μέσα στα καπνοτόπια,
αγέλαστη κι ακούραστη, χωρίς καμιά χαρά.
τ’ άγια σου χέρια τ’ άπλωνες, γύρα σ’ όλα τα τόπια,
φρουρός, προστάτης της σοδειάς. Μάνα σ’ όλα μπροστά,
στο μάζεμα, στ’ αρμάθιασμα, στο γύρισμα στη λιάστρα
και για βαντάκιασμα θαμπά σαν έπεφτε δροσιά.
Στο πάστρεμα, στο ζύμωμα, στο φούρνο και στη γάστρα
χρόνια και χρόνια δούλεψη χωρίς ανάσα μια.
Και τα παιδιά, που ερχόντανε τόνα κοντά από τάλλο
– κι όλο κορίτσια, ανάθεμα, που θέλανε προικιά –
κι οι θέρμες κι οι αναβροχές κι άλλο κακό μεγάλο
κι απ’ το χαλάζι πιο τρανό, η μαύρη απουλησιά.
[…]
Με το φαρμάκι στην καρδιά και με το βαχ στο στόμα,
τα ολανθισμένα νιάτα σου ρέψανε στη δουλειά.
Μες στο χωράφι γέρασες και πολεμάς ακόμα,
ως τη στερνή σου την πνοή, να ζήσει η φαμελιά.
Μάνα μου, αρχόντισσα χλωμή του μόχτου και του πόνου,
δαχτυλιδάκια γαλανά κι ονείρατα γλυκά,
τα δάκρυά σου γίνουνται κι ο ιδρώς όλου του χρόνου
δίχως για σένα διάφορο να μένει στα στερνά.
Μάνα μου, βραχωρίτισσα, ο μόχτος ο δικός σου
χαρίζει τέτοιαν ευωδιά περίσσεια στο φυτό,
που γίνεται στο κάπνισμα – το δάκρυ το πικρό σου –
παρηγοριά και δύναμη κι ελπίδα στο φτωχό.
Μάνα μου, καπνοφύτισσα, το κλαρωτό φουστάνι
κατάμαυρο σου τόβαψε, μουντό σαν καταχνιά,
η πικρή κόλλα του καπνού. Φαρμακερό βοτάνι,
όλα της τα φαρμάκωσες ζήση, ψυχή, καρδιά…
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
