…πως να μπαζωσετε εναν υγροβιοτοπο διεθνους προστασιας για να χτισετε το παραθεριστικο σας…

Πρόκειται για την πλέον «εξόφθαλμη» υπόθεση πολεοδομικής αυθαιρεσίας ανά την Ελλάδα που πέρασε ποτέ από τα χέρια τού Συνηγόρου τού Πολίτη, όπως σχολίασε ερωτηθείς σχετικά ο Νομικός Σύμβουλος που είχε αναλάβει το χειρισμό της πριν από δύο έτη. Το πόρισμα τής έρευνας που διεξήγαγε μετά από καταγγελία την οποία είχε λάβει τον Ιούνιο του 2001, ήρθε το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου να «ξεθολώσει» το τοπίο των ευθυνών και τής νομιμότητας πράξεων των διαφόρων αρμοδίων παραγόντων στην υπόθεση τής Αλμύρας Βελόνης… Μια υπόθεση που «σέρνεται» σα φάντασμα, άλυτη, στα γραφεία των εμπλεκομένων υπηρεσιών και στις δικαστικές αίθουσες εδώ και οκτώ συναπτά έτη με ένα βαρύ φορτίο καταγγελιών στην πλάτη της, για να αναζητήσει και πάλι στήριξη στο Συνήγορο του Πολίτη αλλά και σε ισχυρούς Ευρωπαϊκούς θεσμούς προκειμένου να δικαιωθεί το αυτονόητο…

Καταπέλτης άνευ στόχου…

Το πόρισμα τού Συνηγόρου τού Πολίτη, από τον Οκτώβριο του 2001, απευθύνεται:

-στην Κτηματική Υπηρεσία Ξάνθης την οποία …ενημερώνει ότι η πρώτη εκ των δύο οικοδομικών αδειών με τις οποίες επετράπη η οικοπεδοποίηση τής λιμνοθάλασσας Αλμύρας Βελόνης Νομού Ξάνθης δεν «έφερε» τίτλους ιδιοκτησίας και ότι στην εν λόγω περιοχή υφίσταται τεκμήριο ιδιοκτησίας τού Δημοσίου αφού καθορίστηκε παλαιός αιγιαλός ενώ θέτει ζήτημα «διοικητικής αποβολής για τους καταπατητές των εκτάσεων αυτών» από την υπηρεσία.

-στο Νομάρχη Ξάνθης τον οποίο …ενημερώνει ότι οι άδειες τής Πολεοδομίας για τα αποστραγγιστικά έργα και τη διάνοιξη οδών με σκοπό την ιδιωτική πολεοδόμηση ήταν παράτυπες και παράνομες, ότι «η καταστροφή τής λίμνης- έλους αποτελεί σημαντική οικολογική καταστροφή», συνιστά δε «ποινικό αδίκημα ενώ υπάρχει και αστική ευθύνη» καθώς είναι χαρακτηρισμένη ως «υπό ένταξη περιοχή στο Δίκτυο Natura 2000 και υπάγεται στο πρόγραμμα Corine.

Επιπλέον, παραπέμπει στο Άρθρο 24 τού Συντάγματος «τού οποίου οι επιταγές για την προστασία των υγροβιοτόπων έχουν αυτοτέλεια και άμεση επιταγή» και «η απαγόρευση κάθε δραστηριότητας ή παρέμβασης που μπορεί να βλάψει τις περιοχές αυτές αποτελεί υποχρέωση τής Διοίκησης που απορρέει αποκλειστικά από το Σύνταγμα» και σημειώνει ότι η ελώδης αυτή περιοχή «κατά πάσα πιθανότητα είναι ακατάλληλη έως και επικίνδυνη για οικιστική ανάπτυξη». Τέλος καλεί τη Νομαρχία να ανακαλέσει τις (από 1996 και 1998) οικοδομικές άδειες, να επιβάλει τα προβλεπόμενα από το Νόμο πρόστιμα και να λάβει μέτρα αποκατάστασης τού περιβάλλοντος. Απορρίπτει ως επιχείρημα τής διαπιστωμένης καθυστέρησης στην εφαρμογή τού Νόμου το ότι «οι άδειες εξεδόθησαν κατά τη διάρκεια τής θητείας τής προηγούμενης Νομαρχιακής Αρχής» και επισημαίνει την ανάγκη στήριξης τής (νέας, τότε) Διεύθυνσης Πολεοδομίας στην απόφασή της να εφαρμόσει το Νόμο.

Τονίζει μάλιστα χαρακτηριστικά: «Και αυτή είναι η μόνη νόμιμη ενέργεια. Σε αντίθετη περίπτωση ο ΣτΠ θα θεωρήσει ότι η Νομαρχία συμβάλλει στην καταστροφή τού περιβάλλοντος και θα ζητήσει την ποινική δίωξη των υπευθύνων».

Από τότε που η υπόθεση αυτή «έσκασε» σαν βόμβα στην τοπική κοινωνία της Ξάνθης μέχρι το χρονικό σημείο παρέμβασης του Συνηγόρου του Πολίτη, έχουν ήδη μεσολαβήσει πέντε χρόνια… Κατά τα οποία, ανελλιπώς βρισκόταν το θέμα στην δημοσιότητα είτε μέσα από τις καταγγελίες και τα δικαστήρια των «δραστών» (πρώην Προϊστάμενος Πολεοδομίας Ξάνθης και Τεχνικός Σύμβουλος ιδιοκτητών Αλμύρας) είτε μέσα από τις διαφημίσεις αγοράς οικοπέδων στην περιοχή… Εν τούτοις, ούτε οι «συστάσεις» του Συνηγόρου του Πολίτη «έπιασαν τόπο» όσο προφανώς φιλοδοξούσαν εκ της θέσεως της Ανεξάρτητης Αρχής… Του λόγου το αληθές επιβεβαιώνει η εκ νέου καταγγελία της υπόθεσης από τις Περιβαλλοντικές Οργανώσεις τόσο στα εντός όσο και στα εκτός – πλέον – εθνικών συνόρων, αρμόδια θεσμικά όργανα…

Πώς μπορεί όμως κανείς …υπό το φως τού ήλιου να οικοπεδοποιήσει έναν υγρότοπο διεθνούς σημασίας για να υλοποιήσει το …όνειρο ενός «πρότυπου παραθεριστικού οικισμού» κατά τη διαφήμιση, σε μια περιοχή προστατευμένη μεν από τη Σύμβαση Ramsar και το Δίκτυο Natura 2000 απροστάτευτη δε από τους «λειτουργούς» τής ελληνικής δημόσιας διοίκησης; Το παράδειγμα τής Αλμύρας Βελόνης τού Νομού Ξάνθης, μάς δίνει τις «απαντήσεις»…

Και εγένετο η αρχή…

Το 1996 ο Προϊστάμενος τής Πολεοδομίας Ξάνθης εκδίδει μία οικοδομική άδεια τετραετούς διάρκειας στον υπογράφοντα ως «πληρεξούσιο των ιδιοκτητών» μιας έκτασης 255 στρεμμάτων στην παραλία Βελόνης Αβδήρων, προκειμένου να γίνει μπάζωμα των εκεί αγροκτημάτων. Ουσιαστικά πρόκειται για το μεγαλύτερο μέρος ενός έλους κυμαινόμενου βάθους μέχρι 2,5 μ. που αποτελεί βιότοπο χαρακτηρισμένο ως «περιοχή απολύτου προστασίας», ο οποίος προστατεύεται από τη Σύμβαση Ramsar. Λίγο νωρίτερα είχε εκδοθεί η σχετική Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) για τη δημιουργία Εθνικού Πάρκου Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης στο οποίο υπήχθη και η συγκεκριμένη περιοχή ως τόπος διαχείμασης και μετανάστευσης σπανίων πτηνών. Μέχρις εδώ όλα …«καλά και ήσυχα» για τα τοπικά δεδομένα μια και η εκτέλεση οικοδομικών εργασιών (και δη χωρίς την άδεια τής Πολεοδομίας) ήταν για την ευρύτερη περιοχή – επίσης εντός ζώνης Β’ Ramsar – σύνηθες φαινόμενο! Η …περιπέτεια όλων αρχίζει από τη στιγμή που ο επικεφαλής τού νομαρχιακού συνδυασμού τού ΣΥΝ Κώστας Δέλκος, αποφασίζει να ψάξει την …ενοχλητική από οικολογικής άποψης αυτή ιστορία. Μέσα στους επόμενους μήνες, από τη μιά οι καταγγελίες για παράνομες οικοδομικές άδειες και παρεμβάσεις στην Αλμύρα πέφτουν σωρηδόν και από την άλλη οι ολοσέλιδες διαφημιστικές καταχωρήσεις στον τοπικό τύπο για «προσιτά» οικόπεδα στην περιοχή (2εκ.δρχ./στρ.), δεν αργούν να γεννήσουν κοντά στη σύγχυση και το όνειρο μιας «νομιμοφανούς» παραθεριστικής κατοικίας στην όμορφη παραλία των Αβδήρων σε πολλούς Ξανθιώτες. Σύμφωνα, άλλωστε με τους διαχειριστές της έκτασης, στον κατάλογο των «οικοπεδούχων» βρίσκει κανείς ονόματα γνωστών και πέραν πάσης υποψίας ανθρώπων, με αναγνωρισιμότητα και επαγγελματική καταξίωση στην τοπική κοινωνία…

Το σκάνδαλο…

Την ίδια εποχή που οι υποψήφιοι αγοραστές «στριμώχνονται» για μια θέση στην Αλμύρα, η Περιφερειακή Διεύθυνση ΠΕ.ΧΩ. χαρακτηρίζει τις εκτελούμενες εργασίες αυθαίρετες ενώ η υπόθεση φθάνει στη Βουλή με Ερώτηση βουλευτών τού ΣΥΝ προς τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ. Στο πλαίσιο τού κοινοβουλευτικού ελέγχου ο τότε Νομάρχης Παναγιώτης Σαλτούρος …ανακαλύπτει «ενδείξεις ότι η δοθείσα άδεια είναι παράτυπη», αναθέτει διοικητική εξέταση για διερεύνηση τού θέματος και απαγορεύει τη συνέχιση τού μπαζώματος στην Αλμύρα. Ο Προϊστάμενος τής Πολεοδομίας Β. Βερτσώνης τίθεται σε αργία (1997) αλλά επανέρχεται τον επόμενο χρόνο ελλείψει αντικαταστάτη και εκδίδει την δεύτερη «παρόμοια» άδεια για επιχώσεις, εκσκαφές και κατασκευή σωληνωτών αγωγών δίνοντας συνέχεια στις εργασίες (ο κ. Βερτσώνης, απομακρύνθηκε τελικώς, οριστικά, το 1999 από την νέα τότε Διοίκηση τής Νομαρχίας). Τα αποστραγγιστικά έργα τής λιμνοθάλασσας και η διάνοιξη δρόμων ξεκινούν και πάλι πυρετωδώς..

Ο («πρώην» μετά τις εκλογές του 1998) Νομαρχιακός Σύμβουλος που είχε κινήσει εξ αρχής την όλη υπόθεση συνεχίζει …«βομβαρδίζοντας» τη Νομαρχία με αιτήσεις ανάκλησης των δύο αδειών και ο Αστυνομικός Σταθμός Αβδήρων καταθέτοντας μηνύσεις για παράνομες εργασίες. Η Διεύθυνση ΠΕ.ΧΩ. Κομοτηνής επανέρχεται με έγγραφα προς το ΥΠΕΧΩΔΕ όπου διαπιστώνει σωρεία παρατυπιών στην έκδοση τής πρώτης (ακόμη εν ισχύ) άδειας και προτείνει τη διακοπή των εργασιών, την επιβολή κυρώσεων στους υπεύθυνους, την αποκατάσταση τού περιβάλλοντος αλλά και την παράταση ισχύος τής επίμαχης ΚΥΑ- «Ramsar» (βάση τής οποίας «ελεγχόταν» η πολεοδομική δραστηριότητα στην περιοχή) για να …προλάβει να δημοσιευθεί το προβλεπόμενο και απολύτως αναγκαίο Προεδρικό Διάταγμα.

Το ανέκδοτο Π.Δ…

Ενώ λοιπόν η ΚΥΑ εκπνέει, αντί για Π.Δ. το ΥΠΕΧΩΔΕ προσφεύγει στη γρήγορη λύση μιας εγκυκλίου προς τις υπηρεσίες με την οποία ζητάει «να καταβάλουν κάθε προσπάθεια κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους ώστε να διατηρηθεί το ίδιο πνεύμα προστασίας στην εν λόγω Περιοχή Διεθνούς Ενδιαφέροντος και μετά την τυπική λήξη των τυπικών ΚΥΑ μέχρι την προγραμματισμένη έκδοση των Π.Δ.».

Την ίδια ώρα ο Τεχνικός Σύμβουλος των ιδιοκτητών τού αγροκτήματος Βελόνης που στο μεταξύ έχουν συστήσει «οικοδομικό συνεταιρισμό», σε μια κίνηση αντιπερισπασμού, καταγγέλλει εγγράφως στον Υφυπουργό Περιβάλλοντος «εκτεταμένη αυθαίρετη δόμηση δια τής ανεγέρσεως πολλών κτηρίων στην (παρακείμενη και εντός τής ιδίας ζώνης προστασίας) παραλία Μυρωδάτου» διαμαρτυρόμενος για το ότι οι Διοικητικές Υπηρεσίες αντιμετωπίζουν με δύο μέτρα και δύο σταθμά τις αντίστοιχες συλλογικές πολεοδομικές επεμβάσεις.

Στο μεταξύ ο Προϊστάμενος τής Πολεοδομίας παραπέμπεται με αμετάκλητο βούλευμα τού Συμβουλίου Εφετών Θράκης για παράβαση καθήκοντος και ψευδή βεβαίωση ενώ η οικοπεδοποίηση τής λιμνοθάλασσας συνεχίζεται κανονικά, αφού καμία από τις δύο παράτυπες (κατά τη Διεύθυνση ΠΕΧΩ Κομοτηνής) άδειες δεν έχουν ανακληθεί παρά τις περί τού αντιθέτου υποδείξεις των προϊσταμένων υπηρεσιών τής Πολεοδομίας Ξάνθης.

Ο Συνήγορος και η προειδοποίηση…

Έτος 2001: έχει γίνει ήδη κάτι παραπάνω από ογκώδης ο «φάκελος» τής υπόθεσης αυτής και συνεχίζει να «φουσκώνει»… Προστίθενται οι καταδικαστικές αποφάσεις τού Τριμελούς Πλημ/κείου Ξάνθης εις βάρος τού πρώην Προϊσταμένου τής Πολεοδομίας και τού Μονομελούς Πλημ/κείου εις βάρος τού Τεχνικού Συμβούλου των Ιδιοκτητών τής Αλμύρας.

Το υπόμνημα τού νυν Προϊσταμένου τής Πολεοδομίας προς το Νομάρχη έρχεται από τις αρχές Απριλίου του 2001 να αιτιολογήσει με κατηγορηματικό τρόπο την επιβεβλημένη ανάκληση και των δύο «ένοχων» αδειών (αν και η μία έχει ήδη λήξει).

Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου η υπόθεση καταγγέλλεται στον Συνήγορο τού Πολίτη: «Η άρνηση ανάκλησης των αδειών γίνεται πλέον εξοργιστική… Παρότι με τον πιο επίσημο τρόπο διαπιστώθηκαν οι αυθαίρετες παρεμβάσεις και δόθηκαν οδηγίες για να επιβληθούν κυρώσεις και να γίνουν οι απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση τού περιβάλλοντος, ουδεμία κύρωση επιβλήθηκε, ουδεμία ενέργεια έγινε. Απεναντίας οι επεμβάσεις συνεχίζονται. Άραγε κανείς δεν ευθύνεται γι’αυτό;» διερωτάται ο καταγγέλλων Κώστας Δέλκος.

Την ίδια ακριβώς …εύλογη απορία εκφράζει και η Τοπική Επιτροπή τής Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας Περιβάλλοντος που τέσσερις μήνες αργότερα (Σεπτέμβριος 2001) καταγγέλλει εγγράφως στον Εισαγγελέα:

«Παρά τις πάμπολλες αποφάσεις που απαγορεύουν οποιαδήποτε οικοδομική δραστηριότητα στην περιοχή, οι καταπατητές συνεχίζουν να κατέχουν μεγάλο τμήμα της λιμνοθάλασσας, έχουν τοποθετήσει φράκτες που εμποδίζουν την διέλευση. Το τοπίο στην περιοχή είναι θλιβερό, με μεγάλες αποξηραμένες εκτάσεις, αποστραγγιστικά κανάλια, τη λιμνοθάλασσα συρρικνωμένη στο ελάχιστο (περίπου τριάντα στρέμματα παραμένουν με νερό), με δεκάδες πουλιά να συνωστίζονται στο λίγο χώρο που τους απόμεινε.

Παραπλεύρως από την ήδη καταπατηθείσα έκταση, διενεργούνται νέα αποστραγγιστικά έργα. Αντλίες έχουν εγκατασταθεί και μια παράγκα έχει κτισθεί, στην οποία οι εργάτες αποθηκεύουν τα εργαλεία τους. Σύμφωνα με πληροφορίες, νέος «οικοδομικός συνεταιρισμός» σχηματίζεται για να αξιοποιήσει και την υπόλοιπη λιμνοθάλασσα, ανατολικά της καταπατηθείσης.

Στην Αλμύρα Βελόνης κρίνεται η ικανότητα ορισμένων επιτήδειων να παρανομούν και του Ελληνικού Κράτους να επιβάλει τους νόμους του».

Η Εταιρεία ζητά από τον Εισαγγελέα να κάνει ό,τι μπορεί για να σταματήσει την οικοπεδοποίηση και προειδοποιεί ότι θα απευθυνθεί στην 11η Διεύθυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Διεθνές Γραφείο Ραμσάρ και διεθνείς Περιβαλλοντικές Οργανώσεις «εφόσον συνεχίζεται να συντελείται αυτό το τεράστιο έγκλημα σε βάρος του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής της Θράκης»…

Οι ανακλήσεις…

Στα μέσα Οκτωβρίου του 2001 δίδεται στον Αστυνομικό Σταθμό Αβδήρων σήμα διακοπής εργασιών στην περί ής ο λόγος περιοχή. Την 1η Νοεμβρίου η Πολεοδομία προβαίνει στην ανάκληση τής εν ισχύ άδειας και το χαρακτηρισμό των παρεμβάσεων που έχουν γίνει ως «αυθαίρετων». Λίγο αργότερα η Υπηρεσία θα προχωρήσει και στην ανάκληση και της πρώτης άδειας, τού ’96 (της οποίας η ισχύς έχει λήξει) προκειμένου να απαλείψει οποιοδήποτε στοιχείο νομιμοποίησης των έργων που έχουν εκτελεστεί στην Βελόνη.

Οι εργασίες οικοπεδοποίησης τής λιμνοθάλασσας όμως, μέχρι αυτό το χρονικό σημείο, έχουν ολοκληρωθεί! «Οποιαδήποτε ανάκληση δεν επηρεάζει πλέον το έργο» δηλώνει ο Τεχνικός Σύμβουλος των ιδιοκτητών. Οι δρόμοι έχουν χαραχτεί, δενδροστοιχίες έχουν φυτευτεί και έχει σχεδιασθεί η διαμόρφωση των κοινόχρηστων χώρων τού μελλοντικού οικισμού. Επίκειται το διανεμητήριο στους (πλέον των 200) ιδιοκτήτες και συνεχίζονται οι ολοσέλιδες καταχωρήσεις στον τοπικό τύπο: «Αγοράστε σήμερα ένα οικόπεδο στη Βελόνη για να έχετε αύριο ένα παραλιακό οικόπεδο στην Παραλία Βελόνης – Η επένδυση στη γη είναι αποδεδειγμένα η καλύτερη»…

To be continued…

Προσφάτως, στις 26 Νοεμβρίου 2003, ο πρώην Προϊστάμενος της Πολεοδομίας Ξάνθης και ο Τεχνικός Σύμβουλος των ιδιοκτητών Αλμύρας, καταδικάστηκαν από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ξάνθης, σε δύο ετών φυλάκιση για παράβαση καθήκοντος ο πρώτος (με το αιτιολογικό ότι ως πρώην προϊστάμενος της Πολεοδομίας Ν.Ξάνθης εξέδωσε οικοδομική άδεια κατά παράβαση της ΚΥΑ 5796/96 με την οποία επικυρώθηκε από την Ελλάδα η Συνθήκη Ραμσάρ απαγορεύοντας κάθε επέμβαση στις περιοχές της Β’ ζώνης προστασίας), και σε δεκαοκτώ μήνες φυλάκιση για ηθική αυτουργία ο δεύτερος. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου αφορούν στην έκδοση της δεύτερης άδειας (1998) και είναι εφέσιμες. Για την έκδοση της πρώτης άδειας (1996) έχει καταδικαστεί πρωτοδίκως ο πρώην Προϊστάμενος της Πολεοδομίας Ξάνθης και η υπόθεση εκκρεμεί (μετά πολλών αναβολών) στο Εφετείο. Στις 9 του μηνός εκδικάζεται στην Ξάνθη μία ακόμη εκ των πέντε μηνύσεων που έχει υποβάλει η ΙΘ΄Εφορεία Αρχαιοτήτων Κομοτηνής εις βάρος του Τεχνικού Συμβούλου των «ιδιοκτητών Αλμύρας». Και έπεται συνέχεια…

Ωστόσο, όπως υπογραμμίζεται και την επιστολή των Περιβαλλοντικών Οργανώσεων, η επιμονή των «ιδιοκτητών» της Αλμύρας να δικαιωθούν στους σκοπούς τους δεν έχει ανακοπεί… Η αίτηση ακυρώσεως που έχουν υποβάλει κατά των ανακλητικών αποφάσεων της Πολεοδομικής Υπηρεσίας Ξάνθης, παρά το γεγονός ότι πρόκειται για όψιμες χρονικά διοικητικές πράξεις, βέβαιον είναι ότι στοχεύει στην πραγματική ακύρωση της πρόθεσης του υπογράφοντος τις ανακλήσεις να απαλειφθεί οποιοδήποτε στοιχείο «νομιμοποίησης» των έργων που έχουν γίνει στην Αλμύρα.

Στο αγνοημένο «δια ταύτα»…

Έχοντας υπόψιν την προαναφερόμενη εγκύκλιο του ΥΠΕΧΩΔΕ και την εντολή Νομάρχη (βλέπε: εμβόλιμο κείμενο), θα σχολιάσει, υποκείμενος στο δημοσιοϋπαλληλικό κώδικα, εργαζόμενος του 5ου ορόφου του Διοικητηρίου Ξάνθης: «…βρείτε, λοιπόν, έναν υπάλληλο που μπορεί να ξεκινήσει και να χαρακτηρίσει αυθαίρετον αυτόν που χτίζει σήμερα τη στιγμή που ο γείτονάς του, αυθαίρετος από χθες, κάθεται δίπλα του και γελάει… Η πολιτική έκανε και τους υπαλλήλους και τις υπηρεσίες να είναι με δεμένα χέρια… Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και ψάχνουμε τώρα να βρούμε κάποιον ήρωα να βγει μπροστάρης τής νομιμότητας!»… Όταν από χείλη υπευθύνων υπηρεσιακών παραγόντων διατυπώνονται, τέτοιου είδους επιφυλάξεις, είναι γιατί ποτέ έως τώρα δεν έχει «ανοίξει» το μεγάλο κεφάλαιο τής αυθαίρετης δόμησης (μια παγιωμένη επί δεκαετίες πρακτική) στο Νομό και ειδικότερα στις προστατευόμενες περιοχές του, η οποία υπό τον πέπλο τής ατιμωρησίας μειδιά προκλητικά στους εν δυνάμει «ήρωες» της Υπηρεσίας Πολεοδομίας Ξάνθης…

Πλην όμως, ο Συνήγορος τού Πολίτη επιμένει στο δια ταύτα: «η υφιστάμενη κατάσταση και η προϊστορία της δεν συνιστά άλλοθι για συνέχισή της. Δεν υπάρχει – κατηγορηματικά – ισότητα απέναντι στην παρανομία. Υπάρχει μόνον ισότητα απέναντι στη νομιμότητα»…

Για την ιστορία των πολιτικών «ήξεις αφίξεις»…

Παπακωνσταντίνου Κων/νος, Τεχνικός Σύμβουλος ιδιοκτητών Αλμύρας: «Επί τής νομιμότητας τής άδειας θα αποφανθεί το Εφετείο που θα λύσει και το πρόβλημα. Εγώ ισχυρίζομαι ότι η άδεια είναι καθ’ όλα εντάξει. Και φυσικά δεν είμαστε καταπατητές! Διότι εμείς όχι μόνον έχουμε τίτλους ιδιοκτησίας αλλά τους ανεγνώρισε και η Κτηματική Υπηρεσία τού Δημοσίου με απόφασή της που λέει ότι αυτοί είναι από το 1900. Η ιδιοκτησία προστατεύεται και ως εκ τούτου δεν υπάρχει θέμα! Άλλωστε το έργο έχει τελειώσει.

Επισημαίνω ότι η υπόθεση τής Ραμσάρ κατέπεσε τελείως από τη στιγμή που δεν εξεδόθη το Π.Δ. Και τούτο διότι δεν είχε γίνει η προεργασία! Πολύ καλά λοιπόν έπραξε ο κ. Κολιοπάνος, ο τότε Υφυπουργός, και δεν προχώρησε παρά πέρα όταν αντελήφθη ότι τίποτα δεν έχει γίνει επί τού εδάφους. Όλα ήσαν στο πόδι γραμμένα χωρίς να έχει γίνει τίποτα στο έδαφος οπότε σαν επακόλουθο ήταν να μη βγει το Π.Δ. και να θεωρείται ως μηδέποτε εκδοθείσα η ΚΥΑ. Μπροστά ήμουνα στη σύσκεψη τού κ. Υπουργού και η αρμόδιος έλεγε ότι έχει υλοποιηθεί η οριοθέτηση επί τού εδάφους. Απεδείχθη όμως όταν ζήτησα εγώ συντεταγμένες μιας κορυφής που λέμε στην τοπογραφία, ότι δεν υπήρχε τίποτα! Και γι’αυτό και μηδενίστηκε και το όλο σύστημα τής Ραμσάρ, από το Υπουργείο. Και φυσικά πώς να περάσουμε στη Νατούρα όταν δεν υλοποιήσαμε τη Ραμσάρ δεκαπέντε χρόνια τώρα! Διότι η Νατούρα είναι πολύ πιο σκληρή. Προστατεύει την ιδιοκτησία, την αποζημιώνει για να την πάρει να την κάνει ζώνη προστασίας…»

Μαρία Β.Μπόντη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.