Πολιτικη δεν ειναι να αναθετουμε σε καποιους αλλους τη ζωη μας

Η Αγγελική Κουγιουμτζόγλου γεννήθηκε στην Κομοτηνή. Τελειώνοντας το 1ο Λύκειο Κομοτηνής φοιτά στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων της Πολυτεχνικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών της πάει για μεταπτυχιακές σπουδές στο Πολυτεχνείο της Βαρκελώνης με θέμα την «Αρχιτεκτονική και Περιβάλλον, Βιοκλιματικά κτίρια και χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας». Από το Μάη του 2007 κάνει το διδακτορικό της στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με αντικείμενο το φυσικό δροσισμό.

ΠτΘ: Η ενασχόληση με τα κοινά σας ενδιέφερε πάντα;

Αν εννοείτε αν είχα συνδικαλιστική δράση στον παιδικό σταθμό, όχι! Αν εννοείτε, αν μ’ ενοχλούσε η ανισότητα και το άδικο από πολύ μικρή, τότε ναι. Η ενασχόληση με το τι συμβαίνει στη ζωή μας και στη ζωή των διπλανών μας στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στην εργασία και σε ολόκληρη την κοινωνία, δεν θεωρώ ότι είναι υπόθεση των ειδικών. Σαν πολιτικά όντα έχουμε οι ίδιες και οι ίδιοι χρέος να αγωνιζόμαστε για μια καλύτερη ζωή, μια πιο δίκαιη κοινωνία. Πολιτική δεν είναι να αναθέτουμε σε κάποιους άλλους τη ζωή μας.

ΠτΘ: Οι νέοι κατηγορούνται για αδιαφορία, για έλλειψη ενδιαφέροντος προς την πολιτική. Ποια είναι η δική σας άποψη;

Το μοντέλο του νεοφιλελευθερισμού μέσα από την εκπαίδευση φτιάχνει τους νέους ανθρώπους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα των αναγκών της αγοράς: άτομα πειθήνια, αμόρφωτα πολιτικά και κοινωνικά, αλλά και επιστημονικά, υποταγμένα, χωρίς σκέψη και συνείδηση. Η ζωή που μας έχουν φτιάξει έχει ένα σχολείο εγκλωβισμένο στις εξετάσεις και τα φροντιστήρια να μας ρουφάνε τον ελεύθερο χρόνο, γεμάτη πίεση και άγχος, και μετά ένα πανεπιστήμιο όπου μας πασάρουν μισή και άχρηστη γνώση με μισά πτυχία χωρίς αξία. Μια ζωή χωρίς μέλλον, χωρίς εργασία ή με εργασία ευέλικτη, αναλώσιμη, αβέβαιη και επισφαλή, και σου λένε «Άμα θες!». Κι όμως υπάρχουν πάρα πολλοί νέοι άνθρωποι που είδαμε τα τελευταία χρόνια να σηκώνουν κεφάλι, να κλείνουν τις σχολές τους, να κατεβαίνουν στους δρόμους, να φωνάζουν για τα δικαιώματα τους στην παιδεία, στην εργασία, να μη μασάνε στις ψεύτικες υποσχέσεις, αλλά να διεκδικούν τη ζωή που τους αξίζει. Πιστεύω πως αυτό το κομμάτι είναι μεγάλο κι ότι μπορεί να μεγαλώσει κι άλλο.

ΠτΘ: Πώς παντρεύονται στον ΣΥΡΙΖΑ το παλιό με το νέο;

Αν αναφέρεστε στην ανανέωση των ψηφοδελτίων με νέο κόσμο, πρέπει να σας πω πρώτα, ότι η ανανέωση αυτή δεν προέκυψε σε μια νύχτα ούτε αφορά μόνο τα ψηφοδέλτια και τις εκλογές. Τώρα, από την άλλη, ένας τέτοιος «γάμος» όπως είναι φυσικό να συμβαίνει έτσι κι αλλιώς, έχει θετικά αποτελέσματα. Κάθε πολιτικός χώρος και δη αριστερός πρέπει να αφουγκράζεται τους ήχους και τους …θορύβους της εποχής. Είμαστε μια γενιά που ήρθε κοντά σε αυτό το χώρο κι ίσως από την αρχή να μην μας άρεσαν όλα, αλλά και μελετήσαμε την εμπειρία των μεγαλύτερων, και γλώσσα τους βγάλαμε, κι ανυπάκουοι ήμασταν, και στο δρόμο τους ξαναβγάλαμε. Και η δικιά μου η γενιά, αλλά και η τωρινή, η γνωστή πια γενιά του Αρ.16, εμπνευστήκαμε από τα κινήματα, πιστέψαμε πως οι φωνές μας ενωμένες έχουν δύναμη και προχωρήσαμε. Όλο αυτό καταλαβαίνετε πως δεν έγινε ξαφνικά. Έτσι είπαμε πολλές και πολλοί από εμάς ότι μπορούμε να δώσουμε και την εκλογική μάχη. Αλλά αυτό προέκυψε από μεγάλη και δημιουργική διαδικασία.

ΠτΘ: Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ… Ένας νέος κόσμος είναι εφικτός;

Το κίνημα κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, γέννημα των νέων κοινωνικών κινημάτων που αποτελώντας τον πιο ελπιδοφόρο μαζικό αγώνα της νεολαίας των τελευταίων χρόνων, κατάφερε να εκφράσει τις αγωνίες και τις ανάγκες μιας γενιάς που γρήγορα είχε χαρακτηριστεί απολίτικη. Η συνάντηση των πολυποίκιλων κινημάτων και η δυναμική που αναπτύχθηκε είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία διαδικασιών, την ένταση αγώνων και διεκδικήσεων καθώς και τη γέννηση νέων συλλογικοτήτων. Από τις διαδικασίες αυτές προέκυψε αρχικά το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ και αργότερα η διακλάδωσή του ανά ήπειρο (ευρωπαϊκό κλπ.), αλλά και οι τοπικές προσπάθειες (ελληνικό και ανά πόλη), που αποτελούν μια σημαντική και ριζοσπαστική προσπάθεια. Έθεσε ζητήματα όπως η απόρριψη της λογικής της αγοράς και του καταναλωτισμού, το μέτωπο ενάντια στην οικονομική ανισότητα, το ρατσισμό, το σεξισμό, τον πόλεμο, την προστασία του περιβάλλοντος, δημιουργώντας έτσι ένα εν δυνάμει αντικαπιταλιστικό πρόταγμα, το οποίο, παρά την πολυμορφία και τις διαφορετικές πρακτικές που μπορεί να υιοθετεί κάθε μια από τις συνιστώσες του κινήματος, συνιστά τη μοναδική οργανωμένη σε παγκόσμιο επίπεδο απάντηση ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό.

ΠτΘ: Οι νέοι αγωνίζονται για δημόσια και δωρεάν παιδεία. Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ γνωστές. Εσεις πως τοποθετείστε επί του θέματος;

Στα 3,5 χρόνια διακυβέρνησής της, η ΝΔ ψήφισε πάνω από 15 νόμους για την εκπαίδευση. Μαζί με την αξιωματική αντιπολίτευση. Αυτό δε σημαίνει πως η παιδεία μπήκε σε προτεραιότητα. Αντίθετα, μια χαρά συνεχίστηκε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που προκρίνει την αμάθεια, αντί την κριτική σκέψη, που προκρίνει την παραπαιδεία, αντί τη δημιουργική μάθηση και που οδηγεί στο πανεπιστήμιο, μ’ ένα πτυχίο-διαβατήριο για την ανεργία, την ετεροαπασχόληση και την ανασφάλιστη και κακοπληρωμένη εργασία. Δεν πιστεύω στην ευκαιρία στη μόρφωση, αλλά στο δικαίωμα σε αυτή. Σ’ ένα σχολείο που δεν θα περιθωριοποιεί τους αδύναμους μαθητές, τους μετανάστες, τις μειονότητες, τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. Θέλω ένα σχολείο κι ένα πανεπιστήμιο όπου να κυριαρχεί η έννοια της γνώσης κι όχι της δεξιότητας και της κατάρτισης. Βυθίζουν τα πιο αθώα χρόνια μέσα στο άγχος και με μισό γέλιο, μ ’ένα Λύκειο-Εξεταστικό κέντρο, που αφήνει πίσω τους πολλούς, για να προχωρούν οι λίγοι, που χρεώνουν στον εαυτό τους την αποτυχία τους να εξασφαλίσουν ένα αξιοπρεπές μέλλον. Θεωρώ απαραίτητα: την άμεση αύξηση της χρηματοδότησης για την εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες της, την αποσύνδεση του λυκείου από την εισαγωγή στο πανεπιστήμιο και την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτό.

ΠτΘ: Πώς κρίνετε τη συνολική στάση της κυβέρνησης στο θέμα των πυρκαγιών;

Πώς χαρακτηρίζεις αυτούς που διακήρυτταν τον Ιούλιο, ότι πρώτο μέλημα τους είναι το περιβάλλον και η προστασία του, και από την επόμενη μέρα έχει καεί η μισή Ελλάδα; Απλά αναξιόπιστους; Δεν ξέρω τον κατάλληλο χαρακτηρισμό… Αυτά που βλέπουμε είναι τα εξής: Καμία θεσμική θωράκιση του περιβάλλοντος, ανυπαρξία κτηματολογίου και δασολογίου, ανυπαρξία ενιαίου φορέα δασοπροστασίας και σχεδίου πρόληψης, έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και εκπαίδευσης, απέραντες χωματερές και καταπατητές που δεν τιμωρούνται. Αυτό ήταν το έργο της κυβέρνησης αλλά και της προηγούμενης. Λένε πως σ’ ένα πρόβλημα βρίσκεις την απάντηση αν διατυπώσεις σωστά τα δεδομένα. Τα δεδομένα είναι αυτά, συν το ότι τα χρήματα από τα κονδύλια για την προστασία των δασών τόσο από την ΕΕ όσο κι από τον προϋπολογισμό του κράτους δεν δόθηκαν ποτέ, και μιλάμε για εκατομμύρια ευρώ. Σ’ αυτό το πρόβλημα πάντως εγώ δεν οδηγούμαι στην απάντηση των ασύμμετρων απειλών, ούτε του οργανωμένου σχεδίου του αριστερού ή του αντιεξουσιαστικού χώρου, ούτε στο Στρατηγό Άνεμο, αλλά ούτε και στο σουξέ των κλιματικών αλλαγών. Το θέμα είναι βέβαια ότι καταστράφηκαν ολόκληρες περιοχές, ότι διαλύθηκε το οικοσύστημα (2,5 εκ. στρέμματα καμένα) και ότι έχασαν τη ζωή τους πάνω από 70 άνθρωποι. Και η ντροπή δε σταματάει εδώ, συνεχίζουν πάνω από την καμένη γη να μαλώνουν τα 2 μεγάλα κόμματα ποιος θα δώσει περισσότερα. Από τη μια η ΝΔ πετάει την επιταγή των 3.000 ευρώ μ’ έναν απαράδεκτο τρόπο για να αρπάξει ψήφους κι από την άλλη το ΠΑΣΟΚ τάζει όγκους τσιμέντο που θα κτίσει εκεί.

ΠτΘ: Ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει οικολογικά. Συμφωνείτε με τα μέτρα που πρότεινε ο κ. Αλαβάνος;

Όπως ανέφερα και πριν η ιστορία με τις κλιματικές αλλαγές δεν είναι φετινό σουξέ. Υπήρξαμε το μοναδικό κόμμα με τόσες θέσεις και προτάσεις για την οικολογία και την καταστροφή του περιβάλλοντος που μέχρι χτες μας χαρακτήριζαν γραφικούς. Αυτό δεν το λέμε για να επιβεβαιωθούμε, δυστυχώς τώρα πια κι από την πραγματικότητα. Φυσικά και είμαι σύμφωνη στα μέτρα που προτείναμε, και για ένα λόγο παραπάνω, που μου δίνει και η προσωπική μου ενασχόληση με το ζήτημα του περιβάλλοντος. Κι εννοώ, πέρα από τις προσωπικές μου ανησυχίες, και για τις σπουδές μου στο κομμάτι που έχει να κάνει με την Αρχιτεκτονική και το Περιβάλλον. Με πολύ απλά λόγια μπορώ να πω ότι το περιβάλλον θα αντιδράσει αναλόγως με τη στάση του ανθρώπου, αν το χρησιμοποιήσεις για να σε βοηθήσει, θα σε ανταμείψει, αν το καταστρέψεις για να το εκμεταλλευτείς, θα γυρίσει εναντίον σου. Δεν είναι μόνο η προστασία των δασών και η στήριξη του Αρ.24, είναι και η μείωση των ρύπων του CO2 και η χρήση ΑΠΕ που αφορούν το περιβάλλον. Και δυστυχώς δεν τελειώσαμε εδώ με την καταστροφή της Πελοποννήσου και των άλλων περιοχών, αν δεν υπάρξει ουσιαστική αποκατάσταση, τα επόμενα που θα βρούμε μπροστά μας θα’ ναι οι πλημμύρες, η περαιτέρω αύξηση της θερμοκρασίας, η αύξηση ασθενειών.

Πιστεύετε ότι στις 16 Σεπτέμβρη θα ενισχυθούν τα μικρά κόμματα;

Σίγουρα, από τη μια είναι ο κόσμος που στήριξε τους ενωτικούς αγώνες της αριστεράς (παιδεία, κινήματα πόλης κλπ.) κι από την άλλη το έντονο κλίμα δυσαρέσκειας προς τα 2 μεγάλα κόμματα. Βέβαια αυτό μπορεί να σημαίνει άκυρο ή λευκό. Είναι δικαίωμα των πολιτών αυτή η στάση. Το θέμα όμως είναι ότι αυτό δεν φαίνεται, γιατί μέσα στην κάλπη το λευκό ή το άκυρο της διαμαρτυρίας ή και της οργής δεν ξεχωρίζει από το λευκό ή το άκυρο της αδιαφορίας και του απολίτικου χαβαλέ. Και δυστυχώς η στάση αυτή ενισχύει το σύστημα και τις πολιτικές που θέλει να αμφισβητήσει. Μετά τις 16 του Σεπτέμβρη το σημαντικότερο διακύβευμα είναι αν τα προβλήματα θα γίνουν υπόθεση της κοινωνίας ή αν θα αντιμετωπισθούν ερήμην της. Αν δηλ. πρωταγωνιστής των εξελίξεων θα είναι η ίδια η κοινωνία και τα κινήματά της ή τα μεγάλα συμφέροντα και οι εκφραστές τους. Διαμορφώνονται οι όροι που πλέον όχι μόνο επιτρέπουν αλλά κι επιβάλλουν έναν αυξημένο ρόλο της Αριστεράς. Μια τέτοια Αριστερά ενωτική και παρεμβατική αποτελεί ο ΣΥΡΙΖΑ, που έχει αποδείξει ότι και από τη θέση της αντιπολίτευσης μια πολιτική δύναμη μπορεί μαζί με τα κινήματα να επηρεάζει τα πράγματα και να πετυχαίνει μικρές νίκες. Δικαιούμαστε λοιπόν να πούμε ότι η ψήφος στο ΣΥΡΙΖΑ είναι η πιο χρήσιμη ψήφος, σ’ ένα μικρό κόμμα που κάνει πολύ θόρυβο!

ΠτΘ: Ποιος ο ρόλος της επικοινωνίας στην προεκλογική καμπάνια;

Η επικοινωνιακή πολιτική είναι τέχνασμα που χρησιμοποιούν τα κόμματα εξουσίας για να παρουσιάσουν στην κοινή γνώμη επικαλυμμένες τις προτάσεις τους οι οποίες βλάπτουν ένα μεγάλο μέρος του κοινωνικού συνόλου. Εμείς στο ΣΥΡΙΖΑ δεν καταφεύγουμε σε επικοινωνιακά τεχνάσματα, κάνουμε πολιτική με την καθημερινή μας παρουσία και τη δράση μας δίπλα στους νέους, στους φοιτητές, στους εργαζόμενους και στους κοινωνικά καταπιεσμένους.

Άννα Πατρωνίδου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.