«Πιστευω οτι αν λειτουργουσε διαφορετικα η διοικηση Παρασχου, θα οδηγουνταν σε διαφορετικα συμπερασματα»

Στις 29 Ιανουαρίου έληξε μια από τις πιο πολυάριθμες δίκες όσον αφορά στον αριθμό των κατηγορουμένων, αφού αφορούσε σε 29 εργολάβους, εκ των οποίων ο ένας εκλιπών, αλλά και στον πρόεδρο, τον αντιπρόεδρο και τον διευθυντή της Δημοτικής Επιχείρησης Υδρευσης Αποχέτευσης Κομοτηνής, γνωστής στον κοινό λόγο ως ΔΕΥΑΚ. Μια δίκη στην αξία της οποίας είχαν επενδυθεί πολλά σε περισσότερες της μιας εκ των αυτοδιοικητικών παρατάξεων που διεξήλθαν την τότε προεκλογική περίοδο με σημαία την «κάθαρση» αποκλειστικά και μόνον στη συγκεκριμένη επιχείρηση, σημαία-λάβαρο που την παρέλαβε με μεγάλη ανακούφιση, και ως έργον τετραετίας, η αναλαβούσα το 2007 δημοτική αρχή υπό τον Δημήτρη Κοτσάκη, αναθέτοντας την υλοποίησή της στον Αναστάσιο Παράσχο, που την υπηρέτησε επίσης ενθέρμως.

Η πολυάριθμη δίκη της ΔΕΥΑΚ έληξε όμως και οι συμπολίτες που κατηγορήθηκαν αθωώθηκαν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα γιατί και τα πώς αυτής της υπόθεσης δεν εξακολουθούν να αιωρούνται. Για το ποια ήταν τα κίνητρα και η αφετηρία αυτής της υπόθεσης που μάλλον δεν επέφερε τις επιζητούμενες δάφνες, αφού ο κ.Παράσχου εγκατέλειψε στο μέσον της θητείας του τη ΔΕΥΑΚ, και αφού είχε ήδη προλάβει να απαγγείλει κατηγορίες, ο δε κ. Κοτσάκης δεν επανεξελέγη δήμαρχος και ας ανέλαβε να διεκπεραιώσει την επιχείρηση «καθαρά χέρια». Ίσως γιατί στην πολιτική η ειλικρίνεια των προθέσεων κρίνεται στην πράξη και οι πράξεις της τετραετίας Κοτσάκη από τα πρώτα απωλεσθέντα χριστουγεννιάτικα διακοσμητικά μέχρι το 1.2 εκ. ευρώ που συσσωρεύθηκε ως χρέος στην πολυπρόσωπη επί θητείας του ΔΕΥΑΚ δεν έπεισε, αφού στον κοινό λόγο –ιδιαίτερα σκληρός είναι αλήθεια- ό,τι λέγεται και ψιθυρίζεται ήταν ότι η εκστρατεία «καθαρά χέρια» ως κίνητρο είχε «να περάσει η ίδια ανέφελα και αβρόχοις ποσίν την τετραετία» με την αντιπολίτευση εγκλωβισμένη, όπερ και εγένετο.

Για την πολύκροτη αυτή όμως δίκη που μοιάζει τα ντεσού της να έχουν στην κοινωνία λησμονηθεί- περίεργος γαρ ο χρόνος, αφού το 2007 είναι ήδη πολύ μακριά, και οι κοινωνικές συντεταγμένες με την κρίση άλλες- συνομιλούμε με τον δικηγόρο Χρήστο Χατζηπέμου, συνήγορο του τότε αντιπροέδρου της ΔΕΥΑΚ Αλή Μέρτογλου, για να θυμηθούμε από την αρχή το τι και το πώς αυτής της υπόθεσης, και κυρίως για να αποσαφηνίσουμε αν όντως η ΔΕΥΑΚ – και οι κομοτηναίοι κατά συνέπεια- υπέστη/ησαν κατά πώς έλεγε το κατηγορητήριο ζημία, ανατρέχοντας επίσης στα επιχειρήματα με τα οποία αυτό κατέπεσε στο δικαστήριο. Κι ακόμη συζητούμε μαζί του για τα κίνητρα και τις πιθανές αφορμές της, όπως αυτά διαχύθηκαν και στην αίθουσα του δικαστηρίου, ζητώντας του να διερμηνεύσει αν θεωρεί, ως συνήγορος αλλά και ως ενεργός πολίτης, ότι αυτή η δίκη ξεκίνησε κυρίως με κίνητρα πολιτικά, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι αυτό μοιάζει στη φάση του αυτοδιοικητικού politically correct των τελευταίων χρόνων να έχει τελείως λησμονηθεί…

Χρήστος Χατζηπέμου όμως…

«Με την μηνυτήριο αναφορά κατά Τάσου Βαβατσικλή και κατά πάντων, η τότε διοίκηση της ΔΕΥΑΚ, επί προεδρίας Τάσου Παράσχου, άφηνε να εννοηθεί ότι δεν έγιναν ουσιαστικά 98 έργα»

ΠτΘ: κ. Χατζηπέμου για να θέσουμε τα πράγματα από την αρχή, αυτή η υπόθεση με τη δίκη της ΔΕΥΑΚ και τους πολλούς κατηγορουμένους, δήμαρχο, πρόεδρο, διευθυντή, μέλη του διοικητικού συμβουλίου και τριάντα περίπου εργολάβους, που μόλις τελεσιδίκησε με αθώους όλους πλην του κ.Μέρτογλου με ποινή πλημμεληματικού χαρακτήρα, πότε ξεκινά;
Χ.Χ.: Από το 2007, όταν αναλαμβάνει στη ΔΕΥΑΚ η διοίκηση Παράσχου.

ΠτΘ: Μιλάμε δηλαδή για τη δημαρχεία Κοτσάκη ο οποίος επαγγέλλεται ότι θα επιχειρήσει κάθαρση στη ΔΕΥΑΚ, ισχυρίζεται ότι η διοίκηση Βαβατσικλή ήταν ημαρτημένη και σκανδαλώδης, και αυτός ήταν και επίσημος προεκλογικός λόγος. Είναι έτσι τα πράγματα ή κακώς ενθυμούμεθα;
Χ.Χ.: Ο Τάσος Παράσχου όταν ανέλαβε τη διοίκηση της ΔΕΥΑΚ, σημειωτέον ότι δεν υπήρξε επίσημη παράδοση –παραλαβή, ανέθεσε σε μια τριμελή επιτροπή μεταξύ των οποίων και τον γενικό γραμματέα του Διοικητικού Συμβουλίου της ΔΕΥΑΚ να ελέγξουν αν υπήρξαν πρακτικά συνεδριάσεων, αποφάσεων κ.λ.π. γιατί σύμφωνα με τις πληροφορίες που είχε δεν λειτουργούσε εύρυθμα στο γραφειοκρατικό της μέρος η ΔΕΥΑΚ. Όλα ξεκινούν από εκεί. Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι κάποια συμβούλια έγιναν, κάποια όχι και αυτό βέβαια ανατέθηκε σε αυτόν που ήταν ο κύριος υπεύθυνος αυτής, γιατί πράγματι μέχρι και το 2006 στη ΔΕΥΑΚ δεν τηρούνταν πρακτικά όπως θα έπρεπε. Δεν υπογράφονταν πρακτικά και δεν υπήρχε ορθό αρχείο αποφάσεων, δηλαδή γραμματεία ώστε να λειτουργεί άψογα από το άλφα ως το ωμέγα. Αυτό αποτέλεσε και το έναυσμα για μια περαιτέρω διαδικασία. Το ότι δεν υπήρχε μια σωστή λειτουργία υπηρεσίας σε ό,τι αφορά στη γραμματειακή υποστήριξη, που για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό και βασικό, έδωσε τη δυνατότητα στον κ. Παράσχου να αναζητήσει ευθύνες, έστειλε δηλαδή μια μηνυτήριο αναφορά κατά Τάσου Βαβατσικλή και κατά πάντων όπου άφηνε να εννοηθεί ότι εφόσον δεν έγιναν συμβούλια ή εν πάση περιπτώσει δεν έγιναν όπως θα έπρεπε, δεν υπήρχαν αποφάσεις, δεν υπήρχαν μελέτες και ότι ουσιαστικά δεν έγιναν 98 έργα από αυτά που περιλαμβάνονταν στο πρόγραμμα της ΔΕΥΑΚ.

ΠτΘ: Δηλαδή μιλάμε για μεγάλη ζημία του δημοσίου – και όχι μόνον-σε περίπτωση που αυτά τα έργα της ΔΕΥΑΚ δεν είχαν γίνει…
Χ.Χ.: Σαφέστατα. Αυτό δηλαδή που άφηνε να εννοηθεί ο κ. Παράσχου είναι ότι τα έργα αυτά δεν είχαν γίνει και ότι φαγώθηκαν λεφτά από αυτή τη διαδικασία. Το πρώτο πράγμα που όφειλε να κάνει μια διοίκηση που σέβεται τον εαυτό της είναι να ερευνήσει πρώτα απ’ όλα αν έγιναν τα έργα, υπήρχαν κάποιοι λογαριασμοί και κάποιες πιστοποιήσεις εργολάβων, να εξετάσει ποιοι υπέγραψαν και γιατί, ώστε να δει αν υπήρχε πρώτα απ’ όλα το φυσικό αντικείμενο, δηλαδή τα 98 αυτά έργα. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη και πιστεύω με υπαιτιότητα της τότε διοίκησης η οποία βιάστηκε να οδηγήσει κάποια θέματα στη δικαιοσύνη.

«Κατά την άποψη του πελάτη μου, διότι αυτόν εκπροσωπώ, τον κ. Μέρτογλου, υπήρξε πολιτική δίωξη»

ΠτΘ: Κατ’ την άποψή σας υπήρχε πολιτικό στοιχείο πίσω από την απόφαση αυτής της παραπομπής;
Χ.Χ.: Κατά την άποψη του πελάτη μου, διότι αυτόν εκπροσωπώ, τον κ. Μέρτογλου, υπήρξε πολιτική δίωξη. Θα μπορούσε τα πράγματα να ήταν διαφορετικά, αν λειτουργούσαν διαφορετικά οι επικεφαλής. Πιστεύω ότι αν λειτουργούσε διαφορετικά η διοίκηση Παράσχου, θα οδηγούνταν σε διαφορετικά συμπεράσματα, όπως για παράδειγμα αν ζητούσε, πέρα από τις διαδικασίες να της πούνε για κάθε έργο αν υπάρχουν μελέτες ή πώς έχουν συνταχθεί, τη σκοπιμότητα κάθε έργου. Θα μπορούσε να ζητήσει να μάθει αν εκείνη την ίδια στιγμή υπήρξαν παράλληλες συνεργασίες στους ίδιους δρόμους από την πλευρά του δήμου, πράγμα που σημαίνει ότι έπρεπε να σπεύσει η ΔΕΥΑΚ για να μη σκάβεται ο δρόμος δύο φορές. Θα έπρεπε να ζητήσει να μάθει αν είχαμε πλημμύρες στις βορειοδυτικές γειτονιές της πόλης ούτως ώστε να καθίσταται αναγκαία η αντιπλημμυρική προστασία. Αυτά είναι στοιχεία που θα έπρεπε να αναζητηθούν. Δεν αναζητήθηκαν και αυτό αν θέλετε ήταν ένα παράπονο του πελάτη μου που λέει ότι εφόσον δεν αναζητήθηκαν αυτά, με οδηγείς με μια καταγγελία ότι υπέγραφα χωρίς να υπάρχουν αποφάσεις του ΔΣ και με δακτυλοδείχνεις ως κατηγορούμενο, αρχίζοντας να αμφισβητείς τα πάντα. Αυτό το κλίμα της αμφισβήτησης, γιατί όταν δεν υπάρχει ένας εσωτερικός έλεγχος να τα αναδείξει αυτά, πιστεύω ότι πέρασε και σε πολλούς κατηγορούμενους οι οποίοι δεν ήξεραν αν ψήφιζαν, πώς ψήφισαν και γιατί ψήφισαν. Δεν νομίζω ότι μπορεί να θυμάται κανείς εύκολα μέσα σε χίλια έργα ποια έγιναν και ποια όχι.

ΠτΘ: Επειδή μας αφορά ως πολίτες η αθώωση σημαίνει ότι το δικαστήριο διεπίστωσε ότι αυτά τα 98 έργα έγιναν;
Χ.Χ.: Αυτό το διαπίστωσε πρώτα απ’ όλα και η πραγματογνωμοσύνη η οποία διενεργήθηκε κατ’ εντολήν της ανακρίσεως. Φθάσαμε στη διαδικασία της ανακρίσεως μέχρι το 2009, για να ανατεθεί μέσα από ανακριτή στη συνέχεια για το αν υπάρχει ή όχι το φυσικό αντικείμενο, κάτι το οποίο όφειλε η ίδια τη ΔΕΥΑΚ εκ των ένδον να διαγνώσει αλλά δεν το διέγνωσε η ίδια, το εξέθεσε σε μια δικαστική πορεία και στη συνέχεια μετέβαλλε τα στοιχεία της κατηγορίας, προσπαθώντας να θεμελιώσει τη βλάβη. Αυτό τότε, το 2009, ήταν της μόδας, και αφορούσε κατά κύριο λόγο τον Ψωμιάδη, δηλαδή εμάς που παρακολουθούμε και την πολιτική επικαιρότητα αλλά και τη νομική ο πρώτος που είχε κατηγορηθεί για κατατμήσεις έργων και για συνεχείς αναθέσεις ήταν η διοίκηση Ψωμιάδη στη Θεσσαλονίκη. Τότε ξεκίνησε να σχηματοποιείται μια δικογραφία και εδώ, προσπάθησαν στη συνέχεια να πουν ότι γίνονταν κατατμήσεις έργων ή απευθείας αναθέσεις ή δεν τηρούνταν η νόμιμη διαδικασία προκειμένου να θεμελιωθεί το στοιχείο της βλάβης. Οδήγησαν αν θέλετε σε μια αοριστολογία την κατάσταση, λέγοντας ότι αν γινόταν ένας δημόσιος διαγωνισμός, θα μπορούσε το έργο αυτό να λάβει μια έκπτωση της τάξης του 40% ή του 50%. Μια φιλολογία δηλαδή η οποία δεν είχε και νομική βάση, γιατί ο νόμος απαιτεί συγκεκριμένη βλάβη, ιδίως σε αδικήματα επ’ απιστία, και δημιουργούσε τις προϋποθέσεις για παρερμηνεία όλης αυτής της κατάστασης ότι δηλαδή τρώγονται λεφτά στη ΔΕΥΑΚ και γενικά σε μια δαιμονοποίηση της όλης υπόθεσης.

ΠτΘ: Αυτό που μας αφορά ως πολίτες είναι ότι αυτά τα έργα έχουν γίνει…
Χ.Χ.: Όταν πληρώνω τη ΔΕΥΑΚ φρονώ ότι το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει η ΔΕΥΑΚ είναι έργα και αυτά είναι και η περιουσία της κατά νόμο. Σύμφωνα με το νόμο η περιουσία της ΔΕΥΑK δεν είναι τα λεφτά που έχει στην τράπεζα αλλά το δίκτυο ύδρευσης- αποχέτευσης και όλες αυτές οι βοηθητικές εγκαταστάσεις που υπάρχουν όπως τα υδραγωγεία, ο βιολογικός καθαρισμός. Αυτή είναι η περιουσία της η οποία θεωρητικά πάντα αυξήθηκε κατά 98 έργα.

«Στηρίχτηκαν στην αοριστολογία της πιθανής μεγαλύτερης έκπτωσης, όταν το μεγαλύτερο έργο της ΔΕΥΑΚ επί προεδρίας Παράσχου είχε έκπτωση 2%»

ΠτΘ: … και ότι μάλλον αποδείχθηκε ότι δεν υπέστη τελικά η ΔΕΥΑΚ ζημία.
Χ.Χ.: Αυτό ακριβώς λέω ότι τη ζημία την ανέθεσαν σε μια αοριστολογία, σύμφωνα με την οποία έλεγαν ότι αν αυτό το έργο συνενώνονταν με κάποιο άλλο -δεν μπορέσαμε να ξεκαθαρίσουμε τη συνένωση ή την κατάτμηση έργου και τι εννοούσαν ορισμένοι μάρτυρες-, ακόμη και σε αυτό η ζημία ήταν ένα πιθανολογούμενο γεγονός, το οποίο μπορεί να μην επέρχονταν. Λέμε θα κάνω ένα δημόσιο διαγωνισμό και θα πάρω 50% έκπτωση, ποιος όμως το πιθανολογεί αυτό, αφού μπορείς να πάρεις 5% ή 1% .Το μεγαλύτερο έργο για παράδειγμα που εκτελούσε η ΔΕΥΑΚ επί Παράσχου, ο βιολογικός καθαρισμός έχει έκπτωση 2%, για να μην αναφερθώ σε άλλες περιπτώσεις. Δεν παρέχει καμία ασφάλεια ο δημόσιος διαγωνισμός για το ποια μείωση θα λάβει κανείς και, φυσικά, αυτό ήταν μια πλήρης αντίφαση του κατηγορητηρίου με όσα λέει ο νομοθέτης. Ο νομοθέτης λέει ότι αν οι εκπτώσεις που δίνονται είναι πάνω από 12% θα πρέπει να λαμβάνονται πρόσθετες εγγυήσεις από τον προσφέροντα, γιατί απλούστατα ο νόμος πιθανολογεί ότι ο κίνδυνος να μην εκτελεστεί το έργο αυξάνεται. Εμείς είχαμε ένα κατηγορητήριο σύμφωνα με το οποίο «δεν πήγατε σε δημόσιο διαγωνισμό, δώσατε μια έκπτωση 5% ή 10% αν όμως πηγαίνατε σε ένα δημόσιο διαγωνισμό, θα πετυχαίνατε ένα 40% ή 50%.» Αυτό λοιπόν ήταν και το αόριστο στοιχείο της βλάβης και φυσικά δεν μπορούσε ποτέ να αποδειχθεί κάτι τέτοιο.

ΠτΘ: Υπήρξε ξανά δίκη που να αφορά στην τοπική αυτοδιοίκηση με τόσο μεγάλο αριθμό κατηγορουμένων.
Χ.Χ.: Πιστεύω ότι ήταν η πρώτη, δεν είχαμε άλλη.

ΠτΘ: Σύμφωνα όμως με όσα μας είπατε υπήρξαν γραφειοκρατικές ελλείψεις…
Χ.Χ.: Υπήρξαν γραφειοκρατικές ατασθαλίες και αυτό ήταν ολοφάνερο από τον τρόπο τήρησης των πρακτικών. Θα σας πω ότι ως Σύλλογος Εβριτών τα πρακτικά που τηρούμε είναι πιο αναλυτικά και λεπτομερέστατα σε σχέση με αυτά που είδα στη ΔΕΥΑΚ. Προσέξτε όμως ότι τα πρακτικά της ΔΕΥΑΚ δεν προσκομίσθηκαν ποτέ στο δικαστήριο, προσκομίσθηκαν από τον κ. Μέρτογλου. Δεν προσκομίσθηκαν επίσης τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά από τις κασέτες, όσες βρέθηκαν απομαγνητοφωνήθηκαν το 2008. Για ποιο λόγο δεν προσκομίσθηκαν. Προσκομίσθηκε μια έκθεση μιας επιτροπής της οποίας ο βασικός συντάκτης ήταν και ο βασικός υπεύθυνος, ο γραμματέας του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΥΑΚ ο οποίος όφειλε τουλάχιστον να έχει την ευθιξία να τηρεί σωστά αυτά για τα οποία εν πάση περιπτώσει καθοδηγείται. Και μάλιστα στα πρακτικά υπήρξαν απίθανα πράγματα όταν χρησιμοποιήθηκαν από μέρους του κ. Μέρτογλου. Θέματα δεν υπήρχαν καθόλου γραμμένα ούτε στα πρόχειρα πρακτικά του γραμματέα και ούτε ποτέ τα είχε βρει ως θέματα και η επιτροπή, υπάρχουν όμως στα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά. Δεν υπήρχε κανένα θέμα για παράδειγμα εκτός ημερήσιας διάταξης. Είναι δυνατόν η ΔΕΥΑΚ να μη συζητά κανένα θέμα εκτός ημερησίας διάταξης; Στα πρόχειρα πρακτικά ξεκινούσε το νούμερο ένα το 2006, πρακτικό νούμερο 2 του 2006 δεν υπήρχε, υπήρχε πρακτικό νούμερο 3 και από πάνω μια σημείωση νεότερη βέβαια από τον γραμματέα ότι πρόκειται για το πρώτο του 2006 γιατί άλλο του 2006. Ενώ ξεκινά την αρίθμηση των έργων, υποτίθεται βάσει των αποφάσεων που περιείχε η συνεδρίαση του 2006, ξεκινά από το νούμερο 6. Και τα υπόλοιπα 5 ποια είναι; Δεν είναι κάτι για το οποίο εύλογα εγώ θα έπρεπε να αναρωτηθώ; Ολο αυτό το μπάχαλο αν το έδειχνε κανείς από την αρχή όμορφα και ωραία στο δικαστήριο η δικαιοσύνη θα έλεγε, και πρώτος ο εισαγγελέας θα διερωτώνταν τι άκρη μπορεί να βγει από αυτά τα πρακτικά.

«Ποιος έκρινε ότι θα έπρεπε να φύγει «βιαστικά» μια έκθεση χωρίς καν να έχουν μαγνητοφωνηθεί οι κασέτες για να γίνει σύγκρισή τους με τα πρακτικά; Ποιος εκτός από τον κ. Παράσχου;»

ΠτΘ: Ως τοπική κοινωνία το πρώτο που μας αφορά είναι ότι τα έργα αυτά έγιναν και ότι δεν υπήρξε ζημία για τη ΔΕΥΑΚ. Αν θέλαμε να ποινικοποιήσουμε περαιτέρω την πολιτική ζωή νομίζω ότι το αμέσως επόμενο ζήτημα που θα έπρεπε να πάει στον εισαγγελέα – στη βάση της λογικής της μεγαλύτερης έκπτωσης- είναι το 2% του βιολογικού καθαρισμού που έγινε επί της καταγγέλλουσας διοικήσεως…
Χ.Χ.: Το 2% για τον νομοθέτη είναι μια εύλογη έκπτωση. Σκοπός ήταν το έργο να γίνει και πραγματικά έγινε. Θα κάνω μια υποσημείωση. Ποτέ δεν υπήρξε διαμαρτυρία για κακή κατασκευή σε αυτά τα έργα τα 98 ώστε στη συνέχεια η ΔΕΥΑΚ να προβεί σε διορθώσεις. Είναι σύνηθες κατά τις διαδικασίες των εργολαβικών εργασιών να ανακαλύπτουμε υδροφόρους ορίζοντες ικανούς να επιτρέψουν την αναμόρφωση της μελέτης προς όφελός μας, είναι πρακτικές που τις συναντάμε καθημερινά σε πολλά εκ των δημοσίων έργων. Κάτι τέτοιο στη ΔΕΥΑΚ δεν υπήρξε, δεν υπήρξε καμία έγγραφη διαμαρτυρία άλλων εργολάβων, ότι για παράδειγμα, αποκλείονταν από μια διαδικασία συμμετοχής ενδεχομένως ή δεν έχουμε καμία αναφορά γραπτή – και την παραμικρή έστω- ότι στη ΔΕΥΑΚ δεν τηρούνταν οι τυπικότητες, ή αν θέλετε βάσει της αρχής της τυπικότητας, δεν τηρούνταν όλη εκείνη η «γραφειοκρατική» χαρτούρα που απαιτούνταν στη διαδικασία των έργων που προκηρύσσονταν δημόσια. Σ’ αυτή τη διαδικασία δεν υπήρξε διαμαρτυρία κανενός, υπήρξαν ενδεχομένως κάποιες πολιτικές διαμαρτυρίες που είχαν δει το φως της δημοσιότητας από το 2007 και μετά, αλλά ουσιαστικές καταγγελίες, για παράδειγμα ότι δεν τηρείται αρχείο αποφάσεων, ή δεν τηρούνται πρακτικά δεν υπήρξαν πουθενά. Αυτά όλα αναδείχθηκαν εκ των υστέρων. Γιατί δεν υπήρχαν; Μήπως θα κατόρθωνε ο πελάτης μου, ο κ. Μέρτογλου δια της εμβέλειάς του να επισκιάσει τα πάντα; Δεν νομίζω ότι συμβαίνουν όλα αυτά για το λόγο που συμβαίνουν. Για αυτό και απορεί και εξίσταται κάποιος γιατί δεν προχώρησε ο εσωτερικός έλεγχος της ΔΕΥΑΚ. Ποιος τον έθαψε; Ποιος έκρινε δηλαδή τέλη του 2007 «βιαστικά» ότι θα έπρεπε να φύγει μια έκθεση χωρίς καν να έχουν μαγνητοφωνηθεί οι κασέτες για να γίνει σύγκριση αυτών με τα πρακτικά; Ποιος το έκρινε αυτό εκτός από τον κ. Παράσχου;

Δεν μπορεί τη στιγμή που κάποιος δηλώνεται ως κατηγορούμενος να του λες ότι κατηγορείσαι είτε για αυτό είτε για εκείνο

ΠτΘ: Τελικά μόνος «ένοχος» μέχρι στιγμής ο πελάτης σας, ο κ. Μέρτογλου, με πλημμεληματικού χαρακτήρα κατηγορία για παράβαση καθήκοντος και όχι απιστία…
Χ.Χ.: Βέβαια, απορρίφθηκε η ένσταση κατηγορίας την οποία υποβάλλαμε με τον κ. Μέρτογλου ότι δεν γίνεται σεβαστό το δικαίωμά του να θεωρείται αθώος από την αρχή. Διότι έτσι όπως ήταν διατυπωμένο το κατηγορητήριο θα έλεγαν ή μετείχες σε ένα διοικητικό συμβούλιο και έλαβες αυτές τις αποφάσεις και διέπραξες το αδίκημα της απιστίας ή δεν υπήρξαν αποφάσεις του ΔΣ προς αυτή την κατεύθυνση και υπέγραψες χωρίς αυτές, πράγμα που σημαίνει ότι διέπραξες το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος. Κάποια στιγμή δηλαδή ετίθετο ένα δίλημμα το οποίο ήταν αναγνωστέο μέσα από το κατηγορητήριο. Η εσωτερική αντίφαση στην περιγραφή των πραγματικών περιστατικών οδηγούσε σε μια πολύ μεγάλη δυσκολία υπεράσπισης του εαυτού σου και δικαίως ο κ. Μέρτογλου διαμαρτυρήθηκε και πιστεύω ότι αυτή του η διαμαρτυρία στο τέλος θα πιάσει τόπο, γιατί πραγματικά δεν μπορεί τη στιγμή που κάποιος βγαίνει κατηγορούμενος να του λες ότι κατηγορείσαι είτε για αυτό είτε για εκείνο. Πρέπει να προσδιορίζεις επακριβώς για ποιο πράγμα τον κατηγορείς για να μπορεί στη συνέχεια να αναπτύξει την υπεράσπισή του ορθά και δίκαια.

«Η υπόθεση έπρεπε να έχει κλείσει αφού είχαν προηγηθεί εκ των ένδον οι διαπιστώσεις για να μη χρειαστεί να κατηγορηθούν τριάντα συμπολίτες»

ΠτΘ: Η ΔΕΥΑΚ έχει και ένα διοικητικό συμβούλιο που απαρτίζεται από πολιτικά πρόσωπα. Ενεπλάκησαν και αυτά στο κατηγορητήριο που αφορούσε σε αυτή την υπόθεση;
Χ.Χ.: Την ευθύνη για την εύρυθμη λειτουργία του συμβουλίου την έχει ο πρόεδρος, όπως έχει και την ευθύνη για την τήρηση ή όχι των πρακτικών και είναι αυτός που διορίζει και τον γραμματέα. Ποτέ όμως κανένας από τους συμμετέχοντες στο ΔΣ δεν αναρωτήθηκε πρακτικά γιατί δεν υπογράφουμε; Άνθρωποι με πολιτική και με συνδικαλιστική εμπειρία συμμετείχαν στο ΔΣ και δεν αναρωτήθηκαν ποτέ ότι κάποια στιγμή θα βρεθούν εκτεθειμένοι από μια πλημμελή διαδικασία τήρησης πρακτικών; Δεύτερον δεν υπήρχε αρχείο αποφάσεων. Είναι εκπληκτικό το γεγονός ότι δεν υπήρχε απόφαση με πρωτότυπη υπογραφή του προέδρου της ΔΕΥΑΚ. Άρα λοιπόν πόσο εύκολα μπορεί να πει κανείς αν συζητήθηκε ή όχι ένα θέμα; Από τα θέματα για τα οποία φαίνονταν ότι δεν υπήρξαν αποφάσεις των συνεδριάσεων, θα σας αναφέρω μια παρατήρηση δική μας από ένα πρόχειρο άκουσμα των πρακτικών, γιατί υπήρξαν κάποιες κασέτες τις οποίες πήραμε και εμείς προσπαθώντας να ετοιμασθούμε για τη δίκη, σε μια τέτοια περίπτωση συνεδρίασης τα μέλη του ΔΣ επί ένα τέταρτο συζητούν για τα έργα που πραγματοποιεί η ΔΕΥΑΚ στη δημοτική αγορά, που ταυτόχρονα αναπλάθεται με μέριμνα του δήμου. Αυτό συμβαίνει το 2006. Κανείς δεν αναρωτιέται από τους συμμετέχοντες στο διοικητικό συμβούλιο για το πότε ανέθεσαν αυτοί αυτό το έργο, αφού υποτίθεται ότι δεν γίνονταν οι συνεδριάσεις ή δεν έγιναν συνεδριάσεις για αυτό. Κανένας δεν είχε την απορία; Άρα λοιπόν ή αυτό το έργο όντως συζητήθηκε με τον άλφα ή βήτα τρόπο ή όντως λήφθηκε η απόφαση με τον άλφα ή βήτα τρόπο, γιατί δεν μπορεί να μην εκφράζει κανείς απορία ότι εδώ δεν έχουμε λάβει απόφαση, αφού η ύδρευση της οδού Μπιζανίου δεν ήταν ένα έργο «ξεκάρφωτο» που θα μπορούσε να διαφύγει από κάποιον, αφορούσε στη δημοτική αγορά και ενδεχομένως να είχαν και ίδια αντίληψη οι συμμετέχοντες του ΔΣ του τι ακριβώς συνέβαινε. Αυτά ήταν πράγματα τα οποία αναδείχθηκαν από μια διαδικασία δικαστική και αυτό έρχεται ο πελάτης μου να τονίσει τώρα ότι αυτές οι υποθέσεις έπρεπε ήδη να έχουν κλείσει εκ των ένδον, να διαπιστωθούν εκ των ένδον και να μη χρειασθεί να εκθέσουν σε κατηγορία όλον αυτόν τον κόσμο των τριάντα ατόμων. Έρχεται λοιπόν ο πελάτης μου και λέει ότι προφανώς ο σκοπός που επιδιώκονταν από την αρχή δεν ήταν η «κάθαρση» αλλά η στοχοποίηση κάποιων στο πλαίσιο μιας πολιτικής δίωξης.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.