Πιεζουν τον Σημιτη για την προεδρια της Κομισιον!

Με την αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στον ΠτΘ, ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και κορυφαίο στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος, Παρασκευάς Αυγερινός, αποκαλύπτει ότι ο Πρωθυπουργός, Κώστας Σημίτης δέχεται ισχυρές πιέσεις από τους ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας ώστε να αναλάβει το αμέσως προσεχές διάστημα τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, θέση που κατέχει σήμερα ο Ρομάνο Πρόντι. Ο κ. Αυγερινός επισημαίνει ότι ο έλληνας Πρωθυπουργός είναι σήμερα στην Ευρώπη ο μόνος ηγέτης που μπορεί να συγκεράσει τα συμφέροντα και τις διαφορές ανάμεσα στο Βορρά και το Νότο της Ένωσης, τους πλούσιους και τους φτωχούς, τους ευρωπαϊστές και τους «ευρωσκεπτικιστές» και γι΄ αυτό του προσφέρεται η θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, την οποία, όμως, ο κ. Σημίτης επιμένει να αρνείται, θέλοντας να οδηγήσει ο ίδιος το ΠΑΣΟΚ και στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Κατά τα άλλα ο κ. Αυγερινός, που παρουσιάζεται εδώ και δύο δεκαετίες ως ο πλέον έγκυρος εκλογολόγος του ΠΑΣΟΚ, αναλύοντας τα ποιοτικά συμπεράσματα των δημοσκοπήσεων, υποστηρίζει ότι αυτά οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το κόμμα του και η Ν.Δ. θα διεκδικήσουν επί ίσοις όροις την εξουσία στις προσεχείς εκλογές, αν και παραδέχεται ότι ο Έλληνας λόγω ιδιοσυγκρασίας θα συνεχίζει για αρκετό καιρό ακόμη να εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις ότι αμφισβητεί την εξουσία. «Είναι άλλο πράγμα, όμως, η δυσαρέσκεια που εκφράζει κανείς με την απάντησή του σε μια δημοσκόπηση και αλλά τα κριτήρια που σταθμίζει μπροστά στην κάλπη», επισημαίνει ο κ. Αυγερινός.

Τέλος, για την ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας, λέει ότι εφόσον η γειτονική χώρα εκπληρώσει κάποτε όλα τα κριτήρια της Κοπεγχάγης, η Ελλάδα δεν θα έχει κανένα λόγο να μην την αποδεχτεί στην πολυπολιτισμική και Ομοσπονδιακή Ευρώπη που δημιουργείται.

ΠτΘ.: Πόσες θεωρείτε ότι είναι οι πιθανότητες του ΠΑΣΟΚ ώστε να κερδίσει μια τέταρτη συνεχόμενη εκλογική αναμέτρηση;

Π.Α.: Έχω την εντύπωση ότι ξεκινάμε και τα δύο μεγάλα κόμματα από την ίδια αφετηρία. Είναι οι προϋποθέσεις τέτοιες που έχουν δημιουργηθεί, ώστε αυτή την ώρα δεν μπορεί να πει κανείς για το τελικό αποτέλεσμα. Εμείς αισιοδοξούμε ότι έξι μήνες είναι αρκετοί για να διορθώσουμε πολλά και να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις μας με τον κόσμο εκείνο που αυτή τη στιγμή είναι απέναντί μας. Όταν λέω «απέναντί μας», εννοώ μας παρακολουθεί με μια κριτική στάση, είναι απαιτητικός, ζητάει περισσότερα και υπάρχουν πολλά προβλήματα τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Έχουμε πλήρη συναίσθηση της ευθύνης αυτής και νομίζω ότι θα πάμε καλά. Εγώ τουλάχιστον αισιοδοξώ.

ΠτΘ.: Η αισιοδοξία που εκφράζετε απηχεί το θυμικό σας ή ακουμπά σε ρεαλιστικά πολιτικά δεδομένα; Το ρωτώ αυτό γιατί η διαφορά στις δημοσκοπήσεις είναι σημαντική…

Π.Α.: Όταν μιλάω πολιτικά, συνήθως δεν λειτουργώ με το συναίσθημα. Μιλάω με την πείρα που λέτε ότι διαθέτω, αναλύοντας ακόμα και τις δημοσκοπήσεις. Σε αυτές θέλω να αναζητήσω τον κόσμο που δεν λέει τι θα ψηφίσει, είναι αυτό που είπα νωρίτερα για τον κόσμο που είναι απαιτητικός, που περιμένει, που παρακολουθεί και που νομίζει ότι θα τον δικαιώσουμε.

Παρακολουθώ από τις δημοσκοπήσεις τα ποιοτικά τους στοιχεία τα οποία αναφέρονται στις πολιτικές στις οποίες εμείς υπερέχουμε σε μεγάλο βαθμό. Πρόκειται για τις πολιτικές εκείνες που είναι και οι πιο κρίσιμες, όπως είναι η οικονομική και εξωτερική πολιτική για τα εθνικά θέματα. Να μην ξεχνάμε πως ο κόσμος όταν πάει να ψηφίσει, αναφέρεται στην τσέπη του και στην ασφάλειά του. Και ακόμα αναφέρομαι και στην υπεροχή του «κεφαλαίου Σημίτης». Παρατηρούμε ότι η απόσταση του Σημίτη από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή από 1 μονάδα έφτασε τις 3,5. Αυτό είναι χαρακτηριστικό, γιατί πιστεύω ότι ο κόσμος όταν πάει να ψηφίσει, επιλέγει ποιος θα τον κυβερνήσει. Γι΄ αυτό θεωρώ πως διαθέτουμε όλα εκείνα τα στοιχεία για να ξεκινάμε από την ίδια αφετηρία.

ΠτΘ.: Για πρώτη φορά πάντως σημειώνεται αυτή η σταθερά μεγάλη ψαλίδα ανάμεσα στα δύο κόμματα, η οποία δεν δείχνει τάσεις αξιοσημείωτης σμίκρυνσης. Μήπως αυτό το γεγονός αποτελεί προάγγελο ήττας του ΠΑΣΟΚ;

Π.Α.: Σε όλο το διάστημα που είμαστε στην εξουσία και όσο ακόμα θα πλησιάζουμε προς τις εκλογές, όχι ακριβώς μέχρι το τέλος, η διαφορά θα διατηρείται. Ο κόσμος ποτέ δεν εκφράζεται θετικά και δεν χειροκροτεί την εξουσία. Ο κόσμος πάντα από το κυβερνών κόμμα ζητάει περισσότερα και διεκδικεί το καλύτερο, και αλίμονο, βέβαια, αν σταματήσει να διεκδικεί. Δεν νομίζω ότι ποτέ στην Ελλάδα ειδικότερα, η εξουσία ήταν πολύ συμπαθητική στον πολίτη. Ακόμα και από την εποχή του Αριστοφάνη παρατηρούμε ότι η εξουσία ήταν πάντα σε αμφισβήτηση από τον πολίτη. Εγώ δεν νομίζω ότι υπήρξε ποτέ περίοδος, κόμμα που να είναι στην εξουσία και να καταγράφει θετική αποδοχή στις δημοσκοπήσεις. Αυτό παρατηρείται παντού, στην Ελλάδα περισσότερο. Δεν τα λέω αυτά για να δικαιολογήσω την απόσταση, ξέρω ότι υπολειπόμαστε σε πολλά στρώματα που ζητάνε από εμάς περισσότερα. Αυτό αποδεικνύεται από την διατήρηση, όπως λέτε, της διαφοράς αλλά από την άλλη μεριά δεν σας κάνει εντύπωση ότι παραμένει ένα 18% χωρίς να απαντάει; Εγώ θα έλεγα ότι το υπόλοιπο δεν είναι 18% αλλά 25% γιατί, αν διαβάστε τις δημοσκοπήσεις, όταν ρωτώνται οι πολίτες κατά πόσο είναι σίγουροι ότι θα ψηφίσουν τελικά το κόμμα που επιλέγουν στη δημοσκόπηση, αυτοί που απαντούν ότι δεν είναι σίγουροι μαζί με τους αναποφάσιστους και την αδιευκρίνιστη ψήφο, ανέρχονται στο 25% του εκλογικού σώματος. Είναι αυτοί, λοιπόν, που θα ορίσουν την κυβέρνηση και όχι εκείνοι που δηλώνουν από τώρα τι σκοπεύουν να ψηφίσουν. Θεωρώ ότι όλοι αυτοί έχουν μία αντίληψη διαφορετική, μια αντίληψη όχι κομματικής αναφοράς και τελικά θα κρίνουν με τα κριτήρια που σας ανέφερα νωρίτερα.

ΠτΘ.: Παρά τις επιτυχίες της κυβέρνησης στα ζητήματα της τρομοκρατίας, της ευρωπαϊκής προεδρίας και του Κυπριακού μέσα στην τρέχουσα τετραετία, συχνά στο εσωτερικό μέτωπο των προβλημάτων παρουσιάζει μια εικόνα παράλυσης, αδυναμίας συντονισμού και έλλειψης πολιτικής συνοχής. Υπάρχουν κατά την γνώμη σας αυτά τα φαινόμενα και αν ναι που τα αποδίδετε;

Π.Α.: Είναι αλήθεια ότι το 6μηνο της προεδρίας υπήρξε μια απουσία, ιδιαίτερα μια απουσία του ίδιου του Σημίτη, τον οποίο τον εμπιστεύεται ο κόσμος. Ήταν μια δύσκολη προεδρία και ταυτόχρονα μια συγκυρία δραματική. Όμως αυτή η δύσκολη προεδρία και η δραματική συγκυρία, έκαναν την προεδρία εκείνη να αναδείξει την Ελλάδα σε χώρα αναφοράς, και τον Σημίτη σε μία προσωπικότητα ευρωπαϊκού επιπέδου, τουλάχιστον. Γι΄ αυτό ακριβώς και την 4ετία που πέρασε, το ΠΑΣΟΚ έλυσε υπαρξιακά θέματα της χώρας μας, και δεν είναι μόνο ότι ανέβασε τη χώρα μας σήμερα στη διεθνή σκηνή σαν χώρα αναφοράς. Είναι ότι καταστάσεις που δεν είχαν ποτέ αντιμετωπιστεί και δεν περίμενε κανείς ότι μπορούν να λυθούν, έφτασαν σήμερα σε σημείο ορατών λύσεων τόσο σε ό,τι αφορά το μέλλον της Ελλάδας στην Ευρώπη όσο και στο γεγονός ότι μπαίνουμε στην καρδιά του σκληρού πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα εθνικά μας θέματα, βέβαια, και ασφαλώς στο Κυπριακό.

Η απουσία εκείνων των μηνών στοίχισε στους τομείς που σήμερα αναφέρονται ότι παρουσιάζουμε την αδυναμία, κυρίως στα κοινωνικά θέματα, τα θέματα της τρέχουσας καθημερινής πολιτικής και είναι αυτά, ξέρετε, που κάνουν τον πολίτη στις δημοσκοπήσεις να απαντάει αρνητικά, γιατί ο καθένας την ώρα που απαντά έχει το πρόβλημά του. Είναι αλλιώς η ψήφος όταν κυριαρχεί το στοιχείο του «ποιος θα με κυβερνήσει».

ΠτΘ.: Αξίζει ο κ. Σημίτης μια κορυφαία θέση στη νέας Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως διαμορφώνεται σήμερα;

Π.Α.: Το αν αξίζει αποδεικνύεται από το ότι η επίσημη Ευρώπη του την εκχωρεί και τον παρακαλεί να πάει! Σήμερα ο Σημίτης για την Ευρώπη αποτελεί την μεγαλύτερη εγγύηση ενός αντικειμενικού ανθρώπου ο οποίος μπορεί να εκφράζει ταυτόχρονα και τις μικρές και τις μεγάλες χώρες, και αυτή είναι η κύρια αντίθεση σήμερα στην Ευρώπη. Πρόκειται για την αντιπαράθεση μικρών και μεγάλων στη λογική της διασφάλισης της ισοτιμίας, και παρουσιάζεται ο Σημίτης γι΄ αυτή την υπόθεση. Ο Σημίτης όμως δεν ενδιαφέρεται γι΄ αυτό. Ο Σημίτης έχει την ανάγκη να παραμείνει στη χώρα, έχει την ευθύνη μιας παράταξης ολόκληρης και δεν θα πάει. Τουλάχιστον από ό,τι γνωρίζουμε και από ό,τι λέει ο ίδιος, δεν πρόκειται να πάει.

ΠτΘ.: Το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι εταίροι παρακαλούν τον κ. Σημίτη για μια κορυφαία θέση στην Ε.Ε., συνιστά ασφαλώς μια είδηση…

Π.Α.: Κοιτάξτε δεν τον παρακαλούν, του προσφέρουν τη θέση, αυτό λέω.

ΠτΘ: Εννοείτε τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής;

Π.Α.: Ακριβώς, κι αυτή η θέση, ξέρετε, είναι πολύ κρίσιμη, είναι μια θέση προέδρου της Ε.Ε., ουσιαστικά, και πρέπει να την πάρει κάποιος τον οποίο να τον εμπιστεύονται και οι μικρές και οι μεγάλες χώρες. Ο Σημίτης είναι ο άνθρωπος ο οποίος μπορεί να αμβλύνει τις αντιθέσεις. Η Ε.Ε. έχει πολλά μέτωπα ανοιχτά, όπως Βορράς – Νότος, πλούσιοι – φτωχοί, μικροί – μεγάλοι , τα θέματα της Εξωτερικής πολιτικής και της Άμυνας για τα οποία οι Άγγλοι έχουν διαφορετική λογική. Είναι μόνο ο Σημίτης ο οποίος μπορεί σήμερα να είναι αποδεκτός απ΄ όλους και να κρατήσει αυτή την ισορροπία, την δύσκολη ισορροπία. Πολύ περισσότερο τώρα δε, που η Ευρώπη δεν θα είναι μονάχα οι 15, αλλά θα είναι 25 και με την προοπτική να γίνουν 27, μαζί με τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία.

ΠτΘ.: Σας ικανοποιεί η εικόνα που αναδύει προς τα έξω σήμερα η Ε.Ε.;

Π.Α.: Την Ε.Ε. την παρακολουθώ από μέσα εδώ και 20 χρόνια. Ήμουν 15 χρόνια στην Ευρωβουλή και τώρα ήμουν επί 17 μήνες στην Συνέλευση για το Μέλλον της Ευρώπης και την σύνταξη του Συντάγματος. Κοιτάξτε, πρέπει να δούμε ότι η Ευρώπη στην πολιτική που αναπτύσσει και στην πορεία της, πρέπει να έχει την συναίνεση όλων. Τα συμφέροντα, όμως, των κρατών της Ευρώπης είναι διαφορετικά. Είναι δύσκολο, λοιπόν, να συγκλίνουν, γι΄ αυτό μην παραξενευόμαστε όταν κάτι δεν μας αρέσει. Θα υπάρχουν θέματα που τα θέλουμε, θέματα που δεν τα θέλουμε. Άλλωστε όλη η πολιτική πορεία της Ευρώπης ήταν πάντα ένας συμβιβασμός. Είναι τόσες οι διαφορές ώστε για να φτάσουμε στο σημείο να ομογενοποιηθεί η αντίληψη και οι ευρωπαϊκοί λαοί να γίνουν «ευρωπαϊκός λαός», θα περάσει πολύς καιρός. Περνάμε σε μια εποχή μεταεθνική τώρα, και οι αντιστάσεις είναι πολύ μεγάλες.

ΠτΘ: Όταν πρωτομπαίνατε στην Ευρωβουλή το 1981, φανταζόσασταν ότι θα ερχόταν μέρα που ο Γερμανός Καγκελάριος θα ανέθετε την εκπροσώπηση της χώρας του σε μια Σύνοδο Κορυφής, στον Γάλλο Πρόεδρο;

Π.Α.: Αυτό είναι καταπληκτικό. Αυτό, ξέρετε, δεν το φανταζόμουνα όχι τότε αλλά ούτε και τώρα. Τώρα πια, φαίνεται χαρακτηριστικά από την εμπιστοσύνη που έχουν οι λαοί μεταξύ τους, ότι η Ευρώπη προχωρεί γρήγορα σε μια μορφή Ομοσπονδίας, που σημαίνει ότι όλα τα ομόσπονδα κράτη έχουν κοινή προοπτική και κοινή στέγη, και αυτό είναι κάτι πολύ μεγάλο.

ΠτΘ: Στην Ελλάδα οι πολίτες εκφράζουν ζωηρές επιφυλάξεις για την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας που υπήρξε κορυφαία επιλογή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Είσθε πεπεισμένος ότι η Τουρκία σήμερα έχει θέση στην Ομόσπονδη Ε.Ε. που οικοδομείται;

Π.Α.: Ο Έλληνας πολίτης έχει υπόψη του την σημερινή Τουρκία και έχει κάθε λόγο από εκεί και πέρα και να αμφισβητεί και να μην θέλει. Αλλά η Ευρώπη τις χώρες που εντάσσει, τις υποχρεώνει να προσαρμοστούν στα κριτήρια τις Κοπεγχάγης και αυτό είναι πολύ βασικό. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να μπορέσεις να απαντήσεις στα πολιτικά κριτήρια, που σημαίνει δημοκρατικό κράτος δικαίου, ανθρώπινα δικαιώματα, σεβασμό των μειονοτήτων, στα θέματα της οικονομίας ώστε να είναι η οικονομία ικανή να σταθεί και να αντέξει τον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό και στα θέματα του κοινοτικού κεκτημένου, που σημαίνει ότι όλη η νομοθετική δομή και η λειτουργία της ευρωπαϊκής κοινωνίας θα πρέπει να κατακτηθεί.

Για τους παραπάνω λόγους δεν πιστεύει κανείς ότι μπορεί η Τουρκία να μπει σύντομα στην Ε.Ε., αλλά αν αυτά τα κατακτήσει, γιατί να μην μπει, όπως μπαίνουν και οι άλλες χώρες; Δεν έχω καμία αντίθεση με τους Τούρκους ως Τούρκους. Έχω αντίθεση στην πολιτική της Τουρκίας και στη λογική που σήμερα εκφράζει. Αν απαντήσει στα κριτήρια τις Κοπεγχάγης, είμαι ο πρώτος που θα πω, «ναι».

Τώρα, το ό,τι οι Ευρωπαίοι δεν την θέλουν, είναι γιατί υπάρχουν άλλα πολιτισμικά στοιχεία τα οποία δεν πρόκειται να αλλάξουν. Αλλά η Ευρώπη δεν μπορεί να γίνει ποτέ πολιτισμικά μια χώρα, μια χώρα, δηλαδή, που να περιχαρακωθεί γύρο από έναν πολιτισμό. Θα είναι πάντα μια χώρα πολυπολιτισμική, θα είναι μια χώρα που θα σέβεται τους πολιτισμούς των χώρων που ενυπάρχουν μέσα σ΄ αυτήν. Άλλωστε οι πολιτισμοί, η γλώσσα, οι θρησκείες, οι παραδόσεις, αυτά παραμένουν εθνικά. Μιλάμε για μια Ευρώπη που αν προχωρήσει, θα είναι μια Ευρώπη ομοσπονδιακής μορφής- όχι ομοσπονδιακό κράτος του τύπου της Γερμανίας, της Ελβετίας, των ΗΠΑ-, αλλά μιας Ομοσπονδίας κρατών και λαών.

ΠτΘ: Στις 18 Οκτώβρη του 1981, το ΠΑΣΟΚ κατακτούσε για πρώτη φορά την εξουσία, που διατήρησε για τα περισσότερα από τα 22 χρόνια που έχουν περάσει από τότε. Το σημερινό ΠΑΣΟΚ, μπορείτε να μου αναφέρετε μια βασική ομοιότητα και μια βασική διαφορά που έχει σε σχέση με το Κίνημα της εποχής εκείνης;

Π.Α.: Το ΠΑΣΟΚ είναι το ίδιο και τότε και τώρα. Μόνο που το ΠΑΣΟΚ επειδή δεν ήταν δογματικό κόμμα προσαρμόστηκε στις ανάγκες της κοινωνίας και στις επιταγές της συγκύριας, και αλίμονο αν δεν προσαρμοζόταν. Παρακολουθεί την εποχή του, δεν έμεινε σ΄ εκείνη την εποχή, γι΄ αυτό ακριβώς και έφερε την Ελλάδα να είναι σήμερα στην εποχή που της ταιριάζει, να μπορεί να παρακολουθεί την Ευρώπη από πολύ κοντά. Τότε ήμασταν πολύ μακριά, διανύσαμε πολύ δρόμο, κατά τα άλλα όμως, η στρατηγική μας και οι στόχοι μας παραμένουν οι ίδιοι. Οι τακτικές μας για να φτάσουμε σ΄ αυτό που είχαμε υποσχεθεί, είναι εκείνες που προσδιορίζονται από τις ανάγκες που προκύπτουν και από τη συγκυρία.

ΠτΘ: Σας ευχαριστώ πολύ

Π.Α.: Και εγώ σας ευχαριστώ

Δ.Δ.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.