Περι δημοσιογραφικης δεοντολογιας και σχεδιου Κοφι Αναν

Το ιδιαίτερα καλό σχόλιο του δημοσιογράφου της Ραντικάλ Μεχμέτ Αλή Κισλαλή για τη δημοσιογραφική δεοντολογία και την ανάγκη επαναφοράς της στη σεμνότητα και τη σπουδή, εφόσον κανένας δημοσιογράφος δεν είναι γνώστης των πάντων, με ταφράζει σήμερα για τους αναγνώστες μας η Σιμπέλ Χατζή Αλή και, συγχρόνως, τους προβληματισμούς του Σεντάτ Εργκίν της Χουρριέτ για τα θετικά και αρνητικά του σχεδίου του Κόφι Ανάν για την Κύπρο.

Μπαιράμ εξάλλου σήμερα, ήτοι μεγάλη γιορτή και καιρός ελεύθερος επί τριήμερον για ξεκούραση και ανάγνωση υπάρχει…

Πολιτική δημοσιογραφία

Το τελευταίο σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών μπορούμε να πούμε ότι χώρισε την Τουρκία στα δύο. Η μία πλευρά βλέπει το θέμα θετικά σχολιάζοντας «να μη χάσουμε την ευκαιρία να δεχτούμε το σχέδιο», ενώ από την άλλη λέγεται ότι «στην πραγματικότητα είναι εναντίον μας, αλλά ας αρχίσουμε τις διαπραγματεύσεις».

Προσπαθώ να παρακολουθήσω από κοντά τον ελληνικό και τον ελληνοκυπριακό τύπο.

Στο δικό μας τύπο διαβάζω τους συνεργάτες μου, που σχολιάζουν αρνητικά τη στάση του Ντενκτάς και των προηγούμενων κυβερνήσεων.

Και για τις δύο χώρες το Κυπριακό είναι ένα εθνικό ζήτημα με συναισθηματικό χαρακτήρα.

Δεν συναντώ, ωστόσο, την άποψη των δημοσιογράφων που ισχυρίζονται ότι «οι Τούρκοι έχουν δίκιο, εμείς δυσκολεύουμε τη λύση».

Άραγε στην πραγματικότητα οι Έλληνες και οι Ελληνοκύπριοι δημοσιογράφοι πιστεύουν ότι είναι δίκαιοι;

Μία μερίδα από τους δικούς μας συναδέλφους άραγε έχουν πραγματικά την άποψη ότι η πολιτική που εφαρμόστηκε μέχρι τώρα δεν ήταν η σωστή;

Αυτό που ξέρω είναι ότι ο δημοσιογράφος είναι αυτός που συλλέγει ειδήσεις.

Ο δημοσιογράφος, για τα θέματα στα οποία δεν ειδικεύεται, ενημερώνεται από τους ειδικούς.

Την πολιτική μιας χώρας, εξάλλου, πρέπει να την μαθαίνουμε από τους αρμόδιους. Χωρίς να είναι αυτά γνωστά, πώς είναι δυνατόν να σχηματιστεί άποψη; Χωρίς να πει κανείς π.χ. για τη μελέτη των Ηνωμένων Εθνών, που αποτελείται από 150 σελίδες, «να τη δεχτούμε, αλλιώς θα χάσουμε την ευκαιρία;».

Διαβάζετε προσεκτικά τις ερμηνείες των ειδικών, που έχουν περάσει ολόκληρη τη ζωή τους ασχολούμενοι με αυτό το θέμα;

Έχετε γνώση για να απορρίψετε τα συναισθήματα δυσανασχέτησης που πηγάζουν από τις απόψεις αυτές; Π.χ. κοιτάζοντας τα σύνορα του νέου χάρτη λέτε ότι «αυτά τα σύνορα μπορούν να διαφυλαχθούν» και είστε ήσυχοι για το μέλλον των Τουρκοκυπρίων;

Ή μήπως λέτε: «Να δεχτούμε τις προτάσεις για την Κύπρο και να γλιτώσουμε;».

Διαβάζω και παρακολουθώ απίστευτα πράγματα στα Μ.Μ.Ε.

Ένα θέμα σαν το Κυπριακό, που εδώ και χρόνια απασχολεί τη διεθνή γνώμη, πώς μπορεί να απλοποιείται από τους ειδικούς και τους αρμόδιους σε τόσο μεγάλο βαθμό;

Το θέμα προσφέρεται στο κοινό χωρίς καμία υπευθυνότητα, σε ατμόσφαιρα συζήτησης καφενείου. Και όλα αυτά γίνονται στο όνομα της δημοσιογραφίας.

Μεχμέτ Αλή Κισλαλή , Ραντικάλ, 26-11-2002

Τι πρέπει να γίνει με το σχέδιο της Κύπρου;

Τα σχέδια που κατά καιρούς προτάθηκαν από την πλευρά των Ηνωμένων Εθνών για την επίλυση του Κυπριακού, ποτέ δεν συζητήθηκαν τόσο πολύ όσο το τελευταίο σχέδιο.

Και αυτό γιατί η απάντηση που θα δοθεί θα καθορίσει το μέλλον των 67 εκατομμυρίων ανθρώπων προς την πορεία της ένταξης. Το σχέδιο μήπως είναι τόσο κακό, ώστε πρέπει να απορριφθεί από την τουρκική πλευρά, από την πρώτη κιόλας στιγμή ή είναι ένα σχέδιο που πρέπει να το δεχτούμε χωρίς καμία συζήτηση;

Δυστυχώς, η συζήτηση γίνεται ανάμεσα στις δύο πλευρές, εκ των οποίων η μία θέλει να γίνει δεκτό αμέσως, ενώ η άλλη το απορρίπτει.

Με βάση αυτά τα δεδομένα μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα:

1. Το σχέδιο από την πλευρά της πολιτικής ισότητας, αν και έχει ελλείψεις, μπορεί να θεωρηθεί ότι δημιουργεί προϋποθέσεις ισότητας, τουλάχιστον στα χαρτιά, για την τουρκική πλευρά. Μπορεί να ισχυροποιηθούν τα θέματα της ηγεμονίας και πολιτικής ισότητας. Οι Ελληνοκύπριοι θα δεχτούν να ζήσουν κάτω από την προεδρία ενός Τούρκου προέδρου.

2. Τα σύνορα που χωρίζουν τις δύο πλευρές δεν πρέπει να μπουν πολύ στα εδάφη των σχετικών πλευρών. Αυτό είναι μία αλήθεια ότι το τελευταίο στάδιο της λύσης μπορεί να παραχωρήσει κάποιες εδαφικές εκτάσεις.

3. Αυτό που δεν μπορεί να γίνει δεκτό είναι να γίνει λόγος για τα ακίνητα εκείνων που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν μετά από το 1974.

Θα κρατήσει χρόνια η διαδικασία της επιστροφής των δικαιωμάτων περιουσίας και θα δημιουργήσει μονάχα πονοκέφαλο. Επίσης θα ξαναφέρει στο νησί τη σκιά της περιόδου πριν το 1974. Θα κινδυνέψει η αρμονία που πρέπει να εγκατασταθεί και εδώ, όπως δέχτηκαν τα Ηνωμένα Έθνη το 1992. Αυτό αναφέρεται και στο διεθνές δίκαιο, τα ακίνητα να μηδενιστούν με μαζική συναλλαγή ή με αποζημιώσεις.

1. Κάποιο άλλο θέμα που πρέπει να εξεταστεί είναι ο αριθμός των Ελληνοκυπρίων που θα εγκατασταθούν στην τουρκική πλευρά. Σύμφωνα με το σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών στα μέσα του 2002, ο αριθμός των Ελληνοκυπρίων που θα εγκατασταθούν στο βορρά θα ισούται με το ένα τρίτο των αριθμών των Τουρκοκυπρίων. Αυτό θα επηρεάσει αρνητικά την τουρκική πλευρά, αφού ήδη θα έχει κάνει εδαφικές παραχωρήσεις. Μπορεί να μειωθεί αυτός ο αριθμός. Ο χάρτης και το σχέδιο των Ηνωμένων Εθνών έρχεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με πολλά αιτήματα. Η τουρκική πλευρά μπορεί να μειώσει τα αρνητικά σημεία. Όμως αυτό που θέλουν τα Ηνωμένα Έθνη και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ώστε να υπογραφούν όλες οι συμφωνίες έτσι όπως είναι στις 12 Δεκεμβρίου και είναι σα να βάζει την άμαξα μπροστά από το άλογο. Έτσι όπως δείχνουν τα πράγματα, οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν και στο πρώτο εξάμηνο της καινούριας χρονιάς.

Σεντάτ Εργκίν, 26-11-2002, Χουριέτ

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.