Παρουσιαστηκε το εργο «Ανεβζηγος Αραθυμια»

Στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Γιορτή πολιτισμού στην καρδιά του θέρους» που διοργανώνει ο Πολιτιστικός Όμιλος Ποντίων Θρυλορίου «Η Κερασούντα και το Γαρς» την Τετάρτη το βράδυ παρουσιάστηκε το έργο της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Νοτίου Ελλάδος «Ανέβζηγος Αροθυμία». Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε ομιλία από τον καθηγητή παραδοσιακών οργάνων στο Μουσικό Γυμνάσιο – Λύκειο Κομοτηνής κ. Γιάννη Παγκοζίδη με θέμα «Οι πολιτιστικοί σύλλογοι ως φορείς διάσωσης και διάδοσης των παραδόσεων».

Την εκδήλωση χαιρέτισαν η Πρόεδρος του Ομίλου κ. Χρύσα Μαυρίδου, καθώς και η ταμίας της Ομοσπονδίας Σωματείων Νοτίου Ελλάδας κ. Ρούλα Τοπσίδου. «Στόχος μας» είπε η κ. Τοπσίδου, «είναι να μείνει το έργο αυτό ως παρακαταθήκη και οδηγός στους νεώτερους ώστε να μπουν στη διαδικασία της έρευνας και της σωστής τεκμηρίωσης της παράδοσης του ποντιακού ελληνισμού». Αναφέρθηκε στην πορεία υλοποίησης του έργου η οποία ξεκίνησε το 1992 και ολοκληρώθηκε δέκα χρόνια μετά, με την καταγραφή και ηχογράφηση του κύριου όγκου μουσικών σκοπών με όλα τα παραδοσιακά όργανα από κάθε περιοχή του Πόντου καθώς και στη συμμετοχή σημαντικών πόντιων μουσικών από όλη την Ελλάδα πρώτης, δεύτερης και τρίτης γενιάς. Χαιρετισμό επίσης απηύθυνε ο Ηλίας Πετρόπουλος, λέκτορας του Τμήματος Γλώσσας, Φιλολογίας και Πολιτισμού Παρευξείνειων Χωρών του Δημοκρίτειου, ο οποίος και συμμετείχε στην παραγωγή του έργου.

Στην ομιλία του κ. Παγκοζίδης κατέθεσε τους προβληματισμούς του και τις απόψεις του γενικότερα για τη λαϊκή μας παράδοση. Αναφέρθηκε στην απαξίωση της παράδοσης από τους νεοέλληνες, «σε μία προσπάθεια, κατά τη γνώμη τους, να αποτινάξουν από πάνω τους το στοιχείο αυτό της χωριατοσύνης. Υπήρχε η άποψη του λεγόμενου εξευρωπαϊσμού. Σε πολλές όμως περιοχές απομακρυσμένες κυρίως ή κλειστές ομάδες όπως οι Σαρακατσάνοι και οι Πόντιοι η παράδοση κρατούσε ακόμη. Μετά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο κάποιοι πραγματικά από αγάπη ή και για «εθνικούς» λόγους δημιούργησαν συλλόγους με κύριο σκοπό τη διατήρηση και συνέχιση της ήδη χαμένης παράδοσης. «Εθνική» πολιτιστική πολιτική δεν υπήρξε ποτέ. Ευτυχώς, όμως, γιατί αν την αναλάμβαναν αυτή την πολιτική πολιτικοί με «εθνικιστική» ή με μια πιο ανοιχτή αλλά εξίσου επικίνδυνη διάθεση τότε τα πράγματα να ήταν ίσως χειρότερα». Ανέφερε σαν παραδείγματα τα Επίκαιρα, παλαιότερα στον κινηματογράφο, όπου υπουργοί και πολιτικοί άρχοντες χόρευαν χορούς της ιδιαίτερης πατρίδας τους, τσάμικο και καλαμιατιανό, όπως και αυτό που έγινε στα Βαλκάνια με την ισοπέδωση και το ξεκαθάρισμα της ράτσας και του λαϊκού πολιτισμού, ώστε να φαίνεται προς τα έξω ένα συγκεκριμένο φτιαγμένο φολκλορικό προϊόν με εξαίρεση, όπως είπε τα Μπολσόι και άλλα θέατρα της Ρωσίας τα οποία δημιούργησαν σύγχρονα έργα αντλώντας στοιχεία από την λαϊκή παράδοση. Τόνισε επίσης την απαξίωση της παράδοσης και από μέρους πνευματικών ανθρώπων όπως για παράδειγμα το Μίκη Θεοδωράκη ο οποίος σε συνέντευξή του υπερηφανευόμενος είπε πως ήταν ο πρώτος που αποτουρκοποίησε την Ελληνική μουσική. «Βέβαια στη γενική απαξίωση του λαϊκού μας πολιτισμού από πολιτικούς ή από ανθρώπους του πνεύματος υπήρξαν και άνθρωποι όπως ο Τσαρούχης ο Χατζιδάκης ο Σκαλκώτας και άλλοι που σεβάστηκαν την παράδοση, πάτησαν επάνω της και έφτιαξαν σύγχρονα έργα που αναγνωρίζονται ελληνικά».

Περνώντας στη σημερινή κατάσταση που επικρατεί για τη λαϊκή μας παράδοση επέρριψε ευθύνες στους ίδιους τους Έλληνες. «Δυστυχώς αρκετοί κρύβονται πίσω από τη λέξη παράδοση και διαπράττουν μεγάλα λάθη ίσως από άγνοια ή ακόμη χειρότερα χρησιμοποιώντας την για να εισπράττουν τα όποια οφέλη της. Θλίβομαι όταν βλέπω χορωδίες παραδοσιακών τραγουδιών μουσικής με όψιμες κυρίες από χωριά με «παραδοσιακές φορεσιές», κακά αντίγραφα, με ντοσιέ σημειώσεων ανά χείρας να αποδίδουν για παράδειγμα το τραγούδι «σε αυτό το αλώνι το φαρδύ» και μία διευθύντρια χορωδίας όμοια με τις κυρίες η οποία μάλιστα κουνά τα χέρια της».

Ο κ. Παγκοζίδης χαρακτήρισε την κατάσταση που επικρατεί στην Ελλάδα σε σχέση με την παράδοση «ερμαφρόδιτη. Κάποιοι κρύβονται πίσω από αυτή και εν ονόματί της παράγουν έργα που καμία σχέση δεν έχουν με αυτή την παράδοση που ευτυχώς διατηρείται, και σε εμάς τους Πόντιους ακόμη περισσότερο». Στο σημείο αυτό αναφέρθηκε στα νεοποντιακά όπου νέοι καλλιτέχνες που δεν έχουν ζήσει με τους παλιούς οργανοπαίχτες και τους τραγουδιστές ό,τι τους δίνουν το εκλαμβάνουν ως παραδοσιακό.

Τελειώνοντας τόνισε ότι τα καλά στοιχεία του λαϊκού μας πολιτισμού μπορούν να ενσωματωθούν στην καθημερινότητά μας ενώ τα κακά στοιχεία να αποφευχθούν. «Να πάψει να υπάρχει η πολιτιστική παράδοση των χορευτικών συγκροτημάτων την οποία σήμερα ζούμε, όπου σε μεγάλα χορευτικά κέντρα γίνεται πραγματικά διαγωνισμός χορευτικών συγκροτημάτων διάφορων «σχολών» για το ποιος χορεύει καλύτερα χορούς. τους οποίους χορούς έμαθαν σε ψυχρές αίθουσες διδασκαλίας από χοροδιδάσκαλους που δεν έχουν πάει εκεί που πρέπει. Στον τόπο παραγωγής τους, τα λαϊκά πανηγύρια που ευτυχώς υπάρχουν σε πολλές περιοχές και που κατά τη γνώμη μου είναι ο καταλληλότερος τόπος και τρόπος για να σωθεί η όποια διασωθείσα λαϊκή παράδοση».

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.