Παρουσιαστηκε η ποντιακη κουζινα

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε για δεύτερη χρονιά φέτος εκδήλωση με θέμα την ποντιακή κουζίνα από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Ποντίων Γυναικών Θρυλορίου, με ομιλητή τον Θωμά Σαββίδη, βοτανολόγο, καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Η διάσωση της ποντιακής κουζίνας και η διάδοσή της στις νέες γενιές είναι από τους βασικούς στόχους του Συλλόγου Ποντίων Γυναικών Θρυλορίου, ο οποίος επιδιώκει να γίνει θεσμός η εν λόγω εκδήλωση.

«Απόψε παρουσιάζουμε την ποντιακή κουζίνα. Είναι μια εκδήλωση που διοργανώνουμε για δεύτερη χρονιά φέτος και θέλουμε να την καθιερώσουμε ως θεσμό για την πόλη μας και όχι μόνο. Χρέος μας είναι η διάσωση της ποντιακής κουζίνας και η διάδοσή της στις νέες γενιές. Πιστεύω ότι συμβάλλουμε με την παρουσίαση αυτή στη συνέχιση της παράδοσης της ποντιακής κουζίνας. Νομίζω ότι όλοι οι Πόντιοι έχουμε στο κύτταρό μας όλα τα ήθη και έθιμα, αυτά που έφεραν οι παππούδες μας από τις χαμένες πατρίδες. Έχουμε μέσα μας τον πολιτισμό του λαού μας, τους χορούς, τα τραγούδια και την κουζίνα», είπε μεταξύ άλλων η πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Ποντίων Γυναικών Θρυλορίου Αγαθή Αμαξοπούλου, τονίζοντας ότι στόχος του Συλλόγου είναι να αποτελέσει η ποντιακή κουζίνα συνδετικό κρίκο μεταξύ των παλιών με τις νέες γενιές.

ΝΑΙ στην παραδοσιακή διατροφή

Η παραδοσιακή διατροφή μέσα από το βιβλίο του Θωμά Σαββίδη, αναπληρωτή καθηγητή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στο Τμήμα Βιολογίας, βοτανολόγου ήταν το θέμα της ομιλίας του κατά τη διάρκεια της παρουσίασης της ποντιακής κουζίνας.

Οι βασικές αρχές της παραδοσιακής διατροφής, η πορεία της ανάπτυξής της, το συνταγολόγιο, καθώς και μερικές συνταγές συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο του κ. Σαββίδη.

Το κίνητρο του συγγραφέα για ενασχόληση με την ποντιακή κουζίνα ήταν η διάθεση προσφοράς, «γιατί πίστευα ότι σ’ αυτό το χώρο θα τα κατάφερνα καλύτερα». Αρχικά ο συγγραφέας ήθελε να γράψει ένα μικρό φυλλάδιο με βασικές αρχές, αλλά τελικά όπως ανέφερε ο ίδιος «εξελίχθη σ’ ένα ογκώδες βιβλίο, το οποίο συμπεριέλαβε όλες αυτές τις πληροφορίες για την ποντιακή διατροφή».

Το ερώτημα που έθεσε κατά τη διάρκεια της ομιλίας του ο κ. Σαββίδης αφορούσε στο αν πρέπει ν’ ακολουθούμε την παραδοσιακή διατροφή σ’ έναν σύγχρονο κόσμο, για να δώσει ταυτόχρονα την απάντηση, σύμφωνα με την οποία η παραδοσιακή διατροφή είναι αυτή που ταιριάζει καλύτερα στον οργανισμό του ανθρώπου. Όπως εξήγησε «ο κόσμος μπορεί να αλλάζει, τα τρόφιμα μπορεί να αλλάζουν, ο άνθρωπος όμως σαν κινητήρας δεν αλλάζει το μοντέλο διατροφής του, το οποίο παραμένει το ίδιο εδώ και χιλιάδες χρόνια. Άρα, δεν σημαίνει ότι επειδή ανεβρέθηκαν καινούρια τρόφιμα, καινούριες πηγές θα αλλάξει και η διατροφή μας. Ο οργανισμός είναι ο ίδιος, όπως ήταν πριν χίλια χρόνια. Οι μεταλλάξεις που συμβαίνουν είναι μια στα εκατό χρόνια, είναι πολύ μικρές έτσι ώστε να προσαρμοστεί ο οργανισμός μας σε ενδεχομένως καινούρια διατροφικά δεδομένα. Άρα, η παραδοσιακή διατροφή είναι αυτή που ταιριάζει καλύτερα στον οργανισμό του ανθρώπου, ο οποίος σαν μηχανή εσωτερικής καύσεως λειτουργεί καλύτερα με την παραδοσιακή διατροφή. Όποιες άλλες προτάσεις γίνονται, θα πρέπει να τις δεχόμαστε με μεγάλη επιφύλαξη».

Να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της συγγραφής του βιβλίου ο κ. Σαββίδης απευθύνθηκε στις γυναίκες που ασχολούνται με την παρασκευή των εδεσμάτων, ενώ βασικές πηγές γι’ αυτή την έρευνα αποτέλεσαν τόσο τα παλιά ιστορικά βιβλία, όσο και σύγχρονα δεδομένα. «Κατ’ αρχήν ερευνήσαμε το πώς δημιουργήθηκε αυτή η διατροφή, δηλαδή τι διαθέσιμες πρώτες ύλες υπήρχαν, ποιες κλιματολογικές, ιστορικές, γεωγραφικές, θρησκευτικές συνθήκες υπήρξαν εκεί, οι οποίες λειτούργησαν καταλυτικά για να δημιουργηθεί αυτού του τύπου η διατροφή. Οι πηγές γι’ αυτή την έρευνα είναι κυρίως βιβλιογραφικές από παλιά ιστορικά βιβλία αλλά και από σύγχρονα δεδομένα. Από κει και μετά χρησιμοποιήθηκαν και τα λαογραφικά συγγράμματα, βρήκαμε και μελετήσαμε μηχανικά τις συνταγές. Δηλαδή, το πώς παρασκευάζονται αυτές οι συνταγές από τον κόσμο, από τις γυναίκες στην κουζίνα. Αλλά για να μη μείνουμε σ’ αυτό, διερευνήσαμε και κάπως χημικά την αποτελεσματικότητα αυτής της διατροφής, για το αν είναι μια διατροφή υγιεινή ή όχι».

Φυτολόγιο

Μια άλλη προσπάθεια που πρέπει να γίνει, σύμφωνα με τον κ. Σαββίδη, είναι η καταγραφή των λαϊκών ονομάτων των φυτών και η εξεύρεση των αντίστοιχων φυτών με την επιστημονική τους ονομασία. «Είναι κάτι που γίνεται σε πολλές περιοχές. Δηλαδή, εκτός από τα επιστημονικά ονόματα τα φυτά έχουν και το τοπικό τους όνομα σε διάφορες περιοχές και σε διάφορους πολιτισμούς. Εμείς στο κάθε φυτό έχουμε δώσει όνομα. Όμως, επειδή έχουμε απομακρυνθεί από τις ρίζες μας, δεν μπορούμε να αντιστοιχήσουμε εύκολα ένα φυτό με το αντίστοιχο όνομά του. Θα πρέπει να βρούμε το φυτό με ποιο αντίστοιχο εκπροσωπείται, να βρούμε ποια είναι τα φυτά, τα οποία ακούν σ’ ένα συγκεκριμένο λαϊκό τοπικό ποντιακό όνομα. Αυτό είναι πολύ χρήσιμο και για λόγους πατριωτικούς, αλλά και για λόγους επιστημονικούς. Επιστημονικά είναι αρκετά χρήσιμο να γνωρίζουμε το όνομα ενός φυτού στη διάρκεια της ιστορίας, αλλά και σε γεωγραφικό και ιστορικό εύρος.

Επομένως, απ’ τη στιγμή που ο Πόντος ήταν μια ελληνική περιοχή που λειτούργησε μ’ αυτή την ιδιότητα για πολλά χρόνια, χρειαζόμαστε τα επιστημονικά ονόματα από κει, αλλά και για έναν άλλο λόγο διότι τα περισσότερα από τα φυτά προέρχονται από τον Πόντο, ο οποίος εποικήθηκε για τα βότανά του. Η Κίρκη, η Μήδεια, η Εκάβη είναι οι κυρίες του Πόντου, οι οποίες ασχολήθηκαν μ’ αυτό το αντικείμενο, ήταν μάγισσες και μαγεία χωρίς βότανα δεν γίνεται».

Μαρία Παπαδοπούλου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.