Παρης Γραβουνιωτης, μελος Δ.Σ. χαρτοβιομηχανιας “Elina”, Οι επιχειρησεις, απο τη φυση τους ενεργοβορες, απειλουνται σημερα με κλεισιμο

Συμβολικά από την Κομοτηνή, την πρωτεύουσα της ακριτικής Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ξεκίνησε την προηγούμενη Τετάρτη η εκστρατεία ενημέρωσης φορέων και επιχειρηματιών για το κόστος ενέργειας, που έχει αναλάβει η Ένωση Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας.

Η σχετική ενημερωτική εκδήλωση έλαβε χώρα στην αίθουσα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Ροδόπης, όπου οι εισηγητές επιχείρησαν να αναδείξουν την τεράστια σημασία που έχει πλέον το ενεργειακό κόστος σε όλο το φάσμα της παραγωγικής οικονομίας.

Με αφορμή την ημερίδα αυτή, οι Νίκος Βαβατσικλής και Νατάσσα Βαφειάδου κάλεσαν στα στούντιο του «Ράδιο Παρατηρητής» και στην εκπομπή «Με το Ν και με το Β» τον κ. Πάρη Γραβουνιώτη, μέλος του Δ.Σ. της χαρτοβιομηχανίας “Elina” και εκ των πρωτοστατών της πρωτοβουλίας αυτής που έχει ξεκινήσει, για να συνομιλήσουν για το καυτό αυτό θέμα για τη μεταποίηση, την ανταγωνιστικότητα, την εξωστρέφεια και την απασχόληση των ελληνικών βιομηχανιών.

Πάρης Γραβουνιώτης όμως…

ΠτΘ: Αφορμή της σημερινής μας συζήτησης κ.Γραβουνιώτη είναι η ημερίδα που πραγματοποιήθηκε προ ημερών στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο της Ροδόπης, με θέμα το κόστος της ενέργειας στη βιομηχανία και τις επιπτώσεις αυτού τόσο στις βιομηχανίες όσο και στο κοινωνικό σύνολο. Η ημερίδα αυτή πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο μιας εκστρατείας ενημέρωσης που γίνεται για τους τοπικούς φορείς και γενικά για την τοπική κοινωνία. Μπορείτε να μας μιλήσετε λίγο γι’αυτό;
Π.Γ.: Καταρχήν η δουλειά μας στην χαρτοβιομηχανία “Elina” είναι να παράγουμε χαρτί. Ο λόγος που βρισκόμαστε και έχουμε διεκδικήσει φόρα στα ΜΜΕ είναι για την κατάφορη αδικία που συμβαίνει τα δύο τελευταία χρόνια στον τομέα της μεταποίησης και της βιομηχανίας γενικότερα. Υπάρχει ένα μοίρασμα πίτας όσον αφορά στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, που αφήνει απ’ έξω τους καταναλωτές τελείως. Και όταν μιλάμε για καταναλωτές βιομηχανίας, τότε εννοούμε την ενέργεια σαν πρώτη ύλη και όχι σαν ένα προϊόν καταναλωτικό. Άρα έχει μεγάλη και άμεση επίδραση στο κόστος του προϊόντος και κατ’ επέκταση στην ανταγωνιστικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, στις εξαγωγές και φυσικά και στην απασχόληση, γιατί ασφαλώς χάνοντας την ανταγωνιστικότητά μας οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να επιβιώσουν παρόλο τον σκληρό αγώνα που καταβάλλουμε τα δύο τελευταία χρόνια. Για την περιφέρεια σημαίνει το κλείσιμο παραδοσιακών μονάδων που λειτουργούν εδώ και δεκαετίες και οι οποίες φτάνουν στα όριά τους και κλείνουν. Είχαμε το πρόσφατο παράδειγμα της χαρτοποιίας Θράκης στην Ξάνθη και φυσικά και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

35% αύξηση από το 2011 τα κόστη ενέργειας των βιομηχανιών

ΠτΘ: Στην Θράκη έχουμε άλλα παραδείγματα βιομηχανιών που είτε έκλεισαν είτε αντιμετωπίζουν μεγάλα προβλήματα και ένα από τα βασικά τους προβλήματα είναι και το υψηλό κόστος ενέργειας;
Π.Γ.: Θα ήταν λάθος να λέμε ότι μία επιχείρηση μπορεί να κλείσει λόγω του κόστους της ενέργειας, αλλά σίγουρα αποτελεί έναν από τους πέντε πιο επιβαρυντικούς παράγοντες που μπορεί να οδηγήσουν σταδιακά στην παύση της λειτουργίας της. Και μιλάμε για επιχειρήσεις εντάσεως ενέργειας, το ενεργειακό κόστος των οποίων, είτε αυτό είναι ηλεκτρικό ρεύμα, είτε φυσικό αέριο για την παραγωγή ατμού, είτε για απευθείας καύση μπορεί να είναι πάνω από το 20%. Σε εμάς ενδεικτικά είναι 40%. Το ρεύμα από αυτά είναι περίπου στα μισά άρα το 20% στα γενικά βιομηχανικά έξοδα. Μιλάμε για ένα τεράστιο ποσό. Από το 2011 έχουν ανέβει τα κόστη 35% και αυτό αφορά και τις ανταγωνιστικές χρεώσεις και αυτές που λέγονται ρυθμιζόμενες, όπως το τέλος ΑΠΕ, το ΥΚΟ και κάποιοι έμμεσοι φόροι. Στην περιοχή μας δεν γνωρίζω άλλες επιχειρήσεις που έχουν κλείσει λόγω του κόστους ενέργειας. Δεν είναι τόσο εύκολα. Σκοπός μας, μαζί με την Ένωση Βιομηχανικών Καταναλωτών Ενέργειας στην οποία συμμετέχω και με την οποία έχουμε διοργανώσει αυτές τις ημερίδες, είναι να φωνάξουμε αυτή τη στιγμή τι συμβαίνει, γιατί θα κλείσουν επιχειρήσεις από δω και πέρα. Ήδη στον κλάδο μας, έχουν κλείσει συνολικά τρεις ή τέσσερις, μπορείς να αποδόσεις μέσα στους τρεις πρώτους λόγους του κλεισίματος την ενέργεια. Φυσικά υπάρχουν και άλλα δομικά προβλήματα ή αποφάσεις πολυεθνικών στις οποίες ανήκουν. Παρόλα αυτά δυστυχώς περιμένουμε να κλείσουν ακόμα περισσότερες.

Δεν απαιτούμε να δοθούνε καλύτερες τιμές, αλλά να είναι ανταγωνιστικές με αυτές που υπάρχουν στην Ε.Ε

ΠτΘ: Και αυτή είναι η πραγματικότητα ενός μεγάλου αριθμού επιχειρήσεων, όχι μόνο του κλάδου σας. Βλέπουμε ότι το κόστος της ενέργειας ανεβαίνει ημέρα με την ημέρα, διέξοδοι δεν υπάρχουν, ακόμα και το φυσικό αέριο που υποτίθεται ότι ήταν η οικονομικότερη λύση, δεν βλέπουμε κάτι τέτοιο να υφίσταται. Τι συμβαίνει τελικά;
Π.Γ.: Όσον αφορά το φυσικό αέριο, εμείς δεν χρησιμοποιούμε, χρησιμοποιούσαμε παλαιότερα, οι τιμές είναι 30% ακριβότερες από ό,τι ο μέσος όρος της Ε.Ε. και γίνονται προσπάθειες προς διαπραγμάτευση, αλλά η κυβέρνηση είναι αυτή που φυσικά μπορεί μόνο να το επιτύχει. Η αύξηση είναι διαχρονική και οφείλεται στο γεγονός ότι δεν διαπραγματευόμαστε όπως πρέπει τις τιμές. Δηλαδή η ΔΕΠΑ και η ΔΕΣΠΑ είναι οι «χρυσές κότες» της ελληνικής οικονομίας, είναι κοινό μυστικό ότι τα κέρδη τους είναι μεγάλα. Το θέμα όμως δεν είναι να πεθάνεις εσύ για να ζήσω εγώ, εδώ μιλάμε για μεταποίηση, μιλάμε για βιομηχανία, μιλάμε για το μοναδικό τρόπο, που με τον ανταγωνισμό και την εξωστρέφεια μπορούμε να δημιουργήσουμε μία πραγματική οικονομία. Βλέπουμε ότι αυτές οι επιχειρήσεις που είναι από τη φύση τους ενεργοβόρες, διώκονται. Και δεν ζητάμε, δεν απαιτούμε να δοθούνε καλύτερες τιμές, αλλά να είναι ανταγωνιστικές με αυτές που υπάρχουν στην Ε.Ε., με τις τιμές που υπάρχουν γι’ αυτούς που πρέπει να ανταγωνιστούμε. Για παράδειγμα να αναφέρω, στη γειτονιά μας, στη Βουλγαρία, επιβεβαιωμένα τα νούμερα, καθώς στην Ένωση έχουμε και επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται εκεί, το συνολικό κόστος ενέργειας μαζί με όλα μέσα, προ ΦΠΑ φυσικά, είναι 55 ευρώ / MWh ενώ στην Ελλάδα σε αντίστοιχη επιχείρηση το κόστος είναι 99 ευρώ / MWh. Αυτή τη στιγμή καταχρηστικά από την ΔΕΗ δίνονται κάποια τιμολόγια που δεν ανταποκρίνονται στην χρήση. Πριν από λίγες μέρες η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας επέβαλε πρόστιμο 4,4 ευρώ στην ΔΕΗ αποφασίζοντας ότι πράγματι, μετά από προσφυγή δεκάδων επιχειρήσεων, τα τιμολόγια του 2012 ήταν καταχρηστικά και φυσικά υπάρχει κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης που κατέχει η ΔΕΗ. Αυτό που ζητάει η βιομηχανία είναι λογικές εκλογικευμένες χρεώσεις, να αρθούν οι στρεβλώσεις στην αγορά ενέργειας, έχοντας στο μυαλό και τον ηλεκτρισμό, όχι μόνο τους παραγωγούς, αλλά και τους καταναλωτές και δη τους βιομηχανικούς γιατί παράγουν προϊόν, δημιουργούν ΑΕΠ, πληρώνουν φόρους, κρατάν σε απασχόληση χιλιάδες κόσμο. Οι άνθρωποι που είναι συνδεδεμένοι στην υψηλή τάση και στη μέση φυσικά αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας. Μιλάμε για επιχειρήσεις που δημιουργήθηκαν εδώ και δεκαετίες. Οι περισσότερες βιομηχανίες μέσα στην βιομηχανική περιοχή της Κομοτηνής θα δείτε ότι είναι υποθέσεις ομάδων ανθρώπων που ξεκίνησαν από το τίποτα με ένα όραμα και κατάφεραν να λειτουργούν επιχειρήσεις τόσα χρόνια, ή οικογενειών, όπως στην δική μας περίπτωση, και δεν μένουμε στάσιμοι. Δεν θεωρούμε ότι ζητιανεύουμε, γιατί δεν μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα κόστη μας και κάνουμε τρομερές κινήσεις και προσπάθειες να αυξήσουμε τις εξαγωγές μας, να κάνουμε τα προϊόντα μας πιο ανταγωνιστικά. Σαν επιχείρηση οι λόγοι που δεν χρησιμοποιούμε φυσικό αέριο είναι ότι επενδύσαμε σε ένα πρωτοπόρο λέβητα βιομάζας για την παραγωγή του ατμού, πράγμα που έχει γίνει πρώτη φορά στην Ελλάδα και από ό,τι έψαξα και ευρωπαϊκά δεν έχει γίνει αυτό. Ο λέβητας αυτός βραβεύτηκε πέρυσι στα βραβεία Ecopolis στην Αθήνα, ως περιβαλλοντική επένδυση της χρονιάς. Επίσης αυξήσαμε στα χρόνια της κρίσης 100% τις εξαγωγές μας, αυξήσαμε την παραγωγή μας, άρα και μειώσαμε το εβδομαδιαίο μας κόστος, δεν μένουμε στάσιμοι και είναι τρικλοποδιά να προστατεύονται κατ ‘αυτόν τον τρόπο κρατικές επιχειρήσεις και συμφέροντα τρώγοντας κυριολεκτικά από τις σάρκες άλλων επιχειρήσεων. Ζητάμε να εκλογικευτεί λοιπόν όλη αυτή η αγορά και γι’ αυτό ξεκινήσαμε και αυτή την προσπάθεια ενημέρωσης στην περιφέρεια.

Το ρεύμα για τη βιομηχανία αποτελεί πρώτη ύλη

ΠτΘ: Πάντως στις τελευταίες ανακοινώσεις της κυβέρνησης αναφορικά με τα νέα τιμολόγια της ΔΕΗ βλέπουμε ότι υπάρχει μια αύξηση στα νοικοκυριά και σε ό,τι αφορά το ενεργειακό κόστος της βιομηχανίας, να μην υπάρχει. Μήπως υπάρχει κάποια άτυπη πρόταση κάτω, το ενεργειακό κόστος των επιχειρήσεων να μετακυλιστεί και στα νοικοκυριά;
Π.Γ.: Αυτή τη στιγμή υπάρχει μία επιδότηση της χαμηλής τάσης όσον αφορά στο κόστος γενικότερα. Αυτό έχει αναγνωριστεί και από το ΙΟΒΕ και από τα κλιμάκια της τρόικας. Είναι κάτι που θα πρέπει να εκλογικευτεί στο διηνεκές, όσον αφορά στα τιμολόγια τα οικιακά. Από κει και πέρα υπάρχουν μέσα στα τιμολόγια της μεταποίησης, της μέσης τάσης, χρεώσεις όπως υπηρεσίες κοινής ωφελείας όπου επιβαρύνεται η μεταποίηση με κάποια κόστη για κοινωνικά τιμολόγια παραδείγματος χάρη για το ρεύμα στα νησιά. Επίσης υπάρχει χρέωση για το τέλος ΑΠΕ, άρα χρηματοδοτεί η μεταποίηση, το σταδιακό μείγμα σε περισσότερες ΑΠΕ άρα και φθηνότερο ρεύμα στο μέλλον. Όλα αυτά είναι πράγματα στα οποία συμμετάσχει η μεταποίηση αλλά παρόλα αυτά στο βασικό του κομμάτι πρέπει να ξεχωρίσουμε ότι για την βιομηχανία αποτελεί πρώτη ύλη το ρεύμα. Είναι σαν να πηγαίνει σε ένα σούπερ μάρκετ και να ζητάς από τον ιδιοκτήτη να σου δώσει χονδρική τιμή. Το ρεύμα λοιπόν χωρίζεται σε λιανική και χονδρική τιμή και στην χονδρική χωρίζεται σε πολλά επιπλέον κομμάτια, άλλο για το σούπερ μάρκετ που θα πάρει μέση τάση, άλλο για τη βιομηχανία χαμηλής έντασης ενέργεια, άλλο για την υψηλή. Πρέπει να δούμε το ηλεκτρικό ρεύμα όχι σαν ένα ενιαίο πράγμα, αλλά χωρισμένο σε διάφορες μπάντες. Η βιομηχανία αυτό που ζητάει παραδείγματος χάρη είναι να έχει πρόσβαση στο λιγνιτικό ρεύμα και όχι στη μέση τιμή του ρεύματος. Αυτή τη στιγμή η ΔΕΗ έχει κάνει ένα καλάθι που έχει βάλει όλο το ενεργειακό μείγμα και αποφασίζει μία μέση τιμή. Αυτό για την μεταποίηση είναι τραγικό, ανεβάζει τα κόστη στο σημείο που δεν γίνονται ανταγωνιστικά, ενώ θα πρέπει να δίνει πρόσβαση αναλόγως με το ποιο είναι το όφελος που η κατανάλωσή μας δίνει στο σύστημα, γιατί δουλεύουμε όλο το 24ωρο και θεωρούμαστε κατανάλωση βάσης και προσφέρουμε μία σταθερότητα στο σύστημα. Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να δουλέψει ένα ηλεκτρικό σύστημα μόνο με τις αιχμές της χαμηλής τάσης, των οικιακών.

Υπάρχουν βιομηχανίες που ξεκίνησαν από το τίποτα, έφτασαν σε ένα υψηλό επίπεδο τεχνογνωσίας και λόγω της πολιτικής που ακολουθείται στην ενέργεια καταστρέφονται

ΠτΘ: κ. Γραβουνιώτη πριν από λίγο καιρό υπήρξε μία συνάντηση εκπροσώπων του ΣΕΒ με τον πρωθυπουργό για το πώς το υψηλό αυτό κόστος ενέργειας επηρεάζει την βιομηχανία και ο ίδιος είπε ότι αυτό που χρειάζεται είναι η άμεση θέσπιση ενός πακέτου μέτρων για τη μείωση του κόστους ενέργειας. Έχετε κάνει κάποιες άλλες συναντήσεις και αν ναι ποια είναι η αντιμετώπιση που λαμβάνετε; Τι προσδοκάτε;
Π.Γ.: Υπάρχει κάποια επικοινωνία, υπάρχουν κάποιες υποσχέσεις αλλά δυστυχώς έχουν περάσει από τη συνάντηση που αναφέρατε αλλά και από κάποιες άτυπες συναντήσεις που είχαν γίνει προηγουμένως πολλοί μήνες. Ο πρωθυπουργός κατάλαβε περί τίνος πρόκειται, γιατί όταν ευαγγελίζεται την πραγματική οικονομία, σε τι αναφέρεται; Στο τζατζίκι και στο αν αυτό θα αυξηθεί ή θα πέσει πενήντα λεπτά. Αναφέρομαι στην τελευταία μείωση του ΦΠΑ προφανώς. Είναι γελοία πράγματα αυτά. Στην συνάντηση αυτή πήγαν κάποιοι πολύ μεγάλοι βιομήχανοι, όπως ο Μυτιληναίος, ο Μάνεσης, ο Αγγελόπουλος, αυτοί δηλαδή που είχαν πρόσβαση στην ενέργεια. Κάτω από το φτερό αυτών των βιομηχανιών λοιπόν υπήρχαν το 2000, 400 ρολόγια μέσης τάσης της ΔΕΗ, άρα 400 μεσαίες βιομηχανίες ενεργοβόρες στην Ελλάδα. Σήμερα έχουνε απομείνει μόνο 62 ενεργά ρολόγια και αυτά τα 62 προσπαθούμε να προστατέψουμε. Παλεύοντας, εδώ και τέσσερα χρόνια στην κρίση και λέγοντας το πολύ απλό μη μας βάζετε στη γωνία, όσον αφορά στο κόστος της ενέργειας για να προστατευτούν λίγα πράγματα όπως το αν θα ανεβεί η μετοχή της ΔΕΗ λίγα σεντς για να την πουλήσουμε σε μία τιμή. Αλλά δεν μπορεί να καταστρέφουμε την τεχνογνωσία χρόνων, και τεχνολογική και εμπορική, για μερικά σεντς στη μετοχή της ΔΕΗ. Και πρέπει να καταλάβουν οι τοπικοί φορείς γιατί πρόκειται, όπως και τα επιμελητήρια και προς τιμήν του το Επιμελητήριο της Ροδόπης και ο κ. Αγγελίδης δέχτηκε να γίνει η ημερίδα που προαναφέρατε στο χώρο του επιμελητηρίου. Με αφορμή αυτό τώρα διοργανώνουμε στη Θεσσαλονίκη κάτι μεγάλο σε συνεργασία με ΣΕΒΕ και το ΣΒΕ, που καταλαβαίνουν το πρόβλημα και πλήττονται επίσης, και το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης. Προσπαθούμε να βρούμε επίσης συμμάχους για να φωνάξουμε αυτό που συμβαίνει τα τελευταία δύο χρόνια. Πρέπει οι τοπικοί φορείς, βουλευτές, δήμαρχοι, περιφερειάρχες να καταλάβουν το παιχνίδι που γίνεται. Αυτή τη στιγμή η ενέργεια είναι το σημαντικό θέμα που επηρεάζει το κατά πόσο θα κλείσουν ιστορικές μεταποιήσεις ή θα μεταφερθούν αλλού ή το κατά πόσο θα γίνουν άλλες επενδύσεις εδώ. Στη δική μας περίπτωση, στρατηγικό μας σχέδιο, πριν από λίγα χρόνια που μπήκα εγώ στην εταιρεία, ήταν να βάλουμε μία χαρτοποιητική μηχανή, κάτι που σημαίνει άλλες είκοσι θέσεις εργασίας. Είκοσι θέσεις εργασίας σε μία πόλη όπως η Κομοτηνή, αν το πάμε σε επίπεδο χώρας, μεταφράζεται σε κάποιες χιλιάδες θέσεις, το ίδιο και αν χάσουν κάποιοι την δουλειά τους. Υπολόγισα κάποια στιγμή ότι αν πενήντα άνθρωποι χάσουν τη θέση τους στην Κομοτηνή ή στην Ξάνθη για παράδειγμα αυτό είναι σαν να χάνονται 50.000 θέσεις εργασίας άμεσες σε όλη την Ελλάδα. Είναι μεγάλα τα νούμερα και η δυστυχία που μπορεί να φέρει κάτι τέτοιο λοιπόν στην Κομοτηνή και αυτό πρέπει να το καταλάβουν. Αυτό βέβαια δεν είναι το μοναδικό που απασχολεί σίγουρα, αλλά το θέμα της ενέργειας είναι μία ξεκάθαρη στρέβλωση της οποίας οι διορθωτικές κινήσεις είναι καταγεγραμμένες, είναι κατανοητές στην κεντρική διοίκηση, την κυβέρνηση και πρέπει όλοι μαζί να κρατήσουμε τις θέσεις απασχόλησης που υπάρχουν στην περιοχή μας και να δημιουργήσουμε περισσότερες. Ειδικά στην Θράκη έχουμε κάποιες επιχειρήσεις διαμάντια. Στην Κομοτηνή έχουμε μία βιομηχανική περιοχή η οποία φτιάχτηκε με πάρα πολύ καλές προδιαγραφές και πραγματικά όταν μου λένε ότι όταν σχολούσε η βιομηχανική περιοχή γινόταν μποτιλιάρισμα και τώρα βλέπεις 2-3 αυτοκίνητα είναι κρίμα Βλέπω ότι υπάρχει μεγάλη δυναμική, υπάρχουν άνθρωποι, μικρές και μεσαίες βιομηχανίες οι οποίες ξεκίνησαν από το τίποτα έφτασαν σε μία τεχνογνωσία και χάνονται λόγω του κόστους της ενέργειας.

Ρεπορτάζ: Νατάσσα Βαφειάδου,[email protected]
Νίκος Βαβατσικλής, [email protected]

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.