Παρακολουθηση τηλεφωνικων συνομιλιων….

Ο εφιάλτης του αστυνομικού ολοκληρωτικού κράτους, όπως το περιέγραψε ο Τζωρτζ Όργουελ στο αντι-ουτοπικό μυθιστόρημά του «1984», στα τέλη της δεκαετίας του ΄50, έχοντας κατά νου το σταλινικό καθεστώς στην πρώην Σοβιετική Ένωση, αναβιώνει στις μέρες μας τόσο στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη και μάλιστα στο όνομα του αντιτρομοκρατικού αγώνα και της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Φαίνεται πως η άποψη του Αμερικανού προέδρου ότι «όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου» που διατύπωσε αμέσως μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 στους «Δίδυμους Πύργους» της Νέας Υόρκης, ήταν το προανάκρουσμα της αντιτρομοκρατικής υστερίας που διακατέχει έκτοτε τους ιθύνοντες του Λευκού Οίκου. Παρά το κύμα διαμαρτυρίας που ξέσπασε στις ΗΠΑ μετά την αποκάλυψη από τη «Νιου Γιορκ Τάϊμς» ότι η αμερικανική κυβέρνηση παρακολουθεί τις τηλεφωνικές συνομιλίες των Αμερικανών πολιτών, χωρίς προηγούμενη δικαστική έγκριση, ο Τζορτζ Μπους όχι μόνον δεν πτοήθηκε αλλά επέβαλλε και στους Ευρωπαίους συμμάχους του να πράξουν το ίδιο, γεγονός που καταδεικνύει πως οι Ευρωπαίοι ηγέτες, παρά τους κατά καιρούς λεονταρισμούς τους, αποτελούν, αντικειμενικά, πειθήνια όργανα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ.

Λαλίστατος ο πρώην υπουργός εξωτερικών της Αμερικής Κόλιν Πάουελ «κάρφωσε» τους Ευρωπαίους εταίρους αποκαλύπτοντας ότι γνώριζαν για τις αερομεταφορές κρατουμένων από την CIA καθώς και για την ύπαρξη μυστικών στρατοπέδων κράτησης «υπόπτων» για τρομοκρατικές πράξεις σε χώρες της Ευρώπης. Μάλιστα, τους αποκάλεσε, ούτε λίγο ούτε πολύ, υποκριτές!

Θα ήταν ωστόσο λάθος, να θεωρήσει κανείς πως η παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνομιλιών των πολιτών αφορά αποκλειστικά και μόνον την αντιμετώπιση της διεθνούς τρομοκρατίας, όπως ισχυρίζονται τα φερέφωνα του οικονομικού και πολιτικού κατεστημένου. Στο όνομα της αντιμετώπισης της τρομοκρατίας νομιμοποιούνται στη συνείδηση των πολιτών πρακτικές παρακολούθησης και ελέγχου, οι οποίες, σε βάθος χρόνου, θα στραφούν, τελικά, ενάντια στις ατομικές ελευθερίες και τις κατακτήσεις των εργαζομένων, καθώς το φάσμα της οικονομικής και κοινωνικής εξαθλίωσης ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων απειλεί τις κατά τα άλλα «παγκοσμιοποιημένες» κοινωνίες μας.

Ας μη γελιόμαστε. Τα πολιτικά μηνύματα των φονταμενταλιστών του Ισλάμ βρίσκουν πρόσφορο έδαφος μεταξύ των νέων κυρίως Μουσουλμάνων, λόγω της φτώχειας αλλά και των ταπεινώσεων που αντιμετωπίζουν οι χώρες τους. Το γεγονός ότι το κίνημα της τρομοκρατίας στρατολογεί τα μέλη του κυρίως μεταξύ των νέων που ανήκουν στα μεσαία κοινωνικά στρώματα, τόσο στο εσωτερικό των ισλαμικών χωρών όσο και μεταξύ των μεταναστών στις δυτικές μητροπόλεις, επιβάλλει, εδώ και τώρα, την αναθεώρηση των μεθόδων της αυτοαποκαλούμενης αντιτρομοκρατικής πολιτικής. Το πρόβλημα της πολιτικής τρομοκρατίας κάθε μορφής δεν λύνεται με τη χρήση κατασταλτικών μηχανισμών και μεθόδων παρακολούθησης τύπου οργουελικού «Μεγάλου Αδερφού». Απαιτεί τη λήψη αποτελεσματικών μέτρων για την αντιμετώπιση της φτώχειας που μαστίζει τις υποανάπτυκτες περιοχές του πλανήτη μας, καταδικάζοντας δισεκατομμύρια ανθρώπους να ζουν κάτω από συνθήκες απόλυτης εξαθλίωσης, ενώ την ίδια στιγμή οι πολυεθνικές νέμονται ασύστολα τον παγκόσμιο κοινωνικό πλούτο.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.