«Παπουτσι απο τον τοπο τους» προτιμουν οι περισσοτεροι καταναλωτες
Προσπαθώντας να επιλύσουμε ερωτηματικά για τις επιπτώσεις της κρίσης στον παραγωγικό ιστό της χώρας, διερωτώμενοι από καιρό τώρα για την τύχη της ελληνικής βιοτεχνίας, της μικρομεσαίας δηλαδή επιχείρησης που συντηρεί ζωντανό ακόμη τον κοινωνικό ιστό, αφού παρέχει σταθερές θέσεις εργασίας μεσαίων μισθολογικών απολαβών, αποτολμήσαμε διερεύνηση του θέματος στην πόλη μας, ερωτώντας κατ’ αρχάς για την προέλευση των προϊόντων τα καταστήματα υπόδησης, για τα οποία και τη φθίνουσα πορεία τους τα ρεπορτάζ λένε ότι μαζί με τα καταστήματα ένδυσης είναι αυτά που έχουν υποστεί και τις μεγαλύτερες απώλειες στον τζίρο τους.
Να διευκρινίσουμε ότι το ερώτημα δημιουργήθηκε με αφορμή επισκέψεις μας στην αγορά βουλγαρικών πόλεων, στην οποία εξακολουθούν να διατίθενται προϊόντα που παράγονται στη Βουλγαρία και τα οποία λειτουργούν ως θέλγητρο σε πολλούς έλληνες επισκέπτες, αφού οι τιμές τους είναι στο μισό περίπου των αντίστοιχων ελληνικών προϊόντων, που ό,τι τα επιβαρύνει περισσότερο είναι η υπερβολική φορολόγηση της παραγωγής με τον φόρο προστιθέμενης αξίας, με τον φόρο μισθωτών υπηρεσιών και με μια σειρά άλλων έμμεσων και άμεσων φόρων.
Ποια είναι η απάντηση όμως στο ερώτημα αν στον χώρο της υπόδησης διατίθενται και ελληνικά προϊόντα, γιατί είναι γνωστό τοις πάσι ότι παπούτσια κάθε είδους διατίθενται στην τιμή των 5 με 10 ευρώ σε καταστήματα που εμπορεύονται μη ελληνικά προϊόντα από χώρες με φθηνά εργατικά χέρια και μαζική παραγωγή, όπως π.χ. από τη μεγάλη αγορά της διαρκώς ενισχυόμενης οικονομίας της Κίνας ή της γείτονος εξ Ανατολών Τουρκίας.
Η έρευνα στα επώνυμα καταστήματα της πόλης μάς εξέπληξε θετικά όμως, αφού ο μεγαλύτερος αριθμός των διατιθέμενων προϊόντων σε υψηλό ποσοστό, και 90% ακόμη, είναι ελληνικής προελεύσεως, προέρχεται δε από τη μεγάλη το πάλαι εργατούπολη της βόρειας Ελλάδας, τη Θεσσαλονίκη. Άρα ό,τι απομένει σ’ εμάς τους έλληνες καταναλωτές, είναι ν’ αναζητούμε το ελληνικό προϊόν, το οποίο όχι μόνο είναι άριστο στις προδιαγραφές του αλλά και επώνυμο, εφόσον προέρχεται από βιοτεχνίες και εργοστάσια υποδηματοποιίας, που έχουν αντέξει και στον χρόνο και στην κρίση και τα παπούτσια τους είναι κομψά, ποιοτικά και φέρουν, το σημαντικότερο, την υπογραφή ενός έλληνα επιχειρηματία, άρα καταγράφουν την επώνυμη ευθύνη ενός ανθρώπου που ονειρεύτηκε, ανέλαβε ρίσκα, σχεδίασε και υλοποίησε την επιχείρησή του, στάθηκε στην κρίση κι εξακολουθεί να στέκεται υπεραμυνόμενος του ονόματός του, της δουλειάς του και κατ’ επέκταση της ζωής του.
Ελληνικά λοιπόν προϊόντα στον τομέα της υπόδησης, συγγνωστά ελληνικά, για να στηρίζουμε την ελληνική επιχειρηματικότητα και, κυρίως, το «ψωμί» των εργαζομένων σ’ αυτές που είναι πολλοί. Εξάλλου η υιοθέτηση αυτής της συμπεριφοράς είναι και μία πράξη καταναλωτικής ευθύνης αλλά και μία πράξη αντίστασης, σε μία χώρα που διαρκώς μιλά για «ανάπτυξη» αλλά ό,τι στην πράξη κάνει είναι να προσπαθεί να ξεριζώσει κάθε είδους επιχειρηματική πρωτοβουλία και εντόπια παραγωγή, εξυπηρετώντας πολυεθνικές, ξένες αγορές που συχνά πωλούν υποβαθμισμένα ποιοτικά προϊόντα μίας χρήσης…
Αν δεν αλλάξουμε εξάλλου εμείς έχοντας θέση κάθε στιγμή της ζωής μας, πώς θα μπορέσουμε ν’ αλλάξουμε τη χώρα μας αλλάζοντας και όλο αυτό το κακό συνονθύλευμα που την κυβερνά;
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
