«Παντα θα υπαρχουν αναγεννησεις στην Τεχνη και στη ζωη»

Ο Δημήτρης Σταθόπουλος ζει στην Ξάνθη. Στα στενά σοκάκια της παλιάς πόλης έχει το δικό του Εργαστήρι. Εκεί ζωγραφίζει τα τελευταία σαράντα χρόνια. «Κρατά» με τα πινέλα και τα χρώματα του το παλιό που φεύγει, το χθες που χάνεται, τις εικόνες που σβήνουν. «Ζωγραφίζω παραστάσεις από το περιβάλλον. Προσόψεις από παλαιά σπίτια και μαγαζιά. Τοπία με χαμηλούς ορίζοντες. Ό, τι είναι γήινο. Έχω ζωγραφίσει διάφορες πόρτες. Στην αρχή φαινόταν ασυνήθιστο αλλά είναι ένα θέμα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και για το ζωγράφο και γι’ αυτούς που το βλέπουν» δηλώνει στον «Κόσμο» ο ξανθιώτης ζωγράφος και παρατηρεί: «Προορισμός όλων των έργων είναι να φτάνουν στο κοινό. Είναι ουτοπία και φιλαυτία να έχει ο ζωγράφος το έργο του στο σπίτι».

Πόσα χρόνια ζωγραφίζετε;

40 χρόνια. Ήμουν υπάλληλος της Βιομηχανίας Ζάχαρης και παράλληλα ζωγράφιζα. Τα τελευταία επτά χρόνια ασχολούμαι αποκλειστικά με τη ζωγραφική.

Έχοντας τη ζωγραφική ως τρόπο έκφρασης μπορεί να ησυχάσει ένας δημιουργός;

Όχι! Συνέχεια την έχεις μες το μυαλό σου. Ακόμη κι όταν κάνεις διακοπές, όταν πας μια βόλτα πάντα την κουβαλάς μέσα σου, με αποτέλεσμα να μην μπορείς να ησυχάσεις. Ησυχάζεις μόνο όταν ασχολείσαι.

Ποια είναι η αγαπημένη σας θεματολογία;

Παραστάσεις από το περιβάλλον. Προσόψεις από παλαιά σπίτια και μαγαζιά. Τοπία με χαμηλούς ορίζοντες. Ό, τι είναι γήινο. Έχω ζωγραφίσει διάφορες πόρτες. Στην αρχή φαινόταν ασυνήθιστο αλλά είναι ένα θέμα με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και για το ζωγράφο και γι’ αυτούς που το βλέπουν.

Νομίζω, παρατηρώντας τους πίνακές σας, ότι σας διακρίνει μια αγωνία να «σώσετε» ό,τι μπορείτε από το χθες…

Πρόκειται για αγωνία να κρατήσω το παλιό που φεύγει, χωρίς να απορρίπτω το νέο, όταν είναι καλό βέβαια. Νομίζω ότι είναι οφειλή όλων αυτό. Ο κάθε ένας με τον τρόπο του να «κρατά» κάτι από το χθες.

Πόσο σας απασχολεί η κριτική και τα σχόλια των ειδικών;

Είμαι ένας υπηρέτης της τέχνης. Οι κριτικές που έχω εισπράξει είναι ικανοποιητικές. Αντάμειψαν τον κόπο που έκανα. Είναι και αυτό κάτι. Ξέρετε, έχει μεγάλο κόπο και μεγάλο μεράκι ένα έργο.

Έχετε μετρήσει πόσους πίνακες έχετε ζωγραφίσει αυτά τα σαράντα χρόνια;

Περίπου 3.000 πίνακες

Έργα που τα έχετε κρατήσει;

Τα έχω δώσει σε διάφορες εκθέσεις που έκανα. Κάποια άλλα τα πήραν από το εργαστήρι μου που είναι στην Ξάνθη, στην παλιά πόλη. Όχι, τα έργα μου έχουν φύγει πια από μένα.

Αυτός είναι και ο προορισμός τους;

Προορισμός όλων των έργων είναι να φτάνουν στο κοινό. Είναι ουτοπία και φιλαυτία να έχει ο ζωγράφος το έργο του στο σπίτι.

Δεν είναι μεγάλος ο αριθμός 3000;

Ο ζωγράφος είναι υποχρεωμένος να φτιάχνει πολλά έργα γιατί μέσα από τη δουλειά γίνεται καλύτερος. Πρέπει να φτάνει στον κόσμο γιατί το έργο τέχνης υπάρχει πάντοτε, δεν χάνεται για τον ζωγράφο.

Η εποχή μας έχει ανάγκη τους ζωγράφους;

Έχει ανάγκη, ειδικά τώρα που επικρατεί ο μινιμαλισμός. Έχει ανάγκη από ζωγράφους, είναι η άλλη πλευρά των πραγμάτων, η άλλη ματιά.

Γιατί οφείλει το κοινό να ενημερώνεται για την εικαστική δημιουργία;

Γιατί οι πίνακες είναι ένα «λουτρό» για το μάτι του άλλου. Χωρίς να το θέλει, όταν μπαίνει μέσα σε μια έκθεση ζωγραφικής κάτι καλό κερδίζει. Χρειάζονται οι ζωγράφοι, γίνεται καλύτερος ο άνθρωπος.

Από την εικόνα του πολιτισμού σήμερα είστε ευχαριστημένος;

Δεν σας κρύβω ότι πολλά με προβληματίζουν. Όμως είμαι αισιόδοξος, πάντα έχουμε πολιτισμό, καλό πολιτισμό. Ξέρετε γιατί; Γιατί πάντα υπάρχει η ανησυχία που δεν θα σβήσει ποτέ.

Αρκεί…

Αρκεί να μην υπάρχουν πόλεμοι. Η κατάσταση που επικρατεί, όμως, κάποτε θα μας οδηγήσει σε μεγάλες καταστροφές.

Γιατί το λέτε αυτό;

Εξ αιτίας της υπερκατανάλωσης, της παγκοσμιοποίησης, των ξένων επεμβάσεων θα οδηγηθούν τα πράγματα εκεί. Υπάρχει, όμως, πάντα η αναγέννηση. Πάντα θα υπάρχουν αναγεννήσεις στην Τέχνη και στη ζωή.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.