Πανελληνιο Παιδοδοντικο Συνεδριο πληρως επιτυχημενο

Ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι εργασίες του 34ου Πανελλήνιου Παιδοδοντικού Συνεδρίου που πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή από τις 7 έως και τις 9 Μαΐου με συνδιοργανωτές την Ελληνική Παιδοδοντική Εταιρεία και τον Οδοντιατρικό Σύλλογο Ροδόπης.

Την επίσημη έναρξη του συνεδρίου κήρυξε ο γενικός γραμματέας της περιφέρειας ΑΜ-Θ κ. Μιχάλης Αγγελόπουλος, ενώ από την πλευρά του ο δήμαρχος Κομοτηναίων κ. Τάσος Βαβατσικλής που στήριξε οικονομικά την διοργάνωση εντάσσοντάς την παράλληλα στον εορτασμό των «Ελευθερίων», καλωσορίζοντας τους συνέδρους χαρακτήρισε σημαντική την υιοθέτηση της πρότασης διεξαγωγής του Συνεδρίου στην Κομοτηνή από τον Πανελλήνιο Οδοντιατρικό Σύλλογο επισημαίνοντας την ανάγκη της διαρκούς επιμόρφωσης.

«Σε τοπική κλίμακα στηρίζουμε τόσο το επιστημονικό όσο και το κοινωνικό έργο του οδοντιατρικού Συλλόγου που κατ’ επανάληψη έχει ανοίξει γόνιμους διάλογους γνώσης και επιστημονικής πληροφόρησης, όχι μόνο στα μέλη του αλλά και εκλαΐκευσης στο σύνολο των κατοίκων της περιοχής μας», τόνισε με έμφαση ο κ. Βαβατσικλής και δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη σημασία της διοργάνωσης του Συνεδρίου στα πλαίσια των Ελευθερίων που όπως είπε «δίνει την ευκαιρία στους εξέχοντες συνέδρους, επιστήμονες που έχουν έρθει από την Ελλάδα, τη Βουλγαρία, τη Σερβία, την Τουρκία, να γίνουν κοινωνοί της μεγάλης μεταβολής που γίνεται σήμερα στη Θράκη και των επιτευγμάτων της τοπικής κοινωνίας μας, στην μετεξέλιξή της σε κοινωνία ενεργών και συμμέτοχων πολιτών στην ανάπτυξη, στην πρόοδο, την ειρήνη, τη δημοκρατία, στην φιλαλληλία».

Η πρόεδρος της Ελληνικής Παιδοδοντικής Εταιρείας κ. Παπαγιαννούλη ευχαρίστησε τις τοπικές αρχές για τη στήριξη του Συνεδρίου το οποίο όπως είπε δεν έγινε τυχαία στην Κομοτηνή αλλά είναι «αποτέλεσμα του ενδιαφέροντος του οδοντιατρικού συλλόγου Ροδόπης και κυρίως του πρόεδρου του, κ. Βασίλη Τσανίδη, ο οποίος στο διάστημα της θητείας του στο Δ.Σ. της Ελληνικής Παιδοδοντικής Εταιρείας μάς συγκίνησε με την αγάπη του για τον τόπο και μάς έπεισε για την αναγκαιότητα αλλά και για την δυνατότητα πραγματοποίησης ενός πανελλήνιου συνεδρίου στην Κομοτηνή. Η Ελληνική Παιδοδοντική Εταιρεία πιστή στην παράδοσή της προσπάθησε να δημιουργήσει και σ΄ αυτό το συνέδριο τις προϋποθέσεις για ένα ενδιαφέρον υψηλού επιπέδου επιστημονικό πρόγραμμα προσκαλώντας διακεκριμένους επιστήμονες από το χώρο της Παιδοδοντικής αλλά και άλλων ειδικοτήτων της οδοντιατρικής και της Ιατρικής γιατί πεποίθησή μας είναι πως μόνο με την συνεργασία και την ανταλλαγή απόψεων θα μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε ποιότητα στην παροχή οδοντιατρικής φροντίδας για το παιδί», κατέληξε.

Με τη σειρά του ο Πρόεδρος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Ροδόπης κ. Βασίλης Τσανίδης αναφέρθηκε στα επιτεύγματα της παιδοδοντιατρικής η οποία όπως είπε «έχει αλλάξει την κατεύθυνση της οδοντιατρικής, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός σωστού και συνεργάσιμου ασθενή». Ο κ. Τσανίδης αναφέρθηκε επίσης στο έργο της Ελληνικής Παιδοδοντικής Εταιρείας «που πλησιάζει σε λίγο τα 45 χρόνια από την ίδρυση της έχοντας διανύσει μια εξαιρετικά ανοδική πορεία που την οδήγησε όχι μόνο σε πανελλήνια αναγνώριση αλλά και σε πανευρωπαϊκή και παγκόσμια καταξίωση».

Χαιρετισμούς απηύθυναν ακόμα ο Πρόεδρος του ΠΕΣΥΠ Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης κ. Χασάπης και ο νομάρχης Ροδόπης κ. Άρης Γιαννακίδης και ο πρόεδρος του Πανελληνίου Οδοντιατρικού Συλλόγου κ. Αλεξίου.

Επίσημος ομιλητής κατά την έναρξη του συνεδρίου ήταν ο καθηγητής Εγκληματολογίας και πρόεδρος του τμήματος επικοινωνίας και ΜΜΕ του πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γιάννης Πανούσης ο οποίος μίλησε με θέμα: «η επικοινωνία του γιατρού με τον ασθενή τεχνική εξουσίας ή εργαλείο τέχνης».

Ο κ. Πανούσης ξεκίνησε την ομιλία του με τα λόγια του Σοπενχάουερ «ο δικηγόρος γνωρίζει τον άνθρωπο σε όλη του την κακία ενώ ο γιατρός γνωρίζει τον άνθρωπο σε όλη του την αδυναμία, αφορισμός», που όπως είπε «μπορεί να δώσει το στίγμα μιας διαφορετικής προσέγγισης στην οποία προβαίνουν ή είναι υποχρεωμένοι να προβαίνουν οι νομικοί και οι γιατροί». Κατά τον κ. Πανούση, «όλα θα πήγαιναν καλύτερα αν ο φιλόσοφος ήξερε βιολογία και αν ο βιολόγος δεν περιφρονούσε την φιλοσοφία, έτσι και ο δύσκολος διάλογος ανάμεσα στους νομικούς και στους γιατρούς θα μπορούσε να υπερνικηθεί με λίγη γνώση, αρκετή κατανόηση και κυρίως πολύ εμπιστοσύνη στην κοινή προσπάθεια» και πρόσθεσε:

«Πηγή κάθε κακού, κάθε κατάχρησης και κάθε διαφθοράς είναι η εξουσία. Στην πιο γενική της έννοια, ο όρος εξουσία σημαίνει τη δυνατότητα να προκαλέσει κανείς την επέλευση ενός γεγονότος, ανεξάρτητα από το αν ασκείται ή όχι η δυνατότητα αυτή. Και ταυτόχρονα την επιρροή την οποία ασκεί ένα πρόσωπο ή μία ομάδα σε τρίτους με οποιαδήποτε μέσα και οποιεσδήποτε προθέσεις. Έτσι η εξουσία από γενική άποψη είναι η ικανότητα και η δυνατότητα να πραγματοποιεί κανείς την θέλησή του, να αντιδρά στην δραστηριότητα και στην συμπεριφορά των ανθρώπων, με την βοήθεια κάποιων μέσων, του κύρους, του δικαίου, της γνώσης αλλά και της βίας. Η επιστημονική προσέγγιση του ορισμού της εξουσίας, απαιτεί να ληφθεί υπόψη η πολλαπλότητα των εκδηλώσεων της στην κοινωνία και συνεπώς να αποσαφηνιστούν οι ιδιομορφίες των επιμέρους κατηγοριών της εξουσίας, της οικονομικής, της πολιτικής αλλά και της επιστημονικής. Επίσης, απαιτεί την οριοθέτηση κοινωνικής και προσωπικής εξουσίας. Απαιτεί και την οριοθέτηση των ιδιομορφιών των μορφών και των μεθόδων εκδηλώσεων εξουσίας στα διάφορα κοινωνικά, οικονομικά και επιστημονικά συστήματα. Βασικές μορφές εκδήλωσης εξουσίας είναι και η κυριαρχία, η καθοδήγηση, η διεύθυνση, η οργάνωση και ο έλεγχος. Η κυριαρχία προϋποθέτει την απόλυτη σχετική υποταγή ορισμένων ανθρώπων σε άλλους. Καθοδήγηση σημαίνει μια ικανότητα να επιβάλλει κανείς τη θέληση του επιδρώντας με άμεσες και έμμεσες μορφές στους καθοδηγούμενους. Η καθοδήγηση μπορεί να στηρίζεται στο κύρος, στην αναγνώριση από τους καθοδηγούμενους της αντίστοιχης δικαιοδοσίας.

Ο κίνδυνος μιας θεραπευτικής τυραννίας όπως τον ονομάζουν οι εγκληματολόγοι είναι πάντα υπαρκτός. Η ιατρική ιδεολογία είναι και αυτή μια μορφή τυπικού κοινωνικού ελέγχου. Αυτή η ανδρικοποίηση, μιας μη κομφορμιστικής συμπεριφοράς είχε και έχει μια φωτεινή και μια σκοτεινή πλευρά. Η φωτεινή πλευρά διακρίνεται από ένα ανθρωπισμό π.χ. ο αλκοολικός δεν διαπράττει αμαρτία, έγκλημα η τιμωρία αντικαθίσταται από την θεραπεία. Από ένα αποστιγματισμό, τα κακά παιδιά θεωρούμενα ως πάσχοντα δεν στιγματίζονται, οι άρρωστοι είναι ηθικά ουδέτεροι ενώ το έγκλημα δεν είναι από μια αισιοδοξία. Η μεταχείριση του αποκλίνοντα ως αρρώστου επιτρέπει και στον ίδιο να πιστέψει ότι μπορεί να μάθει. Αντίθετα ο εγκληματίας βιώνει το έγκλημα καμιά φορά και ως πεπρωμένο, που δεν μπορεί να ξεφύγει. Από μια ηθικοποίηση του ιατρικού επαγγέλματος, οι γιατροί σπάνια διαφθείρονται και σπάνια υποκύπτουν σε πολιτικές πιέσεις. Τέλος από μια ελαστικότητα και μια αποτελεσματικότητα που δεν έχει ο κατά τα άλλα καθημερινός νομικός έλεγχος, υπάρχει και η σκοτεινή πλευρά της ιατρικοποίησης. Η άρνηση του αισθήματος ευθύνης, ο άνθρωπος ως ασθενής θεωρείται ανεύθυνος, και ως ανεύθυνος δεν νοιώθει άνθρωπος. Η αποδοχή μιας ηθικής ουδετερότητας ιατρικής, η κυριαρχία του ελέγχου και της εξουσίας των ειδικών, η εξατομίκευση των κοινωνικών προβλημάτων, τα αίτια βρίσκονται στο άτομο και όχι στην κοινωνία, η απολιτικοποίηση μιας παρεκκλίνουσας συμπεριφοράς, ή καμία φορά και η εκρίζωση του κακού που οδηγεί στις γενοκτονίες, στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από την διαστροφή στην αρρώστια, και από την μετατροπή του γιατρού σε όργανο κοινωνικού ελέγχου, η απόσταση φαίνεται να μην είναι μεγάλη. Η ιατρική μπορεί να ξέφυγε από τα δίκτυα της φιλοσοφίας αλλά οι γιατροί συχνά προσπαθούν να ασκήσουν εξουσία, και έτσι αγγίζουν τις αξίες και τις συμπεριφορές των ανθρώπων. Στερείται όμως αυτή η εξουσία από κάποια στοιχεία ηθικής βάσης; Ως ιδιαίτερη επιστήμη η ηθική προβλήθηκε από τον Αριστοτέλη. Αν και το κεντρικό θέμα της ηθικής του Αριστοτέλη είναι η θεωρία για τις αρετές, δηλαδή τα ηθικά προσόντα μιας προσωπικότητας, στο σύστημά του βρήκαν ήδη την έκφραση τους πολλά αιώνια ζητήματα της ηθικής θεωρίας, για την φύση και την πηγή της ηθικής, για την ελευθερία της βούλησης και της βάσης της ηθικής πράξης, για το νόημα της ζωής και την ύπατη ευτυχία ή ακόμα για την δικαιοσύνη, οι ηθικές ενέργειες είτε συναρτούνται με αποτέλεσμα, είτε με κίνητρα και προθέσεις, πρέπει να αξιολογούνται ανάλογα με την σχέση του υποκείμενου προς την πράξη, ιδίως η συνάρτηση με την ελευθερία επιλογών.

Για την επίλυση των προβλημάτων της ηθικής αρμόδια δεν είναι μόνο η συλλογική αλλά και η ατομική συνείδηση, το ηθικό κύρος του γιατρού εξαρτάται από τον βαθμό συνειδητοποίησης των γενικών ηθικών αρχών και ιδανικών της κοινωνίας αλλά και από τα όρια ελευθερίας και αξιοπρέπειας που ο ίδιος έχει θέσει για τον εαυτό του και για την σχέση του με τους συνανθρώπους του. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι η ηθική δραστηριότητα περιλαμβάνει όχι μόνο την εκπλήρωση αλλά και τη δημιουργία νέων κανόνων και αρχών, ιδίως στον σύγχρονο κόσμο της τεχνολογικής προόδου.

Η δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στην ηθική και την τεχνική η οποία κατακτά όλους τους κλάδους της επιστήμης, συμπεριλαμβανομένης και της ιατρικής θέτει σε κίνδυνο τόσο το ρόλο του ανθρώπου επιστήμονα, του ανθρώπου γιατρού όσο και τις σχέσεις των γιατρών με τον άνθρωπο ασθενή. Η ηθική, η αυτοκριτική, και η νέα συνείδηση αποτελούν πλέον κρίσιμα σημεία διαλόγου ανάμεσα στους επιστήμονες. Στον χώρο της ιατρικής οι αρχές της δεοντολογίας και της ηθικής που έχουν καταγραφεί στον Ιπποκράτη, και στον Ιπποκράτειο όρκο, εξακολουθούν μεν να εκφράζουν θεμελιακές αξίες ανθρωπισμού, αλλά αναρωτιέται κανείς πόσο είναι συμβατές με τα θαύματα της επιστήμης. Στο επίκαιρο π.χ. πρόβλημα του πειραματισμού πάνω σε ανθρώπους ή σε έρευνες που θίγουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, δεν είναι πάντοτε εύκολη η παγίωση ηθικών κανόνων και η συμφωνία όλων των επιστημόνων, γιατρών, νομικών, κοινωνιολόγων. Τα νέα διλήμματα των επαγγελματιών σχετίζονται με την διαφάνεια πέραν της μυστικότητας και της συγκάλυψης, με την υπευθυνότητα και την νομιμότητα έναντι της ελαστικότητας, με την ανταπόκριση έναντι στην αυτονομία, με την οργάνωση έναντι της άνανδρης ελευθερίας».