Παναγιωτης Σπορικης, υποψηφιος βουλευτης Ροδοπης ΚΚΕ «Ο λαος ειναι σοφος ▪μονο σοφα δεν ψηφιζει, θα το μαθει καποτε κι αυτο ομως»

Κόντρα στη λογική των κυβιστήσεων που παρατηρούνται στην πολιτική πραγματικότητα της χώρας, στον πολιτικό βίο της περιοχής υπάρχουν κάποιες υποψηφιότητες που αποτελούν σταθερές. Μία τέτοια υποψηφιότητα-σταθερά για το νομό Ροδόπης είναι και του κ. Παναγιώτη Σπορίκη, υποψήφιου βουλευτή με το ΚΚΕ. «Δεν έχει αλλάξει τίποτα για να αλλάξω εγώ» δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Σπορίκης, συνομιλώντας με την Τζένη Κατσαρή- Βαφειάδη και Νατάσσα Βαφειάδου στην εκπομπή «Με το Ν και με το Β» του Ράδιο Παρατηρητής, όπου σχολιάζοντας το διακύβευμα των εκλογών υπογράμμισε πως « αυτό δεν είναι τι κυβέρνηση θα βγει» αλλά αν την επομένη των εκλογών θα υπάρξει μια ισχυρή λαϊκή αντιπολίτευση.

 

Παναγιώτης Σπορίκης όμως…

 

 

«”Αν το άλας μωρανθεί” με τι θα αλατίσεις;»

 

ΠτΘ: κ. Σπορίκη είστε αμετακίνητος και σταθερός στις θέσεις και στις πολιτικές σας επιλογές…

Π.Σ.: Έχει αλλάξει τίποτα για να αλλάξω εγώ. Θα ήμουν αδικαιολόγητος αν άλλαζα εγώ χωρίς να έχει αλλάξει το περιβάλλον. Εμείς πρέπει να αλλάξουμε το περιβάλλον. Ο Xριστός είπε  «αν το άλας μωρανθεί με τι θα αλατΊσεις;»

 

ΠτΘ: Ζούμε στην εποχή που όλοι έχουμε αλωθεί;

Π.Σ.: Όχι δεν έχουν αλωθεί όλοι. Να σας θυμίσω ότι 4 μήνες πριν κάποιοι εργαζόμενοι στο μετρό κατάφεραν με ένα συλλογικό αγώνα, ενωμένοι και μέσα από μαζικές διαδικασίες βάσης να επιτύχουν αύξηση αποδοχών 22%. Αυτά μπορεί να καταφέρει ο αγώνας των εργαζομένων όταν έχει στόχο και τρόπο.

 

ΠτΘ: Όλα αυτά τα χρόνια ξεμάθαμε σε μια σειρά από δικαιώματα…

Π.Σ.: Τέτοια δικαιώματα βέβαια δεν τα είχαμε όλοι ακόμα και στις μέρες της λεγόμενης ανάπτυξης, διότι και η ανάπτυξη έχει στόχο και πρόσημο. Η μέχρι τώρα ανάπτυξη ήταν ανάπτυξη για τους κεφαλαιοκράτες, τους καπιταλιστές και αυτή η ανάπτυξη η αναιμική που θα έρθει πάλι γι’ αυτούς θα είναι.

 

 

«Η ΕΕ δεν είναι κάτι θολό και αφηρημένο, είναι η πολιτική ένωση των ευρωπαϊκών μονοπωλίων»

 

ΠτΘ: Τα τελευταία χρόνια όμως προσπάθησαν να μας ξεμάθουν και τη θεωρία της δημόσιας υγείας, της δημόσιας εκπαίδευσης…

Π.Σ.: Το θέμα είναι ότι στην κοινωνία υπάρχουν δύο ομάδες συμφερόντων. Από τη μια είναι τα συμφέροντα αυτών που δεν δουλεύουν και κλέβουν τη δουλειά των άλλων και ζουν πλουσιοπάροχα, όπως οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι τραπεζίτες. Από την άλλη είναι τα συμφέροντα των ανθρώπων που δουλεύουν, ό,τι δουλειά και να κάνουν. Τα δύο αυτά συμφέρονται είναι σαν το νερό και το λάδι, δεν αναμειγνύονται. Δεν έχουν κοινό τόπο. Λέει ο λαός «ή η πίτα ολάκερη ή ο σκύλος χορτάτος» και ο λαός είναι σοφός, μόνο σοφά δεν ψηφίζει, θα το μάθει κάποτε κι αυτό όμως.

 

Το ζήτημα είναι ότι η ομάδα των πρώτων συμφερόντων είναι μια ομάδα που εξυπηρετείται πολιτικά από πολιτικές δυνάμεις εδώ και 20 χρόνια, οι οποίες καλύπτονται από την ΕΕ. Η ΕΕ όμως δεν είναι κάτι θολό και αφηρημένο, είναι η πολιτική ένωση των ευρωπαϊκών μονοπωλίων και είναι ένα εργαλείο στα χέρια τους ούτως ώστε να καταφέρουν δυο πράγματα, πρώτον να μας πείσουν ότι η ευρωπαϊκή ένωση αφορά όλους μας και διασφαλίζει τις καλύτερες συνθήκες ζωής και δεύτερο να κάνουν ανταγωνιστικά τα ευρωπαϊκά μονοπώλια στον διεθνή ανταγωνισμό.

 

Αυτές οι πολιτικές δυνάμεις ζουν και στην Ελλάδα και έχουν σαν σημαία τους τον ευρωπαϊκό μονόδρομο και ισχυρίζονται ότι αν ως χώρα βγούμε έξω από την ΕΕ, θα γίνει η συντέλεια του κόσμου, όπως θα γινόταν η συντέλεια του κόσμου στην Κύπρο αν δεν ψηφιζόταν το σχέδιο Ανάν. Τα κόμμα που χρησιμοποιούν τέτοια επιχειρήματα είναι πολύ συγκεκριμένα και έχουν ονόματα. Είναι η Νέα Δημοκρατία, είναι το ΠΑΣΟΚ, είναι το Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών, είναι το ΛΑΟΣ, είναι το Ποτάμι, είναι η Χρυσή Αυγή και για να πάει κάποιος σε αυτή την κατεύθυνση, πρέπει να διαλέξει ένα από αυτά τα «λεωφορεία». Αν ο λαός θέλει όμως να πάρει τον άλλο δρόμο, εκεί που είναι τα πραγματικά λαϊκά συμφέροντα, οι πραγματικές λαϊκές ανάγκες όπως είναι το νοσοκομείο, τα σχολεία, η αξιοπρέπεια, ο πολιτισμός, το σπίτι, η δουλειά, αναγκαστικά θα πρέπει να πάρει σήμερα το μόνο αυτοκίνητο που πάει κατά κει. Το συγκεκριμένο αυτοκίνητο μπορεί κατά τη γνώμη του να έχει «φουίτ», μπορεί να έχει χαλασμένο αμορτισέρ, αλλά είναι το μόνο που πάει κατά κει. Είναι το «λεωφορείο» του ΚΚΕ το οποίο έχει συγκεκριμένο πρόγραμμα και στόχο να ανατρέψει το σύστημα που γεννά την εκμετάλλευση, που είναι σύμφυτο με την εκμετάλλευση και δεν διορθώνεται. Δεν υπάρχει καμιά γιατρειά για τον καπιταλισμό.

 

 

«Το διακύβευμα των εκλογών δεν είναι τι κυβέρνηση θα βγει καθώς η κυβέρνηση που θα βγει θα είναι αντιλαϊκή, εξ ορισμού»

 

ΠτΘ: Ποιο είναι το διακύβευμα αυτών των εκλογών;

Π.Σ.: Από τις εκλογές στις 25 Ιανουαρίου θα βγει μια κυβέρνηση. Η κεφαλαιοκρατία δεν θέλει όμως μόνο την κυβέρνηση δικιά της αλλά και την αντιπολίτευση, για να μπορεί να έχει λυμένα τα χέρια και να μπορεί να περνάει αυτά που θέλει. Θα θυμάστε ότι πριν από είκοσι χρόνια περίπου ο κ. Γιαννίτσης, που ήταν υπουργός του ΠΑΣΟΚ, προσπάθησε να περάσει έναν νόμο για την κοινωνική ασφάλιση. Ξεσηκώθηκε όμως τότε ο κόσμος, ακόμη και από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, με μαζικότατες διαδηλώσεις που άγγιξαν σε συμμετοχή το ένα εκατομμύριο και αναγκάστηκε η κυβέρνηση να καταργήσει το νόμο. Αυτό έγινε διότι ενώ τη Νέα Δημοκρατία που ήταν στην αντιπολίτευση, την είχαν ελεγχόμενη, δεν είχαν ελεγχόμενη την πραγματική αντιπολίτευση, τη λαϊκή αντιπολίτευση. Δεν μπόρεσαν να πείσουν τη συνείδηση των ανθρώπων της δουλειάς ότι αυτό είναι ένα απαραίτητο μέτρο για το δικό τους καλό. Το διακύβευμα των εκλογών λοιπόν δεν είναι τι κυβέρνηση θα βγει, καθώς η κυβέρνηση που θα βγει θα είναι αντιλαϊκή, εξ ορισμού. Είτε είναι μια μονοκόμματη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ χωρίς συμμάχους είτε είναι μια κυβέρνηση με όποιο σύμμαχο.

 

 

«Το ζήτημα είναι αν η λαϊκή αντιπολίτευση του ΚΚΕ θα είναι ισχυρή και κοινοβουλευτικά»

 

ΠτΘ: Η θέση του ΚΚΕ σ’ αυτό το νέο μελλοντικό σχήμα;

Π.Σ.: Εμείς ζητάμε να είμαστε και είμαστε και θα είμαστε, με ό,τι ποσοστό πάρουμε, πάντα λαϊκή αντιπολίτευση. Το ζήτημα είναι αν η λαϊκή αντιπολίτευση του ΚΚΕ θα είναι ισχυρή και κοινοβουλευτικά. Αν θα είναι δηλαδή η μόνη πραγματική δύναμη και μέσα στο κοινοβούλιο και δια της κοινοβουλευτικής της δύναμης και στο πεζοδρόμιο, στα σωματεία, στην οργάνωση των λαϊκών αγώνων, ούτως ώστε να μπορέσει να αντιρροπήσει ο λαός τη λαίλαπα που έρχεται.

Στο τέλος του 2013 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έβγαλε μια οδηγία και λέει ότι εάν κάποια χώρα έχει πρόβλημα στα δημοσιονομικά της και χρειαστεί στήριξη, θα πρέπει να μπει σε μνημόνιο. Έχουμε εμπειρία σ’ αυτό καθώς εδώ και κάμποσα χρόνια έχουν υπογραφεί τρία φανερά, πάρα πολλά κρυφά και το μνημόνιο των μνημονίων, η συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992 με φαρδιά πλατιά μάλιστα την υπογραφή των ανανεωτών της Αριστεράς που σήμερα τρέχουν να μας κυβερνήσουν με το ΣΥΡΙΖΑ. Λέει λοιπόν αυτή η οδηγία ότι προϋπόθεση για καινούργια συμφωνία είναι η υλοποίηση δύο πραγμάτων α) μείωση μισθών συντάξεων, β) αύξηση ορίων συνταξιοδότησης. Αυτό είναι το μέλλον που επιτάσσουν για  όλους τους λαούς της Ευρώπης και όχι μόνο για την Ελλάδα. Στη Γαλλία δεν έχουν μνημόνιο, στην Ιταλία δεν έχουν μνημόνιο, παρόλα αυτά τα ίδια μέτρα παίρνουν. Κι εκεί χτυπιέται το μεροκάματο. Κι εκεί αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης.

 

 

«Σε κάθε χώρα κυρίαρχη ιδεολογία είναι η ιδεολογία της τάξης που έχει την εξουσία»

 

ΠτΘ: Για ποιο λόγο όμως οι άνθρωποι δεν δυναμώνουν το ΚΚΕ;

Π.Σ.: 546 οικογένειες είναι στην Ελλάδα σήμερα που διαχειρίζονται τον πλούτο, αυτές είναι που ορίζουν και την κυρίαρχη ιδεολογία της χώρας. Σε κάθε χώρα κυρίαρχη ιδεολογία είναι η ιδεολογία της τάξης που έχει την εξουσία. Η εθνική αντίσταση, ο αγώνας του λαού για αξιοπρέπεια και ελευθερία, δεν χωράει στα σχολικά βιβλία. Γι’ αυτό και δεν εμπιστεύονται το ΚΚΕ. Υπάρχει η δυνατότητα να μάθει κανείς σήμερα τι λέει το ΚΚΕ αν δεν το ψάξει μόνος του;

 

ΠτΘ: Σήμερα μας λεν όμως ότι ο καπιταλισμός έχει μετασχηματιστεί….

Π.Σ.: Οι κεφαλαιοκράτες μετατρέπουν πάντα την υπεραξία σε νόμισμα. Αν δεν δουλέψει ο εργάτης, ο αγρότης δεν παράγεται υπεραξία. Αυτό που ανακυκλώνεται στα χρηματιστήρια, οι άυλοι τίτλοι, είναι κλεμμένη δουλειά. Αυτή είναι η κρίση σήμερα, η αδυναμία τοποθέτησης δηλαδή των κεφαλαίων που μαζεύτηκαν τον καιρό της ανάπτυξης με κερδοφόρο τρόπο.

 

 

«Πρέπει να μάθει ο κόσμος να στρώνει  τραπέζι και να μαγειρεύει  μόνος του»

 

ΠτΘ: Εμείς σήμερα στην Ευρώπη έχουμε να αντιμετωπίσουμε όμως και τον ανταγωνισμό με το μικρότερο μεροκάματο…

Π.Σ.: Πριν από δέκα χρόνια συζητούσαν οι κυβερνώντες αν θα έπρεπε τα μεροκάματα της Ελλάδας να φτάσουν στα επίπεδα της Βουλγαρίας. Τώρα που έχει ανοίξει ένα πολυκατάστημα εδώ στην περιοχή μας τέτοιου είδους μεροκάματα δίνουν. Είναι αναξιοπρεπές  για κάποιον να δουλεύει και να ντρέπεται να πάει στο σπίτι του γιατί θα πάει με άδεια χέρια. Να τον βλέπουν τα παιδιά στα χέρια όχι μήπως και φέρνει δώρα αλλά μήπως φέρνει φαί. Για φαΐ συζητάμε σήμερα, για σπίτια χωρίς ρεύμα συζητάμε σήμερα, για ανθρώπους που πηδάν από τα παράθυρα, για ανθρώπους που αγαπιούνται και δεν μπορούν να κάνουν οικογένεια. Αυτή είναι η κατάσταση σήμερα. Τα προβλήματα που ζούμε σήμερα, τα ίδια θα έχουμε και αύριο γιατί δεν αλλάζει η αιτία που τα γεννάει. Πέρα από τις εκλογές θα ήθελα να απευθύνω κάλεσμα στο λαό να μην πιστέψει κανέναν που θα τον πάρει τηλέφωνο και θα του πει το τραπέζι είναι στρωμένο έλα να φας. Πρέπει να μάθει ο κόσμος να στρώνει  τραπέζι και να μαγειρεύει  μόνος του.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.