Παναγιωτης Καφατζουνης: «Οταν τις συναντας τις στεναχωριες πρεπει να τις αφηνεις να φευγουν και να κρατας μονο την αγαπη»

Με τον Παναγιώτη Καφατζούνη μιλά σήμερα ο «Κόσμος». Πάσχει από ελαφρά νοητική υστέρηση και είναι εκ γενετής τυφλός. Η ζωή του μέχρι τώρα, από την ημέρα που γεννήθηκε, «κυλά» στους θαλάμους Ιδρυμάτων Χρόνιων Παθήσεων της χώρας. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων Παίδων Κομοτηνής. Μακριά από οικογένεια, γονείς, οικογενειακή θαλπωρή κι αγάπη ο Παναγιώτης στη ζωή του δεν γνώρισε παρά τον πόνο, την εγκατάλειψη και την μοναξιά. Μοναδική συντροφιά η μουσική, οι νότες , οι φωνές των τραγουδιστών, του προσωπικού και των εθελοντών που διαβαίνουν το κατώφλι του Ιδρύματος, γιατί ακόμη και σήμερα ο Παναγιώτης βγαίνει έξω από το Θεραπευτήριο ελάχιστες φορές. Την ημέρα που παγκοσμίως τιμάται ένας Άγιος που επιβλήθηκε από τις αγοραίες επιζητήσεις, ο «Κόσμος» μιλά με τον Παναγιώτη για την αγάπη που ζεσταίνει τις ψυχές των ανθρώπων…

Με τον Παναγιώτη Καφατζούνη μιλά σήμερα ο «Κόσμος». Πάσχει από ελαφρά νοητική υστέρηση και είναι εκ γενετής τυφλός. Η ζωή του μέχρι τώρα, από την ημέρα που γεννήθηκε, «κυλά» στους θαλάμους Ιδρυμάτων Χρόνιων Παθήσεων της χώρας. Τα τελευταία χρόνια βρίσκεται στο θεραπευτήριο Χρονίων Παθήσεων Παίδων Κομοτηνής. Μακριά από οικογένεια, γονείς, οικογενειακή θαλπωρή κι αγάπη ο Παναγιώτης στη ζωή του δεν γνώρισε παρά τον πόνο, την εγκατάλειψη και την μοναξιά. Μοναδική συντροφιά η μουσική, οι νότες , οι φωνές των τραγουδιστών, του προσωπικού και των εθελοντών που διαβαίνουν το κατώφλι του Ιδρύματος, γιατί ακόμη και σήμερα ο Παναγιώτης βγαίνει έξω από το Θεραπευτήριο ελάχιστες φορές. Την ημέρα που παγκοσμίως τιμάται ένας Άγιος που επιβλήθηκε από τις αγοραίες επιζητήσεις, ο «Κόσμος» μιλά με τον Παναγιώτη για την αγάπη που ζεσταίνει τις ψυχές των ανθρώπων…

Πώς είσαι Παναγιώτη, μπορείς να μου περιγράψεις τον εαυτό σου;

Είμαι ψηλός, αυτό το έχω καταλάβει. Κάτι άλλο δεν ξέρω να πω με σιγουριά. Οι εργαζόμενοι εδώ λένε ότι είμαι καλό παιδί.

Γνωρίζεις πότε και που γεννήθηκες;

Έχω γεννηθεί το 1970, αυτό ξέρω. Όλα τα χρόνια μέχρι τώρα τα έχω περάσει σε ίδρυμα. Μην μου το θυμίζεις αυτό, στεναχωριέμαι.

Καλά, θέλω μόνο να μου πεις πώς περνάς εδώ;

Βοηθάω τη νονά μου και τα άλλα κορίτσια που δουλεύουν εδώ, τη Γιάννα, τη Σταυρούλα, την Ερμιόνη. Τις γνωρίζω από τις φωνές τους. «Νάτος ο Παναγιώτης, το καλύτερό μας παιδί» λένε μόλις με βλέπουν κι εγώ χαίρομαι.

Έχω ακούσει ότι σ΄ αρέσει πολύ το τραγούδι, είναι αλήθεια;

Ναι, (γελά). Μ΄ αρέσει η Μαντώ, ο Καλλίρης , ο Καρβέλας, η Άννα Βίσση. Μου αρέσει πολύ η μουσική. Σήμερα ήμουν στεναχωρημένος που χάλασε το ραδιόφωνό μου.

Ποιο τραγούδι σ΄ αρέσει να τραγουδάς πιο συχνά;

Το: «Αγάπη από νάιλον».

Τι άλλο σ΄ αρέσει να κάνεις;

Κατασκευές και δημιουργίες από αλουμινόχαρτο, αλλά και να ζωγραφίζω. Τώρα τελευταία κάνω και πηλό.

Συνήθως τι ζωγραφίζεις;

Σκυλάκια, γατάκια, σπιτάκια και τον εαυτό μου.

Τον εαυτό σου πώς τον ζωγραφίζεις;

Ψηλό, όμορφο και να μην στεναχωριέται. Τον κάνω χαρούμενο και να έχει ραδιόφωνο για να ακούει μουσική.

Κάτι άλλο που βάζεις πάντα στον εαυτό σου;

Βάζω τις στεναχώριες να φεύγουν πάντα. Ακόμη κι όταν τις συναντάς τις στεναχώριες πρέπει να τις αφήνεις να φεύγουν και να κρατάς μόνο την αγάπη.

Είχες ποτέ δάσκαλο;

Ναι, τον Παναγιώτη. Ήξερε να παίζει κιθάρα, εκείνος έπαιζε, εγώ τραγούδαγα. Δυστυχώς όμως έφυγε.

Ποιο φαγητό σ΄ αρέσει πιο πολύ;

Τα μακαρόνια με κιμά.

Συντροφιά ποιόν θα ήθελες να έχεις;

Συντροφιά; Τι σημαίνει;

Κάποιον ή κάτι να το(ν) έχει(ς) κοντά σου, πάντα…

Ένα ανθρωπάκι, έναν καουμπόη ίσως. Κάποιον με πιστόλι και σπαθί. Και θα τον ρωτούσα να μου έλεγε ποιόν σκοτώνει με το πιστόλι και το σπαθί του, τους κακούς;

Ποιο όνειρο σε συντροφεύει τις νύχτες συχνότερα;

Εγώ να οδηγώ ένα αυτοκίνητο.

Βγαίνεις καθόλου έξω από το Θεραπευτήριο;

Πάω στην «Ενόραση» (εννοεί στις εγκαταστάσεις του Συλλόγου «Ενόραση») και περνάω καλά εκεί. Να σας πω κάτι; Στεναχωριέμαι που δεν βλέπω.

Ξέρεις να μου πεις πώς είναι ο Ήλιος;

Ο Ήλιος έχει γύρω – γύρω σπίθες κι αχτίνες και στη μέση ζέστη. Μας ζεσταίνει ο ήλιος το καλοκαίρι.

Για το φεγγάρι τι έχεις ακούσει;

Το φεγγάρι βγαίνει τις νύχτες και φέγγει. Όταν βγαίνει το φεγγάρι βραδιάζει, νυχτώνει.

Υπάρχουν και τ΄ αστέρια…

Τα άστρα είναι πολλά και λαμπερά στον ουρανό.

Ο ουρανός τι χρώμα έχει;

Μπλέ και μοβ. Σαν της θάλασσας, τέτοιο μπλε.

Τη θάλασσα την έχεις ακούσει ποτέ;

Ναι, κάνει «Χοουου»… Έπιασα και χιόνι! Είναι παγωμένο το χιόνι, το έπιασα τώρα που χιόνισε.

Τι δουλειά θα ήθελες να κάνεις;

Δημοσιογράφος, πλάκα θα είχε έεε;

Έχει μερικές φορές. Μου είπαν ότι είσαι πολύ χαρούμενος όταν ζωγραφίζεις είναι αλήθεια;

Ναι, θα ήθελα να ζωγραφίζω για πάντα. Παπάκια, αλογάκια, τη φύση.

Κι ένα όνειρο σου που θα ήθελες να γίνει πραγματικότητα και μπορείς να μας το πεις.

Να είμαι σε ένα σπίτι, αλλά δεν έχω γονείς. Δεν στεναχωριέμαι το έχω συνηθίσει. Θα ήθελα να έχω μπαμπά και μαμά.

Τι ξέρεις για τους γονείς σου;

Με παράτησαν όταν ήμουν μωρό.

Τι σημαίνει η λέξη: «παράτησαν»;

Είναι κάποιος μικρός, σαν την Νατάσσα που έχουμε στο θεραπευτήριο, και τον αφήνουν μόνο.

Τώρα νιώθεις μόνος;

Μερικές φορές. Με προσέχουν εδώ. Μου λένε ότι είμαι καλό παιδί. Μου δίνουν να τρώω φαγητό. Εσένα πώς σε λένε;

Μαρία.

Θέλεις να γίνουμε φίλοι;

Αν το θες κι εσύ…

Το θέλω, καλό πράγμα οι φίλοι.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.