«Ουτοπικο να εμμενουμε στην πολιτικη της Κομισιον και του Γκαργκανα»

Παρά τις κατά καιρούς θριαμβολογίες της ελληνικής κυβέρνησης πως «πάμε καλά» οικονομικώς και τις απόπειρές της να εξωραΐσει την κατάσταση, η έκθεση που δημοσιοποίησε την Δευτέρα του Πάσχα ο επί της Οικονομίας επίτροπος της ΕΕ Χοακίμ Αλμούνια είναι τραγικά αποκαλυπτική. Καταδεικνύεται με αυτήν ο εκτροχιασμός της ελληνικής οικονομίας και προαναγγέλλονται τα «μέτρα» που απαιτούνται για να ξεπεραστούν τα προβλήματα.

Η περαιτέρω άνοδος του πληθωρισμού, η εκτίναξη των δημοσίων ελλειμμάτων, η επιδείνωση του ισοζυγίου πληρωμών, η αύξηση του αριθμού των ανέργων συνθέτουν τον καμβά πάνω στον οποίο ωθείται από την ΕΕ η ελληνική κυβέρνηση σε μια νέα λιτότητα με περιορισμό σε αυξήσεις μισθών και ημερομισθίων, με δραστικό κόψιμο κοινωνικών παροχών.

Για το θέμα ο ΠτΘ συζητά σήμερα με τον καθηγητή του Τμήματος Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης κ. Γιώργο Χατζηκωνσταντίνου. Ο κ. Χατζηκωνσταντίνου υποστηρίζει ότι τα μέτρα τα οποία προτείνει ο κ. Αλμούνια είναι αναποτελεσματικά και προτείνει ως μέτρα επίλυσης των προβλημάτων που εμφανίζει η οικονομία της χώρας μας «μία ανακατανομή του εισοδήματος, τη δημιουργία νέων εισοδημάτων που θα δώσουν τη δυνατότητα αποκάλυψης στην αγορά μια καινούργιας ενεργούς και υγιούς ζήτησης που δεν θα στηρίζεται στο δανεισμό, στο τραπεζικό σύστημα, αλλά θα είναι υγιές αποτέλεσμα της αυξημένης παραγωγικότητας που παρουσιάζουν οι Έλληνες εργαζόμενοι».

ΠτΘ: κ. Χατζηκωνσταντίνου, μετά την έκθεση του κ. Γκαργκάνα και η έκθεση του κ. Αλμούνια δίνει τη ζοφερή εικόνα της ελληνικής οικονομίας. Ποια κατά την άποψή σας είναι τα πλέον αρνητικά σημεία από την έκθεση της Κομισιόν;

Γ.Χ.: Τόσο από την έκθεση της Κομισιόν όσο και από τις απόψεις του κ. Γκαργκάνα έχω την εντύπωση ότι το σημαντικότερο στοιχείο είναι το γεγονός ότι παρά τις εκτιμήσεις, τις παρατηρήσεις και τις εξελίξεις που παρατηρούμε και βιώνουμε στον πραγματικό κόσμο, τα μέτρα και οι προτάσεις που κατατίθενται εξακολουθούν να βρίσκονται σε συγκεκριμένη κατεύθυνση, αυτή που χαράχτηκε παλιότερα και την οποία ονομάσαμε μονόδρομο, η οποία κατεύθυνση και τα μέτρα αυτού του είδους πιστεύεται ότι θα δώσουν λύσεις στα προβλήματα. Μέχρι στιγμής έχει αποδειχθεί ότι αυτή η πολιτική δεν απέδωσε τα αποτελέσματα πού πίστευαν οι θιασώτες αυτών στην κοινωνία. Οι αγορές όχι μόνο δεν αυτορυθμίζονται, αλλά απορυθμίζονται όλο και περισσότερο και αυτό οδηγεί πλέον σε μια περίοδο στην οποία έχουμε σταματήσει να μιλάμε για τη φτώχεια, αλλά έχουμε ξεκινήσει να μιλάμε για την πείνα πάνω στην πλανήτη. Φαίνεται λοιπόν ότι κάποιες άλλες πολιτικές πρέπει να ακολουθηθούν. Αυτές οι πολιτικές που παρουσιάζονται από την Κομισιόν και από τον κ. Γκαργκάνα και τα μέτρα τα οποία προτείνονται φαίνεται ότι δεν είναι αποτελεσματικά και ίσως είναι ουτοπικό να εμμένουμε σε αυτού του είδους την πολιτική, η οποία μπορεί να επιφέρει χειρότερα αποτελέσματα και κοινωνικές αναταραχές.

ΠτΘ: Ποιες κατά την άποψή σας είναι οι πολιτικές που πρέπει να ακολουθηθούν για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η οικονομία της χώρας μας;

Γ.Χ.: Πιστεύω ότι αυτό που θα πω κατ’ αρχήν δεν αποτελεί την αποκαλυφθείσα αλήθεια. Οι σκέψεις μου και αυτό που θα εκφράσω θα πρέπει να αντιμετωπιστούν στα πλαίσια της σχετικότητας της αλήθειας, διότι ο κόσμος στον οποίο ζούμε είναι πολύπλοκος. Πιστεύω όμως ότι αυτή η εμμονή στη συρρίκνωση των εισοδημάτων των ανθρώπων της καθημερινότητας, η εμμονή στη συρρίκνωση των μισθών και ημερομισθίων, η αποφυγή των ελέγχων στην αγορά όσον αφορά στις τιμές των προϊόντων, η εμμονή ότι η χρηματοοικονομική σφαίρα και η κίνηση κεφαλαίων πρέπει να εξακολουθήσει να είναι ανεξέλεγκτη και στα πλαίσιά της να πραγματοποιούνται υπερκέρδη και η εμμονή στην ευελιξία στην αγορά εργασίας με όλο και μεγαλύτερη ανασφάλεια για τον άνθρωπο της καθημερινότητας σε ό,τι αφορά στο εργασιακό του μέλλον δεν είναι η συνταγή, η οποία μπορεί να βγάλει το σύστημα από την κρίση την οποία υφίσταται και η οποία είναι παρούσα. Είναι παρούσα στις Ηνωμένες Πολιτείες με ύφεση, είναι παρούσα στην Ευρώπη και είναι παρούσα σχεδόν σε ολόκληρο τον κόσμο. Εκείνο το οποίο θα πρέπει να δούμε είναι να εξετάσουμε λίγο την ιστορία, το παρελθόν ,να μπορέσουμε να ξεδιαλύνουμε στο μυαλό μας τι καλά υπήρχαν και να πούμε ότι εκείνο που απαιτείται είναι μια πραγματική και ουσιαστική αναδιανομή του εισοδήματος και του πλούτου στον κόσμο, μία ανακατανομή του εισοδήματος στη χώρα μας, η δημιουργία νέων εισοδημάτων που θα δώσουν τη δυνατότητα αποκάλυψης στην αγορά μιας καινούργιας ενεργούς και υγιούς ζήτησης που δεν θα στηρίζεται στο δανεισμό, στο τραπεζικό σύστημα, αλλά θα είναι υγιές αποτέλεσμα της αυξημένης παραγωγικότητας που παρουσιάζουν οι Έλληνες εργαζόμενοι στον ευρωπαϊκό χώρο. Είμαστε δεύτεροι με 2,4% με πρώτη τη Φιλανδία στα 2,6%, και αυτή η δυνατότητα που παρέχει το σύγχρονο οικονομικό σύστημα με τις τεχνολογίες του για μια καλύτερη ζωή των ανθρώπων με μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη και καλύτερη ικανοποίηση των αναγκών να γίνει επιτέλους πραγματικότητα.

Τα μεγέθη δεν οδηγούν σε επιτήρηση της χώρας μας

ΠτΘ: Είναι δυνατόν μετά τη δημοσιοποίηση της Έκθεσης Αλμούνια να τεθεί η χώρα μας σε επιτήρηση;

Γ.Χ.: Τα μεγέθη, από ό,τι αντιλαμβάνομαι, δεν οδηγούν σε μία επιτήρηση για τη χώρα μας. Άλλωστε σε τελική ανάλυση η κυβέρνηση είναι αυτή που θα αποφασίσει αν θα εφαρμόσει μία άλφα ή βήτα πολιτική, παρά τις παραινέσεις του κ. Γκαργκάνα. Δεν μπορεί όμως η κυβέρνηση να μη λάβει υπόψη της τις απόψεις του κ. Αλμούνια. Θα πρέπει να βρει όμως τους καλύτερους δυνατούς τρόπους, ώστε κάποια πράγματα πιθανώς που αφορούν στις εμμονές του κ. Αλμούνια και των Βρυξελών σε μία συγκεκριμένη πολιτική να γίνουν σεβαστά με τέτοιο τρόπο ώστε να μη θιγεί περαιτέρω η άνιση κατανομή του εισοδήματος και η συρρίκνωση των εισοδημάτων των μικρομεσαίων της ελληνικής πραγματικότητας. Είμαστε στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά την άποψή μου η ευρωπαϊκή υπόθεση σήμερα βρίσκεται στην αντίποδα των ονείρων εκείνων των ανθρώπων που εμπνεύστηκαν το ευρωπαϊκό όραμα. Δεν είμαστε πλέον Ευρωπαϊκή Κοινότητα, είμαστε μία μεγάλη ευρωπαϊκή αγορά και τίποτε περισσότερο από αυτό. Δεν θα ήταν άσχημο να δούμε τι έλεγαν οι τότε οραματιστές, εκείνοι δηλαδή που ήθελαν μία Ευρώπη των Λαών που θα είχε σαν στόχο τη βελτίωση της ζωής των πολιτών της και όχι απλώς την πώληση όλο και μεγαλύτερου ποσοστού προϊόντος.

Σημαντικό το πώς διανέμεται ο πλούτος

ΠτΘ: Πώς εξηγείτε, κ. Χατζηκωνσταντίνου, το γεγονός ότι η ανάπτυξη στη χώρα μας είναι μεγαλύτερη από ό,τι στην υπόλοιπη ευρωζώνη;

Γ.Χ.: Υπάρχει μια αύξηση του Ακαθαρίστου Εθνικού Προϊόντος, το οποίο υπολογίζεται με συγκεκριμένους τρόπους. Στον υπολογισμό του λαμβάνονται υπόψη κάποια μεγέθη μεταξύ των οποίων το βασικό είναι η ιδιωτική κατανάλωση, η οποία θα έλεγα ότι στην Ελλάδα αυξάνεται τα τελευταία χρόνια κατά ένα ποσοστό 4%-4,5%. Αυτό όμως το ποσοστό της αύξησης δεν είναι υγιές και δεν προέρχεται από εισοδήματα που κατακτήθηκαν με εργασία και παραγωγή προϊόντος στην αγορά, αλλά προέρχονται κυρίως από τραπεζικό δανεισμό. Αυξάνεται, βέβαια, το ποσοστό της ανάπτυξης, όπως λέγεται, δηλαδή ουσιαστικά της μεγέθυνσης της οικονομίας, αυξάνεται η κατανάλωση προϊόντος, πολλές φορές και πολυτελών ειδών, υπάρχει ένα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού που πιθανώς ζει καλύτερα από εχθές, όπως υπάρχει και ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού που παρά την ανάπτυξη και τον εισρεύσαντα πλούτο στον τόπο τα τελευταία χρόνια ζει χειρότερα από πριν. Αυτό γίνεται αντιληπτό αν δείτε κάθε φορά τα δελτία των τηλεοράσεων όπου το θέμα της ακρίβειας πλήττει κατά ένα τρόπο βάναυσο τα πορτοφόλια των ελληνικών νοικοκυριών. Το θέμα δεν είναι να έχουμε μεγέθυνση, που είναι καλό, δηλαδή να έχουμε αύξηση του Ακαθαρίστου Εθνικού προϊόντος μεγαλύτερη, σημασία έχει πώς διανέμεται αυτός ο πλούτος. Εάν διανέμεται κατά έναν δικαιότερο τρόπο από πριν, αυτό σημαίνει ότι έχουμε και ζήτηση στην αγορά εργασίας μεγαλύτερη, κινούνται τα μαγαζιά, κινούνται οι επιχειρήσεις, υπάρχει ζήτηση προϊόντων και υπάρχει και το χρήμα μέσω του οποίου θα γίνει η ικανοποίηση αυτών των αναγκών.

Αύξηση της τιμής του πετρελαίου και ελληνική οικονομία

ΠτΘ: Πόσο η διεθνής συγκυρία με την αύξηση της τιμής του πετρελαίου επηρεάζει τα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας;

Γ.Χ.: Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι οι αγοραπωλησίες πετρελαίου γίνονται σε δολάρια. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι λόγω της ύφεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες,- η οποία βέβαια δεν γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό είναι πιθανώς εν μέρει και τεχνητή και προκαλείται από συγκεκριμένα συμφέροντα,- η πτώση του δολαρίου οδηγεί τους διαφόρους κατόχους του κυρίαρχου αυτού παγκόσμιου νομίσματος να απαλλαγούν από αυτό και να στραφούν σε αγορές χρηματιστηριακών προϊόντων μεταξύ των οποίων είναι και το πετρέλαιο και να κάνουν προαγορές πετρελαίου, οι οποίες με συμβόλαια που γίνονται δημιουργούν μία πρόσθετη ζήτηση ,η οποία έρχεται να προστεθεί στη μεγαλύτερη ζήτηση που υπάρχει σήμερα εκ μέρους της Κίνας, των Ινδιών και άλλων αναπτυσσομένων χωρών. Αυτό οδηγεί τις τιμές του πετρελαίου προς τα επάνω. Και παίζεται και ένα τεράστιο κερδοσκοπικό παιχνίδι με όλη αυτή την ιστορία. Εμείς βέβαια έχουμε νόμισμα το ευρώ, το οποίο αυτή τη στιγμή είναι ισχυρότερο του δολαρίου και αυτό οφείλεται βέβαια και στη συγκεκριμένη πολιτική που ακολουθούν οι Βρυξέλες με αυξήσεις των επιτοκίων, με έλεγχο της αγοράς εργασίας, των προϋπολογισμών, των εισοδημάτων των κρατών μελών. Παρά το γεγονός όμως ότι έχουμε ως νόμισμα το ευρώ και πληρώνουμε την βενζίνη ή τα άλλα πετρελαϊκά προϊόντα σε ευρώ, που είναι ευνοϊκό για εμάς, δεν παύει όμως να επηρεάζει τις τιμές των πετρελαϊκών προϊόντων προς τα επάνω, γιατί μόνο ένα μέρος της ζημιάς καλύπτει το ισχυρό ευρώ. Έτσι δημιουργείται και μία πίεση πληθωριστική, πολύ δε περισσότερο η αγορά η ελληνική είναι πολύ μικρών έως ανύπαρκτων ελέγχων και υπάρχει και μία κερδοσκοπία σε όλα τα επίπεδα από τα τρόφιμα, από τα πετρελαιοειδή από τα είδη πολυτελείας, από τα είδη καθημερινής ανάγκης ,όπου λόγω ελλείψεως ελέγχων υπάρχει έντονη κερδοσκοπία, υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ των προϊόντων στην ελληνική αγορά και των ίδιων στις άλλες χώρες και αυτό συνοδεύεται από ένα μηνιαίο εισόδημα του απλού εργάτη που είναι το μισό από αυτό που είναι στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Άρα η ζωή στην Ελλάδα δυσκολεύει. Κατά τη δική μου άποψη, και πολλές φορές το έχω υποστηρίξει, πρέπει να δούμε πώς είναι δυνατόν να καταφέρουμε στα πλαίσια αυτών των μονοδρομικών αντιλήψεων που επικρατούν στον ευρωπαϊκό χώρο να προχωρήσουμε σε ανακατανομή του εισοδήματος στα πλαίσια της ελληνικής οικονομίας.

ΠτΘ: Είναι εφικτό αυτό;

Γ.Χ.: Είναι εφικτό, αλλά είναι και πολιτική απόφαση που δεν είναι καθόλου εύκολη. Και δεν ξέρω αν σήμερα οι ελληνικές κυβερνήσεις, τουλάχιστον στα πλαίσια των κοινοβουλίων που υπάρχουν τα τελευταία χρόνια με τους συσχετισμούς δυνάμεων, είναι δυνατόν να μπορέσουν κατά ένα τρόπο ισχυρό και θεληματικό θα προχωρήσουν σε τέτοιου είδους πολιτικές.

ΠτΘ: κ. Χατζηκωνσταντίνου, σας ευχαριστούμε πολύ.

Γ.Χ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.