«Ουτε χαμαλης δεν μπορει να γινει ενας νεος»

Ο Σαλή Αχμέτ εργάστηκε ως χαμάλης τα τελευταία 25 χρόνια. Εγκατέλειψε την θέση του στη γνώριμη πιάτσα στην αγορά μόνο όταν αρρώστησε και με εντολή γιατρού δεν έπρεπε να σηκώνει άλλο τα βάρη του επαγγέλματος. Εντολή δύσκολη για τον συνηθισμένο στη σκληρή εργασία Σαλή Αχμέτ. «Δεν ασχολούνται πολλοί με τη δουλειά του χαμάλη στην γειτονιά. Όποιος δεν έχει άλλη λύση, όποιος δεν έχει χωράφια, όποιος δεν μπορεί να βγάλει με άλλο τρόπο ένα μεροκάματο επιλέγει το χαμαλίκι», δηλώνει και προσθέτει: «Τώρα, όμως, ούτε χαμάλης δεν μπορεί να γίνει ένας νέος, η φτώχια είναι μεγάλη, τα μεροκάματα λίγα».

Πόσα χρόνια ήσασταν χαμάλης κύριε Σαλή;

25 χρόνια ήμουν χαμάλης. Εργάστηκα για λίγο και σε εκκοκκιστήριο της περιοχής και σταμάτησα να δουλεύω όταν παρουσιάστηκε το πρόβλημα στην υγεία μου. Με σακάτεψε το επάγγελμα.

Και τι κάνατε; Πώς ζείτε;

Μου έβγαλαν μια σύνταξη. Ήταν να κάνω εγχείριση, ο γιατρός, όμως, το ανέβαλε και μου είπε να μην σηκώνω βάρη, να χάσω κιλά και όσο πάει. Όσο αντέξει η καρδιά μου. Εεεε τι να κάνω κι εγώ; Προσέχω όσο μπορώ.

Είναι δύσκολη η δουλειά του χαμάλη;

Είναι πολύ δύσκολη η δουλειά του χαμάλη. Δεν λέγαμε όχι σε καμία πρόταση. Ούτε ακόμη όταν μας ζητούσαν να σηκώσουμε εκατό κιλά, όχι ποτέ! Όσο βαρύ κι αν ήταν το φορτίο, δεν έλεγα όχι, μέχρι που σακατεύτηκα.

Και τώρα;

Τώρα μου λένε «κάτσε, καλά είσαι». Πώς είμαι καλά; Αν δεν μπορώ να σηκώσω βάρος; Αν δεν μπορώ να κάνω το παραμικρό, χωρίς να μου κοπεί η αναπνοή, πώς είμαι καλά; Ορίστε, δυο βήματα κάνω και μου σώνονται οι δυνάμεις, το επάγγελμα με αχρήστευσε.

Και τι κάνετε;

Εεε, πηγαίνω κι έρχομαι, πότε στο σπίτι, πότε εδώ στην πιάτσα που με βρήκες τώρα. Έτσι, περνούν οι μέρες μου.

Το μεροκάματο τουλάχιστον έβγαινε;

Δεν αξίζει η δουλειά μας. 20 και 25 ευρώ την ημέρα βγάζαμε, εμείς την περάσαμε την ζωή μας, τώρα οι χαμάληδες δεν έχουν δουλειά. Ούτε αυτά τα 20 ευρώ τα δικά μας δεν βγάζουν.

Ποιο είναι το κλίμα στην πιάτσα σήμερα; Τι λένε οι συνάδελφοί σας;

Οι συνάδελφοί μου λένε ότι η δουλειά είναι «νεκρή», «κομμένη». Δεν έχει δουλειά, βγήκαν ειδικοί φορτωτές και η δουλειά κόπηκε για τους εργάτες. Δεν μας παίρνουν πια για τις μεταφορές, τα μηχανήματα μας τρώνε τα μεροκάματα.

Υπάρχουν ακόμη νέοι που επιλέγουν το επάγγελμα του χαμάλη;

Δεν ασχολούνται πολλοί με τη δουλειά του χαμάλη στη γειτονιά. Όποιος δεν έχει άλλη λύση, όποιος δεν έχει χωράφια, όποιος δεν μπορεί να βγάλει με άλλο τρόπο ένα μεροκάματο επιλέγει το χαμαλίκι. Τώρα, όμως, ούτε χαμάλης δεν μπορεί να γίνει ένας νέος, η φτώχεια είναι μεγάλη, τα μεροκάματα λίγα.

Αλλού δεν μπορεί να στραφεί κάποιος για να δουλέψει;

Είναι μεγάλη και η κρίση στα χωράφια. Δεν βάζουν πια εργάτες όπως παλιά για να συλλέξουν την παραγωγή τους, δεν συμφέρουν τα εργατικά χέρια. Κανείς δεν συλλέγει το βαμβάκι τώρα με εργατικά χέρια. Οι περισσότεροι είναι άνεργοι στη γειτονιά. Ο γιος μου έφυγε στη Γερμανία για να ζήσει, εδώ δουλειά δεν έβρισκε. Εκεί είναι εργάτης, αλλά τουλάχιστον ζει.

Εσείς τι σύνταξη παίρνετε;

400 ευρώ είναι η σύνταξή μου και Δόξα τω Θεώ λέω. Δεν τρώω πολύ, δεν πίνω καθόλου, κάνω ό,τι μου είπε ο γιατρός για να ζήσω. Αλλιώς δεν γίνεται, αν πέσεις κάτω, αν γίνεις χειρότερα που λέμε, κανείς δεν θα γυρίσει να σε κοιτάξει.

Κάνετε δηλαδή σε όλα περικοπές;

Δεν τρώμε πολύ στο σπίτι, λίγο – λίγο με τη γυναίκα, κομμένα τα πολλά – πολλά έξοδα και βγαίνουμε. Όλα μετρημένα για να βγούμε.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.