Οταν το Πασχα φτανει

Η μουσική βιομηχανία πάσχει και αναζητά νέους τρόπους προώθησης με στόχο βέβαια τη ζωντάνια των πωλήσεων που έχουν πάρει εδώ και χρόνια την κατιούσα, το γνωρίζουμε.
Παζάρια δίσκων, πωλήσεις μεγάλων ονομάτων, κλείσιμο γραφείων, συμβόλαια με παίκτες των Reality Shows, ξύπνημα παλαιών και επιτυχημένων καλλιτεχνών είναι μερικές κινήσεις που παρατηρήσαμε τα τελευταία χρόνια. Εις μάτην όμως.
Κοντά σε όλα αυτά ακολουθούνται και οι γνωστοί τρόποι αύξησης των πωλήσεων, όπως κυκλοφορίες στις παραμονές μεγάλων γιορτών, δηλαδή των Χριστουγέννων και του Πάσχα. Αυτή την περίοδο διανύουμε τώρα και εν μέσω πολλών κυκλοφοριών αποφασίσαμε να σας προτείνουμε κάποιες που ξεχωρίσαμε εδώ στον Παρατηρητή, γνωρίζοντας ότι οφείλουμε να ενημερώσουμε για τις καινούριες κυκλοφορίες αλλά και να επιλέγουμε τα καλύτερα για εσάς. Άλλωστε η άποψή μας είναι γνωστή. Τα παλιά καλά τραγούδια, παίρνουν άριστα, όπως υπάρχουν και νέα, με μουσικούς, συνθέτες, στιχουργούς κι ερμηνευτές που πρέπει να γνωρίζουμε και να αγαπάμε.
Στην άποψη αυτή φαίνεται να συμφωνούν και δύο μεγάλες σε ηλικία καλλιτέχνιδες με πλούσια πορεία έως τώρα. Η Αλέκα Κανελλίδου και η Μαρία Δημητριάδη.
«Άργησες» τιτλοφορείται η δουλειά της Α. Καννελίδου, που κυκλοφορεί μετά από 7 χρόνια απραξίας. Φαίνεται ότι ξαναζωντανεύει με συνθέσεις και στίχους από την Ηρώ (Λεχουρίτη) και Κοντόπουλο Δημήτρη, από δύο δηλαδή νέους καλλιτέχνες που με τις δροσερές συνθέσεις τους και τις ηλεκτρονικές ενορχηστρώσεις κάνουν να μοιάζει το hit “Σε βλέπω σε διαβάζω σαν εφημερίδα» επιτυχία του γραμμοφώνου. Η Κανελλίδου τραγουδά εδώ «Δεν θέλω πάλι σινεμά. Ταβέρνες ξενυχτάδικα. Θέλω κουβέντα κι αγκαλιά. Θέλω να κάνουμε έρωτα…».
Από την άλλη η Μαρία Δημητριάδη, επανέρχεται με στίχους – ποίηση του Παρασκευά Καρασούλου και μουσικές του νέου Θοδωρή Οικονόμου.
Η φωνή της κρυστάλλινη και τα λόγια της:
«…Ας λέει ο χρόνος πως γερνάει.
Σφυρίζει ο άνεμος
Ακόμα αυτές τις νότες τις τραγουδάνε.
Με στις πόλεις
Δον Κιχώτες
Ας λέει ο χρόνος
Πως γερνάει η ζωή»
αγγίζουν την ποίηση που δεν ακούμε συχνά σε νέες δουλειές. «Δον Κιχώτες» λέγεται το cd και περιέχει 10 τραγούδια διαμάντια.
-Άλλες δύο μεγάλες όμως, Δήμητρα Γαλάνη και Τάνια Τσανακλίδου κυκλοφορούν τις «Ζωντανές ηχογραφήσεις στο Ζυγό 2001-2002», από μία συνάντηση που κέρδισε με την αλήθεια της και φυσικά την επιτυχία της, αφού κράτησε 2 χρόνια. Το διπλό αυτό cd καλύπτει ένα μεγάλο χρονικό φάσμα τόσο της προσωπικής δισκογραφικής πορείας των δύο ερμηνευτριών όσο και του ελληνικού ρεπερτορίου ευρύτερα. Μάλιστα η ενορχήστρωση (ΑΜΜΟΣ) ξεχωρίζει και ζωντανεύει παλιές επιτυχίες με νέους ήχους.
Ένας άλλος μεγάλος και σε ηλικία, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, κυκλοφορεί το «Προσέχω Δυστυχώς» επισφραγίζοντας τη μεγαλειότητα του καλλιτέχνη, που έχει σε αυτό το cd κοντά του, 1/3 των Πυξ Λαξ, του Μάνο Ξυδού. Η ανανέωση είναι έκδηλη, κυρίως στη μουσική, που θυμίζει έντονα Πυξ Λαξ και όχι τόσο στα λόγια που δεν ξεφεύγουν από το ρεπερτόριο του Βασίλη. «Είσαι φάουλ μεγάλε. Κόψε τις υπερβολές» τραγουδά.
Όμως τα «Προσέχω Δυστυχώς», «Πώς να στο πω», «Ένοχος χωρίς αιτία» «Πιο ψηλά» θα σας συναρπάσουν».
Αυτό, όμως που δε θυμίζει Πυξ Λαξ, είναι το νέο τραγούδι των πνευματικών τους παιδιών «Ντομένικα» οι οποίοι με νέο σχήμα ακούγονται με το «Μέσα στη βουή του δρόμου», εντελώς ανανεωμένοι.
Το ίδιο ισχύει και με τους Όναρ και το «Αλαντίν… τελείωσαν οι ευχές σου». Ο Λευτέρης Πλιάτσικας και η Πένη Ραμαντάνη ντύνουν με τις φωνές τους 12 συνθέσεις που θυμίζουν Όναρ, αλλά ταξιδεύουν και στους ήχους των Galexico και των Madradew. Επιτυχημένη είναι, μάλιστα και η διασκευή του λαϊκού «Ιστορία μου».
Η δουλειά, όμως, που ξεχωρίζει στο χώρο που ονομάζουμε rock pop σκηνή στην Ελλάδα είναι το CD «Να σε δω να γελάς…» από τα Κίτρινα Ποδήλατα, με συμμετοχές του Ορφέα Περίδη και Γεράσιμου Ανδρεάτου. Τα αδέλφια Γιώργος και Αλέξανδρος Παντελιάς τραγουδούν δικές τους συνθέσεις με τόση δύναμη κι ενέργεια αλλά και τρυφερότητα που αν ακούσετε ένα τραγούδι του album θα το σιγοτραγουδάτε όλη τη μέρα. Οι κακές γλώσσες, βέβαια, δεν τους αναγνωρίζουν καμία ανανέωση. Όμως η παρθενογένεση στην τέχνη είναι μία ουτοπία και τα δύο αδέλφια επέλεξαν τα καλύτερα από τους Αφούς Κατσιμίχα, Πυξ Λαξ, Περίδη και στο δεύτερό τους αυτό cd απογειώνονται στην ομάδα των καταξιωμένων ονομάτων.
Αυτό ακριβώς, βέβαια, ο Μιχάλης Χατζηγιάννης το κατάφερε από την πρώτη του κιόλας δουλειά. Η εμφάνιση , η επαγγελματικότητα, η θεωρητική κατάρτιση τον έκαναν να διαφέρει και να ξεχωρίζει, τόσο ώστε η επιτυχία του να είναι καθολική. Στο «κρυφό φιλί» ο Μ. Χατζηγιάννης τραγουδά 9 δικές του συνθέσεις και 4 ακόμη τόσο pop, όσο θα έπρεπε. Αν και η ερωτική πλευρά του είναι υπερτονισμένη, σε μελωδίες κυρίως, η νεανική του ζωντάνια φέρνει το album αυτό στις πρώτες προτάσεις μας για το Πάσχα. Αρκεί να σας πω ότι άρεσε, και στον Αλκίνοο Ιωαννίδη.
Τέλος, αφήσαμε αυτούς (Νίκο Γράψα, Γιάννη Ζευγόλη, Μιχάλη Κλαπάκη, Πέτρο Ταμπούρη και Χρήστο Τσιαμούλη) που ο καθένας μόνος του είναι μία ολόκληρη ορχήστρα. Δυνάμεις του Αιγαίου. Πρόκειται για αυτούς που μέσα στη δεκαετία του ΄80, τότε που τραγουδούσαμε «Τα πεντοχίλιαρα» της Γλυκερίας, «Σ’ αγαπώ με ακούς», του Σαλαμπάση, ή «Το ‘πε, το ‘πε ο παπαγάλος» του Πανταζή, μας γνώρισαν ξανά τους ήχους από το ούτι, το λαούτο, νέι, κανονάκι κλπ. Τότε από το 1985 έως το 1989 κυκλοφόρησαν 3 album. Και μετά σιωπή και προσωπικές καριέρες. Τώρα, με στόχο να παραμείνουν αυτόνομοι, μακριά από την τρέχουσα μόδα και τους εμπορικούς κανόνες με σκοπό την απόλαυση της μουσικής πράξης και τη βαθύτερη λειτουργία του μουσικού ήχου, που «θεραπεύει» και του λόγου που δεν «αποκομίζει» την ανθρώπινη νοημοσύνη μας εξηγούν τι έκαναν «Όλες τις μέρες που έλειπα (ν)». Όταν θα σιγοτραγουδήσετε την απλότητα αυτών των στίχων.
«… Κι εγώ που θάμπωσα στο φως
αγάπη πήρα μόνο
κι όσο σε βλέπω να γελάς
κοντά σου μεγαλώνω…»
Θα νιώσετε την ίδια χαρά που προφανώς ένιωθαν οι γιαγιάδες και παππούδες μας, όταν τραγουδούσαν την λαϊκή μας παράδοση. Οι δυνάμεις του Αιγαίου γράφουν όμως σήμερα. Κι αυτό αποτελεί ένδειξη της μοναδικότητάς του.
Με αυτά και με άλλα που θα έλθουν θα περάσει φέτος και το Πάσχα. Η μουσική είναι η τέχνη που ζωντανεύει κάθε μας στιγμή συναισθήματα και σκέψεις.
Ας την αφήσουμε να μας χαρίσει αυτή τη χαρά.

Μάριος Λιάγκης

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.