Οταν η Ροδοπη ηταν στην πρωτη γραμμη του προσφυγικου-μεταναστευτικου

Πολύς λόγος γίνεται το τελευταίο καιρό, με την έξαρση του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος στα νησιά του Αιγαίου, για τις μετεγκαταστάσεις από αυτά, όπου οι ροές είναι έντονες, στην υπόλοιπη Ελλάδα, ώστε να αποσυμφορηθούν.
 
Η φημολογία είναι έντονη ότι στις περιοχές μετεγκατάστασης θα συμπεριληφθεί και η Θράκη, η οποία, να υπενθυμίσουμε, είχε εξαιρεθεί από τις μετεγκαταστάσεις από την προηγούμενη έξαρση του προσφυγικού, παρόλο που το τελευταίο διάστημα υπάρχουν αντικρουόμενες δηλώσεις, με τελευταία αυτή του Υπουργού Άμυνας κ. Νίκου Παναγιωτόπουλου στην Ξάνθη κατά τις εκδηλώσεις των Ελευθερίων, όταν και δήλωσε πως δεν θα υπάρξουν μετεγκαταστάσεις στη Θράκη.
 
Όμως για τη Ροδόπη τα κέντρα στα οποία κρατούνταν αλλοδαποί δεν είναι ξένα, μιας και όπως είναι γνωστό και η Σχολή Αστυνομίας είχε μετατραπεί για μερικά χρόνια σε Κέντρο κράτησης, αλλά και υπήρχε στην περιοχή μας ένα από τα μακροβιότερα Κέντρα, το Κέντρο Κράτησης Αλλοδαπών Βέννας, το οποίο λειτούργησε για πάνω από 10 χρόνια ως χώρος κράτησης.
 
Ο ΠτΘ έκανε αυτοψία στο χώρο, ο οποίος παρόλο που έχει εγκαταλειφθεί εδώ και 7 χρόνια, κρατά ακόμα τα σημάδια και τις μνήμες των εκατοντάδων ανθρώπων που πέρασαν από αυτόν.
 

Ερημωμένο αλλά με τα σημάδια επάνω του το κτίριο

 
Σήμερα τίποτα δεν υπάρχει που να θυμίζει ότι στο χώρο λειτουργούσε το Κέντρο, εκτός από μία ξεθωριασμένη πινακίδα της Νομαρχίας, για το έργο της ασφαλτόστρωσης του δρόμου πρόσβασης προς το Κέντρο.
 
Αυτό βρίσκεται στις παρυφές του οικισμού της Βέννας του Δήμου Μαρώνειας Σαπών, και συνίσταται σε ένα κύριο οικοδόμημα, το οποίο πριν μετατραπεί σε χώρο κράτησης το 2001, χρησίμευε ως χώρος αποθήκευσης σιτηρών στις εγκαταστάσεις του Σιδηροδρομικού Σταθμού Βέννας.
 
Η κύρια προσθήκη στο χώρο ήταν η τσιμεντένια περίφραξη των χώρων προαυλισμού όσων κρατούνταν στο χώρο, ενώ πλέον δεν έχει απομείνει τίποτα από τα μεταλλικά κάγκελα ή τα κουφώματα του Κέντρου, που φαίνονται στις φωτογραφίες από την επίσκεψη της τότε αρμόδιας Ευρωπαίας επιτρόπους Σεσίλια Μάλμστρομ, λίγους μήνες πριν κλείσει οριστικά το Κέντρο, μετά από αρνητική έκθεσή της για την κατάσταση που επικρατεί σε αυτό.
 

Αυτό που έχει απομείνει είναι τα τσιμεντένια κρεβάτια που υπήρχαν μέσα στην εγκατάσταση, όπου τοποθετούνταν τα στρώματα επάνω στα οποία κοιμούνταν οι κρατούμενοι, ενώ οι περισσότεροι τοίχοι έχουν επάνω τους γραμμένα τα ονόματα κρατουμένων, άλλα χαραγμένα και άλλα αποτυπωμένα με διάφορους τρόπους στους τείχους, σημάδια του περάσματος ανθρώπων που είτε με τον ένα, είτε με τον άλλο τρόπο αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή.
 
Οι μόνοι κάτοικοι του κτιρίου πλέον είναι τα περιστέρια, που φωλιάζουν στους παλιούς φωταγωγούς του κτιρίου, έχοντας βρει ένα χώρο που μόνο ο περιστασιακός επισκέπτης διαταράσσει την ησυχία τους, και αυτό για λίγο.
 
Έτσι το κτίριο, με τις μετατροπές του, παραμένει στο σιδηροδρομικό σταθμό, σιωπηλός μάρτυρας μιας διαφορετικής εποχής και μιας διαφορετικής προσέγγισης. Άλλωστε το Κέντρο είχε προσελκύσει πολλές φορές διαμαρτυρίες για την κατάσταση των υποδομών και των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων.

Τι είχε βρει ο Συνήγορος του Πολίτη το 2011

 
Μια εικόνα για την κατάσταση που επικρατούσε στο Κέντρο καταγράφει έκθεση που είχε συνταχθεί από το Συνήγορο του Πολίτη, μετά από επίσκεψη που είχε πραγματοποιήσει σε συνεργασία με την Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου τον Μάρτιο του 2011, στην περιοχή των Νομών Έβρου και Ροδόπης προκειμένου να διερευνήσουν τις συνθήκες στους χώρους κράτησης αλλοδαπών, την εφαρμογή της νομοθεσίας ασύλου, καθώς και τα επί μέρους θέματα διαχείρισης των μεταναστευτικών και προσφυγικών ροών στα σημεία εισόδου,
 
Ανάμεσα στους χώρους που επισκέφτηκαν ήταν και το Κέντρο στη Βέννα, όπου την ημέρα της επίσκεψης του κλιμακίου κρατούνταν στον χώρο περίπου 202 άνδρες, ενώ σύμφωνα με τον Διοικητή του Κέντρου η μέγιστη χωρητικότητα του Κέντρου ήταν 214 άτομα. Η μεγάλη πλειοψηφία των κρατουμένων προέρχονταν από το Ιράκ, τη Συρία, το Πακιστάν, ενώ ανάμεσά τους υπήρχαν και αρκετοί αλλοδαποί εθνικοτήτων Τυνησίας, Αλγερίας, Σομαλίας και Νιγηρίας.
 

Η στέγαση των κρατουμένων γινόταν σε έξι μεγάλους όμορους θαλάμους στον καθέναν από τους οποίους κρατούνταν 30-37 άτομα, σε κάθε χώρο κράτησης αντιστοιχούσε τουαλέτα και ντουζιέρες.
 
Στον κοινό διάδρομο έξω από τους θαλάμους υπήρχαν έξι καρτοκινητά τηλέφωνα, στα οποία είχαν πρόσβαση οι κρατούμενοι. Ο προαυλισμός των κρατουμένων, σύμφωνα με την παρεχόμενη πληροφόρηση από τα αστυνομικά όργανα, διεξαγόταν κάθε ημέρα, κυκλικά, στις ώρες 10 π.μ -12μ.μ και 3-5 μ.μ.
 
Στην επίσκεψη διαπιστώθηκε πως υπήρχε επάρκεια σε είδη προσωπικής υγιεινής, τα οποία παρέχονταν από την περιφέρεια, αλλά δεν υπήρχε συνεργείο καθαρισμού, ενώ οι κουβέρτες και τα στρώματα θα έπρεπε να ανανεωθούν, λόγω της πολυετούς φθοράς και του ιδιαίτερα ελλιπούς καθαρισμού τους.
 
Η ιατροφαρμακευτική φροντίδα παρέχονταν από έναν γιατρό παθολόγο και μία νοσηλεύτρια, οι οποίοι επισκέπτονταν το Κέντρο από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή, κατά τις ώρες 9πμ-5μ.μ., ενώ ψυχολόγος παρείχε υποστήριξη. Ταυτόχρονα υπήρχαν δύο μεταφραστές, ενώ η πρόσβαση των δικηγόρων και των εκπροσώπων μη κυβερνητικών οργανώσεων που δραστηριοποιούνταν στην περιοχή ήταν ανεμπόδιστη.
 

Κατά την επίσκεψη, παράπονα εκφράσθηκαν από τους κρατούμενους για μακροχρόνια κράτησή τους, η οποία μπορεί να διαρκούσε και μέχρι έξι μήνες. Χαρακτηριστική υπήρξε η περίπτωση Αλγερινών κρατουμένων, οι οποίοι κρατούνταν επί πέντε, ήδη, μήνες, λόγω του γεγονότος ότι δεν είχε διευκρινισθεί ακόμη από τις αρμόδιες υπηρεσίες εάν η απέλασή τους ήταν εφικτή ή όχι.
 
Εξάλλου, όπως προέκυψε από τη συζήτηση τόσο με τον Διοικητή όσο και τα αστυνομικά όργανα, η αστυνομική δύναμη του Κέντρου ανέρχονταν στα είκοσι πέντε άτομα, τα οποία κατανέμονταν ανά βάρδια πέντε ατόμων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι στην αντίληψη του κλιμακίου υπέπεσε η ιδιαίτερα ελλιπής υποδομή των γραφείων των αστυνομικών οργάνων. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι δεν υπήρχαν αρκετές καρέκλες για τους αστυνομικούς, με συνέπεια αριθμός αυτών να παραμένει όρθιος.
 
Τέλος, θα πρέπει να αναφερθεί ότι σύμφωνα με εκτίμηση των αστυνομικών, η αυτονόμηση του Χώρου Κράτησης της Βέννας από το Τμήμα Σαπών στο οποίο ανήκε, και η στελέχωσή του με ίδια αστυνομικά όργανα θα συντελούσε στην πλέον εύρυθμη λειτουργία του.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.