Οσο αντεχει ακομα το σαρκιο μας…
Νοσταλγώ εκείνη την κλασική εικονογράφηση για τις αλλαγές του χρόνου… Ενα αφράτο μωρό που μπουσουλά από τη μια μεριά της εικόνας, κι ένας ρικνός μακρυμάλλης και μακρυγένης γέρος με μπαστούνι, που βαδίζει νωχελικά προς την έξοδό της… Μια απλή αλληγορία που παρίστανε την αλλαγή φρουράς… Πάντα το νέο διαδεχόταν το παλιό στον ιστορικό χρόνο… Τρυφερά και νομοτελειακά, ταυτόχρονα, τόσο μάλιστα, που ο μέντωρ αυτής της απεικόνισης δεν χρειαζόταν και μεγάλη σοφία για τη σύνθεσή του. Οπως συμβαίνει και στο βίο μας.
Γεννητούρια, βαπτίσια, γάμοι, ύστερα πάλι τα ίδια, για να καταλήξουμε στο ίδιο επίλογο. Θάνατοι και αποχαιρετισμοί. Πώς να ξεφύγεις; Η πανσέληνος του Δεκέμβρη, μέσα στις συμβατικότητες του ημερολογίου, μάς αποχαιρέτησε τρεκλίζοντας. Οι πάγοι, “παρίστανται” στο χειμώνα, το μαρτυρούν τα φυτά στους μικρούς οικόσιτους κήπους μας, ντυμένα με πρόχειρες κουκούλες. Ανατριχιάζω στη θέα των ρακένδυτων εσπεριδοειδών της αυλής μου, γιατί μου θυμίζουν τα αερικά των παιδικών μου φαντασιώσεων. Μαζί και οι ήχοι της κρύας χειμωνιάτικης νύχτας του κάμπου. Τείνω τα ώτα κι άλλοτε νομίζω πως ακούω κελαρύσματα υπόγειων ρευμάτων, ρεμάτων, που βαδίζουν προς τη Δύση… Μακρινά τα ταξίδια των ρεμάτων και των νερών, ψιθυριστά, συλλαβιστά στις αφηγήσεις τους… Δεν περισσεύει καιρός στους αστούς νεοέλληνες να μάθουν τη γλώσσα τους, στην παγκοσμιοποιημένη μας εποχή.
Βλέπω από ψηλά τον κάμπο τα πρωινά, βυθισμένο στην απόλυτη ομίχλη υγρών αντιγόνων… Ενας τόπος που όζει… Κονιορτός, σταγονίδια, λεπιδόπτερα, ιοί… Ενας συρφετός που ίπταται λες πάνω από τη χλωρίδα, την πολιορκεί, πειραματίζεται μαζί της… Οπως οι “μάγοι” των Μαορί της Αυστραλίας που με καπνούς ξορκίζουν τα θεριά, το άγνωστο και τους Θεούς τους για την καλοχρονιά. Σκαμμένη γη, σπαρμένη, ποτισμένη υπογείως και υπεργείως, φαρμακωμένη εν τέλει, που μοιάζει να αρέσκεται στην απληστία των ταγών της…
Θαυμάζω αυτή την εκδοχή της γεωγραφίας μας, που είναι ταγμένη να προσκυνά την Ακρώρεια… Από τη μια το Πορτοβούνι, ο Ερύμανθος, τα Λάμπεια… Κι από την άλλη οι αμμόλοφοι, οι θίνες της παραλίας, που “στηρίζουν” το Κάστρο Χλεμούτσι… Στο “κοίλον” κατοικούμε εδώ, που όπως κάθε τι καμπύλο είναι ταγμένο στη γονιμότητα… Μέχρι πότε, όμως, μέχρι πού;
Μεθαύριο έχουμε πρωτοχρονιά… Το ιλουστρασιόν της γιορτής δεν μπορεί να με συγκινήσει, όπως παλιά. Μόνον οι ευχές, με γοητεύουν, τις ρουφώ με πάθος, τις προσφέρω απλόχειρα… Τυχερά παιχνίδια δεν παίζω, ούτε έχω πατήσει ποτέ το πόδι μου σε καζίνο… Θα στρώσω λευκό τραπεζομάντιλο, και θα αραδιάσω στο τραπέζι τα κρυστάλλινα κολονάτα… Ηδη, το οικογενειακό γιοματάρι άνοιξε από τα Χριστούγεννα, κι έχει ένα λαμπερό, κεχριμπαρένιο χρώμα με υπόγλυκη γεύση. Το τέλειο θυμοαναληπτικό για τις μέρες της συνομοταξίας μου, κοινώς την κλάση μας… Θα το πιω… Και θα σκέπτομαι μια-μια τις μέρες της χρονιάς που έφυγε…
Δίσεκτος χρόνος που μαζί του καλά τα πήγαμε, παρά τα ζόρικα… Σχεδιάζω, μάλιστα, αν μου κάτσει να πάω και στην εκκλησία, στο μικρό εκκλησάκι του Αη Γιάννη. Ανήμερα την πρωτοχρονιά τελείται η λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, με τις πολλές ευχές και τον αργό ρυθμό… Αξίζει τον κόπο να εισέλθουμε στο 2003 “τραγουδιστά”, ακόμα και με ήχους οικείους μεν, λόγω παράδοσης, ξεχασμένης δε, λόγω του νέου “πολιτισμού” μας… Στο τραπέζι, μαζί με τη βασιλόπιτα, και χοιρινό ψητό… Αυτό κι αν είναι “περιτύλιγμα”, ενός γυρίσματος, μιας νέας σελίδας… Κι όσο όλα αυτά εξελίσσονται, την πρώτη μέρα του χρόνου, ο ήλιος θα ψηλώνει, η πάχνη του κάμπου θα διαλύεται, κι ένας νέος κύκλος θα μας παρασύρει και πάλι… Για πού είναι άγνωστο, αν και η ανάγκη μας οδηγεί σε συναισθηματικές εμμονές., προκαθορίζοντας το αντίκρυσμα κάθε γενικής και αοριστόλογης ευχής. Εδώ, στην εστία αγχιστείας και εκμυστηρεύσεων, σιωπής και λόγου. Ετσι, για να δοθεί η ευκαιρία γι’ άλλη μια φορά, μικροζημιές και μικροκέδρη να συμψηφίσουμε χωρίς να αποφασίσουμε το γιαπωνέζικο χαρακίρι… Διότι οι αυτόχειρες, όποτε υπήρξαν, δεν κατάφεραν ούτε μια φορά να πείσουν για την ευγενή και μεγαλειώδη αγωνία τους… Πρόδρομοι της “ευθανασίας” ήταν κι ας μη το ομολογούν πια… Καλή Πρωτοχρονιά.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
