«Οπου κυλαει το καλο το νερο, εκει θα πρεπει να πηγαινουμε κι εμεις»

Ο Νικόλας Καμενίδης είναι ήδη 104 ετών, ίσως, ο μεγαλύτερος σε ηλικία Κομοτηναίος. Μιλά σήμερα στον «Κόσμο» και θυμάται ευχάριστες και δυσάρεστες στιγμές του αιώνα που κύλησε. «Δυσκολότερες από όλες τις στιγμές ήταν αυτές που περάσαμε στον εμφύλιο» θυμάται ο αιωνόβιος κυρ-Νίκος και προσθέτει: «Αδερφός εναντίον αδερφού. Δεν ήξερα ποιος είναι ο εχθρός. Ποιον πυροβολώ και γιατί; Λίγο έλειψε να σκοτώσω κι έναν φίλο μου. «Είμαι αντάρτης και ήρθα να παραδοθώ» είπε. «Φίλος μου είσαι, όχι αντάρτης» του είπα. Ευτυχώς. Οι αριστεροί ήταν αντίπαλοι τότε. Γιατί; Ποτέ δεν κατάλαβα ποιος αγαπούσε περισσότερο την χώρα; Κανείς! Όποιος αγαπά, δεν σκοτώνει» σημειώνει και προτρέπει τους αναγνώστες του «Κόσμου» να κάνουν το καλό.

Πού δουλεύατε κύριε Νίκο;

Δούλεψα στο Δασαρχείο. Τώρα είμαι συνταξιούχος, παίρνω 600 ευρώ. Έχω 18 εγγόνια και 16 δισέγγονα.

Πότε ήρθατε στην Κομοτηνή;

Το 1926 ήρθαμε στο Κίζαρι, ήμουν 17 ετών τότε. Μετά μετακομίσαμε στην Κομοτηνή.

Πώς ήταν τότε η ζωή;

Υπήρχε μεγάλη φτώχεια. Επτά παιδιά είχα, τα παιδιά μου νηστικά δεν τα άφησα στιγμή. Τώρα όμως νιώθω πολύ μόνος. Πέθανε η γυναίκα μου, έχει πολλά χρόνια βέβαια, αλλά δεν το έχω ξεπεράσει. Ο άντρας πρέπει να «φεύγει» πρώτος. Αλλά αυτές είναι δουλειές του Θεού, πώς να τις αλλάξεις;

Στεναχωρημένος μου ακούγεστε…

Δεν στεναχωριέμαι, μ΄ αρέσει να συζητώ. Σπανίζουν οι παρέες στις μέρες μας. Παλιότερα χωρίς χρήματα στήναμε γλέντι. Ξέραμε οι Πόντιοι από τραγούδι, γλέντι και παρέες, τώρα τα νέα τα παιδιά δεν ξέρουν να κάνουν παρέα.

Τώρα τι προσδακάτε από τη ζωή;

Έναν αιώνα έζησα. Παρακαλώ το Θεό και την Παναγία να μου δείχνει τον καλό δρόμο. Ο Θεός μου λέει τι θα κάνω.

Καταχρήσεις κάνατε στη ζωή σας “το ρωτώ γιατί ένας αιώνας ζωής δεν είναι λίγος…”

Μπα, φτώχεια και καταχρήσεις δεν γίνεται. Τώρα, την ημέρα πίνω τρεις καφέδες. Ο Ηλίας, ο γιος μου έχει καφενείο. Βοηθούσα κι εγώ κάποτε. Ήμουν ο «μικρός», πήγαινα τις παραγγελίες.

Για τον κόσμο τι είδους αισθήματα τρέφεται;

Όλο τον κόσμο τον αγαπώ.

Πώς σχολιάζετε το σύγχρονο τρόπο ζωής;

Έχουμε «πέσει» λίγο. Αλλά θα μας βοηθήσει ξανά ο Θεός να βρούμε το δρόμο μας.

Τρεις πολέμους. Το 1924 στη Ρωσία. Στο Αλβανικό Μέτωπο και μετά ο Εμφύλιος, ξέρω λοιπόν από πραγματικές δυσκολίες γι’ αυτό και είμαι αισιόδοξος ότι θα τα καταφέρουμε.

Ποιες θεωρείτε τις δυσκολότερες στιγμές στη ζωή σας;

Δυσκολότερες από όλες τις στιγμές ήταν αυτές που περάσαμε στον εμφύλιο. Αδερφός εναντίον αδερφού. Δεν ήξερα ποιος είναι ο εχθρός. Ποιον πυροβολώ και γιατί;

Λίγο έλειψε να σκοτώσω κι έναν φίλο μου. «Είμαι αντάρτης και ήρθα να παραδοθώ» είπε. «Φίλος μου είσαι, όχι αντάρτης» του είπα. Ευτυχώς. Οι αριστεροί ήταν αντίπαλοι τότε. Γιατί; Ποτέ δεν κατάλαβα ποιος αγαπούσε περισσότερο την χώρα; Κανείς! Όποιος αγαπά, δεν σκοτώνει.

Τώρα, αν συναντήσετε κάποιον που πιστεύει τα αντίθετα από εσάς τι σκέφτεστε;

Αριστερή είσαι και με ρωτάς τέτοια; Δεν με πειράζουν οι ιδεολογικές διαφορές και τα πιστεύω του άλλου. Μου «έτρωγε» όλη τη ζωή, αυτή η πληγή του εμφυλίου. Πήγα στην Αλβανία και είδα Ιταλό σκοτωμένο με το ξίφος και δεν μπορούσα να το βγάλω από το μυαλό μου, όχι αδέρφια μεταξύ τους. Ποιος είναι ο άνθρωπος και έχει το δικαίωμα να αφαιρεί ζωή; Ποιος του το έδωσε αυτό το δικαίωμα; Έχασα τον Λοχία μου. Δεν θα τον ξεχάσω. Ένα παλικάρι δυο μέτρα, από την Κρήτη κατάγονταν. Έχεις σκεφτεί ποτέ τι «τρώει» αυτή η γη; Έχει περάσει ποτέ από το μυαλό σου γιατί αυτός ο θάνατος δεν χορταίνει ποτέ; Χειρότερο πράγμα από τον πόλεμο δεν υπάρχει.

Για τους γείτονές μας, τους φίλους Τούρκους, τι σκέφτεστε;

Οι Τούρκοι νομίζω ότι μας φοβούνται. Αν δεν είχαν τις πλάτες της Αμερικής, δεν θα τις έκαναν αυτές τις μαγκιές.

Ποια εξωτερική πολιτική προτείνετε να ακολουθήσει η χώρα μας;

Όπου κυλάει το καλό το νερό, εκεί θα πρέπει να πηγαίνουμε κι εμείς. Οι άλλοι κάνουν το κακό, γιατί το καλό είναι δύσκολο. Το καλό θα πρέπει να αγαπάμε. Αυτό έκανα εγώ στη ζωή μου γι’ αυτό μ΄ αγαπάει και ο Θεός.

Πού το ξέρετε ότι σας αγαπά;

Είμαι 104 ετών, ίσως ο μεγαλύτερος σε ηλικία Κομοτηναίος και δεν μου φαίνεται καθόλου. Έχω τα εγγόνια μου. Με τα εγγόνια περνάει ευχάριστα η ώρα. Οι οικογένειες πρέπει να στηρίζονται στην αγάπη, στην κατανόηση και στο σεβασμό, όταν απουσιάζουν αυτά, τότε δεν έχουμε οικογένεια.

Και το μυστικό της μακρο-ζωϊας; Ποιο είναι;

Δεν υπάρχει μυστικό μακρο-ζωϊας , τα χρόνια ο Θεός τα δίνει. Όταν η κότα πίνει νερό κοιτάζει το Θεό, αυτό πρέπει να κάνουμε κι εμείς.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.