«Οπου κι αν γυρισω συναντω ανθρωπους που ψαχνουν για δουλεια»

Ο 52χρονος Ισμαήλ Μπαχρή έχασε την δουλειά του πριν ένα χρόνο. Δώδεκα μήνες μετά περιμένει στην άκρη του δρόμου ένα μεροκάματο, κάποιον που θα χρειαστεί τα χέρια του και θα αξιοποιήσει την όρεξη που έχει για δουλειά βγαίνοντας έτσι κι εκείνος από τη δύσκολη θέση. «Από την μια στιγμή στην άλλη», δηλώνει, «μου είπαν: «Δεν έχει δουλειά για σένα» κι έφυγα. Ξαφνικά τελείως, ενώ ποτέ δεν αρνήθηκα να κάνω κάτι και ποτέ δεν δημιούργησα προβλήματα». Τώρα κάθεται στην άκρη του δρόμου και προσδοκά καλύτερες μέρες: «Έχω δυο μικρά παιδιά. Τα έξοδά μας είναι πολλά, οι υποχρεώσεις της οικογένειας επίσης. Ειλικρινά δεν ξέρω τι θα κάνω»! Μόνος, άνεργος και με τα προβλήματα να τον σφίγγουν καθημερινά, όλο και πιο πολύ, ζητά κι εκείνος μια ευκαιρία για το αυτονόητο…

Πόσο καιρό είστε άνεργος;

Έχω 12 μήνες να κάνω μεροκάματο. Είμαι ένα χρόνο στο περίμενε. Όταν ζητώ κάτι μου λένε: Περίμενε και περίμενε και περίμενε! Έσκασα την ψυχή μου να περιμένω και να παρακαλώ.

Πώς χάσατε την δουλειά σας;

Από την μια στιγμή στην άλλη. «Δεν έχει δουλειά για σένα» μου είπαν κι έφυγα. Ξαφνικά τελείως, ενώ ποτέ δεν αρνήθηκα να κάνω κάτι και ποτέ δεν δημιούργησα προβλήματα.

Ήταν χρήσιμη η παρουσία σας λέτε;

Ήμουν χρήσιμος και δούλευα ασταμάτητα. Έκανα τόση δουλειά, όση οι τρεις άλλοι, αλλά πάλι με έδιωξαν. «Δε σε χρειαζόμαστε άλλο» μου είπαν.

Που δουλεύατε;

Στις αποθήκες μια ζωή. Στον ΟΣΕ φόρτωνα και ξεφόρτωνα εμπόρευμα. Δεν έχει δουλειά. Δεν έχει εμπόρευμα να φορτώνεις και να ξεφορτώνεις, οπότε είσαι άχρηστος, ο πρώτος που φεύγει είναι ο εργάτης. Πάντα ο εργάτης την πληρώνει.

Στη γειτονιά σας αντιμετωπίζουν κι άλλοι το ίδιο πρόβλημα;

Κι άλλοι πολλοί είναι σαν κι εμένα. Δυστυχώς στη γειτονιά η ανεργία χτυπά όλες τις οικογένειες. Η ανεργία είναι το σημαντικότερο πρόβλημα και στη γειτονιά μου και στην πόλη. Όπου κι αν γυρίσω συναντώ ανθρώπους που ψάχνουν για δουλειά.

Γνωστοποιήσατε το πρόβλημά σας σε πολιτικούς του τόπου…

Δεν το ξέρουν οι πολιτικοί; Εμένα περιμένουν να κλαφτώ για να καταλάβουν ότι υπάρχει πρόβλημα. Το βλέπω και στο μαχαλά και στους δρόμους. Βλέπω κι άλλους σαν κι εμένα, εγώ που είμαι αγράμματος καταλαβαίνω ότι κάτι δεν πάει καλά, αυτοί που είναι μορφωμένοι δεν το καταλαβαίνουν; Μόνο την πόρτα του Δημάρχου βρήκαμε ανοιχτή, αλλά πού πρώτα και ο δήμος;

Έχετε παιδιά;

Έχω δυο μικρά παιδιά. Τα έξοδά μας είναι πολλά, οι υποχρεώσεις της οικογένειας επίσης. Ειλικρινά δεν ξέρω τι θα κάνω!

Στο σχολείο πηγαίνουν τα παιδιά σας;

Πηγαίνουν σχολείο, αλλά δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι θα συνεχίσουν να το κάνουν. Αν δεν έχω χρήματα στην τσέπη, πώς θα τα στηρίξω;

Τι δουλειά θέλετε να κάνετε;

Ό,τι να ναι. Χαμάλης! Είμαι εργάτης. Δεν δουλεύω κι εγώ κι άλλοι σαν κι εμένα σε εργοστάσιο. Δεν ζητάμε πολλά, θέλουμε όπως άλλοι να κάνουν μεροκάματο.

Στον Ήφαιστο που μένετε η ανεργία είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα;

Στον οικισμό δεν λείπουν τα προβλήματα. Υπάρχουν δεκάδες. Όλα ξεκινούν από την δουλειά και την αμορφωσιά!

Σήμερα τι κάνετε εδώ;

Τίποτα! Είμαι 52 ετών και περιμένω στο δρόμο σαν τον τελευταίο άχρηστο. Δουλειά θέλω.

Πότε κάνατε για τελευταία φορά μεροκάματο;

Πριν δυο εβδομάδες έβαλα στην τσέπη μου είκοσι ευρώ και λέω δόξα το Θεό. Άνεργοι είμαστε, ούτε κλέφτες, ούτε εγκληματίες με την αδιαφορία τους όμως εκεί θα μας οδηγήσουν.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.