Ομ. Τσαπαλος «Εχει αρχισει να διαμορφωνεται ενα κινημα νεων που βλεπουν την επιχειρηματικοτητα ως τη μονη διεξοδο»

Στο 5ο Συνέδριο Διοικητικών Επιστημόνων που πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία στη Νομική Σχολή του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, συμμετείχαν περισσότεροι από εβδομήντα ομιλητές, ανάμεσα στους οποίους και πολύ εκπρόσωποι της νεότερης γενιάς. Ένας από αυτούς ήταν ο κ. Όμηρος Τσάπαλος, πολιτικός επιστήμονας, υποψήφιος διδάκτορας του Παντείου Πανεπιστημίου και ειδικός επιστημονικός συνεργάτης του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, ο οποίος εισηγήθηκε για το «καθεστώς που διέπει τις θέσεις ειδικών συνεργατών, συμβούλων και μετακλητών υπαλλήλων στα υπουργεία και η αναγκαιότητα δραστικής μεταρρύθμισής του».

Στο πλαίσιο του συνεδρίου ο «ΠτΘ» συνομίλησε με πολλούς εκ των εισηγητών του, τις συνεντεύξεις των οποίων δημοσιεύσαμε τις προηγούμενες ημέρες. Ανάμεσά τους ήταν και ο κ. Όμηρος Τσάπαλος, ο οποίος στο δεύτερο μέρος της συνέντευξής του, το οποίο δημοσιεύεται σήμερα, μίλησε για την επιλογή του να επιστρέψει στην Ελλάδα και να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στον εργασιακό στίβο της χώρας, όπως αυτός διαμορφώνεται εν μέσω κρίσης, για τη νεανική ανεργία αλλά και το νέο του εγχείρημα που αφορά στην δημιουργία του πρώτου μουσείου γαστρονομίας στην Αθήνα.

Όμηρος Τσάπαλος όμως…

«Οι παραδοσιακές πηγές εργασίας, όπως το όνειρο της πρόσληψης στο δημόσιο, έχουν εκλείψει»

ΠτΘ: κ.Τσάπαλε μετά τις σπουδές σας στο εξωτερικό επιλέξατε να επιστρέψετε στην Ελλάδα. Γιατί η κρίση δεν έπαιξε στην περίπτωσή σας ρόλο αποθαρρυντικού παράγοντα;
Ο.Τ.: Έκανα το μεταπτυχιακό μου στο Λονδίνο και επέστρεψα στην Ελλάδα το 2010, ουσιαστικά στην καρδιά της κρίσης, στην περίοδο που υπήρξαν τεράστιες αλλαγές, που ποτέ δεν πιστεύαμε ότι θα συμβούν. Γύρισα πάνω απ’ όλα γιατί δεν ήθελα να είμαι ένας από αυτούς που θα ακολουθούσαν την εύκολη λύση να βγουν στο εξωτερικό χωρίς να έχουν προσπαθήσει έστω και για λίγο να βρουν μια προοπτική εργασίας και ανέλιξης στην Ελλάδα, ειδικά σε μια εποχή που η χώρα μας χρειαζόταν τους νέους ανθρώπους που μόλις είχαν τελειώσει τις σπουδές τους και με την όρεξη που είχαν θα μπορούσαν να προσφέρουν στη γρήγορη έξοδο από την κρίση.

ΠτΘ: Υπάρχουν όμως αντικειμενικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η ανεργία των νέων από 20-25 ετών είναι στο 60,5%. Γνωρίζουμε και ζούμε ότι αυτό που κάποτε χαρακτηρίζονταν ως παραγωγική μηχανή της Ελλάδας δεν υφίσταται πλέον. Αυτό το πρόβλημα το έχετε αντιμετωπίσει με τους συνομιλήκους σας. Παρά το δεδομένο ποσοστό της ανεργίας των νέων, παρά το ότι 140.000 νέοι έχουν φύγει για εργασία στο εξωτερικό θεωρείτε ότι υπάρχει δυνατότητα απασχόλησης των νέων αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα και μέσα από ποιους διαύλους και ποιους τρόπους;
Ο.Τ.: Προσωπικά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή η ελληνική κοινωνία είναι ότι το 60% των νέων ανθρώπων δεν μπορούν να βρουν εργασία σε αυτό που έχουν σπουδάσει ή σε οτιδήποτε άλλο. Στο οικογενειακό και προσωπικό μου περιβάλλον το βιώνω καθημερινά. Πάρα πολλοί φίλοι μου, και τα αδέλφια μου ακόμα, δυσκολεύονται να βρουν δουλειά, για να εργασθούν και να επιβιώσουν. Κατά τη γνώμη μου, επειδή το σύστημα αλλάζει πλέον ή τείνει να αλλάξει οι παραδοσιακές πηγές εργασίας έχουν εκλείψει. Το όνειρο δηλαδή του διορισμού σε μια δημόσια θέση έχει περάσει ανεπιστρεπτί και είναι καλό αυτό, καθώς οι νέοι άνθρωποι βρίσκουν τρόπους διαφυγής βασισμένοι στα ίδια τους τα χέρια και στις ικανότητές τους. Για αυτό τον τελευταίο χρόνο έχει αναπτυχθεί πάρα πολύ, ουσιαστικά με τη μορφή κινήματος, αυτό που λέμε νεανική επιχειρηματικότητα, “start up” επιχειρήσεις οι οποίες βασίζονται σε καινοτόμες ιδέες νέων ανθρώπων. Προσπαθούν μέσα από διαγωνιστικές διαδικασίες ιδιωτικών οργανισμών, τραπεζών κλπ. να βρουν κάποια πρώτα εφόδια προκειμένου να βγουν προς τα έξω και να εφαρμόσουν αυτά τα οποία σκέφτονται. Προσωπικά το έκανα αυτό το εγχείρημα μαζί με άλλους τρεις-τέσσερις φίλους μου, που είχαμε την ιδέα να δημιουργήσουμε το πρώτο Μουσείο Ελληνικής Γαστρονομίας, το οποίο παραδόξως ποτέ δεν είχε σκεφθεί προηγούμενα κάποιος άλλος. Για να προβάλει με ένα σοβαρό και μουσειολογικό τρόπο ένα τεράστιο κομμάτι του πολιτισμού μας που είναι διαχρονικά η ελληνικήδιατροφή. Αυτό σκεφθήκαμε να το κάνουμε πράξη με σύγχρονες μεθόδους. Να βρούμε ένα ωραίο χώρο για να στηθεί αυτό το μουσείο και με τη χρήση νέων τεχνολογιών, να έρχονται ξένοι και επιστήμονες για να γευθούν τα παραδοσιακά προϊόντα, να μάθουν για την ιστορία τους και στο τέλος να γίνουν ουσιαστικά οι ίδιοι πρεσβευτές της ελληνικής διατροφής στο εξωτερικό. Βρισκόμαστε στη φάση της ανάπτυξης αυτού του εγχειρήματος, χωρίς καμία κρατική βοήθεια, καμία επιχορήγηση και εκτός αιγίδας κάποιου δημόσιου φορέα, αλλά με τα δικά μας εφόδια και με κάποιες διαγωνιστικές διαδικασίες στις οποίες συμμετέχουμε και μας δίνουν κάποιες βοήθειες πραγματικά να βγούμε προς τα έξω και να κάνουμε την ιδέα μας πραγματικότητα.

ΠτΘ: Αυτό το Μουσείο θα είναι μόνο ψηφιακό; Δεν θα έχει μέσα χειροποίητα αντικείμενα;
Ο.Τ.: Ουσιαστικά θα είναι συνδυασμός των δύο. Θα υπάρχουν αντικείμενα λαογραφικής προέλευσης, ο επισκέπτης θα μπορεί να τα δει από κοντά, να τα αγγίξει, να καταλάβει πώς λειτουργούσαν, τα οποία βέβαια ακόμα χρησιμοποιούνται σε κάποιες περιοχές της Ελλάδος, αλλά θα υπάρχουν και νέες τεχνολογίες-χρήση ψηφιακών εφαρμογών, μεγάλες οθόνες όπου εύκολα ο επισκέπτης πατώντας ένα κουμπί θα μπορεί να περιηγηθεί εικονικά σε κάποια πράγματα που δεν μπορούν να μεταφερθούν σε ένα μουσείο όπως είναι η διαδικασία επεξεργασίας της ελιάς και παραγωγής ελαιολάδου.

ΠτΘ: Ο χώρος όμως είναι ένα σημαντικό έξοδο. Σε αυτό θα μπορέσετε να ανταπεξέλθετε;
Ο.Τ.: Νοικιάζουμε το χώρο. Όπως είπα, καταφέραμε και μπήκαμε σε διαγωνισμό μίας τράπεζας, η οποία ωστόσο δεν μας προσφέρει χρήματα, αλλά εξοικονόμηση χρημάτων από άλλες υπηρεσίες για τις οποίες θα δίναμε πάρα πολλά χρήματα αν δεν τις είχαμε, όπως παροχή νομικών συμβουλών ή σύσταση καταστατικού κλπ. Όσον αφορά στα άλλα έξοδα προσπαθούμε να συμμετέχουμε σε άλλους οργανισμούς, οι οποίοι προσφέρουν οικονομικά οφέλη σε μια καινοτόμα ιδέα για να προχωρήσει, και επίσης κάποιοι από εμάς δώσαμε και οι ίδιοι κάποια κεφάλαια, προκειμένου αυτή η ιδέα να αρχίσει να γίνεται πραγματικότητα μέχρι να έχει τα πρώτα της έσοδα.

«Το Μουσείο Γαστρονομίας θα είναι ένας ολοκληρωμένος χώρος πολιτισμού περί την κουζίνα»

ΠτΘ: Θα έχετε και εμπορικές δραστηριότητες, δηλαδή μέσα από το διαδίκτυο θα προμηθεύετε και προϊόντα;
Ο.Τ.: Αυτή θα είναι όντως μια από τις πηγές εσόδων που θα έχει το Μουσείο. Σε δεύτερη φάση από τη στιγμή που το μουσείο εγκαινιασθεί και αρχίσει να λειτουργεί, θα δημιουργηθεί και μια ειδική πλατφόρμα διάθεσης και αγοράς αγροτικών προϊόντων από όλες τις περιοχές της Ελλάδος και ο ξένος επισκέπτης είτε είναι στην Αγγλία είτε σε άλλη περιοχή του κόσμου θα μπορεί με απλά βήματα να επιλέξει ποια προϊόντα τον ενδιαφέρουν, να δημιουργήσει ένα καλάθι και εμείς να το πακετάρουμε και να το στείλουμε στον τόπο που βρίσκεται. Αυτή θα είναι μια από τις μεγαλύτερες πηγές εσόδων όπως επίσης πηγή εσόδων θα είναι και η επιτόπια αγορά προϊόντων στο παραδοσιακό παντοπωλείο που θα λειτουργεί στο Μουσείο. Επίσης, θα υπάρχει και εστιατόριο, καφενείο, δανειστική βιβλιοθήκη που θα μπορούν να αγοράζουν βιβλία, να κάνουν σεμινάρια μαγειρικής, θα είναι δηλαδή ένας ολοκληρωμένος χώρος πολιτισμού περί την κουζίνα.

«Δεν πιστεύω ότι οι κομματικές γραμμές εν έτη 2013 είναι τόσο ισχυρές ώστε να αποτρέψουν την ανάγκη για ανανέωση»

ΠτΘ: Ας εκμεταλλευτούμε όμως το γεγονός ότι είστε νέος και ας μιλήσουμε για το σύστημα ιδεών και νοοτροπιών των νέων, το κλίμα της ευμάρειας στο οποίο έχουν μεγαλώσει. Πιστεύετε ότι αυτό, η νοοτροπία τους μπορεί να αλλάξει;
Ο.Τ.: Το να είναι κάποιος νέος ηλικιακά δεν συνεπάγεται ότι είναι νέος και στη νοοτροπία. Μπορεί να είναι άφθαρτος αλλά να διέπεται από αρχές και σκέψεις ενός εξηντάρη παλαιοκομματική λογικής που δεν ωφελεί σε τίποτα. Αυτό που θα πρέπει να γίνει στην κοινωνία είναι να βγουν μπροστά οι νέοι και αυτό θα γίνει μέσω της κοινωνίας πολιτών, γιατί μέσα από κομματικές γραμμές το πιθανότερο είναι νέοι άνθρωποι να σκέφτονται όπως οι παλιοί. Μέσα όμως από την κοινωνία των πολιτών και μέσα από τις ανάγκες, γιατί ουσιαστικά κάθε πολιτικό φαινόμενο εκδηλώνεται και εξυπηρετεί κάποιες ανάγκες της κοινωνίας. Είναι αποτέλεσμα κοινωνικής απαίτησης και αυτή τη στιγμή υπάρχει στην κοινωνία απαίτηση ανανέωσης, όχι μόνο ηλικιακής αλλά και τρόπου σκέψης. Αυτό θα βρεθεί τρόπος να βγει προς τα έξω. Δεν πιστεύω ότι οι κομματικές γραμμές εν έτη 2013 είναι τόσο ισχυρές ώστε να αποτρέψουν μια τέτοια ανάγκη και θέληση των ελλήνων πολιτών. Θα βρεθεί ένας τρόπος και πιστεύω ότι θα εκδηλωθεί και εν μέσω των εκλογών όπου οι νέοι πραγματικά με νέα νοοτροπία και λογική θα βγουν μπροστά. Δεν πιστεύω ότι αυτή η απαίτηση θα είναι μαζική, θα είναι όμως αρκετή ώστε να ταρακουνήσει το σύστημα.

«Το πολιτικό σύστημα δεν πρόκειται να αλλάξει αν δεν αλλάξουμε ως κοινωνία»

ΠτΘ: Υπάρχει αφερέγγυο κράτος. Έχουμε το ντισαβαντάζ της ευμάρειας, το ντισαβανάζ της αφερέγγυας άσκησης πολιτικής από το πελατειακό κράτος. Πώς όλα αυτά ένας νέος θα τα υπερπηδήσει και θα έρθει στην κοινωνία των πολιτών να διαβουλευθεί στην πλατεία; Μπορεί να αρθεί η δυσπιστία προς την πολιτική;
Ο.Τ.: Μιλήσατε για αφερέγγυο πολιτικό σύστημα και αφερέγγυους πολιτικούς. Εγώ πιστεύω ότι υπήρχε και αφερέγγυα κοινωνία, γιατί ζούμε σε ένα δημοκρατικό κράτος και οι εκλεγόμενοι εκλέγονται από αυτούς που έχουν το δικαίωμα να ψηφίζουν, και αυτοί είναι οι πολίτες. Επειδή ακριβώς η πολιτική εξυπηρετεί κοινωνικές ανάγκες αυτό το οποίο βιώσαμε τόσα χρόνια, αυτό το πελατειακό ρουσφετολογικό σύστημα, το σύστημα πλήρους αναξιοκρατίας και ενός κράτους τροφού ουσιαστικά, όπου το δημόσιο λειτουργούσε ως ένα κοινωνικό παντοπωλείο, ο καθένας περνούσε και έπαιρνε ό,τι ήθελε, εξυπηρετούσε τις ανάγκες μιας κοινωνίας η οποία ήθελε να δει γρήγορα – ενδεχομένως λόγω και μιας ιστορικής καταπίεσης που είχε – ένα δρόμο διεξόδου και μιας ευμάρειας που την άξιζε λόγω αυτών που είχε περάσει τόσα χρόνια και ποτέ δεν την είχε. Εάν θέλουμε να αλλάξουμε το πολιτικό σύστημα, αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει, αν δεν αλλάξουμε εμείς ως κοινωνία. Για μένα, και πιστεύω ότι αυτό μπορεί να συμβεί και εν μέρει έχει συμβεί λόγω της κρίσης, πρέπει το κράτος ως δομή να το προστατεύσουμε και να το θωρακίσουμε από κάθε είδους κομματική εξυπηρέτηση τοποθέτηση, διορισμούς κ.λ.π. Εάν ο Έλληνας δει ότι το κράτος σταματά να είναι εξυπηρετητής των συμφερόντων του και το μόνο που κάνει είναι να παρέχει υπηρεσίες απαραίτητες για τη λειτουργία μιας κοινωνίας, τότε πιστεύω πραγματικά ότι ο Έλληνας θα προχωρήσει δέκα βήματα μπροστά όσον αφορά στην ωριμότητά του. Γιατί πιστεύω ότι, ακόμα και τώρα στην κρίση, η ελληνική κοινωνία δεν έχει ωριμάσει. Θεωρεί ότι η κρίση θα περάσει και ότι σε πέντε χρόνια θα γίνονται ξανά τα ίδια, διορισμοί κ.ά. Πρέπει να καταλάβουμε όμως ότι αυτή ήταν πραγματικά η παθογένεια της ελληνικής οικονομίας αλλά και της πολιτικής και εν τέλει της κοινωνίας. Αν αυτό το συνειδητοποιήσουμε και βάλουμε ένα τέλος και αρχίσουμε και ψάχνουμε προς τον ιδιωτικό τομέα, προς άλλες δυνάμεις, πιστεύω ότι ένα από τα σημαντικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας θα έχει παρέλθει.

«Οι νέοι Έλληνες ουσιαστικά αυτό που χρειάζονται είναι λιγότερη γραφειοκρατία»

ΠτΘ: Στην Ελλάδα δεν υπάρχει κουλτούρα νεανικής επιχειρηματικότητας. Εσείς πώς δράσατε διαφορετικά; Σας επηρέασε το γεγονός ότι σπουδάσατε στο εξωτερικό; Το κάνατε για βιοποριστικούς λόγους ή ήταν ένας συνδυασμός πραγμάτων;
Ο.Τ.: Ήταν ουσιαστικά ένας συνδυασμός πραγμάτων. Γενικά οι Έλληνες δεν είχαμε μάθει να δουλεύουμε τα τελευταία σαράντα χρόνια. Ένα μεγάλο ποσοστό του ελληνικού πληθυσμού εύκολα βιοποριζόταν και εύκολα εύρισκε το δρόμο. Αναγκαστικά η δική μας γενιά «έπεσε» απότομα και αναγκάσθηκε να βρει γρήγορες λύσεις προκειμένου να αρχίσει και να βιοπορίζεται και να επιβιώσει σε αυτό που λέμε ελληνική κρίση. Πιστεύω ότι έχει αρχίσει να διαμορφώνεται ένα κίνημα νέων που βλέπουν την επιχειρηματικότητα ως τη μόνη διέξοδο, τη νεανική επιχειρηματικότητα με καινοτόμες ιδέες κλπ. Το καλό είναι μέσα σε αυτή την περίοδο της ευμάρειας έμεινε και κάτι καλό σε εμάς, το ότι πήγαμε στα πανεπιστήμια, πήραμε την καλύτερη μόρφωση από όλες τις γενιές των Ελλήνων από τότε που ιδρύθηκε το ελληνικό κράτος και αυτό ίσως είναι το μοναδικό εφόδιο που έχουμε σήμερα, η γνώση που μπορεί να μετατραπεί σε πράξη. Οι νέοι Έλληνες ουσιαστικά αυτό που χρειάζονται είναι λιγότερη γραφειοκρατία, που πιστεύω ότι τα τελευταία χρόνια όσον αφορά στην επιχειρηματικότητα και επειδή το βίωσα έχουν γίνει πράγματα στη χώρα, δεν χρειάζεται να τα αμαυρώνουμε όλα, σε κάποια πράγματα κάναμε κάποια βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν χρειάζεται γραφειοκρατία και κάποιον να τους τραβά πίσω, και αν συμβεί αυτό πιστεύω ότι η νέα γενιά θα εκτιναχθεί.

«Στην Ελλάδα παρατηρούμε τη νομοθεσία αλά καρτ»

ΠτΘ: Έστω ότι το νεανικό κίνημα επιχειρηματικότητας θα δημιουργηθεί και θα εκτιναχθεί η χώρα. Τις κρατικές δομές και τη νοοτροπία του κράτους, την υπέρμετρη φορολογία, τις συνεχείς αλλαγές της νομοθεσίας, την έλλειψη ορθολογικότητας πώς θα τα αντιμετωπίσετε;
Ο.Τ.: Όντως έτσι είναι. Παρατηρούμε τη νομοθεσία αλά καρτ. Όποια νομοθεσία μας βολεύει ή μας λύνει τις άμεσες ανάγκες του κράτους αυτήν υιοθετούμε και την αλλάζουμε ανά έξι μήνες. Αυτό παρατηρείται στην Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια σε εξαμηνιαία βάση. Όταν έλεγα πριν δεν θέλουμε πράγματα να μας τραβούν πίσω εννοούσα αυτό ακριβώς, τη φορολογία, την πλήρη ρευστότητα σ’ ό,τι αφορά στο οικονομικό κλίμα, στην προοπτική της χώρας, αν θα είμαστε με ευρώ ή αν θα έχουμε αύριο να πληρώσουμε συντάξεις. Είναι και το ψυχολογικό στοιχείο όλων αυτών γιατί αν ένας νέος δεν ξέρει ότι αυτό που πάει να φτιάξει δεν θα υπάρχει αύριο χώρα για να το υποστηρίξει, τότε του κόβονται τα φτερά. Αυτά είναι αντικειμενικά προβλήματα τα οποία λαμβάνει υπόψη οποιοσδήποτε είτε είναι νέος είτε μεγάλος σε ηλικία. Αναγκαστικά όμως αν θέλεις να κάνεις πράξη αυτό που σκέφτεσαι, θα πρέπει να προσαρμοσθείς όσο μπορείς σε αυτή την πραγματικότητα και να παλέψεις με τα θηρία γιατί αυτό είναι. Σε κάθε περίπτωση πρέπει καθημερινά να παλεύεις με τα θηρία είτε αυτό λέγεται κράτος είτε ελληνική νοοτροπία είτε οτιδήποτε. Πιστεύω ότι αν είσαι πολύ τυχερός και πείσμων, τα καταφέρνεις.

«Έχουμε μια χρυσή ευκαιρία από το να ρίξουμε την ψήφο μας στα άκρα, να δημιουργήσουμε εμείς οι νέοι νέους πολιτικούς σχηματισμούς»

ΠτΘ: Πιστεύετε ότι οι νέοι θα επιστρέψουν στην πολιτική;
Ο.Τ.: Ναι, άλλωστε οι νέοι πιστεύω ότι το έχουν συνειδητοποιήσει και μάλιστα διάβασα και μαι έρευνα όπου το 85% των νέων στην ερώτηση, αν θεωρούν ότι ο διορισμός τους στο δημόσιο είναι το όνειρό τους, είπαν όχι. Σε μια τέτοια έρευνα πριν από δέκα χρόνια, το 65% έλεγε ότι στόχος είναι να διορισθεί στο δημόσιο. Αυτή είναι η τεράστια αλλαγή νοοτροπίας. Αν αυτή ακριβώς η ίδια έρευνα γίνει σε ηλικιακά στρώματα 35,40,50 θα είναι αντίστροφη, θα λένε ακόμα και τώρα ότι το δημόσιο είναι ο απώτερος στόχος τους.

ΠτΘ: Στις τοπικές κοινωνίες δεν βλέπουμε ενδιαφέρον από τους νέους για ανανέωση του πολιτικού σκηνικού, αφενός γιατί υπάρχει το φαινόμενο του «καρεκλοκενταυρισμού» ακόμη και σε χώρους που φαίνονται προοδευτικοί. Πιστεύετε ότι αυτό θα γίνει ή θα πρέπει να γίνει κοσμοϊστορική ανατροπή για να το δούμε;
Ο.Τ.: Η ιστορία έχει διδάξει ότι οι μεγάλες αλλαγές έρχονται από το κέντρο στην περιφέρεια. Επειδή ζω στο κέντρο, αυτό αρχίζει και γίνεται σιγά σιγά και δεν θα γίνει με συνθήκες επανάστασης ή ανατροπής όπως κάποιοι ελπίζουν, αλλά θα γίνει με ένα ομαλό δημοκρατικό τρόπο, γιατί πραγματικά δεν σηκώνει η ελληνική πραγματικότητα και οικονομία τεράστιες ανατροπές σε μικρό χρονικό διάστημα. Χρειάζεται να το κάνουμε σταθερά, με λογική και σύνεση, γιατί πραγματικά την έλλειψη λογικής και σύνεσης την έχουμε πληρώσει πολύ ακριβά τις τελευταίες δεκαετίες. Πιστεύω ότι θα γίνει από το κέντρο προς την περιφέρεια λοιπόν και, όπως είπα και πριν, έχουμε μια χρυσή ευκαιρία από το να ρίξουμε την ψήφο μας στα άκρα, που το κάναμε κατά χιλιάδες στις τελευταίες εκλογές, και εξαιτίας αγανάκτησης, και το έχουμε μετανιώσει, να δημιουργήσουμε οι ίδιοι πολιτικές δυνάμεις. Σκεφθείτε να δημιουργούνταν ένα κόμμα νέων πολιτών, ένα κόμμα που θα βασιζόταν σε ηλικιακό πλαφόν κάτω από τα τριάντα. Να είναι άφθαρτοι πολιτικά και να γνωστοποιήσουν ότι είναι εδώ για να εξυγιάνουν το πολιτικό σύστημα. Είναι το πιο απλό. Και εκεί θα φανεί η ωριμότητα του νέου. Εκεί θα φανεί αυτή η συζήτηση, το αν όντως οι νέοι σκέφτονται διαφορετικά από τους μεγάλους ή απλά είναι νέοι ηλικιακά.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.