Ολος ο Ελυτης σε ενα βιβλιο

Μα είναι δυνατόν να χωρά σε ένα βιβλίο «όλος ο Ελύτης»; Γίνεται ποτέ best seller η ποίηση; Είναι πολύ σπάνιες αυτές οι αντιδράσεις για ένα βιβλίο ποίησης. Αλλά, βέβαια, είναι πολύ σπάνιοι οι ποιητές σαν τον Οδυσσέα Ελύτη.

Και όμως, το βιβλίο «Ποίηση» που κυκλοφόρησε πριν από περίπου ένα μήνα από τις εκδόσεις «Ίκαρος», συγκεντρώνει για πρώτη φορά ολόκληρο το ποιητικό έργο του Οδυσσέα Ελύτη. Περιέχει δεκαεπτά ποιητικές συλλογές που δίνουν στον αναγνώστη τη δυνατότητα να παρακολουθήσει τη δημιουργική πορεία εξήντα ετών, διατηρώντας μάλιστα την αισθητική που ο ίδιος ο ποιητής καθόριζε για κάθε συλλογή. Το βιβλίο είναι πανόδετο, με 696 σελίδες, σε μικρό σχήμα, και περιλαμβάνει όλα τα ζωγραφικά έργα και τα σήματα των μεμονωμένων συλλογών.

Φυσικά, διατηρεί τους τόνους και τα πνεύματα – η απλοποίηση σε μονοτονικό θα ήταν έγκλημα ομολογουμένως.

Ο Γιάννης Η. Χάρης, που είχε την τυπογραφική επιμέλεια της έκδοσης, μίλησε στην παρουσίαση του βιβλίου (Μουσείο Μπενάκη, Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2002) για τις επιθυμίες του Ελύτη σχετικά με την έκδοση των απάντων του. Τον Ελύτη τον απωθούσε η ιδέα – πολύ φυσικό, αφού θα σήμαινε ένα τέλος για το έργο του, που όσο ζούσε θα ήταν εξ ορισμού πρόωρο. Κατά τα άλλα όμως, η συγκεντρωτική έκδοση των έργων του ήταν κάτι που τον είχε απασχολήσει και για το οποίο είχε σαφέστατες απόψεις και επιθυμίες, οι οποίες εν τέλει και τηρήθηκαν στην έκδοση αυτή. Βασική επιλογή του Ελύτη το μικρό σχήμα του τόμου, «για να μπορεί να τον βάζει μια φοιτήτρια στο σακίδιό της», όπως έλεγε χαρακτηριστικά.

Την καλλιτεχνική επιμέλεια της έκδοσης την είχε η Ιουλίτα Ηλιοπούλου.

Α.Χ.

«Διαβάζοντας Οδυσσέα Ελύτη είναι σαν να κοιτάς αιγαιοπελαγίτικο τοίχο το καταμεσήμερο. Θαμπώνεσαι. Κατεβάζεις τα μάτια.

Προχωράς. Περιμένεις συλλογισμούς, συναντάς βιώματα. Όλα συγκεκριμένα, παρόντα και απτά. Πουθενά κατασκευή, επιχείρημα, θέση. Το πεζό του Ελύτη είναι ζωή – και η ζωή δεν έχει θέσεις. Το κείμενο αναπνέει. Δεν υπάρχει μήνυμα, μόνο συμμετοχή.

Όταν περάσει το θάμπωμα μένει μια ευτυχία. Μια βαθιά συνείδηση. Και μια απλή σοφία. Τίποτα πού δεν ήξερες πριν – άλλά τώρα συνειδητό. Ο καλός άνεμος της αποκάλυψης.

Μετά η ζωή δεν είναι ίδια.

Ελύτης, ο υπερβατικός του εδώ και του τώρα, ο μεταφυσικός του αισθητού. Ο θιασώτης του συγκεκριμένου. Ο αθώος, πού γράφει ανυποψίαστος πριν από το Μαύρο – κι ας το έχει “διατρέξει ως την έσχατη άκρη του”. Το “αγγελικό και μαύρο, φως”, όπως το είπε ο Σεφέρης, πού πολεμούσε τον ίδιο πόλεμο με άλλα όπλα.

Αλήθεια, κανείς δεν συμμάχησε στενότερα με την λέξη, εναντίον του θανάτου».

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.