Ολοκληρωθηκε το προγραμμα «Schools on borders»
Ολοκληρώθηκε η δράση «Schools on borders» που υλοποιείται με επιτυχία μέσα από το πρόγραμμα Comenius στην οποία συμμετείχαν από πλευράς Ελλάδας το 10ο Δημοτικό σχολείο της Κομοτηνής, ο δήμος Κομοτηνής, το Ελληνικό Κέντρο Ευρωπαϊκών Μελετών με άλλους εταίρους από το εξωτερικό και αφορούσε στην πολυπολιτισμική κοινωνία και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση σε σχολεία με τον ανάλογο μαθητικό πληθυσμό, όπως πολλά από αυτά της Ροδόπης. Η τελευταία συνάντηση των εταίρων έγινε στη Βενετία.
Το πρόγραμμα
Οι εταίροι που συμμετείχαν στο πρόγραμμα, πλην των Ελλήνων ήταν από την περιοχή της Ρουμανίας Οράτια ένα σχολείο στα σύνορα με την Ουγγαρία, ένα σχολείο της Ουγγαρίας στα σύνορα με τη Ρουμανία, σχολείο της Ρουμανίας στα Καρπάθια κοντά στη Σλοβακία, ένα δημοτικό και γυμνάσιο από το Μπέλφαστ της Ιρλανδίας, από την Πολωνία ένα σχολείο που βρίσκεται σε περιοχή στα σύνορα με την Γερμανία, το πανεπιστήμιο της Πολωνίας στη Βαρσοβία, ένα σχολείο της Βενετίας στο οποίο φοιτούν παιδιά οικονομικών μεταναστών, ο δήμος της Βενετίας και το Πανεπιστήμιο του Μιλάνου.
Όπως μεταφέρει ο διευθυντής του 10ου Δημοτικού Σχολείου Κομοτηνής, στα δύο χρόνια λειτουργίας του προγράμματος πραγματοποιήθηκαν πέντε συναντήσεις. Η πρώτη το Μάρτιο του 2008 στην πόλη Οράτια της Ρουμανίας, η δεύτερη στην Βαρσοβία της Πολωνίας, η τρίτη στην Αθήνα, η τέταρτη στο Μιλάνο και η πέμπτη στη Βενετία όπου έκλεισε και το πρόγραμμα. Στην αρχή, από το 10ο Δημοτικό Σχολείο ξεκίνησαν τέσσερις εκπαιδευτικοί.
Από πλευράς 10ου Δημοτικού σχολείου στη συνάντηση στη Ρουμανία συμμετείχε ο διευθυντής του σχολείου Δημήτρης Κολτσίδας και ο εκπαιδευτικός Λάζαρος Φιλιππίδης, στη συνάντηση της Βαρσοβίας συμμετείχε η δασκάλα Φωτεινή Νικολαϊδου, στην Αθήνα ο διευθυντής του σχολείου Δημήτρης Κολτσίδας και ο εκπαιδευτικός Λάζαρος Φιλιππίδης, στο Μιλάνο συμμετείχε ο Λάζαρος Φιλιππίδης και στη Βενετία συμμετείχαν ο Δημήτρης Κολτσίδας και ο εκπαιδευτικός Κώστας Αυγερινός. Οι εισηγήσεις και οι συζητήσεις ήταν στην αγγλική γλώσσα.
«Λόγω του γεγονότος ότι είμαστε κοντά στα σύνορα και λόγω της σύνθεσης του μαθητικού πληθυσμού, μας έκαναν πρόταση και δεχθήκαμε και συμμετέχουμε εδώ και δύο χρόνια σε ένα πρόγραμμα που είχε ως στόχο και σκοπό το πώς θα λειτουργήσουμε στην καλύτερη προσαρμογή των μαθητών που έχουν διαφορετική μητρική γλώσσα και έρχονται στο σχολείο και όσον αφορά στη διαδικασία προσαρμογής, αλλά και τη διδασκαλική διαδικασία, ώστε να μαθαίνουν ευκολότερα και γρηγορότερα, χωρίς να υπάρχουν στοιχεία ρατσισμού ή φυλετικών διακρίσεων», αναφέρει ο κ. Κολτσίδας.
Θετικά τα
αποτελέσματα της συμμετοχής
Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ανταλλάχθηκαν πολλές απόψεις που αφορούσαν στο θέμα της πολυπολιτισμικότητας, την διαπολιτισμική εκπαίδευση και τα ξεχωριστά εγχειρίδια και βοηθήματα. «Η κάθε μία περιοχή είχε τα δικά της προβλήματα και κατέθετε τις προτάσεις της. Υπήρχαν θετικά στοιχεία τα οποία μπορούμε, όχι να τα ενσωματώσουμε, αλλά να τα εφαρμόσουμε, γιατί η κάθε μια περιοχή έχει τις ιδιαιτερότητές της όπως και οι μαθητές και οι κοινωνίες στις οποίες ζουν», τονίζει ο κ. Κολτσίδας.
«Το εγχείρημα της συμμετοχής ήταν θετικό. Και μόνο ότι ακούσαμε άλλες περιοχές που έχουν παρόμοια προβλήματα με εντελώς διαφορετικές συνθέσεις των μαθητών, μας δίνει την ευκαιρία να ανοίξουμε περισσότερο τα πλαίσια δράσης μας. Ίσως και γιʼ αυτό η Ευρωπαϊκή Ένωση χρηματοδοτεί τέτοια προγράμματα, γιατί βαδίζουμε προς μία πολυπολιτισμική κοινωνία με τους μετανάστες, με τις συνθέσεις των κατοίκων που ζουν κοντά στα σύνορα, είτε είναι εθνοτικές είτε θρησκευτικές.
Με το κλείσιμο του προγράμματος περιμένουμε τα τελικά συμπεράσματα και τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε να διαχειρισθούμε κάποιες καταστάσεις».
«Οι εκπαιδευτικοί
πρέπει να
συμπυκνώσουμε
τις διαφορές»
Στο 10ο Δημοτικό σχολείο στο σύνολο των μαθητών το 15% είτε έχει διαφορετική μητρική γλώσσα είτε είναι αλλοδαποί είτε έχουν άλλη κουλτούρα. «Συνυπάρχουμε καλά θα έλεγα», τονίζει ο κ. Κολτσίδας. «Επειδή το καθένα σχολείο, όπως και η κάθε κοινωνία έχει τα δικά της γνωρίσματα και αυτά αφορούν στη γλώσσα, στην κουλτούρα, τα οποία αναφέρονται στο στενό περιβάλλον του μαθητή. Όλα αυτά εμείς στο σχολείο πρέπει να τα συμπυκνώσουμε και να κατευθυνθούμε σε μια κοινή δράση και αντιμετώπιση απέναντι σε όλους τους μαθητές, αλλά και με κάποιες ιδιαιτερότητες, χωρίς να είναι εμφανείς, όσον αφορά στη σχέση με τους δασκάλους αλλά και των μαθητών προς τους μαθητές που έρχονται και έχουν είτε διαφορετική γλώσσα είτε εντελώς διαφορετική κουλτούρα.
Αυτή η προσπάθεια γίνεται, γιατί από τους 350 μαθητές οι 53 είναι μαθητές με άλλη γλώσσα είτε είναι αλλοδαποί είτε παλιννοστούντες, που μπορεί να είναι δεύτερης γενιάς, αλλά επειδή στο στενό οικογενειακό περιβάλλον μιλούν την γλώσσα της χώρας προέλευσης, αυτό δημιουργεί δυσκολίες, ειδικά για τα παιδιά που έρχονται για πρώτη φορά και πρέπει να ξεκινήσουμε από το μηδέν.
Για παράδειγμα, στα μεγάλα σχολεία, όπως το δικό μας, όταν έρχεται ένας μαθητής που μιλά ρωσικά, είναι δύσκολο τις πρώτες ημέρες να προσαρμοστεί. Δεν καταλαβαίνει ούτε και οι άλλοι μπορούν να τον καταλάβουν. Εφαρμόσαμε λοιπόν το εξής. Χρησιμοποιήσαμε μαθητές που ήξεραν την μητρική του γλώσσα μέσα στην τάξη. Τα παιδιά είχαν ανεβασμένο πνευματικό επίπεδο και μέσα σε δύο μήνες, με την ενισχυτική διδασκαλία ξεχωριστά για τον καθένα μαθητή, προχώρησαν».
«Τα παιδιά
είναι ανεκτικά»
Ο κ. Κολτσίδας υποστηρίζει ότι τα παιδιά είναι περισσότερο ανεκτικά από τους μεγάλους. «Μεταξύ των παιδιών δεν παρατηρείται ρατσισμός. Είναι ευκολότερο βέβαια να υπάρξει μια παρεξήγηση μεταξύ των παιδιών, ίσως γιατί δεν καταλαβαίνει τη γλώσσα είτε γιατί δεν μπορεί να ανταλλάξει κάποια κουβέντα ή να συγχρωτισθεί στην αρχή και ίσως να θεωρεί ότι κάποιοι τον αντιμετωπίζουν διαφορετικά, αλλά θέματα ρατσισμού ή ξενοφοβίας ή απομόνωσης μαθητών δεν αντιμετωπίζουμε. Και οι δάσκαλοι προσέχουν τόσο μέσα στην τάξη όσο και έξω, στην αυλή. Βέβαια, μέσα στην αυλή με 350 παιδιά είναι δύσκολο να εντοπίσεις ότι κάποιο παιδί το έχουν περιθωριοποιήσει. Δεν θα έλεγα, όμως, ότι υπάρχουν παιδιά απομονωμένα ειδικά από αυτά που μιλούν διαφορετική γλώσσα. Αυτά τα παιδιά βλέπουμε ότι ψάχνουν και βρίσκουν την παρέα εκείνη που θα μπορούσαν. Γίνονται όμως αποδεκτοί. Δεν υπάρχει διαχωρισμός. Τα παιδιά είναι πολύ ανεκτικά».
Α.Π.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
