Ολοι εμεις μια παρεα….

Σε μια πολύ όμορφη εκδήλωση παρουσιάστηκε την Πέμπτη το βράδυ στο χώρο του Θρακικού Ωδείου το καινούργιο πρόγραμμα του Ράδιο Παρατηρητής. Παρόντες ήταν ο αντινομάρχης Ροδόπης κ. Κώστας Κατσιμίγας, ο αντινομάρχης της Διευρυμένης Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κοτζά Μουμίν Ριτβάν, ο επικεφαλής της αντιπολίτευσης στη Νομαρχία Ροδόπης Μιχάλης Αθανασιάδης, οι νομαρχιακοί σύμβουλοι Μαρία Τριφωνίδου, Νίκος Κουρκούτας, Κυριάκος Κρόκος, ο Πρόεδρος του Περιφερειακού Τμήματος Θράκης του ΤΕΕ, Νίκος Παπαθανασίου, ο Πρόεδρος του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Κώστας Λιούρτας, ο αντιπρόεδρος του Επαγγελματικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αχμέτ Φαϊκ, ο Πρόεδρος του Μορφωτικού Συλλόγου Σαρακατσάνων, Γιώργος Νάκος και πλήθος κόσμου, κυρίως νεαρής ηλικίας. Την εκδήλωση στήριξε ο Στάθης Δρογώσης, τραγουδοποιός που έπαιξε στο πιάνο ένα πολύ παλιό τραγούδι που είχε γραφεί το 1946 και που, όπως είπε «μου το είχε μάθει η γιαγιά μου η Ευσταθία, της οποίας φέρω το όνομα και λέγεται «Ήρθες αργά». Το έχει γράψει ο Γιάννης Μπέλας με τον Κώστα Κοφινιώτη και το πρωτοτραγούδησε η Κάκια Μένδρη, ενώ έκλεισε με τα τραγούδια «Βιαστικό πουλί του Νότου», το οποίο είχε πει ντουέτο με το Γιάννη Κότσιρα και ένα νεότερό του, το «Οι μέρες πέρασαν», τραγούδια που σιγοτραγούδησαν μαζί του γοητευμένοι οι νεαροί παραγωγοί.

Πλούσιο σε ενημερωτικές και μουσικές εκπομπές το νέο πρόγραμμα αποτέλεσε έκπληξη κυρίως από το γεγονός ότι στελεχώνεται από νέα παιδιά, παιδιά που ονειρεύονται, που προβληματίζονται. Κυρίως όμως η αίσθηση που επικράτησε στους παρευρισκόμενους ήταν ότι το Ραδιόφωνο του Παρατηρητή είναι ένας σταθμός, στον οποίο όλοι οι συντελεστές είναι μια παρέα. Μία αίσθηση ότι κάποιοι άνθρωποι, λίγοι ή πολλοί, δεν έχει σημασία πόσοι, από διάφορα στέκια της ζωής, συντονίζονται σε μια συχνότητα και ξέρουν ότι εκεί ανήκουν. Ότι παίζονται ωραία τραγούδια. Ότι ο λόγος έχει ειλικρίνεια και ευαισθησία. Ότι υπάρχει αγωνία για το περιβάλλον, για τον συνάνθρωπο, ιδίως εκείνον που υποφέρει. Ότι νοιάζονται για την πόλη που ζούμε, τον πλανήτη που μοιραζόμαστε, τον πολιτισμό που κληρονομήσαμε, αλλά και για τις νέες τάσεις, τις νέες ιδέες, τους ανθρώπους με φαντασία, εκείνους που πρωτοτυπούν, εκείνους που έχουν παιδεία και ανανεώνουν τον πολιτισμό αλλά είναι απόντες από τα κυρίαρχα μέσα μαζικής ενημέρωσης.Ένα ραδιόφωνο, μια μεγάλη παρέα παιδιών που απλά δεν βάζουν τραγούδια σε ένα κομπιούτερ για να παίξουν. Τα συνοδεύουν με την ανάσα τους, με το ήθος που τα διακρίνει, τις αγωνίες και τις ευαισθησίες τους, δίνοντάς τους τη στάμπα του αληθινού. Με τα λάθη τους, αλλά και τους ενθουσιασμούς τους. Και όπως πολύ σωστά ανέφερε η προλαλήσασα διευθύντρια – εκδότρια της εφημερίδας «Παρατηρητής της Θράκης» κ. Τζένη Κατσαρή Βαφειάδη «αποτελούν με την παρουσία τους ένα πολύ καλό μάθημα ζωής για κάθε είδους κατέχοντες εξουσία είτε λόγω της θέσης τους είτε λόγω της κουλτούρας τους, ένα πολύ καλό μάθημα ότι η ζωή συνεχίζεται και ότι μέλημα όλων πέρα από τους προσωπικούς ναρκισσισμούς πρέπει να είναι η δημιουργία χώρου για τους νέους».

Τζένη Κατσαρή- Βαφειάδη

Να ευχαριστήσω όμως και τους νέους, που μου έμαθαν και μου μαθαίνουν πολλά. Κατ’ αρχήν ότι μεγάλωσα, μεγαλώσαμε. Μου έμαθαν ότι η γενιά της μεταπολίτευσης εμείς δηλαδή έχουμε τις ευθύνες μας, κάτι που δεν είχα ποτέ στα σοβαρά επεξεργασθεί, επιμένοντας ότι προσφέραμε στην κοινωνία ένα Μάη του ’68, τη γυναικεία χειραφέτηση, το κίνημα του πολυτεχνείου, μια γενναία αριστερά, μια κεντροαριστερά που άλλαξε την όψη της νεότερης ελληνικής κοινωνίας.

Έμαθα λοιπόν από την ομήγυρη των νέων, που είναι κοντά μας ότι δεν είναι τα πράγματα μόνον έτσι, ότι δεν αρκούν τα εύσημα των παλαιών ημερών και ότι για να προχωρήσεις πρέπει να δεχτείς να υποβάλλεις τις απόψεις σου στην κριτική που οι νεότεροι επιδαψιλεύουν…

Γιατί οι νέοι έχουν άποψη, κριτικό πνεύμα, ιδέες, άλλους όμως τρόπους επικοινωνίας. Μιλούν, με πρώτο εργαλείο το διαδίκτυο, με συνομηλίκους τους απ’ όλο τον κόσμο, κάτι που δεν μπορούσα να φανταστώ στην πράξη αλλά το είδα με τα μάτια μου μέσα από το ραδιόφωνο του Παρατηρητή και τα παιδιά που συνομιλούν με τη Γερμανία, την Ιταλία, την Αυστραλία και … και… Έμαθα λοιπόν από τα παιδιά ότι όχι μόνο έχουν το δικό τους πολιτισμό αλλά ότι έχουν και θέσεις και απόψεις και κυρίως ότι δεν είναι όντα μοναχικά κλεισμένα στον εαυτό τους, αποκομμένες νησίδες…

Είμαι συγκινημένη. Συγκινημένη γιατί ως άνθρωπος μιας άλλης γενιάς οφείλω πλέον να μένω στη γωνιά μου και να παρακολουθώ… Όχι μόνον το γιο μου να καταρτίζει το πρόγραμμα του ραδιοφώνου και να αξιοποιεί τη νέα τεχνολογία, επιλέγοντας πορεία πρόσω ολοταχώς αλλά και όλα αυτά τα νέα παιδιά που ξέρω ότι αγαπούν την πολιτική, την κοινωνία και την ιστορία, τον πολιτισμό, σαφώς με άλλο τρόπο.

Ο Θάνος Βαφειάδης μαζί με την παρέα του, το Σωφρόνη, τη Λίνα, τη Δέσποινα, τον Πασχάλη, τη Νίκη, το Γιάννη, τον Χρήστο, την Ηρώ και… και… και… δούλεψε εξάλλου δύο χρόνια γι’ αυτό το πρόγραμμα.

Να ευχαριστήσω όμως και τον Στάθη το Δρογώση που ήρθε από την Αθήνα για να τιμήσει τους συνομηλίκους του, αυτούς που ενδεχομένως θα φτιάξουν ένα καλύτερο πολιτισμό. Έχουμε ανάγκη από την ουτοπία ενός καλύτερου πολιτισμού. Επειδή πάλι ο κ. Κατσιμίγας μου έδωσε το έναυσμα λέγοντας ότι είμαστε λίγοι, ναι οι λίγοι «κάνουν» πολιτισμό. Ανέκαθεν ήταν έτσι. Οι λίγοι που αλλάζουν τις ποιότητες, οι λίγοι με το διακριτό στίγμα.

Προσωπικά, μετά από 27 χρόνια παραμονής στην Κομοτηνή, τι θεωρώ σήμερα πολιτισμό, πορεία προς τα εμπρός; Το ότι επιτέλους τελευταίως αναγνωρίστηκε ότι υπάρχουν επιχειρηματίες που προσφέρουν στην περιοχή. Θεωρώ πολιτισμό ότι το ΤΕΕ είναι επιτέλους εταίρος θεσμικός της κοινωνίας, – λαμπρό αποκούμπι κι ας μην ακούγεται πάντα,- θεωρώ πολιτισμό ότι έχουμε νέες φωνές στο Κοινοβούλιο που μιλούν αληθινά πολιτικά και όχι μεταμφιεσμένα, θεωρώ τέλος πολιτισμό ότι υπάρχει ένα μέσον, μέσα, τα οποία έφτιαξε ένας άνθρωπος, ο Πέτρος Βαφειάδης, ο οποίος και δεν καλότυχε από την εντόπια κοινωνία, όπως θεωρώ ως μια πρώτη δικαίωση το ότι η Πολιτιστική Κίνηση, στην οποίο συμμετείχα και εγώ όταν πρωτοήρθα στην Κομοτηνή, σήμερα γιορτάζοντας τα 30χρονά της, τολμά και ευχαριστεί αυτόν τον άνθρωπο που μέσα από την ανοικτή του διάθεση για προσφορά αλλά και τον προσωπικό του αγώνα, επέτυχε να φτιάξει υποδομές και να μας διασφαλίσει τα μέσα.

Σας ευχαριστώ πολύ. Να είστε καλά να αντέχουμε. Πάντα τον πολιτισμό τον φτιάχνουν οι παρέες. Είμαι υπερήφανη που είμαστε λίγοι και αντέχουμε και θα αντέχουμε, προσφέροντας στη Θράκη που πολλά, πάρα πολλά αξίζει».

Ο Θανάσης Βαφειάδης ευχαρίστησε το Θρακικό Ωδείο Κομοτηνής για την παραχώρηση της αίθουσας και την κ. Άντζελα Δράκου για την έμπρακτη στήριξή της καθώς και τον Στάθη Δρογώση που ήρθε από την Αθήνα για να στηρίξει την εκδήλωση μουσικά.

Ο Θανάσης Βαφειάδης ξεκίνησε παρουσιάζοντας τη διαδρομή του ραδιοφώνου τότε πριν από περίπου 10 χρόνια…

«Όταν ο υποφαινόμενος, αλλά και πολλοί από σας και τους συναδέλφους μου παραγωγούς, βρισκόμασταν πίσω από ένα θρανίο με μοναδική έγνοια το όποιο διάβασμα και φυσικά το παιχνίδι με τους φίλους… Ίσως ήμασταν πιο ευτυχισμένοι τότε, αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση!!! Εκείνη την εποχή λοιπόν, η μοναδική μας επαφή με την μουσική ήταν κατά τη διδασκαλία μας στο σχολείο, λίγα πράγματα από την τηλεόραση και όσοι από εμάς είχαν γονείς φιλόμουσους έκαναν τα πρώτα τους δειλά – δειλά βήματα βαθύτερης γνωριμίας μέσα από Ωδεία, καλή ώρα σαν κι αυτό!!! Εγώ, δυστυχώς για τον πατέρα μου, τότε δεν έδωσα και μεγάλη σημασία… Όσων αφορά το ραδιόφωνο τώρα, εκείνη την εποχή, μάλλον μόνο ονομαστικά σαν Μέσο Μαζικής Επικοινωνίας θα μπορούσαμε να το αναφέρουμε…

Ραδιόφωνο υπέρ πάντων

Έλα ντε όμως, που αυτό είχε μια ιστορία δεκάδων ετών σαν Μέσο Μαζικής Ενημέρωσης & Επικοινωνίας!!! Ιστορία λαμπρή, ιστορία γεμάτη με γεγονότα του 20ου αιώνα, γεγονότα όλων των ειδών (πολιτικά, πολεμικά – καθιερώθηκε κατά κάποιο τρόπο απ’ αυτά – , αθλητικά, φυσικά πολιτισμικά και δη μουσικά κ.ο.κ), γεγονότα σημαντικά, γεγονότα ασήμαντα. Εκτός όμως από γεγονότα, «πλημμύριζε» τους ακροατές του με εκατοντάδες μελωδίες. Μουσικές κάθε είδους έβρισκαν τον τρόπο έκθεσής τους στο ευρύ κοινό μέσα από το ραδιόφωνο. Και προξενούσαν στους ακροατές τους μοναδικά συναισθήματα… Χαρά, Λύπη, Αγάπη, Πόνο, Έρωτα… Παραγωγοί σε όλα σχεδόν τα σημεία της γης εξέθεταν τον εαυτό τους στην κρίση του κοινού, και ο κάθε ακροατής, πίσω από κάθε παραγωγό, φανταζόταν κι «έπλαθε» με το νου προσωπογραφίες του μυστηριώδους τύπου πίσω απ’ το μικρόφωνο. Κι ύστερα ήρθε η τηλεόραση, το Ίντερνετ και γενικότερα τα μέσα έγιναν πιο «εξωστρεφή». Το ραδιόφωνο έχασε την πρωτοκαθεδρία του στα Μ.Μ.Ε, ποτέ όμως αυτή την αίσθηση του «μυστηριώδους». Ακόμη κι αν πλέον, στις περισσότερες περιπτώσεις, κι ακόμη περισσότερο από παλιά, είναι εύκολο να βρεις μια φωτογραφία του ανθρώπου που λατρεύεις ν’ ακούς, μέσα από διάφορα έντυπα (όπως στην περίπτωσή μας) ή από το διαδίκτυο ή την τηλεόραση. Παρά ταύτα πάλι το «μυστήριο» δημιουργείται μέσα σου και «πλάθεις» εικόνες, είτε μέσα από την περιγραφή ενός ρεπορτάζ είτε ακούγοντας ένα τραγούδι με πολύ ωραίο στίχο είτε ακούγοντας μια συζήτηση ή μια αφήγηση ενός παραγωγού… Αυτό είναι το ραδιόφωνο… Μια διαχρονική φαντασίωση… Ή και λιγότερο φιλοσοφημένα ένας τρόπος ψυχαγωγίας… Γι’ αυτό το λόγο δεν χάθηκε, παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις, και δεν θα χαθεί ποτέ από τις ζωές μας… Σίγουρα θα υφίσταται αλλαγές, μεγάλες αλλαγές – όπως ήδη έχει υποστεί – και θα συμβαδίζει με τα ήθη κι έθιμα της κάθε εποχής, αλλά θα είναι πάντα ένα ζωντανό μέσο!!!

Τα παραπάνω νομίζω, ήταν η αιτία που πριν 10 χρόνια οι γονείς μου αποφάσισαν να αγοράσουν τη συχνότητα του παλιού Ράδιο Φάσμα και να το μετατρέψουν σε ενημερωτικό κυρίως, αλλά όχι μόνο, ραδιόφωνο με την επωνυμία Ράδιο Παρατηρητής. Βέβαια οι γονείς μου έβαλαν τα κεφάλαια, αλλά την συγκρότηση του ραδιοφώνου, την δημιουργία προγράμματος, ενημερωτικού & ψυχαγωγικού και ό,τι άλλο περιλαμβάνει η καθημερινότητα σ’ ένα ραδιόφωνο ανέλαβε ο τότε υπεύθυνος προγράμματος και πολύ καλός φίλος πλέον, Μάριος Λιάγκης, παρέα με την ακόμη σημαντικότερη κι εξίσου καλή μας φίλη Σοφία Παιδαράκη (νυν υπεύθυνη του διαφημιστικού μας τμήματος), τον αιώνιο(!!!) ηχολήπτη μας Κυριάκο Κατσίκα, που εσχάτως ανακαλύψαμε ότι του αρέσει το στοίχημα κι έχει ιδιαίτερη αδυναμία στο να φέρνει τα ματς ισόπαλα και την Χρύσα Δουλάκη ως ηχολήπτρια και παραγωγό εξαιρετικών εκπομπών πάνω στο ρεμπέτικο τραγούδι – εκπομπές που τη σήμερον ημέρα μας λείπουν πολύ!!! Μαζί τους στην παρουσίαση του τρίγλωσσου δελτίου ειδήσεων η Νατάσα Δοσεμετζή, η Ντιλέκ Χαμπίπ και η Μαρία Παπαδοπούλου, ενώ στην ενημερωτική ζώνη ξεχώριζαν ο Σταμάτης Σακελλίων, η Άννα Πατρωνίδου & το αφεντικό μας…(αν ήθελα ας έλεγα αλλιώς) Τζένη Κατσαρή – Βαφειάδη.

Έτσι, τον Σεπτέμβρη του 1998 βγήκε στον αέρα για πρώτη φορά το ραδιόφωνο του ΠτΘ. Πρωτοπόρο ραδιόφωνο για την πόλη, έντεχνο γάρ… Ένα ραδιόφωνο διαφορετικό από τ’ άλλα… Ένα ραδιόφωνο που αγαπήθηκε αμέσως, για τη διαφορετική νότα που έδωσε στα ερτζιανά της Κομοτηνής, τόσο από τους ντόπιους όσο και από τους φοιτητές… Η φιλοσοφία μας ήταν πάντα κοντά στους νέους ανθρώπους… Άλλωστε κι εμείς νέοι είμασταν, είμαστε και θα παραμείνουμε και στο μέλλον!!! Κάπως έτσι, λοιπόν, το ραδιόφωνο άρχισε ν’ αναπτύσσεται, να δημιουργεί το δικό του σταθερό κοινό και να διενεργεί μια σειρά από πολιτιστικές εκδηλώσεις π.χ Συναυλία Δ. Σαββόπουλου στο αμφιθέατρο της Πανεπιστημιούπολης, Συναυλία Αλκίνοου Ιωαννίδη στο Εθνικό Στάδιο. Ο κύκλος ακόμη συναυλιών στη μουσική σκηνή «Άστρα» με συμμετοχές Ο. Περίδη, Σ. Μάλαμα, Μ. Κανά και πολλές άλλες, πρωτοπόρες για την πόλη ή να συμμετέχει ως χορηγός επικοινωνίας σε μεγάλες συναυλίες τόσο στην πόλη της Κομοτηνής όσο και στην Αλεξανδρούπολη και την Ξάνθη (Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Μιχάλης Χατζηγιάννης).

Ο Μάριος σε άλλες πολιτείες

Μαζί με τη Δέσποινα αναλαμβάνουμε να συνεχίσουμε την ποιοτική παράδοση του σταθμού και βασιζόμενοι πάντα στην αρχική ιδέα της Σοφίας αποφασίζουμε να την εμπλουτίσουμε και να τις δώσουμε μεγαλύτερη υπόσταση, μιας και η ίδια λόγω έλλειψης χρόνου δεν προλάβαινε τα πάντα. Στόχος μας, λοιπόν, ν’ ακούτε από τους 94 των fm ένα το ίδιο ποιοτικό, αλλά ταυτοχρόνως πιο «ζωντανό», πιο συμμετοχικό ραδιόφωνο, με εκπομπές 16 ώρες το 24ωρο, με νέους – σε ηλικία αλλά κυρίως σε πνεύμα – μουσικούς παραγωγούς, γνώστες της αγαπημένης τους μουσικής. Μουσική, η οποία φαινομενικά «ξέφευγε» από τα όρια της έντεχνης, αλλά στην ουσία ήταν και θα είναι έντεχνη.

Έτσι, στις εκπομπές που προανέφερα προστέθηκαν δίωρα μέταλ μουσικής, από, την ήρεμη δύναμη κατά τ’ άλλα, τον Πασχάλη Κουτσογιάννη, δίωρα «αυθεντικής» ελληνικής ροκ μουσικής από τον Σωφρόνη Παπουή, δίωρα ελληνικής εναλλακτικής μουσικής από δύο κουκλάρες(!!!) την Δήμητρα Πετρίδου και την Φόνη Κούρτη, αλλά και δίωρα ξένης εναλλακτικής μουσικής από τον Βαγγέλη Καλογερογιάννη και την Πωλίνα Παπούτση, όπως επίσης κι ένα δίωρο ξένης Χιπ Χοπ από τον “Rage” κατά κόσμον Κωνσταντίνο Χατζαρίδη. Παράλληλα, το έντεχνο κομμάτι του ραδιοφώνου γέμισε με τις παρουσίες του διπλανού μου Χρήστου Λαγαρία παρέα με τον Δημήτρη Παπαγιαννάκη, ομόρφυνε ακόμη περισσότερο με αυτές της Ηρώς Παπούτση, της Δήμητρας Φραγκισκάκη, της Λίνας Κολοβού, της Νίκης Καλκαβούρα και το ανέδειξε η παρουσία των «2 μικρών μήτσων» του Παρατηρητή, του Σωτήρη Βερανούδη και της Μαρίας Λαμπρογιάννη, των «Δίδυμων» με άλλα λόγια. Το δύσκολο κομμάτι της εναλλαγής έντεχνης, ροκ και εναλλακτικής μουσικής αναλάμβαναν «γενναίοι» μουσικοί παραγωγοί, όπως οι «εξωγήινοι» του σταθμού Άγγελος Γαβρής & η Βίκυ Παπαμόσχου, η DJ Soura Αλεξάνδρα Καρολίνη, ο «σύντροφος» Γεράσιμος Κουρκουμέλης παρέα με τον Κώστα Αμπαζά, οι λίγο πιο ομιλητικές «Πέρα Βρέχει» (Αλίκη Ράπτη, Ράνια Χολογγούνη, Βάσω Στόλιαρου, Ειρήνη Ραγιά) καθώς και φίλοι και φίλες που δεν είναι πια μαζί μας όπως οι Κώστας Δημόπουλος, Εύη Ιωάννου, Ελένη Έλληνα, Χρήστος Κουκλιώτης, ο Χάρης ο Ντίνου κ.α.

Στον ενημερωτικό τομέα τώρα η Μαρία Αμπατζή και η Άννα Πατρωνίδου δημιούργησαν με τον Θύμιο Καλαμούκη («Ελληνοφρένεια») και την παρέα του στο ΣΚΑΙ ένα δυναμικό ενημερωτικό πρωινό Μαγκαζίνο. Μην παραλείψω βεβαίως και την αθλητική σας ενημέρωση. Η «μαυρόγατα» του σταθμού, ο κ. Γιάννης Ναζίρης κάθε Δευτέρα πρωί σας ενημέρωνε από τα στούντιο του Παρατηρητή για τα αθλητικά δρώμενα του Σαββατοκύριακου, ο εμπειρότατος Δημήτρης Μπακιρτζής συνέχιζε την «Κερκίδα του Σαββάτου, ενώ οι Betatsides στην αρχή και οι Δημήτρης Κάλφας & Αντώνης Ανθυμίδης («Άδειασε ο Κουβάς») στη συνέχεια σας μοίραζαν λεφτά μέσω του «Πάμε Στοίχημα» τα μεσημέρια του Σαββάτου.

Όλοι αυτοί λοιπόν, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου επιφορτιστήκαμε την ευθύνη να φέρουμε εις πέρας το όραμα ενός πλούσιου σε ενημέρωση, σε μουσικές και σε απόψεις ραδιοφώνου. Ένα ραδιόφωνο συμμετοχικό κατά κύριο λόγο. Ένα ραδιόφωνο δικό σας. Σ’ αυτό να προσθέσω ότι βοήθησε και η τεχνολογία, καθώς εδώ και δύο χρόνια πλέον εκπέμπουμε μέσω του διαδικτύου σε όλο το πλανήτη. Έτσι είχαμε ακροατές και από Σουηδία, Μεξικό, Η.Π.Α, Μεγάλη Βρετανία ακόμη και από τη Κίνα!!! Μηνύματα και τηλεφωνήματα κατέκλυζαν το σταθμό και όπως καταλαβαίνεται το πρώτο βήμα είχε ήδη γίνει. Βέβαια, λάθη πάντα κάναμε και πολλά πράγματα μπορούσαν και μπορούν να γίνουν καλύτερα. Εχθρός του καλού είναι πάντα το καλύτερο.

Νέο πρόγραμμα, νέα ορμή, πολλοί μαζί

Έτσι, το δεύτερο κατά σειρά πρόγραμμα που διαμορφώσαμε για το σταθμό τον περασμένο Σεπτέμβρη είναι πιο πλήρες και πιο συμπαγές. Παρέα με το «ανανεωμένο» ΣΚΑΙ («Φάκελοι» με τους Δ. Παπαχελά, Τ. Τέλλογλου, ) η Μαρία Αμπατζή με τους «Βομβιστές Δυτικών Προαστίων» σας βομβαρδίζει με τις έξυπνες βόμβες της καθημερινά πλέον στις 11 με 12. Πριν από την Μαρία, από τις 10 – 11 συναντάτε ενημερωτικές εκπομπές σε πιο «χαλαρά» και πιο συμμετοχικά για σας πλαίσια, όπως τα «Μικρόβια του Διαδικτύου» (πρότυπη εκπομπή από τους Νίκο Βαβατσικλή & Μιχάλη Βεζυριαννίδη με την ανάγνωση blogs), οι «Forzaτοι» με τον Άγγελο Γαβρή & τον Σάκη Ρέστα και το «Πρωινό Χαρμάνι» μ’ εμένα και τον Γεράσιμο Κουρκουμέλη! Το αθλητικό μας πρόγραμμα παραμένει το ίδιο με την προσθήκη δίπλα στην «μαυρόγατα» του Κώστα Ξενίδη τα πρωινά της Δευτέρας.

Όσον αφορά το νέο μας ψυχαγωγικό πρόγραμμα εδώ οι αλλαγές είναι πολλές. Κατ’ αρχάς η συνεργασία μας με την Κοινότητα Νέων, έναν φορέα νέων ανθρώπων – φοιτητών κατά κύριο λόγο – με πολύ όρεξη για μουσική αλλά και γενικότερα για πολιτιστικές εκδηλώσεις. Έναν φορέα, που κατά την άποψή μου πρέπει η τοπική κοινωνία ν’ αγκαλιάσει και να βοηθήσει περισσότερο. Στο δυναμικό μας λοιπόν για φέτος ακόμη ένας έντεχνος της νύχτας. Ο κ. Πέτρος Μούχτσης με τα ραδιοφωνικά μανιφέστα του!!! Ο άνθρωπος που μας κάνει να ερωτευόμαστε με τις μπαλάντες του – είμαι κι εγώ παθών – ο κ. Δημήτρης Τσούρδης. Οι παλιοί ροκάδες Κυριάκος Μαυρίδης και Σωτήρης Ντάφος, και οι νέοι Πασχάλης Ανοιξιάδης και Ανέστης Τσιμπιρίδης. Το «πολύχρωμο & έντεχνο» κορίτσι του σταθμού η Κάλια Τσιάμη. Και φυσικά στο χώρο της ξένης μουσικής οι άνθρωποι που μας μαθαίνουν το trip hop και την electronica!!! Ο Nickxanth και ο Γιώργος. Στα ίδια μήκη κύματος και με παρουσιάσεις πολλών soundtrack ο Θωμάς Αϊβάζης. Στη ξένη μουσική «αλιεύει» τις επιλογές της και η λίγο πιο παλιά Κάλυ Κολοβού.

Εν κατακλείδι

Ο Χρήστος Λαγαρίας έδωσε ένα γενικό προφίλ του ψυχαγωγικού προγράμματος λέγοντας ότι αυτό «αποτελείται από 28 εκπομπές οι οποίες μεταδίδονται μεταξύ των ωρών 16:00 το απόγευμα μέχρι τις 02:00 το πρωί. Πίσω από το μικρόφωνο του σταθμού βρίσκονται άνθρωποι που είτε είναι είτε αισθάνονται νέοι, άνθρωποι ερασιτέχνες των ερτζιανών που, όπως κάθε ερασιτέχνης, αγαπάει και «δίνεται» με πάθος σε αυτό που κάνει. Βέβαια το να αναφέρεις και να προσπαθείς να δικαιώσεις τον όρο ψυχαγωγικό, με την αρχαιοελληνική έννοια του όρου, είναι πολύ δύσκολο. Ωστόσο, πιστεύω ότι καταφέρνουμε να δικαιώνουμε τον χαρακτηρισμό χάρη σε δύο τουλάχιστον γνωρίσματα που βρίσκονται σε όλες τις εκπομπές του ψυχαγωγικού μας προγράμματος, την επικοινωνία με τους ακροατές και τη μουσική.

«Για μένα το ραδιόφωνο επαγγελματικά είναι σίγουρα ενημέρωση. Σε προσωπικό επίπεδο είναι μουσική. Και μπορώ να πω ότι μου αρέσουν πάρα πολύ οι μουσικές που διαλέγουν οι φίλοι του Ραδιοφώνου του Παρατηρητή γιατί πάνω απ’ όλα είναι φίλοι τα παιδιά που μαζεύονται πολλές φορές στα μπαράκια και στα ταβερνάκια της Πανδρόσου και τα λένε».

Σε μια επί της ουσίας κουβέντα με τον τραγουδοποιό Στάθη Δρογώση, εμπνευσμένη από τη μουσική του όπως και την αξιοπρεπή του παρουσία, παρά το νεαρό της ηλικίας του, η Μαρία Αμπατζή εξήγησε στο κοινό ότι υπήρχε η σκέψη για να προσκληθεί στην εκδήλωση ο Γιώργος Νταλάρας και μάλιστα ο Πέτρος Βαφειάδης ήταν αρχικά σύμφωνος για το κόστος, αλλά τελικά στον «Παρατηρητή» διαφωνήσαμε και προτιμήσαμε ως «Παρατηρητής της Θράκης» να προσκαλέσουμε τον Στάθη Δρογώση. Ο παραλληλισμός είχε να κάνει με το γεγονός ότι ο Γιώργος Νταλάρας θα είχε κάθε επιθυμία να συμμετάσχει στην εκδήλωση του ΠτΘ, μια εκδήλωση ενός περιφερειακού ραδιοφώνου που στηρίζει τον πολιτισμό και βέβαια δωρεάν, πλην όμως είναι επίσης γνωστό ότι ακολουθείται από μεγάλη συνοδεία μουσικών, για τους οποίους εξηγεί ο κ. Νταλάρας – σε κάθε περίπτωση – ότι ζητούν αμοιβή! Εξήγησε δε ότι ο κ. Δρογώσης παρέστη μόνος του στην εκδήλωση μια και παίζει πολύ καλό πιάνο και δε χρειάζεται μουσικούς!

Στο άκουσμα των λέξεων Νταλάρας και αμοιβή το κοινό χειροκρότησα θερμά για ευνόητους λόγους.

Επικοινωνία με το κοινό

Κάποια στιγμή, η Μαρία Αμπατζή κατέβηκε στο κοινό για να επικοινωνήσει με ακροατές και φίλους του Ράδιο Παρατηρητής. Συνομίλησε με τον αντινομάρχη Κώστα Κατσιμίγα και τον ρώτησε πού είναι οι Αριστεροί σύντροφοί του, μια και από πολιτικής άποψης στην αίθουσα βρισκόταν περισσότερα πρόσωπα που πρόσκεινται στο χώρο της ΝΔ. Ο Κώστας Κατσιμίγας απάντησε πώς δεν ξέρει και μίλησε για το πολιτικό κλίμα της Ελλάδας.

Πλησιάζοντας το Μιχάλη Αθανασιάδη – υποψήφιο νομάρχη της ΝΔ – τον ρώτησε τι είδους μουσική του αρέσει και αν έχει χρόνο ν’ ακούει. Απάντησε ότι ακούει στο οδοντιατρείο, γιατί αρέσει και στους ασθενείς κι έχει αδυναμία στα ρεμπέτικα. Άμεσα ο Θάνος Βαφειάδης του πρότεινε να κάνει μια εκπομπή στο ραδιόφωνο του Παρατηρητή που έχει κενό μετά από την απουσία της Χρύσας Δουλάκη.

Ανάμεσα στους φίλους του ραδιοφώνου και η νομαρχιακή σύμβουλος Μαρία Τριφωνίδου, η οποία είναι και φίλη του Παρατηρητή, αλλά από μουσικής άποψης της αρέσουν τα παραδοσιακά τραγούδια.

Στάθης Δρογώσης:

Και του χρόνου…

Α.Π.-Τ.Β.-Μ.Α.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.