Οικονομικη η αξιακη η κριση; Αποψεις και σχολια

Νέα οικονομικά μέτρα – Εποχή σκληρής λιτότητας : Απόψεις και κρίσεις. Ποια είναι η πιο σημαντική κρίση απ’ όσες συνολικά σήμερα βιώνουμε, η οικονομική ή η αξιακή; Μάλλον η αξιακή, όπως ομολογούν οι περισσότεροι των δημοσιολογούντων αλλά κι εμείς οι ίδιοι, έχοντας βαθιά μέσα μας την επίγνωση ότι ούτε στον εαυτό μας δεν αρέσουμε όπως έχουμε γίνει, χοντροί, βολεψάκηδες, μικροαστοί, εγωκεντρικοί και πάει λέγοντας… Η αξιακή κρίση ή η αλλοίωση αλλιώς της φυσιογνωμίας μας ως πολιτών ενός έθνους που λίγο μετά τον πόλεμο ήξερε όχι πολλά πράγματα, αλλά λίγα και σταράτα, λίγα και κλασικά, ως απαράβατους κανόνες για την επιβίωση.

Ήξερε λόγου χάριν ότι για να μπορείς να ζήσεις όταν δεν έχεις χρήματα από τον μπαμπά σου – τότε κανείς δεν είχε, παρά μόνον ο Ωνάσης- έπρεπε να δουλέψεις. Εξάλλου εκείνα τα χρόνια κανένας δεν φανταζόταν ότι έβγαιναν και χρήματα χωρίς δουλειά, από μίζες π.χ. στο δημόσιο, γιατί η γειτονιά ήταν και φύλακας της τάξης που εκπροσωπούσε, της εργατικής, οπότε ούτε περνούσε από το μυαλό κανενός να κλέψει ούτε φυσικά οι υπάλληλοι της εποχής είχαν το φιατάκι τους έξω από την υπηρεσία παρκαρισμένο, προκειμένου μια στις 9 με προορισμό τον κρεοπώλη, μια στις 12 με προορισμό το παζάρι και μία στις 13 με προορισμό τα λουλουδάδικα να διεκπεραιώσουν τις υποχρεώσεις της ημέρας. Πληρώνονταν ήταν η κοινή πεποίθηση από το κράτος και ο καθένας, γιατί αυτό ήταν το δόγμα της εποχής, το χέρι από το οποίο έτρωγε δεν μπορούσε να το δαγκώνει…

Αυτό ήταν το κυρίαρχο δόγμα της εποχής, υγιές δόγμα σε όλες σχεδόν τις εργατικές συνοικίες της πατρίδας μου, οι οποίες αν και έβριθαν από χιλιοβασανισμένες αριστερές οικογένειες, αυτές ποτέ δεν διανοούνταν να βάλουν τρικλοποδιά στην εργασία, γιατί η εργασία ήταν από τότε και προνόμιο και δικαίωμα, αλλά ήταν πάνω απ’ όλα εργασία. Εργασία για τον επιούσιο, εργασία την οποία αν δεν είχες έπρεπε να εφεύρεις, γι’ αυτό και ήταν γεμάτα τότε από τα μέλη της οικογένειας ως εργατικά χέρια όλα τα καπνοχώραφα της Αιτωλοακαρνανίας. Για την επιβίωση αλλά και για τις καλύτερες μέρες που θα έφερνε η μόρφωση την οποία θα διασφάλιζες με τη δουλειά στα χωράφια.

Εργασία με ανταγωνιστικούς όρους μάλιστα για το ποιος θα κάνει τον καλύτερο καπνό, θα είναι αξιότερος, θα μεγαλώσει τα καλύτερα παιδιά. Καθαρές δουλειές, απλή η λογική. Δεν δούλευες, δεν έτρωγες, κι αν δεν ήσουν εργατικός, ήσουν παρίας. Σημειωτέον σε συνοικίες βασανισμένων αριστερών κυριαρχούσαν οι τέτοιου είδους αξίες, σε συνοικίες που έδωσαν μάχες για να μην πεθαίνουν από φυματίωση οι καπνεργάτες στα καπνομάγαζα και πλήρωσαν τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους με αίμα.

Εργασία, πραγματική εργασία, για τη ζωή και την επιβίωση και βιωμένο τον κανόνα αγωνίσου να γίνεις ο καλύτερος σ’ αυτό που κάνεις, για να έχεις πάντοτε δουλειά. Γι αυτό και τα γράμματα που μάθανε τα παιδιά αυτής της τάξης ήταν πραγματικά γράμματα, γιατί ήταν αδιανόητο τότε να είσαι φιλόλογος και να μην γνωρίζεις την ιστορία της ελληνικής λογοτεχνίας ή δάσκαλος και να σε κοροϊδεύουν για την ανεπάρκειά σου να μιλάς και να γράφεις σωστά ή γιατρός στο νοσοκομείο και να σου πεθαίνουν οι ασθενείς.

Άλλαξαν όμως στο μεταξύ τα χρόνια, οι γειτονιές διαλύθηκαν, χρήματα εισέρρευσαν στην ελληνική κοινωνία, βαδίσαμε σοσιαλδημοκρατικά κι αριστερά κι «αλλάξαμε», στους εαυτούς μας και τα παιδιά μας, «τα φώτα». Γιατί το δικαίωμα στην εργασία έπαψε να συνοδεύεται από την αξίωση «στην κάθε θέση ο καλύτερος και ο αρμοδιότερος» και μετεβλήθη στην κάθε θέση ο επιτηδειότερος, ο καλύτερος τσανακογλύφτης, ο καλύτερος κουβαλητής ψήφων, κι όλα αυτά με την ευλογία συνδικαλιστών και συνδικαλιστικών φορέων, γιατί το ζήτημα πάντοτε στη χώρα ήταν η υπεράσπιση του ρόλου του καθένα και όχι του συλλογικού συμφέροντος και της ίδιας.

Ξεπέσαμε λοιπόν, κι όλοι μέσα μας ξέραμε ότι στο τέλος αυτό θα συμβεί. Θα συνέβαινε, γιατί όντως ήρθαν, -και το ζήσαμε αυτό,- τα πάνω κάτω. Ζήσαμε το ψέμα ανενδοίαστα να επικρατεί στην πολιτική κι εμείς αράδα, για τα μικροσυμφέροντα, ακόμη να χειροκροτούμε, η μισή ελλάδα να καίγεται κι εμείς να επαναφέρουμε στην εξουσία σε ελάχιστους μήνες τους ανήμπορους να μας προστατέψουν από την πυρκαγιά, να κλέβουν τη δημόσια περιουσία και να λέμε δεν πειράζει, να στέλνονται υποθέσεις στη δικαιοσύνη κι αυτή να δικαιώνει κλέφτες κι εμπρηστές, κι εμείς αμέτοχοι εκεί τον χαβά μας… Στον καναπέ μας συντονισμένοι στους πληρωμένους δημοσιογράφους- εκδότες, για να μας πουν τα νέα… Ποια νέα;

Ξεπέσαμε και το ξέραμε ότι ξεπέσαμε, αφού δεν αρέσαμε πια ούτε σε μας τους ίδιους. Αφήσαμε τα παιδιά μας να παρακολουθούν σχολεία – παρουσιολόγια για το χαρτί της αποφοίτησης μόνον και μόνον, γιατί είχαμε λεφτά και τα φουλάραμε στα ιδιαίτερα, αφήσαμε τα παιδιά μας χωρίς ιδιότητες, γιατί κομματικά θα τα διορίζαμε στο δημόσιο, αφήσαμε την υποχρέωσή μας να είμαστε καλοί στη δουλειά μας, γιατί το ζήτημα είναι να έχουμε δουλειά και μετά, «επειδή το αφεντικό πίνει το αίμα των εργαζομένων» όπως λέει το ΚΚΕ, μπορεί άνετα να τους «δουλεύουμε» όλους ότι δουλεύουμε…

«Δούλευε» ο ένας, «δούλευε» ο άλλος όμως, την αποσώσαμε τη χώρα… Και πρέπει τώρα να μαζέψουμε τα κομμάτια μας, να ανασυγκροτηθούμε και, κυρίως, να μην επιτρέψουμε να χάσουμε ποτέ ξανά το λογικό μας. Γιατί η ζωή ανέκαθεν δεν δωρίζεται, κερδίζεται.

Υ.Γ.: Σχόλιο – μακρά εισαγωγή σε ένα κείμενο που όταν το διαβάσαμε λειτούργησε ως βάλσαμο στην αγωνία για το τι και το πώς μας συνέβη αυτό που μας συνέβη, με την οικονομική και ηθική μας χρεοκοπία, μακριά από τον στερεότυπο, τον νεκρό λόγο που επαναλαμβάνει εαυτόν και δεν λέει τίποτα. Ένα κείμενο συνομιλίας που υπογράφει για το περιοδικό FaQ (τεύχος 23) ως ερωτών ο Θανάσης Λάλας και ο Κωνσταντίνος Μπογδάνος και μου το ενεχείρισε η κόρη μου, Νατάσσα. Με πρωταγωνιστή τον φιλόσοφο Στέλιο Ράμφο, που μιλάει απλά αλλά λέει αλήθειες, πράγματα δηλαδή μακριά από τη λήθη στην οποία όλοι σχεδόν έχουμε περιπέσει, φορτωμένοι από φαγιά, κανάλια κι ανέσεις. Ένα από τα σπουδαιότερα κείμενα του τελευταίου καιρού, εκτός των πλαισίων του λόγου που κατά κόρον παράγεται και αναπαράγεται. Ένα κείμενο για όλους εμάς από ένα που μας παρατηρεί ως ένας από εμάς.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.