Οι βυσσινιες ανθισαν και φετος

Στις 29 Ιουνίου ο Σύλλογος Γυναικών Ρέμβης θα πραγματοποιήσει τη Γιορτή της Βυσσινάδας στο ΚΕΓΕ της Κομοτηνής. Στους καλεσμένους θα προσφερθεί βυσσινάδα και βύσσινο γλυκό. Το κυρίως πιάτο, το οποίο θα λειτουργήσει ως συνοδευτικό της βυσσινάδας, θα είναι τα σουβλάκια.

Αρωγοί της εκδήλωσης είναι η ΔΕΠΑΚ και η ΕΑΣ Ροδόπης. Οι προετοιμασίες για τη γιορτή ξεκίνησαν από χθες με την παρασκευή της βυσσινάδας και με διηγήσεις από τα παλιά, τότε που όλες οι νοικοκυρές έφτιαχναν βυσσινάδα και κερασό.

Η αντιπρόεδρος του συλλόγου κ. Δόμνα Τσολακίδου εξηγεί ότι η εκδήλωση διοργανώνεται για πρώτη χρονιά. «Αποφασίσαμε να διοργανώσουμε αυτή τη γιορτή γιατί θέλουμε να αναβιώσουμε την παλιά γιορτή της βυσσινάδας, όταν οι γονείς μας ήρθαν πρόσφυγες το 1922. Εκείνα τα χρόνια οι γυναίκες συγκεντρωνόντουσαν στις αυλές των σπιτιών, μάζευαν τα βύσσινα, τα έπλεναν κι έκαναν βυσσινάδα, με τη μόνη διαφορά ότι τότε γινόταν με ξύλα. Δεν υπήρχαν ούτε πετρογκάζ ούτε ηλεκτρικές κουζίνες. Παράλληλα με το βύσσινο γλυκό έφτιαχναν τη βυσσινάδα και το κερασό, ένα ποτό που το χρησιμοποιούσαν συνήθως σε γιορτές ή όταν κάποιο παιδί το πονούσε η κοιλιά του».

Κερασό και βύσσινο γλυκό

Η συνταγή που μάθαμε από παιδιά και η γεύση που ακόμη αναζητούμε σε σφηνάκια της γιαγιάς είναι η εξής: «Το κερασό γίνεται με κονιάκ, ζάχαρη και κανέλα. Βάζουμε πρώτα τα βύσσινα με τη ζάχαρη και την κανέλα στον ήλιο για αρκετό διάστημα, μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και μετά προσθέτουμε ή κονιάκ ή ούζο. Το σκεπάζουμε μ’ ένα τούλι γιατί έχει ένα τόσο δυνατό οινόπνευμα που μπορεί να πετάξει το φελλό». Τα βύσσινα για το γλυκό, τη βυσσινάδα και το κερασό είναι από βυσσινιές της γειτονιάς, αλλά και αγορασμένα από παραγωγούς.

Η συνταγή για το γλυκό από την κ. Τσολακίδου είναι η εξής: «Βάζουμε ένα μέρος βύσσινο κι ένα μέρος ζάχαρη, χωρίς νερό. Τα βράζουμε σε πολύ σιγανή φωτιά αφού προηγουμένως βγάλουμε τον αφρό. Τα αφήνουμε λίγο να κρυώσουν, τα βάζουμε στα βάζα και μόλις κρυώσει το βάζο το κλείνουμε. Μπορεί να διατηρηθεί για ένα χρόνο. Η βυσσινάδα διατηρείται επίσης για ένα χρόνο, αλλά το κερασό όσο περισσότερα χρόνια μείνει τόσο καλύτερο γίνεται».

Η συνοικία με τις βυσσινιές

Η αντιπρόεδρος του συλλόγου εξηγεί τη σχέση της Ρέμβης με τα βύσσινα: «Όταν ήρθαν οι πρόσφυγες το 1922, μπροστά σε όλες τις πόρτες είχαν σπείρει βυσσινιές, οι οποίες κρατούν συνήθως 35- 40 χρόνια. Μετά αντικατέστησαν τις βυσσινιές με φλαμουριές και ελιές. Ο κόσμος όμως της Ρέμβης επιθυμεί, κι εμείς θα προσπαθήσουμε γι’ αυτό, του χρόνου να φυτέψουμε σε όλες τις πόρτες από μία βυσσινιά».

Τα μέλη του συλλόγου μεταφέρουν ένα μεγάλο ευχαριστώ στον περιφερειακό έφορο προσκόπων κ. Άγγελο Αγιανορίτη για την παραχώρηση του χώρου.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.