«Οι πολυκομματικες κυβερνησεις θα μας βγαλουν απο το αδιεξοδο»

Την πρώτη του συνέντευξη στον “Παρατηρητή” μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ως Προέδρου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Έβρου – Ροδόπης παραχώρησε ο Χρίστος Χατζόπουλος. Βαθύς γνώστης των θεμάτων της τοπικής αυτοδιοίκησης ο Χρίστος Χατζόπουλος- από το 1982 εξάλλου υπηρετεί τον πρώτο βαθμό τοπικής αυτοδιοίκησης και μάλιστα, κατά κοινή ομολογία, με μεγάλη επιτυχία- ασκεί κριτική στα κακώς κείμενα της ελληνικής πολιτικής πραγματικότητας για τα οποία κατά τη γνώμη του φταίει ο μονοκομματισμός και ο διπολισμός που προωθούν τα κόμματα.

Ο Πρόεδρος της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης τονίζει την ανάγκη αλλαγής του εκλογικού συστήματος αλλά και την ανάγκη οργανωτικού εκσυγχρονισμού της χώρας καθώς και της περιφερειακής ανασυγκρότησης, τονίζοντας ότι το ιδεατό σύστημα διακυβέρνησης έχει δύο βασικά χαρακτηριστικά, κεντρική εξουσία σε ρόλο επιτελικό και αποκέντρωση και αποσυγκέντρωση σε επίπεδο περιφέρειας.

Ο κ. Χατζόπουλος μιλά επίσης για τα προβλήματα της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, η οποία όπως χαρακτηριστικά λέει δεν έχει βρει ακόμα την Ιθάκη της και ούτε θα τη βρει αναφέροντας ότι για να λειτουργήσει ως πολιτικός και ως αναπτυξιακός θεσμός πρέπει να έχει και πόρους και αρμοδιότητες και μία γεωγραφική υπόσταση.

ΠτΘ: κ. Πρόεδρε, τελευταία ο πολύς κόσμος και ιδιαίτερα αυτός που είχε μία άλλη προπαιδεία βιώνει συναισθήματα ασφυξίας και από το πολιτικό σύστημα, στο οποίο υπάρχει ασάφεια, αλλά και από την ύπαρξη ιδεολογικών συσκοτισμών οι οποίοι προκύπτουν από αυτό που επιβάλλεται παγκοσμίως ως πλαίσιο εκσυγχρονισμού. Πλήττεται το δικαίωμα στην ανεργία, πλήττεται το δικαίωμα στην εργασία, έχουμε καινούργιους όρους στην απασχόληση. Από την άλλη βλέπουμε ένα μούδιασμα στον αριστερό χώρο και έλλειψη κατάθεσης προτάσεων. Θεωρείτε όλα αυτά ως ένα απαραίτητο στάδιο μετεξέλιξης του σύγχρονου πολιτισμού; Σημαίνει μήπως αδυναμία του πολύ κόσμου να κατανοήσει αυτά τα ζητήματα, αυτήν τη μεταιχμιακή σύγχρονη εποχή; Πού πηγαίνει αυτό που εννοούμε πολιτική;

Χ.Χ.: Είναι ξεκάθαρο και κατανοητό από όλους ότι μετά το 1990 υπάρχει ένα ιδεολογικό και πολιτικό μπέρδεμα. Από εκεί και πέρα όμως θεωρώ ότι στη χώρα μας τα πράγματα είναι αρκετά ξεκάθαρα. Είναι ξεκάθαρο ότι οι πολιτικές που όλοι θέλουμε να υιοθετήσουμε είναι να υπάρχει ένας ευρωπαϊκός προσανατολισμός και δεύτερον η ύπαρξη μιας άλλης διακυβέρνησης για να πάει καλά η χώρα, ανεξάρτητα από τις πολιτικοϊδεολογικές επιλογές που θα κάνει, αν θα πάει προς τα κεντροαριστερά ή προς τα κεντροδεξιά, και αυτό βέβαια είναι θέμα επιλογής του ελληνικού λαού. Το θέμα είναι ότι θέλουμε μία άλλη διακυβέρνηση και εκείνο που όλοι πρέπει να αναγνωρίζουν είναι ότι το μονοκομματικό σύστημα διακυβέρνησης, δηλαδή ένα κόμμα στην εξουσία όλα αυτά τα χρόνια ή η πιθανή εναλλαγή, δεν φέρνει κάτι καινούργιο, απεναντίας διαιωνίζει τα κακώς κείμενα, διατηρεί την αναποτελεσματικότητα της πολιτικής και βλέπουμε χαρακτηριστικά υπανάπτυξης και καθυστέρησης σε πολλούς τομείς.

Από την άλλη, βέβαια, πολλά πράγματα έχουν πάει μπροστά. Θα μπορούσε όμως η χώρα μας σε αυτό το οικονομικό και γεωγραφικό πλαίσιο που κινείται σήμερα να ήταν μία χώρα με στοιχεία προόδου και ευημερίας πολύ υψηλά, να μην είχαμε αυτά τα προβλήματα στην οικονομία, στο δημογραφικό, στην περιφερειακή ανάπτυξη. Επομένως, πολλοί σήμερα αναγνωρίζουν ότι οι μονοκομματικές κυβερνήσεις στέκονται εμπόδιο για μία θετική μετεξέλιξη της πολιτικής διακυβέρνησης, άρα το πλαίσιο που θα κινηθούμε στο μέλλον και θέλουμε να πιστεύουμε ότι θα μας βγάλει από πολλά αδιέξοδα είναι οι πολυκομματικές κυβερνήσεις.

ΠτΘ: Στο κοινωνικό στερέωμα αυτό που συνδιαμορφώνουν όλοι, και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και πολιτικοί στην Ελλάδα, βλέπουμε ότι είναι ο μονοκομματισμός και η κατεύθυνση εξώθησης εναλλαγής στην εξουσία των μεγάλων κομμάτων. Ή ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ., μονοκομματικές κυβερνήσεις και μάλιστα με συμπαγή ποσοστά. Αυτό σημαίνει ότι είμαστε ανώριμοι ως κοινωνία να δεχθούμε περισσότερο πλουραλιστικές κυβερνήσεις, πολυκομματικές κυβερνήσεις, είμαστε ανίκανοι να προχωρήσουμε σε κυβερνήσεις συνεργασίας;

Χ.Χ.: Αν σήμερα υπάρχει μία συσπείρωση της τάξης του 90% άθροισης των ψήφων των δύο κομμάτων, αυτό θεωρώ ότι είναι αποτέλεσμα του εκλογικού νόμου. Οι δυνάμεις των δύο μεγάλων κομμάτων είναι της τάξης του 70% και το υπόλοιπο ποσοστό είναι αποτέλεσμα της μη αποδοχής, δηλαδή ψηφίζω το άλφα κόμμα επειδή δεν αποδέχομαι το άλλο που πιθανόν να γίνει κυβέρνηση, να γίνει πλειοψηφία. Επομένως το εκλογικό σύστημα οδηγεί ένα 20%, ίσως και περισσότερο του εκλογικού σώματος, να κάνει την επιλογή του με κριτήριο αποκλειστικά και μόνο τη μη αποδοχή κάποιου από τα δύο κόμματα. Σήμερα η Ευρώπη κυβερνάται από πολυκομματικές κυβερνήσεις στο σύνολο σχεδόν και μπόρεσε να δομήσει κράτη πολύ πιο αποτελεσματικά από ό,τι είναι το κράτος στη χώρα μας.

ΠτΘ: Υπάρχει η άποψη ότι η διαφάνεια και αξιοκρατία είναι σύμφυτα με το μονοκομματισμό, οι του ΠΑΣΟΚ όμως απαντάνε ότι εμείς καταπολεμούμε την διαφθορά και αναξιοκρατία με τη δημιουργία θεσμών…

Χ.Χ.: Δεν είναι μόνο το πρόβλημα της διαφθοράς, το οποίο είναι πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας ακόμα και της ΕΕ. Εκείνο που φαίνεται ξεκάθαρα είναι ότι ο δικομματισμός εγκλωβίζει πολλές δυνάμεις και δεν απελευθερώνει δυνάμεις με αποτέλεσμα να μην έχουμε μία διακυβέρνηση με ευρύτητα αντιλήψεως και σκέψεων αλλά διακυβέρνηση με συμβιβασμούς. Ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα έχει εθνικιστές μέχρι και αριστερούς. Η ΝΔ μαζεύει τους βασιλικούς μέχρι και τους κεντρώους, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να μαζέψει από τους εθνικιστές μέχρι και τους αριστερούς μαρξιστές. Προσωπική μου άποψη αλλά και πολλών άλλων είναι ένα εκλογικό σύστημα, περίπου απλή αναλογική, δηλαδή το 3% πιθανόν κανείς να πει ότι πρέπει να παραμείνει, ίσως μία ελάχιστη ή καθόλου επιδότηση του πρώτου ή δεύτερου κόμματος, ούτως ώστε να μην κινδυνεύουν για μία δύο έδρες να φτιάξουν κυβερνήσεις. Αυτά όμως νομίζω ότι είναι διλήμματα που θα ξεπεραστούν στην πορεία, γιατί θα φτιαχτούν τέτοιοι πολιτικοί χώροι που οι πλειοψηφίες θα ξεπερνούν το 60%.

ΠτΘ: Θεωρείτε ότι η πρώτη πολιτική πράξη είναι ο απεγκλωβισμός από το διπολισμό για υγιή πολιτική στην Ελλάδα;

Χ.Χ: Να επαναλάβω ότι τα σοβαρά προβλήματα της χώρας δεν μπορούν να τα λύσουν οι μονοκομματικές κυβερνήσεις. Έχει μείνει στην αντίληψη των πολιτικά σκεπτόμενων ανθρώπων, αυτών που ασχολούνται αλλά έχουν και την εμπειρία όλων αυτών των χρόνων ότι προβλήματα, όπως το δημογραφικό, το χωροταξικό, προβλήματα όπως η περιφερειακή ανάπτυξη, προβλήματα οικονομίας, προβλήματα της γεωργίας δεν λύνονται αν δεν ακολουθηθούν συγκεκριμένες πολιτικές. Πάρτε σαν παράδειγμα τον γεωργικό τομέα και τις προτάσεις που τον αφορούν, φαίνεται ξεκάθαρα ότι επικρατεί ο λαϊκισμός. Δεν λένε την αλήθεια στον ελληνικό λαό ενώ μπορούμε να τους πούμε ποιο είναι πραγματικά το πρόβλημα και ότι υπάρχουν και συγκεκριμένες πολιτικές ώστε να περιορισθεί. Όμως η προοπτική να κερδίσουμε όσο το δυνατό περισσότερους ψήφους δεν μας επιτρέπει να κάνουμε πολιτικές ξεκάθαρες και πολιτικές που φέρνουν θετικά αποτελέσματα. Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει οποιαδήποτε βελτίωση στον τρόπο διακυβέρνησης, αν δεν χτυπηθεί ο δικομματισμός.

ΠτΘ: Ένα από τα πρώτα χαρακτηριστικά που θίξατε είναι ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός. Και η Ευρώπη όμως διάγει περίοδο ασάφειας ιδεολογικής και πολιτικής. Μήπως τελικά, δεχόμενοι τον προβληματισμό που θέσατε ότι πρέπει στη χώρα μας να απεγκλωβιστούμε από τον μονοκομματισμό, το δικομματισμό, κοντά στ’ άλλα πρέπει να διεκδικήσουμε, και ως Ευρωπαίοι, και την παραμονή της Ευρώπης στο παραδοσιακό της ανθρωπιστικό προφίλ;

Χ.Χ.: Νομίζω ότι οι πολιτικές της Ευρώπης είναι στη σωστή κατεύθυνση. Ήδη οι αποφάσεις της Λισσαβόνας βάζουν προτεραιότητα στη μείωση της ανεργίας, θεωρούν ότι για να έχουμε κοινωνική συνοχή θα πρέπει να δημιουργήσουμε κοινωνικές πολιτικές και, κύρια, να μειωθεί η ανεργία, να μειωθεί η φτώχεια. Όλα αυτά βέβαια είναι συνάρτηση και των κεντρικών πολιτικών που εφαρμόζει η ΕΕ, αλλά και των πολιτικών των κρατών μελών. Θα μπορούσαμε για παράδειγμα στην Ελλάδα να είχαμε μείωση της ανεργίας, αν βλέπαμε θετικά την προώθηση ορισμένων τομέων. Ο αγροτικός τομέας μπορεί να φέρει θέσεις εργασίας και εκσυγχρονισμού καθώς και ο τουρισμός.

ΠτΘ: Βλέπουμε όμως ότι στους συγκεκριμένους τομείς το κράτος είναι αναποτελεσματικό και ότι είναι κατακυρίαρχη η γραφειοκρατία…Το είπε και ο Κώστας Σημίτης στο ζήτημα των Ποντίων και της στεγαστικής τους αποκατάστασης…

ΧΧ: Το κράτος πρέπει να εκσυγχρονισθεί και είναι μεγάλη υπόθεση ο οργανωτικός εκσυγχρονισμός. Σήμερα υπάρχει ένα συγκεντρωτικό, ένα γραφειοκρατικό κράτος και δεν υπάρχει περιφερειακή πολιτική, δεν υπάρχει ισχυρή αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει δόμηση σε περιφερειακά όργανα και όλα αυτά οδηγούν σε πολιτικές μη αποτελεσματικές. Για παράδειγμα ο τομέας της γεωργίας. Γνωρίζαμε ότι περνάμε μία περίοδο παχέων αγελάδων τη δεκαετία του ΄80 και κανείς δεν μας μίλησε για την περίοδο των ισχνών αγελάδων. Δευ υπήρξε σχεδιασμός ούτε προγραμματισμός. Όλοι υποστηρίζαμε τα δίκαια ή άδικα αιτήματα των αγροτών. Δεν μιλήσαμε ότι ο εκσυγχρονισμός είναι απαραίτητος και ότι με σαράντα στρέμματα βαμβάκι δεν μπορείς να επιβιώσεις. Αυτά δεν τα κάναμε γιατί δεν είχαμε πολιτικές εκσυγχρονισμού.

ΠτΘ: Τον τελευταίο καιρό γίνεται λόγος για την περιφερειακή ανασυγκρότηση της χώρας και για το θέμα έχετε ήδη τοποθετηθεί. Πώς βλέπετε τη συγκεκριμένη «πρόταση Σκανδαλίδη» και ποια είναι τα προαπαιτούμενα για να έχουμε περιφερειακή ανασυγκρότηση στη χώρα μας;

ΧΧ: Πιστεύω ότι όλοι συμφωνούν ότι εμείς πρέπει να έχουμε ένα σύστημα διακυβέρνησης με δύο βασικά χαρακτηριστικά. Από την μια μεριά η κεντρική εξουσία που θα παίζει ρόλο επιτελικό και από την άλλη η αποκέντρωση και αποσυγκέντρωση σε επίπεδο περιφέρειας. Όταν λέω αποκέντρωση εννοώ ότι φτιάχνουμε δύο δομές ισχυρές, την πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση και τις περιφέρειες, όπως κατοχυρώθηκε και στο Σύνταγμα. Το αν οι περιφέρειες θα είναι δέκα ή ένδεκα ή εννέα είναι άλλο ζήτημα που θα προκύψει μετά από συζητήσεις και ανάλογες μελέτες. Μόνο έτσι θα μπορούμε να λέμε ότι έχουμε μία ουσιαστική αποκέντρωση. Παράλληλα χρειαζόμαστε και μία αποσυγκέντρωση κάποιων κρατικών υπηρεσιών που δεν μπορούν να μεταβιβαστούν στην αυτοδιοίκηση και οι οποίες θα αποτελούν δομές αποσυγκέντρωσης της κρατικής εξουσίας σε επίπεδο περιφέρειας. Αυτό το μοντέλο ενώ όλοι το αποδέχονται, πιστεύω ότι, λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων, αρχίζουν να μπερδεύουν τα πράγματα. Η ΝΔ μιλούσε για εκλεγμένο περιφερειάρχη, τώρα μιλά για διορισμένο, μιλά για τη διατήρηση των Νομαρχιών και την ύπαρξη περιφερειακού συμβουλίου, με πρόεδρο περιφερειακού συμβουλίου αιρετό αλλά περιφερειάρχη διορισμένο από το κράτος. Με άλλα λόγια αν θα είναι δυο ή τρεις βαθμίδες αυτό, δεν είναι ξεκάθαρο. Δεν μπορεί όμως να υπάρξει συνέχεια της Νομαρχίας, αυτό νομίζω ότι όλοι το κατανοούνε. Είναι γεγονός ότι οι νομαρχίες στέκονται εμπόδιο στην περιφερειακή ανάπτυξη και σήμερα, όπως διαμορφώνεται και εξελίσσεται η κοινωνία, δυστυχώς δεν έχουν να παίξουν κανένα ρόλο. Βλέπουμε και την καθημερινή σύγκρουση που υπάρχει μεταξύ τοπικής και Νομαρχιακής αυτοδιοίκησης. Εμείς έχουμε ανάγκη σε επίπεδο πλέον σχεδιασμού, προγραμματισμού να περάσουν οι αρμοδιότητες σε επίπεδο περιφέρειας και μια ισχυρή αυτοδιοίκηση, στην οποία μπορούν να υπάρξουν βελτιώσεις όσον αφορά στην οργάνωση και στη δομή της. Θέλουμε και πρέπει να υπάρξει Τοπική Αυτοδιοίκηση με περισσότερες αρμοδιότητες, με καλύτερη οργάνωση και περισσότερα οικονομικά μέσα, για να είναι πιο αποτελεσματική στο πλαίσιο της αρχής της επικουρικότητας, όπου τα προβλήματα λύνονται εκεί που δημιουργούνται από τα αντίστοιχα όργανα εξουσίας, δηλαδή από την πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση. Νομίζω αυτό εδώ, αν μελετηθεί σωστά πρέπει να είναι η θέση όλων των κομμάτων, για να μπορέσουμε να δούμε πράγματι ένα αποκεντρωμένο κράτος Όσον αφορά στην αναγκαιότητα της αποσυγκέντρωσης των υπηρεσιών από την πλευρά της κεντρικής εξουσίας, -όσες δεν μεταφέρονται στην τοπική αυτοδιοίκηση – αυτό είναι αναγκαίο να γίνει, γιατί έχουμε δει πόσο πρόβλημα είναι να προχωρήσει κανείς μια σειρά ζητήματα όταν το κράτος παραμένει συγκεντρωτικό είτε λέγεται υπουργείο, είτε λέγονται διάφοροι οργανισμοί. Είναι αναγκαίο να υπάρχουν αυτές οι δομές αποσυγκεντρωμένες στην περιφέρεια και ταυτόχρονα αποκεντρωμένο κράτος, με τις δομές της αυτοδιοίκησης και περιφέρειας, υπαρκτές και λειτουργικές, και τότε νομίζω ότι έχουμε το ιδανικότερο σχήμα. Είναι παραδείγματα κλασικά στην Ευρώπη, από την Ιταλία μέχρι και την Δανία ή τις Σκανδιναβικές χώρες, όπου έχουμε δει πόσο σημαντικές είναι οι παρεμβάσεις των περιφερειακών οργάνων. Στην Ιταλία, π.χ. ενώ πολλές φορές έχουμε μέρες, βδομάδες και μήνες χωρίς κυβερνήσεις, το σύστημα όμως λειτουργεί αρκετά καλά, γιατί υπάρχει μια αποκεντρωμένη δομή με την αυτοδιοίκηση και τις περιφέρειες. Νομίζω ότι αυτό έγινε κατανοητό σχεδόν από την πλειοψηφία των κομμάτων. Ακόμη και στη Ν.Δ. και στο ΠΑΣΟΚ, εκεί είναι οι προσανατολισμοί. Και όμως βλέπουμε προεκλογικά να διαφοροποιούνται γιατί πιθανόν να μη θέλουν να χαλάσουν το χατίρι των Νομαρχών, καταργώντας τους, γιατί και την επόμενη φορά επιθυμούν να ξαναεκλεγούν. Δυστυχώς μπαίνουν τέτοιου είδους μικροζητήματα.

ΠτΘ: Πότε χρονολογείτε να γίνει πραγματικότητα η περιφερειακή αποκέντρωση;

Χ.Χ.: Μπορεί να γίνει σε αυτή την τετραετία, αλλά μπορεί και να διαιωνίζεται στις καλένδες. Συνταγματικά το θέμα έχει λυθεί με τον ορισμό δύο βαθμών αυτοδιοίκησης, πρώτου και δεύτερου βαθμού. Ο κοινός νομοθέτης, η πλειοψηφία δηλαδή της βουλής, της οποίας επιλογή είναι το θέμα, αυτή τη στιγμή το κουβεντιάζει. Έχει κατατεθεί κάποιο σχέδιο, δεν είναι το οριστικό, προτίθεται να το λύσει τους επόμενους μήνες, αλλά από ό,τι φαίνεται ενόψει των εκλογών θα μετατεθεί για τη μετεκλογική περίοδο.

ΠτΘ: Πώς εξηγείτε ότι ο λαϊκισμός στην πολιτική ζωή της χώρας μας είναι υπερβαλλόντως κυρίαρχος; Πιστεύετε ότι είναι ζήτημα παιδείας του Έλληνα, ο οποίος είναι άνθρωπος τηλεοπτικός και δεν σκέφτεται; Πώς τελικά δέχεται ο λαϊκισμός να καθορίζει τις πολιτικές του επιλογές;

Χ.Χ.: Όλοι μας έχουμε τις αντιλήψεις και νοοτροπίες των πελατειακών σχέσεων, τη νοοτροπία ότι υπάρχει νόμος αλλά υπάρχει και το παραθυράκι, ξέρουμε ότι οι πολιτικοί μπορούν να παρέμβουν και να μας λύσουν το οποιοδήποτε πρόβλημα. Υπάρχει διάχυτη η αντίληψη ότι όλα μπορούν να γίνουν, αρκεί εγώ να πιέζω είτε σαν μεμονωμένο άτομο, είτε σαν ομάδα πίεσης καλά οργανωμένη, γιατί ενόψει εκλογών είτε οποιωνδήποτε άλλων περιστάσεων και απειλώ και απολαμβάνω τελικά «προνόμια». Υπάρχουν αντιθέσεις στην ελληνική πολιτεία, συνταξιούχοι διαφορετικών επιπέδων, εργαζόμενοι στο ίδιο γραφείο διαφορετικών επιπέδων, επιδόματα που ψηφίζονται στην βουλή σε μία νύχτα και αναιρούνται την επόμενη ή συνεχίζουν να υπάρχουν. Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής κουλτούρας που έχει αρχή ότι ή ψήφος είναι καθοριστική, η ομάδα πίεσης είναι δυνατή και επηρεάζει εκλογικά αποτελέσματα και άρα ενόψει του πολιτικού κόστους τα συμβιβάζουμε και τα αποδεχόμαστε.

ΠτΘ: Άρα θέλουμε και εκσυγχρονισμό της νοοτροπίας μας ως λαού;

ΧΧ: Πρέπει όλοι να πιστέψουμε ότι και άλλοι να είναι οι κυβερνώντες, ο λαός δεν πρέπει να έχει σκουριασμένες ιδέες και αντιλήψεις. Αυτά είναι παράλληλα. Το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι, λέει η παροιμία. Αν, λοιπόν, εκ των πραγμάτων υπάρχουν πολιτικές που διαιωνίζουν αυτές τις νοοτροπίες και αντιλήψεις ο λαός αναδεικνύει τα άσχημα χαρακτηριστικά και τις κακές αντιλήψεις και νοοτροπίες. Αν θέλουμε να κάνουμε μία σύγχρονη κοινωνία για να μην έχουμε από τη μία ικανοποιητικές προόδους και από την άλλη χαρακτηριστικά υπανάπτυξης που πολλές φορές μας χαρακτηρίζουν τριτοκοσμική χώρα, πρέπει να εξαλείψουμε τις κακές νοοτροπίες και αντιλήψεις.

ΠτΘ: Να περάσουμε σε θέματα Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης. Όταν αναλάβατε αποδεχθήκατε την ύπαρξη προβληματικής δομής του θεσμού και σε επίπεδο κουλτούρας, και σε επίπεδο πολιτικής σύλληψης και σε επίπεδο αρμοδιοτήτων. Δέκα μήνες μετά ποια είναι η άποψή σας;

ΧΧ: Νομίζω ότι όλοι κατανοούν ότι το σχήμα της Υπερνομαρχίας είναι ένα σχήμα προβληματικό, αυτή δεν έχει βρει την Ιθάκη της ούτε πρόκειται να τη βρει. Λύση είναι να περάσουμε στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση. Από την άλλη, οι Υπερνομαρχίες το μόνο που μπορούν να κάνουν, είναι να έχουν κάποιες δομές. Με την ψήφιση του τελευταίου νόμου ο οποίος δίνει τη δυνατότητα να συντονίζονται στο σχεδιασμό και στον προγραμματισμό οι δύο Νομαρχίες, αν έχουν μία καλή στελέχωση θα μπορέσουν να βοηθήσουν ούτως ώστε να έχουμε στα επόμενα χρόνια ένα καλύτερο προγραμματισμό. Αυτό το ρόλο φιλοδοξούμε να παίξουμε σε συνεργασία και με τους δύο βαθμούς αυτοδιοίκησης και, βέβαια, και με την Περιφέρεια. Θα συνεχίσουμε τις δομές παρέμβασης σε κάποια προγράμματα, αλλά δεν μπορεί όμως κανείς να είναι ικανοποιημένος μ’ αυτό το ρόλο της Υπερνομαρχίας. Για να λειτουργήσει ως πολιτικός και ως αναπτυξιακός θεσμός πρέπει να έχει και πόρους και αρμοδιότητες και μία γεωγραφική υπόσταση. Αυτά τα χαρακτηριστικά μόνο μία ισχυρή περιφέρεια μας τα δίνει. Εμείς φιλοδοξούμε στο τέλος της τετραετίας στο πλαίσιο των λειτουργιών να έχουμε βάλει ένα λιθαράκι στην καλύτερη οργάνωση και του σχεδιασμού και του προγραμματισμού στην περιοχή μας. Και αυτό θα μας ικανοποιήσει.

ΠτΘ: Είχαμε μέχρι σήμερα συνηθίσει το θεσμό του Υπερνομάρχη να τον βλέπουμε «διακοσμητικό». Από την ημέρα που αναλάβατε ξεκινήσατε κάποιες επαφές με φορείς της περιοχής. Συναντηθήκατε για παράδειγμα με τους εκπαιδευτικούς, με τους αστυνομικούς, ακούσατε τα προβλήματά τους. Από την άλλη, έχετε πάρει πρωτοβουλίες σε σημαντικά θέματα. Ποιος είναι ο στόχος σας;

ΧΧ: Η καλή γνώση σε βοηθά στο να παίρνεις πρωτοβουλίες που φέρνουν στο προσκήνιο και αναδεικνύουν καίρια προβλήματα. Για παράδειγμα η πρωτοβουλία διοργάνωσης του συνεδρίου υδάτινων πόρων ξεκίνησε από την έλλειψη στρατηγικής που υπάρχει για αυτούς εδώ και χρόνια. Το συνέδριο είναι πανελλαδικό έχουμε κινητοποιήσει φορείς, την ΚΕΔΚΕ, την ΕΝΑΕ, συμμετέχουν τα υπουργεία, τα κόμματα και φιλοδοξούμε να δώσουμε στις 12 και 13 Δεκέμβρη που θα γίνει μία απάντηση στο πώς και πότε θα γίνουν αυτά τα μεγάλα έργα που είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη της υπαίθρου και για τη βελτίωση των συνθηκών παραγωγής και παραγωγικότητας στον αγροτικό τομέα, για την καλύτερη ποιότητα και ποσότητα προσφοράς στον αστικό πληθυσμό, αλλά και για τη διατήρηση του περιβάλλοντος που συνεχώς ταλαιπωρείται και βιάζεται. Νομίζω ότι είναι μία διαφορετική παρέμβαση που ταιριάζει στον πολιτικό ρόλο που έχουν αυτοί οι θεσμοί, όπως η Υπερνομαρχία.. Άλλη πολιτική πρωτοβουλία που νομίζω δίνει άλλη διάσταση στο θεσμό είναι το δημογραφικό. Σήμερα δεν μπορούμε να μιλάμε για περιφερειακή ανάπτυξη και να λέμε ότι είναι ευημερούσα η ελληνική κοινωνία και να βλέπεις τη μεγάλη αντίθεση μεταξύ πόλης και χωριού. Σήμερα τα ποσοστά ανεργίας στον εναπομείναντα πληθυσμό είναι πολύ υψηλά, τα εισοδήματα είναι πολύ χαμηλά, γιατί η γεωργία δεν αποδίδει και από την άλλη υπάρχει η απαξίωση όλων των δραστηριοτήτων. Η ύπαιθρος σε σχέση με την πόλη και τις παραθαλάσσιες περιοχές συνεχίζει να φτωχαίνει. Δεν μιλάμε, βέβαια, για την ύπαρξη ενεργού πληθυσμού. Τα στατιστικά στοιχεία για τον μαθητικό πληθυσμό μιλούν για 30% περίπου μείωσή του στην ύπαιθρο τα τελευταία είκοσι χρόνια. Το γενικότερο πρόβλημα του δημογραφικού είναι η υπογεννητικότητα. Στην Ελλάδα υπολογίζεται στο 1,29 και ευτυχώς σε αυτό το ποσοστό έχουν συμβάλλει και οι ξένοι διαφορετικά θα είμαστε στο 0,9. Είναι ένα πρόβλημα που το αναδεικνύουμε ξεκινώντας από περιφερειακό επίπεδο και τώρα θα το πάμε και σε κεντρικό. Πιθανόν να διοργανωθεί συνέδριο με τη συμμετοχή της ΚΕΔΚΕ και της ΕΝΑΕ προκειμένου να τεθούν συγκεκριμένες πολιτικές. Με άλλα λόγια η ισόρροπη ανάπτυξη σήμερα στην Ελλάδα είναι μία έννοια που έχει βιασθεί σε όλο της το μεγαλείο.

ΠτΘ: Βλέποντας την πορεία του Γ΄ ΚΠΣ και τις καθυστερήσεις των άλλων προγραμμάτων ποια πιστεύετε ότι θα είναι η πορεία του;

ΧΧ: Όλοι περιμένουν στο πλαίσιο του Γ΄ ΚΠΣ να έχουν λυθεί τα περισσότερα προβλήματα. Το Γ΄ ΚΠΣ θα τελειώσει και θα δούμε ότι πολλά προβλήματα κυρίως υποδομών ή σε άλλες υποστηρικτικές δομές δεν θα λυθούν. Για παράδειγμα οι περιορισμένες πιστώσεις στο Νομαρχιακό Ταμείο οδηγούν στο συμπέρασμα ότι πολλά έργα στον αγροτικό τομέα δεν θα γίνουν. Ένα μεγάλο μέρος της Εγνατίας έχει γίνει, υπάρχει όμως μεγάλη καθυστέρηση στους κάθετους άξονες και για εμάς αυτό είναι καθοριστικό, αν θέλουμε την εξωστρέφεια της περιοχής.

ΠτΘ: Συμμετέχετε ως Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Περιφερειών.

Χ.Χ.: Είναι ένας συμβουλευτικός θεσμός της ΕΕ. Οι τομείς περιφερειακής ανάπτυξης που την απασχολούν είναι έξι, θέματα συνταγματικά – θεσμικά, βιομηχανικά. Έχει και πολιτική παρεμβατικότητα. Πολλές χώρες εκπροσωπούνται από τις περιφέρειες βασικά, που πολύ οργανωμένα, πιέζουν, συμμετέχουν, έχουν τεχνική υποστήριξη, θέτουν ζητήματα πολιτικά.

ΠτΘ: Σας ευχαριστούμε πολύ

Χ.Χ.: Κι εγώ σας ευχαριστώ

Τ.Β. – Α.Π.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.