«Οι ιδεες δεν ποινικοποιουνται»

Ενημέρωση της τοπικής κοινωνίας της Κομοτηνής, δηλώνοντας την αλληλεγγύη τους στον Τάσο Θεοφίλου, που θεωρούν πως δικάστηκε με προσχηματικές κατηγορίες, και ζητώντας την απελευθέρωση του, πραγματοποίησαν τα μέλη του συντονιστικού δράσεων αλληλεγγύης. 

Τα μέλη της κίνησης μοίρασαν την εξής ανακοίνωση: 

«Τον Αύγουστο του 2012 μετά από ληστεία τράπεζας στην Πάρο κατά τη διάρκεια της οποίας δολοφονήθηκε ένας ταξιτζής μετά από απόπειρά του να σταματήσει τους ληστές, συλλαμβάνεται ως βασικός ύποπτος ο σύντροφος Τάσος Θεοφίλου. Πέραν του ότι θεωρείται ότι συμμετείχε σε όλα τα παραπάνω, κατηγορείται επιπλέον για συμμετοχή στην Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς. Ακολουθεί προφυλάκιση του συντρόφου με συνοπτικές διαδικασίες και με το κατηγορητήριο να στηρίζεται αποκλειστικά στο μοναδικό στοιχείο ενοχής του, σε ένα, δηλαδή, ''ανώνυμο τηλεφώνημα'' το οποίο έγινε στην αντιτρομοκρατική υπηρεσία και ανέφερε ότι “ο δράστης είναι ένας Τάσος από την Θεσσαλονίκη”. Έτσι με την υπόθεσή του να στηρίζεται στον τρομονόμο (άρθρο 187Α ΠΚ)  ξεκινάει η δίκη στις 11/11/2013 με τις κατηγορίες να αναφέρονται σε απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία και ληστεία, σε συμμετοχή στην οργάνωση ΣΠΦ, αλλά και σε ανθρωποκτονία ως άμεσος αυτουργός. Μια δίκη που πραγματοποιήθηκε χωρίς ενόρκους (οι περιπτώσεις των αδικημάτων του 187Α κανονικά δικάζονται στα μικτά ορκωτά δικαστήρια, δηλ. με παρουσία ενόρκων, εντελώς αντίθετα όμως, δικάζονται στα Τριμελή (διορισμένα) Εφετεία Κακουργημάτων, μόνο από επαγγελματίες δικαστές) μέσα σε ένα κλίμα κρατικής τρομοκρατίας-εκφοβισμού του συντρόφου και όχι μόνο. Με τις μεθοδεύσεις της αντιτρομοκρατικής να βασίζονται σε ανακριβή και φτιαχτά στοιχεία, εξελίσσεται μια δίκη παρωδία στην οποία δεν αποφαίνεται η παραμικρή απόδειξη ενοχής του.
 
Οι μεθοδεύσεις αυτές αντανακλώνται ξεκάθαρα από την κατάθεση του επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής Ε. Χαρδαλιά, ο οποίος δήλωσε στο δικαστήριο πως ''ίσως και να μην ήταν ο Θεοφίλου στην ληστεία'', καθώς και από το γεγονός ότι δεν τον αναγνώρισε και κανένας άλλος μάρτυρας. Μετά από αυτό ο Χαρδαλιάς δεν ξανακλήθηκε ως μάρτυρας και η κατάθεσή του δεν γράφτηκε στα πρακτικά.
 
Αποκαλυπτικό επίσης για τη μεθοδευμένη δράση της αντιτρομοκρατικής είναι και οι καταθέσεις στελεχών της, ανάμεσά τους και ο διοικητής, στην υπόθεση ''Χαλανδρίου'' Φραγκίσκος, ο οποίος ανέφερε χαρακτηριστικά: “Η επιχείρηση έγινε βιαστικά και πρόχειρα με αποτέλεσμα να εμπλακούν στις δικογραφίες πρόσωπα άσχετα με την υπόθεση, και να χαρακτηριστεί το σπίτι ως γιάφκα. Θα έπρεπε να περιμέναμε περισσότερο καιρό ώστε να εξασφαλίσουμε πως δεν θα κατηγορηθεί άδικα κόσμος. Αισθάνομαι στεναχώρια που οι έρευνες της αντιτρομοκρατικής έγιναν τότε με τέτοιο τρόπο ώστε να οδηγηθούν πολλά αθώα νεαρά παιδιά στις φυλακές, παιδιά που θα μπορούσαν να είναι και δικά μου παιδιά.”
 
Ο Χωριανόπουλος, μέλος της αντιτρομοκρατικής, ανέφερε με τη σειρά του: “Υπάρχει ένα τμήμα στην αντιτρομοκρατική που παρακολουθεί τον αναρχικό χώρο, τα πρόσωπα που κινούνται σε αυτόν καθώς και τις δραστηριότητες στο εσωτερικό του, αλλά αυτό δεν είναι και κάτι παράξενο, γιατί έτσι κι αλλιώς η αντιτρομοκρατική παρακολουθεί τους πάντες”.
 
Η συγκεκριμένη παρωδία βασίζεται σε ένα καπέλο που προστέθηκε από το πουθενά στα στοιχεία της υπόθεσης και μεταφέρθηκε στα εγκληματολογικά εργαστήρια 2 μέρες μετά τις έρευνες της αντιτρομοκρατικής στον τόπο της ληστείας. Στο εν λόγω καπέλο “βρέθηκε” γενετικό υλικό του Τάσου, χωρίς να αναφέρεται τι ιστός πάρθηκε και επεξεργάστηκε, αλλά και χωρίς να επιβεβαιώνεται ότι πρόκειται για το καπέλο που φορούσε ο ληστής. Όλα αυτά οδήγησαν με συνοπτικές διαδικασίες στην καταδίκη του Τάσου σε 25 χρόνια κάθειρξης για ληστεία και απλή συνέργεια σε ανθρωποκτονία, ενώ αθωώθηκε δε για την συμμετοχή του στην ΣΠΦ. Τα 25 χρόνια δεν ήταν αρκετά για τον εισαγγελέα Δράκο ο οποίος άσκησε έφεση ''υπέρ του νόμου'', με αποτέλεσμα η υπόθεση να δικαστεί εκ νέου σε δεύτερο βαθμό περιλαμβάνοντας ακόμα και τις κατηγορίες για τις οποίες απαλλάχθηκε πρωτόδικα ο σύντροφος.
 
Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη και τη διόγκωση της υπόθεσης είχαν φυσικά, όπως άλλωστε συνηθίζουν και τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Έτσι από την πρώτη στιγμή της σύλληψής του δικάστηκε και καταδικάστηκε μέσα από τα τηλεοπτικά παράθυρα τα οποία σκοπίμως σκιαγραφούσαν το προφίλ ενός αδίστακτου κακοποιού, ληστή και δολοφόνου, ενός ατόμου επικίνδυνο για το κοινωνικό σύνολο. Η παραπάνω τακτική είχε ως αποτέλεσμα να αναγάγουν τα υποτιθέμενα εγκλήματα που διέπραξε  στις πολιτικές του πεποιθήσεις, εξομοιώνοντας τις αναρχικές ιδέες με την εγκληματικότητα.
 
Η συγκεκριμένη πρακτική εξαίρεσης βέβαια δεν μας εκπλήσσει καθώς παρατηρούμε την συστηματική δίωξη ατόμων του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου με μοναδική αφορμή τις ιδέες που ο χώρος αυτός ασπάζεται. Οι πρακτικές αυτές όχι μόνο δεν έχουν τέλος αλλά εξελίσσονται και αναβαθμίζονται ολοένα και περισσότερο με αποτέλεσμα να καταφεύγουν ακόμα και  στην ποινική δίωξη ατόμων (πολιτικοποιημένων ή μη) με μοναδικό κριτήριο το ότι έχουν συγγενικές ή φιλικές σχέσεις με άτομα του χώρου αυτού. Η ποινικοποίηση των σχέσεων αυτών καταδεικνύει την ξεκάθαρη εκδικητική στάση του κράτους απέναντι στους αγωνιστές και στοχεύει στην τρομοκράτηση και στοχοποίηση όλων όσοι στέκονται στο πλευρό τους. Πιο πρόσφατο παράδειγμα της προαναφερθείσας στοχοποίησης είναι η περίπτωση της Ηριάννας, η οποία καταδικάστηκε σε 13 χρόνια κάθειρξης (χωρίς δικαίωμα έφεσης) για συμμετοχή στη ΣΠΦ με μοναδικό στοιχείο το μερικό δείγμα DNA που “εντοπίστηκε” σε άδειο γεμιστήρα και τις φιλικές σχέσεις του συντρόφου της με μέλη της οργάνωσης.
 
Είναι ξεκάθαρο πως το κράτος και οι μηχανισμοί του συνεχίζουν ακάθεκτοι το έργο τους, στοχεύοντας τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας με κάθε μέσο: καταστολή στο δρόμο, πολιτικές χαφιεδισμού, επικηρύξεις αγωνιστών, εξοντωτικές ποινές με στημένες δίκες -παρωδίες, συκοφάντηση και προσπάθειες αποπολιτικοποίησης, ξυλοδαρμοί, βασανισμοί, βίαιες λήψεις DNA και ψυχική εξόντωση όσων αντιστέκονται στις βλέψεις της εξουσίας αλλά και  τρομοκράτηση όσων αποπειραθούν να αντισταθούν στο μέλλον. Απώτερος σκοπός των παραπάνω πρακτικών είναι η εδραίωση της κυριαρχίας κράτους και κεφαλαίου μέσω της δημιουργίας μιας ψευδαίσθησης “ασφάλειας και διατήρησης της κανονικότητας”, μιας κανονικότητας που επιεικώς μόνο προβληματική μπορεί να χαρακτηριστεί.
 

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.