«Οι γυναικες θα νικησουν» οκλαζοντας;

Ήταν η πρώτη φορά που το Πανελλήνιο Δίκτυο Εκλεγμένων Γυναικών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση Α΄ και Β΄ Βαθμού επρόκειτο να πραγματοποιήσει στην Ξάνθη το ετήσιο συνέδριό του – το 8ο κατά σειρά – και ως εκ τούτου η δημοσιογραφική οικογένεια ανέμενε με προσδοκία να καταγράψει όχι απλώς το «φαίνεσθαι» αλλά το «είναι», προκατειλημμένη – σαφώς πλην κακώς – εκ της πεποιθήσεως πως, ως γυναίκες και μάλιστα αιρετές, θα είχαν να καταθέσουν δημοσίως, πολιτική σκέψη και λόγο πολλαπλώς διαφοροποιημένο απ’ το συνήθη εκφερόμενο εκ της ανδρομανούς (και ουχί ανδροκρατούμενης) εξουσίας…

Παραβλέποντας, συνειδητά και με αρχική διάθεση επιείκειας απέναντι στους οιονεί υπεύθυνους, τα σοβαρά ελλείμματα στον οργανωτικό τομέα – τα οποία άλλωστε προκάλεσαν τα αρνητικά σχόλια της πλειοψηφίας των συνέδρων και αποτέλεσαν ένα από τα πλέον πρόσφορα για κουβέντα θέματα, στα παρά τω συνεδρίω πηγαδάκια της τριήμερης αυτής γυναικείας συνάθροισης, οπότε εκτιμούμε πως τα μηνύματα ελήφθησαν από τους εμπλεκόμενους στη διοργάνωση του συνεδρίου – θα επιδιώξουμε να σταθούμε στην ουσία του πράγματος.

Κατά τις διαπιστώσεις μας, αυτή συνίσταται στις εξής αντικρουόμενες παραμέτρους: οι εκλεγμένες ανά την Ελλάδα, γυναίκες, αφενός επιθυμούν να είναι μέλη ενός δικτύου που θα αφορά στο πολιτικό τους στίγμα και προσφορά στην κοινωνία δια των θεσμών στους οποίους δραστηριοποιούνται, αφετέρου δυσανασχετούν από την αυτόματη τοποθέτησή τους στο ρόλο του «παλαμακιστή» ή του «παρατηρητή» στο πλαίσιο δράσης ενός προσωποποιημένου δικτύου που τις καλεί άπαξ το χρόνο να συναντηθούν σε διαφορετική κάθε φορά γωνιά της Ελλάδας για να αναθερμάνουν τις σχέσεις τους, να μιλήσουν για τις εμπειρίες τους και να γνωρίσουν νέους τόπους… Είναι «δίκοπο μαχαίρι» το να αποδεχθούν έναν ρόλο σαφώς υποβαθμισμένο στους κόλπους ενός «δικού τους» φορέα, ο οποίος όμως επικαλείται και εμφανίζεται να διεκδικεί την αναβάθμιση του ρόλου τους και την ουσιαστικότερη συμμετοχή τους στα ευρύτερα πλαίσια της αυτοδιοίκησης και της τοπικής τους κοινωνίας… Το οξύμωρο δεν είναι κατ’ ανάγκη και ελκυστικό… Και η μορφή συχνά προσδιορίζει την ουσία…

«Θεωρώ ότι δεν λειτούργησαν θεσμοί στο συνέδριο. Θα συμφωνήσω με την κ. Δασκαλάκη ότι δεν έχουν θέση τα κόμματα σ’ αυτό το συνέδριο και ότι θα πρέπει να συμμετέχει σ’ αυτό, οποιαδήποτε εκλεγμένη γυναίκα στην αυτοδιοίκηση το θέλει, άσχετα από το χώρο απ’ τον οποίο προέρχεται. Μόνο σ’ αυτό όμως μπορώ να συμφωνήσω! Στη λογική όμως της λειτουργίας της Προέδρου του Δικτύου και όχι του Θεσμού του Δικτύου, δεν μπορώ να πω «ναι». Θεωρώ ότι μας αξίζει καλύτερη ποιότητα στα συνέδρια, και με πολιτική – γιατί μπορεί να λέμε «όχι» στα κόμματα αλλά στην πολιτική λέμε «ναι». Εδώ, αυτό που ήταν «διαφανές» ήταν η αυθαιρεσία. Προσωπικά δεν έχω τίποτα με την κυρία Δασκαλάκη και πιθανά να είναι η ψυχή του Δικτύου. Φαντάζομαι ότι για να γίνεται τόσος λόγος για το πρόσωπό της, έτσι θα είναι τα πράγματα! Αλλά πρέπει να σεβόμαστε το θεσμό του Δικτύου. Δεν μπορεί να μιλάμε για την Πρόεδρο του Δικτύου και όχι το Δ.Σ. του Δικτύου. Δεν μπορεί να λαμβάνονται αποφάσεις π.χ. για το πού θα διεξαχθεί το μεθεπόμενο συνέδριο από την Πρόεδρο αυθαίρετα και να ανακοινώνονται χωρίς να έχει συζητηθεί καθόλου στο σώμα! Κι αν έχουμε τέτοιου είδους αυθαιρεσίες στο πού θα πάει το συνέδριο – που είναι και το λιγότερο – φαντάζομαι τι αυθαιρεσίες μπορεί να υπάρχουν σε άλλα, πολύ πιο σοβαρά θέματα όσον αφορά στο ίδιο το Δίκτυο…»: αυτή ήταν μια τοποθέτηση – απάντηση σε ερώτηση του ΠτΘ, μιας εκ των συνέδρων που …εξεπλάγησαν από την επικυριαρχία του «θυμικού» έναντι του «λογικού» στη διαχείριση των θεμάτων του συνεδρίου από την κεφαλή αλλά και το σώμα των αιρετών κυριών… Διότι, την ίδια στιγμή που διαμφισβητούνταν εντός και εκτός αιθούσης, το κύρος του συνεδρίου από ουκ ολίγες συμμετέχουσες και κυρίως από όσες για πρώτη φορά προσκλήθηκαν, υπήρχε η «κερκίδα» που εκδηλωνόταν ένθερμα υπέρ του προσώπου της Υπάτης του Δικτύου, κυρίας Δασκαλάκη. Προφανέστατα, πολλές σύμβουλοι ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση να έρθουν στην Ξάνθη κατόπιν σύμφωνης γνώμης των αυτοδιοικητικών οργάνων στα οποία συμμετέχουν, δίχως να είναι ενημερωμένες για το καταστατικό του Δικτύου, τη λειτουργία αυτού, το ρόλο του και την μέχρι τούδε πορεία του. Όπως όμως δήλωσε η κ. Δασκαλάκη στον ΠτΘ, το Δίκτυο ιδρύθηκε από την ίδια πριν από εννέα χρόνια και εκ του καταστατικού του, Πρόεδρός του είναι αυτή. Μπορούν αυτοδίκαια, να συμμετέχουν σ’ αυτό γυναίκες διατελέσασες ή διατελούσες σε αιρετές θέσεις της Πρωτοβάθμιας και Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης ενώ σκοπός του είναι η αλληλοενημέρωσή τους, η ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών και οι προτάσεις που μπορεί να θέσει η κάθε μία υπόψιν των Συνεδρίων τα οποία και τις θέτουν ως στόχους για προώθηση και υλοποίηση…

Η μιας γυναικός Αρχή υπό την οποία λειτουργεί το Δίκτυο, δεν είναι το μόνο που «ξένισε» στο συνέδριο της Ξάνθης… Ο τρόπος με τον οποίο τέθηκαν και συζητήθηκαν τα θέματα απογοήτευσε μεγάλη μερίδα συνέδρων. Είναι χαρακτηριστική η τοποθέτηση συμβούλου από Νομό της Δυτικής Μακεδονίας, που μίλησε στον ΠτΘ:

«Θεωρώ ότι δεν μας άξιζε τέτοιο συνέδριο. Και καλά οργανωμένο δεν ήταν και από τον τρόπο που μπήκαν τα θέματα, από το πώς αυτά αναπτύχθηκαν και πώς λειτούργησαν τα προεδρεία…

Δεν μπορούμε να μιλάμε σε ένα συνέδριο όπως μιλούμε στη γειτονιά μας. Τα πράγματα πρέπει να μπαίνουν στην πολιτική τους βάση και να μπαίνουν και με μια άλλη υπευθυνότητα. Εγώ μπορούσα να πω χίλια δυο πράγματα για το τι γίνεται στο Δήμο μου ή στο Νομό μου πάνω στα θέματα που πραγματεύθηκε το συνέδριο. Δεν είναι αυτό το ζητούμενο. Το συνέδριο θα έπρεπε να δίνει και τη δυνατότητα παιδείας στις συμμετέχουσες. Όσες όμως το επεχείρησαν – να περάσουν κάποια πράγματα με μια βαθύτητα σκέψης και πνεύματος όπως η κ. Παυλίδου – δεν βρήκαν πρόσφορο έδαφος… Θεωρώ ότι ήταν απλοποιημένο έως απλοϊκό αυτό το συνέδριο…»

«Αρχαιότερες» του χώρου όταν τους ζητήθηκε από τον ΠτΘ να σχολιάσουν τις «ιδιοτυπίες» του Δικτύου και τα τεκταινόμενα του Συνεδρίου στην Ξάνθη, παραδέχθηκαν πως λειτουργεί – το Δίκτυο – υπό καθεστώς που δεν συνάδει με τις δημοκρατικές αρχές και θεσμικές αξίες, αλλά προσωποποιημένα. Απέφυγαν, ωστόσο να το αφορίσουν ως πρωτοβουλία της κ. Δασκαλάκη εκτιμώντας ότι «θα βρει το δρόμο του» για να καταξιωθεί και ως θεσμός στους κόλπους των εκλεγμένων γυναικών απ’ όπου αντλεί την ύπαρξή του. Ανατρέχοντας μάλιστα σε προηγούμενα Συνέδρια, είχαν να απαριθμήσουν μια σειρά από οφέλη για τις νέες αλλά και τις παλαιότερες συνέδρους, όπως η παροχή πληροφόρησης σε θέματα νομοθεσίας και η πραγμάτευση ζητημάτων που έχρηζαν μεταξύ άλλων και ανταλλαγή εμπειριών.

Προβληματισμό ωστόσο προκαλεί η, διαπιστωμένη από τις ίδιες, αντιστρόφως ανάλογη με την ηλικία του Δικτύου, τάση συμμετοχής αιρετών γυναικών στα Συνέδριά του. Αν αυτή, οφείλεται σε οργανωτικούς λόγους ή σε διαρθρωτικούς (ή και τα δύο), είναι ένα ακόμη θέμα προς διερεύνηση, υπό την προϋπόθεση ότι αναγνωρίζεται η μέχρι τούδε θετική λειτουργία και προσφορά του Δικτύου και θα επιχειρηθεί εκ των ένδον η μετεξέλιξή του σε έναν ΜΚ φορέα παραγωγής πολιτικής «με γυναικείο πρόσωπο».

Μαρία Β. Μπόντη

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.