«Οι γυναικες παιζουν εξαιρετικο ποδοσφαιρο»

Η κ. Τασούλα Περιβολοπούλου –Ξενοδοχίδου είναι η «μαμά» εικοσιπέντε κοριτσιών. Πρόκειται για τα κορίτσια της ομάδας του ποδοσφαίρου, «Ροδόπη 87». Κλωτσούν την μπάλα με εξαιρετική τεχνική, εκτελούν τα φάουλ και τα κόρνερ με άριστο τρόπο και οργανώνουν το παιχνίδι τους με μοναδική μαεστρία. Πίσω όμως από τις «μπαλαδόρισσες» της Κομοτηνής βρίσκεται η κυρία Τασούλα, ταμίας της Ομάδας, που, φροντίζει, συμπαρίσταται, βρίζει, αν χρειαστεί, δίνει οδηγίες, εμψυχώνει για την επίτευξη της νίκης και παρηγορεί όταν έρχεται η ήττα. Για το ποδόσφαιρο και τις γυναίκες μιλά σήμερα στον «Κόσμο», για την αγάπη της για την μπάλα, τους στόχους της ομάδας και τους ανθρώπους που την στηρίζουν. Παράλληλα σπεύδει να παραπονεθεί ότι η διαιτησία σφυρίζει φάλτσα…

Πότε άρχισε η ενασχόλησή σας με την ομάδα;

Η κόρη μου άρχισε να παίζει μπάλα σε ηλικία 14 χρονών, στην «Ροδόπη 87». Από το 1994, έως σήμερα είμαι πολύ κοντά στην ομάδα. Κάθε φορά που πήγαινε στις προπονήσεις και στους αγώνες τη συνοδεύαμε εγώ κι άντρας μου. Έτσι, «κολλήσαμε» κι εμείς το μικρόβιο. Παίζει ακόμη και στα 25 της, εεε κι εμείς συνεχίζουμε να είμαστε κοντά της και κοντά στην ομάδα. Έπαιξε κι ένα χρόνο στην Εθνική Ομάδα και ήταν εξαιρετική τιμή για όλη την οικογένεια.

Οι γνώστες λένε ότι δεν λείπετε ούτε από τις προπονήσεις της ομάδας…

Τρέχω με τα κορίτσια, είμαι κοντά τους. Είμαστε μια οικογένεια. Τα αγάπησα και δέθηκα μαζί τους. Τα φροντίζω στο πλύσιμο και στην καθαριότητα. Τα τελευταία τρία χρόνια είμαι και στο Συμβούλιο, εκλεγμένη ταμίας. Αλλά δεν το κάνω λόγω της εκλογής, η ομάδα και το ποδόσφαιρο είναι τώρα πια κομμάτι της ζωής μου.

Άκουσα να σας αποκαλούν: «Μαμά της Ομάδος»…

Καλά ακούσατε. Έχω εικοσιπέντε κορίτσια συνολικά. Είμαι η «μαμά της ομάδας. Όταν χτυπήσει κάποια αθλήτριά μας και πονά πονάω κι εγώ. Όταν χαίρεται, χαίρομαι κι εγώ μαζί της.

Τα πήγαμε καλά φέτος; Ήταν επιτυχία η παραμονή μας στην Β΄ Εθνική;

Βγήκαμε τρίτη. Του χρόνου από τη Β΄ Εθνική θα πάμε στην Ά. Έχουμε τις δυνατότητες. Ήρθε καλό «υλικό» στην ομάδα, παίζουν τα κορίτσια μας όμορφο ποδόσφαιρο.

Τι είναι εκείνο που χρειάζεται λοιπόν για να επιστρέψουμε στα σαλόνια της Α΄Εθνικής;

Χρειάζεται καλή προετοιμασία. Το «υλικό» υπάρχει. Στήριξη από την διοίκηση και καλή προετοιμασία.

Μια που είπατε για στήριξη οι φορείς βοηθάνε; Βρίσκονται στο πλευρό της ομάδας;

Βοηθάνε, οι πολίτες, οι ιδιώτες, ο Νομάρχης και ο Δήμαρχος. Στηρίζουν όλοι τους την ομάδα όταν τους ζητηθεί. Μάλιστα με τον Δήμαρχο, τον κ. Βαβατσικλή, υποστηρίζουμε και την ίδια ομάδα, εκτός από τη «Ροδόπη 87» και τον «Πανθρακικό» υποστηρίζουμε και τον “Ηρακλή”.

Εσείς παίζατε ποδόσφαιρο όταν ήσασταν κοριτσάκι;

Μου άρεσε το ποδόσφαιρο από μικρή. Όχι οι κούκλες και τα άλλα. Το ποδόσφαιρο είναι σκληρό άθλημα, αλλά διδάσκει. Όσα κορίτσια έχουν όρεξη και το αγαπούν παίζουν πολύ καλά και προσπαθούν.

Άκουσα όμως και να βρίζουν…

Βρίζουν, χωρίς όμως να φταίνε. Όταν τις αδικούν, βρίζουν. Κατά τα άλλα είναι ευγενέστατες.

Εσείς έτυχε να βρίσετε; Να πείτε κάτι από τα γνωστά «καλλιτεχνικά» της εξέδρας;

Πάντα στο ποδόσφαιρο έχουμε βρίσιμο κι απ΄ έξω. Κάτι λέμε και από τους πάγκους και από την εξέδρα, όταν μας αδικούν. Ξύλο όμως ποτέ! Όχι αψιμαχίες και βιαιοπραγίες. Η βία δεν έχει σχέση με τον αθλητισμό.

Οι διαιτητές είχαν καλά σφυρίγματα;

Μπα, μας έσφαξαν, ιδίως οι δικοί μας. Δεν παίζουν έδρα. Καλύτερα σφυρίζουν οι ξένοι διαιτητές, πιο δίκαια.

Οι φίλαθλοι σας στηρίζουν;

Οι φίλαθλοι δεν έρχονται. Μας έχουν ξεχάσει. Δεν συμμετέχουν κι αυτό μας στεναχωρεί λίγο. Μερικοί μάλιστα λένε: «Γιατί οι γυναίκες να παίζουν ποδόσφαιρο;» Γιατί να μην παίζουν; Απαντάμε εμείς, ίσα δικαιώματα δεν έχουμε γυναίκες και άνδρες; Γιατί λοιπόν να μην παίζουμε ποδόσφαιρο. Οι γυναίκες παίζουν εξαιρετικό ποδόσφαιρο.

Τι φωνάζετε όλες μαζί πριν βγει η ομάδα στο γήπεδο;

«Ροδόπη 87» φωνάζουμε όλοι μαζί. Είναι η ομάδα μας.

Μαρία Νικολάου

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.