«Oι επτα επι Θηβας» του Αισχυλου στη Μαρωνεια
Μια από τις καλύτερες παραστάσεις του καλοκαιριού θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι θεατρόφιλοι του νομού μας, κι όχι μόνον, κατά τη διάρκεια των γιορτών, που συνήθως διοργανώνουν οι παραθαλάσσιοι του νομού δήμοι.
Πρόκειται για τους «Επτά επί Θήβας» του Αισχύλου που θα παιχτεί και πάλι στο λιμάνι του Αγίου Χαραλάμπους στη Μαρώνεια με πρωτοβουλία της παραγωγής και τη συμπαράσταση του Δήμου Μαρώνειας.
Στο λιμάνι του Αγίου Χαραλάμπους, όπου είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε υπέροχες παραστάσεις, – να θυμήσουμε μόνον την περσινή «Μήδεια» του Μποστ…
Στο λιμάνι του Αγίου Χαραλάμπους, εκεί όπου όλα αποκτούν τη δική τους δυναμική και την ιδιαίτερη εκείνη μαγεία που προσπορίζει η αύρα ενός μακραίωνος πολιτισμού που άνθισε και εξακολουθεί να σκιάζει ευλογημένα έναν από τους ωραιότερους και μαγευτικότερους της περιοχής τόπους…Αυτόν της Μαρώνειας…
Κι αυτή όλη η εισαγωγή με αφορμή την παράσταση ενός από τα ωραιότερα έργα της αρχαίας ελληνικής γραμματείας των «Επτά επί Θήβας», που όλοι τη ξέρουμε γιατί από το δικό της τέλος αρχίζει μια τραγωδία που όλοι- εφόσον τη διδαχτήκαμε- την κουβαλάμε εφ’ όρου ζωής. «Οι επτά επί Θήβας» είναι η τραγωδία που μας παρουσιάζει το δράμα των τεσσάρων παιδιών του Οιδίποδα και την αντιδικία των δυο γιων του, του Πολυνείκη και του Ετεοκλή, που οδηγεί στο θάνατο και τους δύο. Ο ένας στη Θήβα που νικά, θάβεται κανονικά και ο άλλος γίνεται αντικείμενο στοργής της Αντιγόνης με άρχοντα τον Κρέοντα και όλα τα, από τα μαθητικά μας χρόνια, γνωστά…
Γραμματολογικά, η τραγωδία «Επτά επί Θήβας» αποτελεί το τρίτο έργο τριλογίας. Ένα χρόνο μετά την κατάκτηση του πρώτου βραβείου από τον Σοφοκλή, ο Αισχύλος στρέφετε προς τον θηβαϊκό κύκλο και ανεβάζει αυτή την τραγωδία δείχνοντας τι μπορούσε να επιτύχει η παλαιά λεγόμενη, τραγωδία. Η τριλογία διδάχθηκε το 467 π.Χ., όταν οι Αθηναίοι είχαν ακόμα νωπή στη μνήμη τους την επίθεση των Περσών εναντίον της Ελλάδας και μπορούσαν να ταυτίσουν τη Θήβα με την πατρίδα τους.
Οσο για την υπόθεσή της αυτή, εν ολίγοις, έχει ως εξής:
Ο Οιδίποδας και η Ιοκάστη, απέκτησαν τέσσερα παιδιά, την Αντιγόνη, τον Ετεοκλή, την Ισμήνη, και τον Πολυνείκη. Ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης ήταν δίδυμοι αδελφοί. Όταν ο πατέρας τους αυτοτυφλώθηκε, και έφυγε με την Αντιγόνη για την Αθήνα –η μητέρα τους είχε ήδη απαγχονιστεί – άρχισαν να ερίζουν για το θρόνο της Θήβας. Προκειμένου να πάψουν να συμπλέκονται και να αλληλοσπαράζονται για την εξουσία, συμφώνησαν να κυβερνούν εναλλάξ για ένα χρόνο. Πρώτος κυβέρνησε ο Ετεοκλής, ο οποίος όμως, μετά την παρέλευση ενός χρόνου, δεν παρέδιδε το θρόνο. Τότε, ο Πολυνείκης πήγε στο βασιλιά του Άργους Άδραστο, νυμφεύθηκε την κόρη του Αργεία, και ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Άδραστος συγκέντρωσε στρατό, τάχθηκε ο ίδιος επικεφαλής του αργείτικου στρατεύματος, μαζί με τον Πολυνείκη και άλλους πέντε ήρωες, και βάδισε εναντίον της Θήβας, για να εγκαταστήσει στο θρόνο το γαμπρό του Πολυνείκη. Ο πόλεμος αυτός είναι γνωστός ως «Επτά επί Θήβας» που την ομώνυμη τραγωδία έγραψε ο Αισχύλος. Παρ΄ όλο ότι η Θήβα κέρδισε τον πόλεμο, οι απώλειές της, σε δυναμικό και υλικό, ήταν τόσες πολλές, που έμοιαζε σαν να είχε ηττηθεί. Η νίκη αυτή ονομάστηκε «Κάδμειος Νίκη» και έκτοτε τέτοιου είδους νίκες αποκαλούνται «κάδμειες» προς ανάμνηση της Θήβας. Κατά τη συμπλοκή των αντιτιθέμενων ,τα δυο αδέλφια, Ετεοκλής και Πολυνείκης, αλληλοσκοτώθηκαν και ο Κρέοντας, αδελφός της Ιοκάστης και βασιλιάς, πλέον, της Θήβας, φρόντισε να ταφεί ο Ετεοκλής με τις αρμόζουσες τιμές, γιατί είχε υπερασπιστεί την πατρίδα του, ενώ διέταξε να μείνει άταφος ο Πολυνείκης επειδή βάδισε ως πολέμιος κατά της ίδιας του της πόλης.
Το ενδιαφέρον με το συγκεκριμένο ανέβασμα έγκειται στο ότι ο Γιώργος Κιμούλης διαβάζει από κοινού με τον Αισχύλο και Μπέκετ. Συγκεριμένα, «Το τέλος του παιχνιδιού», παραδίδοντάς μας προς απόλαυση και ψυχαγωγία, μία από τις καλύτερες παραστάσεις του καλοκαιριού…
Προσέλθετε…Η σωτηρία της ψυχής εξακολουθεί να παραμένει μέγιστο ως ζήτημα…
Τ.Β.
Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
