«Οι ελληνικες τραπεζες εχουν εντυπωσιακη παρουσια στην Βαλκανικη»

Πρόεδρος του Ινστιτούτου Εργασίας της Ο.Τ.Ο.Ε ο κ. Αριστοτέλης Λάκας αποκαλύπτει πώς δημιουργήθηκε ένα ευρύτερο αλλά και σταθερό δίκτυο επαφών σε όλες τις χώρες της Βαλκανικής μέσα από τη δημιουργία, οργάνωση, λειτουργία και στελέχωση νέων συνδικάτων στον τραπεζικό χώρο της Βαλκανικής. Σε μια περιοχή όπου πάνω από 30.000 θέσεις εργασίας συντηρούν σήμερα οι τέσσερις μεγάλες ελληνικές τράπεζες (Εθνική, Alpha Bank, Eurobank και Πειραιώς) στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιανατολικής Ευρώπης το ΙΝΕ έστησε ήδη ένα σταθερό δίκτυο επαφών δίνοντας ανάσα ζωής στη συνδικαλιστική δράση.

Τι κάνει το ΙΝΕ της ΟΤΟΕ στα Βαλκάνια;

Βοηθάμε τα συνδικάτα να αποκτήσουν συνδικαλιστική εμπειρία, να χτίσουν συνδικαλιστικές δομές, ν’ ανοίξουν τη λειτουργία τους σε μια δημοκρατική ανοιχτή πλατφόρμα και να αποκτήσουν οντότητα μέσα από την ουσιαστική στήριξη κάθε συνδικαλιστικής δράσης από το Α έως το Ω. Το ΙΝΕ/ ΟΤΟΕ ανταποκρινόμενο στις τεράστιες ανάγκες τεχνικής υποστήριξης, εκπαίδευσης και τεκμηρίωσης των συνδικάτων των χωρών της Βαλκανικής εξασφάλισε την απαραίτητη χρηματοδότηση από την Ελληνική Κυβέρνηση και υλοποίησε μια πολυδιάστατη πολιτική που ανταποκρινόταν κάθε φορά στις ιεραρχήσεις και τις προτεραιότητες των συνδικάτων με τα οποία συνεργαστήκαμε.

Οι χώρες αυτές δεν είχαν παράδοση στον συνδικαλισμό;

13 χρόνια πριν, το 1993, δεν είχαν καμία αντίληψη για το τι σημαίνει συνδικαλιστική δράση και δημοκρατική λειτουργία των συνδικάτων. Υπήρχε μια άλλη, αυτονόητη για την εποχή εκείνη, λειτουργία στα πλαίσια της αντίληψης που κυριαρχούσε στις χώρες αυτές.

Είναι όντως εντυπωσιακή η παρουσία των ελληνικών τραπεζών στις χώρες της Βαλκανικής;

Οι ελληνικές τράπεζες έχουν εντυπωσιακή παρουσία στην Βαλκανική. Για να καταλάβετε ελέγχουμε πάνω από το 20% του τραπεζικού συστήματος στη Βουλγαρία. Για μας ήταν πολύ σημαντικό να σταθεροποιήσουμε συνδικαλιστικές δομές σ΄ αυτές τις χώρες, γιατί μέσα από αυτό «κλείναμε» ασφαλιστικές δικλείδες και για τον Έλληνα εργαζόμενο. Είναι εύκολο για μια τράπεζα να μεταφέρει τμήματα της λειτουργίας της σε μια απ’ αυτές τις χώρες με το κόστος εργασίας να είναι χαμηλότερο.

Σε ποιες χώρες «απλώνεται» το συνδικαλιστικό σας δίκτυο;

Σε χώρες όπως: Αλβανία, Βουλγαρία, Βοσνία, Σερβία, Μολδαβία, Μαυροβούνιο, Ρουμανία, ΠΓΔΜ, Αρμενία, Γεωργία και Κύπρος.

Δεν «χαλούσατε» τα σχέδια των τραπεζιτών, οργανώνοντας το συνδικαλισμό σ΄ αυτές τις χώρες;

Όχι. Η δική μας η δράση ανέδειξε την υπεροχή του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Λειτουργήσαμε πολύ θετικά για τις ίδιες τις τράπεζες, ως πρεσβευτές. Η παροχή τεχνικής και αναπτυξιακής βοήθειας δεν εξαντλήθηκε στην επιμόρφωση στελεχών και συνδικαλιστών του κλάδου μας. Επεκτάθηκε στην επιτόπια διάγνωση και αξιολόγηση προβλημάτων και αναγκών, στη διάχυση και στην ανταλλαγή εμπειριών, στην ενημέρωση για σύγχρονες μεθόδους και θεσμούς, στην ανάδειξη και προβολή καλών πρακτικών, αλλά και στη δημιουργία κατάλληλων υποδομών με συνέχεια και βιωσιμότητα.

Με τι ύψους κονδυλίων χρηματοδοτηθήκατε;

Το ΙΝΕ/ ΟΤΟΕ εξασφάλισε από την ελληνική κυβέρνηση χρηματοδότηση ύψους ενός εκατομμυρίου ευρώ για μια 6ετή πορεία.

Τι είδους προβλήματα αντιμετωπίσατε;

Δεν υπήρχαν ομοιόμορφες αντιδράσεις, γιατί οι καταστάσεις ήταν πολύ σκληρές. Πηγαίναμε τον ένα χρόνο χτίζαμε και τον επόμενο χρόνο είχε εξαφανισθεί η υποδομή. Οι άνθρωποι μετανάστευαν, αναζητούσαν καλύτερη τύχη σε άλλες χώρες. Σημειώθηκε τεράστια αφαίμαξη εγκεφάλων από τις χώρες αυτές. Κάποιοι υπέκυπταν και στο καθεστώς της τρομοκρατίας που ήταν επίσης έντονο. Σήμερα έχουν δημιουργηθεί σταθερές συνδικαλιστικές δομές και στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία, οι οποίες χώρες έχουν πάρει το δρόμο τους. Καταστήσαμε την Ελλάδα και την ΟΤΟΕ πύλη για τα συνδικάτα αυτών των χωρών.

Πόσα στελέχη έχουν καταρτιστεί από το ΙΝΕ;

Σε κάθε χώρα πηγαίναμε 2 – 3 φορές το χρόνο και στην κάθε διαδικασία είχαμε 30 με 50 ανθρώπους – στελέχη παρόντα. Δεν απευθυνόμασταν τόσο στη βάση όσο στην κατάρτιση στελεχών μεσά από τους οποίους προσδοκούσαμε να έχουμε πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα. Χιλιάδες στελέχη πέρασαν από τα θρανία μας.

Οι χώρες αυτές έχουν κάνει σημαντικά βήματα προσαρμογής και προχώρησαν στις πολλές θεσμικές αλλαγές που έπρεπε να υλοποιήσουν;

Η Βουλγαρία και η Ρουμανία έχουν προσαρμόσει τον τρόπο λειτουργίας των τραπεζών στο ευρωπαϊκό κεκτημένο. Οι άλλες είναι σε διαδικασία προσαρμογής. Είναι πολύ θετικό για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα και φυσικά μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε πιο αποτελεσματικούς τρόπους λειτουργίας και παρέμβασης σ΄ αυτές τις χώρες. Υποχρεούνται οι τράπεζες που έχουν επενδύσει στη Ρουμανία και στη Βουλγαρία να χτίσουν Ευρωπαϊκά Εργασιακά Συμβούλια Εργαζομένων, ένα θεσμό διαβούλευσης ο οποίος θα δώσει τη δυνατότητα να σταθεροποιήσουμε τη συνδικαλιστική μας παρουσία.

Μήπως ό, τι επιχειρείται να «χτίσετε» στα Βαλκάνια, γκρεμίζεται μέτρο- μέτρο στην Ελλάδα;

Αυτό είναι το παράδοξο. Μιλάμε για χώρα που είχε παράδοση τουλάχιστον στο κομμάτι που λέγεται κοινωνικός διάλογος. Σήμερα επιχειρείται με τρόπο απροσδόκητο και αιφνιδιαστικό, ανατροπή θεμελιωδών πρακτικών στο χώρο που μας είχαν αποδώσει. Δίνουμε αγώνα να καταρρίψουμε σε όλα τα επίπεδα αυτό που επιχειρείται από πλευράς τραπεζιτών. Στο πλαίσιο αυτής της «ταξικής» σύγκρουσης ο καθένας από τους παίκτες χρησιμοποιεί εκείνες τις τακτικές που κεφαλαιοποιούν ή μεγιστοποιούν το σχηματισμό δύναμης. Έγινε ένα τεράστιο λάθος από την πλευρά τους, νόμιζαν ότι η Ο.Τ.Ο.Ε. βρίσκεται σε αμυντική φάση και θεώρησαν ότι ήταν καλή συγκυρία για να ξεμπερδεύουν μαζί της ενόψει δύσκολων προσαρμογών που αφορούν στο ασφαλιστικό και τις εργασιακές σχέσεις που θα έχουμε μπροστά μας. Μέσα από τη διαδικασία της ανταγωνιστικότητας επιχειρείται από το παράθυρο ανατροπή ουσιαστικών εργατικών και θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Θεωρείτε ότι οι κυβερνήσεις καλλιεργούν την ενδοκοινωνική αντιπαλότητα;

Υπάρχουν εξελίξεις που δείχνουν ότι συγκεκριμένοι παίκτες της κυβερνητικής πλευράς στο οικονομικό επιτελείο στηρίζουν αυτές τις λογικές κι αυτό είναι θλιβερό. Οι εξαγγελίες που υπήρχαν είναι ότι στηρίζουμε αυτά που τόσα χρόνια σε επίπεδο Ε.Ε έχουν κατακτηθεί από την πλευρά των κοινωνικών εταίρων. Όταν επιχειρείται μ΄ αυτόν τον παραδοσιακό, βαλκανικό τρόπο να αποδυναμωθεί αυτή η δυναμική του μοντέλου, τότε μιλάμε για πισωγύρισμα.

Τα συνδικάτα έχουν τις ευθύνες τους;

Εδώ έχουμε να κάνουμε με άρνηση του διαλόγου, άρνηση θεσμών. Το γάντι ρίχτηκε από την πλευρά των τραπεζιτών και είμαστε υποχρεωμένοι να το σηκώσουμε και να δώσουμε μάχη όχι μόνο για τους τραπεζοϋπαλλήλους, αλλά για το σύνολο των εργαζομένων της χώρας.

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.