Οι «διδυμοι» πυργοι του κινηματογραφου

Μην κανονίσετε τίποτε για τις 18 Δεκεμβρίου! Είναι η συμβουλή που δίνουν οι μεγάλοι κριτικοί της μεγάλης οθόνης, που ήδη έχουν δει την κινηματογραφική συνέχεια του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών». Οι «Δύο πύργοι» κράτησαν τον τίτλο τους, παρά το σοκ που προκάλεσε στην αμερικανική κοινωνία η πτώση των δίδυμων πύργων. Η δεύτερη ταινία πάντως, που έχει την υπογραφή του Πίτερ Τζάκσον δεν παρουσιάζει καμία πτώση, συγκριτικά με τη «Συντροφιά του Δαχτυλιδιού», όπως διαβεβαιώνουν, αντίθετα διευρύνει την παρέα των φαν. Η ταινία προβάλλεται στα Αστέρια ταυτόχρονα με τις κεντρικές αίθουσες από σήμερα 18 Δεκεμβρίου και δεν έχουμε παρά να την απολαύσουμε.
Η επιστροφή του Χάρι Πότερ στο Χόγκουαρτς, αποδείχθηκε πως συγκίνησε τους μικρούς και μεγάλους φίλους του κινηματογράφου, γι’ αυτό και προβάλλεται για τρίτη εβδομάδα, από σήμερα μόνο στις 6:30, μεταγλωττισμένη, στη 2η αίθουσα.
Ο παράξενος κόσμος του Τομ Τίκβερ και του Κριστόφ Κισλόφσκι στο «Heaven» από σήμερα προβάλλεται στις 9:45 στη 2η αίθουσα, μέχρι και την Παρασκευή.
Ο «Άρχοντας των Δαχτυλιδιών», κρατάει τα σκήπτρα της 1ης αίθουσας, στις 6:00 και στις 9:45 με μια επιπλέον προβολή στις 2:30 το μεσημέρι του Σαββάτου και της Κυριακής.

Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών: Οι Δύο Πύργοι

Eνα από τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά έργα του 20ού αιώνα, που έχει εξάψει τη φαντασία πάνω από 100 εκατομμυρίων αναγνωστών από το 1954 όταν και πρωτο-εκδόθηκε, μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για τρεις ξεχωριστές ταινίες, αλλά για ένα ενιαίο έργο κομμένο σε τρία κομμάτια.
Στο τέλος του πρώτου μέρους, μετά το θάνατο του Μπορομίρ και την πτώση του Γκάνταλφ στην άβυσσο της Κάζαντ-Ντουμ, η Συντροφιά αναγκάστηκε να χωριστεί. Αν και μοιράστηκαν σε τρεις ομάδες, το κάθε μέλος της αρχικής Συντροφιάς δεν ένιωσε μικρότερη ευθύνη για τον ηρωικό σκοπό που είχαν αναλάβει. Χαμένοι στους λόφους του Εμιν Μιούιλ, ο Φρόντο κι ο Σαμ συνειδητοποιούν ότι τους ακολουθεί το μυστηριώδες Γκόλουμ. Ένα πανούργο πλάσμα που έχει υποστεί την αρνητική επίδραση του Δαχτυλιδιού, το Γκόλουμ υπόσχεται να οδηγήσει τα Χόμπιτ ως τις Μαύρες Πύλες της Μόρντορ αν το ελευθερώσουν. Ο Σαμ δεν εμπιστεύεται το νέο τους σύντροφο, αλλά ο Φρόντο νιώθει οίκτο για το Γκόλουμ, που παρόμοια μ αυτόν ήταν κάποτε Δαχτυλιδοκουβαλητής. Διασχίζοντας τη Μέση-Γη ο Αραγκορν, μαζί με τον Λέγκολας, τον τοξότη των ξωτικών και τον Γκίμλι, το νάνο συναντούν το πολιορκημένο βασίλειο του Ρόαν, του οποίου ο κάποτε πανίσχυρος βασιλιάς του, ο Θέοντεν, έχει πέσει θύμα στα μάγια του Σάρουμαν, εξαιτίας των πανούργων τεχνασμάτων του προδότη Φιδόγλωσσου. Η Εογουϊν, η ανιψιά του βασιλιά, αναγνωρίζει στο πρόσωπου του πολεμιστή των Ανθρώπων, του Αραγκορν, έναν ηγέτη, ο οποίος αν και νιώθει ότι έλκεται από αυτήν, δεν παύει να έχει στην καρδιά του άσβεστη την αγάπη για τη γυναίκα-ξωτικό, την Αργουεν . Ο Γκάνταλφ αναγεννάται ως Γκάνταλφ ο Λευκός, μετά την αποφασιστική μάχη του με τον Μπάρλονγκ και θυμίζει στον ΄Αραγκορν τον προορισμό του να ενώσει τους ανθρώπους του Ρόαν με τους εναπομείναντες ανθρώπους που αντιστέκονται σθεναρά στο βασίλειο της Γκόντορ. Εν τω μεταξύ, τα αιχμαλωτισμένα Χόμπιτ, ο Μέρι και ο Πίπιν, ξέφυγαν χωρίς τη βοήθεια κανενός, από τους Ουρούκ-Χάι και κατέφυγαν στο μυστηριώδες δάσος του Φάνγκορν, όπου εκεί ανακαλύπτουν έναν αναπάντεχο σύμμαχο ανάμεσα στα αρχαία δέντρα, τον Δεντρογένη, ένα δέντρο που ζει και περπατά, το δάσος του οποίου έχει καταστρέψει ο Σάρουμαν. Στα παράλληλα ταξίδια τους, τα μέλη της Συντροφιάς θα αντιμετωπίσουν πανίσχυρες στρατιές, απίστευτες δυσκολίες κι αξεπέραστες παραπλανήσεις αλλά, ταυτόχρονα, θα γίνουν μάρτυρες της αρχαίας σοφίας, των απίστευτων θαυμάτων και της ακλόνητης δύναμης του λαού τους. Όλοι μαζί θα πρέπει να σταθούν ενάντια στις πανίσχυρες δυνάμεις που εκπέμπουν οι Δυο Πύργοι -ο Πύργος του Ορθανκ στο Ισενγκαρντ, όπου ο διεφθαρμένος μάγος Σάρουμαν έχει εκπαιδεύσει έναν πανίσχυρο στρατό από 10.000 πλάσματα και το Οχυρό του Σόρον στη Μπαράντ-Ντουρ, βαθιά μέσα στους σκοτεινούς τόπους της Μόρντορ. Μεγάλο πλεονέκτημα της ταινίας η μουσική της:
Η δουλειά του Shore στην “Συντροφιά του Δαχτυλιδιού” ήταν μια από της πιο λεπτομερείς και ευαίσθητες μουσικές επενδύσεις που έγινε ποτέ για ταινία φαντασίας. Στην λογοτεχνική πολυπλοκότητα της υπόθεσης αντιπαρέθεσε έναν ισάξιο θησαυρό αλληλοσυνδεδεμένου θεματικού υλικού, συναντώντας την επική κινηματογράφηση με μια ειλικρινή και στοργική μουσική φωνή, που δεν υπερκάλυψε ποτέ καμία σκηνή για λόγους επίδειξης.

Heaven

Ο «Παράδεισος» του Τίκβερ έχει ένα ιδιαίτερο κινηματογραφικό ενδιαφέρον: θα αποτελούσε το πρώτο μέρος της επόμενης κινηματογραφικής τριλογίας του Κριστόφ Κισλόσφκι. Τα σενάρια είχαν ολοκληρωθεί από τον εκλιπόντα «ποιητή» της μεγάλης οθόνης, κάτω απ’ τον τίτλο «Κόλαση» και «Καθαρτήριο». Ο Τίκβερ, μ’ ένα μεγάλο βάρος στους ώμους καταφέρνει να διαφοροποιήσει τη βαρετή πραγματικότητα και ν’ απελευθερώσει τους ήρωες από τα δεσμά της καθημερινότητας, αφήνοντάς τους να περιπλανηθούν σ’ ένα «σύμπαν» όπου κυριαρχούν η μοίρα, οι συμπτώσεις και τα ρίσκα.
Κριτική: Η Φίλιππα Πάκαρντ είναι καθηγήτρια αγγλικών, ιδιαίτερα γοητευτική αλλά συντετριμμένη από την ελεύθερη διακίνηση ναρκωτικών στο σχολείο όπου διδάσκει, με αποτέλεσμα θανάτους παιδιών κι εφήβων. Γνωρίζοντας ότι ο μεγαλύτερος διακινητής ναρκωτικών στο Τορίνο, όπου ζει, είναι ο πρόεδρος μιας μεγάλης εταιρείας αποφασίζει να πάρει το νόμο στα χέρια της και βάζει βόμβα στο γραφείο του, μόνο που αντί να «καθαρίσει» αυτόν, εξαιτίας μιας τυχαίας κίνησης της καθαρίστριας βρίσκουν το θάνατο τέσσερις αθώοι. Η Φίλιππα συλλαμβάνεται, γιατί προηγούμενα είχε τηλεφωνήσει στην αστυνομία για να δηλώσει την ταυτότητά της, αντιλαμβάνεται όμως ότι η αστυνομία δεν θέλει να βάλει το μαχαίρι στο κόκαλο της διακίνησης ναρκωτικών. Στον ανέλπιδο αγώνα της βρίσκει συμπαράσταση από το διερμηνέα αστυνομικό Φίλιππο, ο οποίος την ερωτεύεται όπως λίγοι άντρες μπορούν να ερωτευτούν.
«Πόσο ψηλά πρέπει να πετάω σε αληθινό ελικόπτερο;» είναι η ερώτηση που εισαγάγει την ταινία, κατά τη διάρκεια μιας πτήσης σε εξομοιωτή ελικοπτέρου. Από κει και πέρα το πραγματικό και το μεταφυσικό γράφουν τα βήματα του Τίκβερ. Μετά από κάθε έκρηξη – βόμβα στην προκειμένη περίπτωση –, όσο μικρή κι αν είναι η χαραμάδα υπάρχει μια λάμψη δυνατή, όπως θα έλεγε και ο Τρυποκάρυδος, ικανή να ανατρέψει ακόμη κι αυτά που καλά σχεδιασμένα υπολογιζόταν να συμβούν.
Η μουσική της ταινίας παραπέμπει στον Πράισνερ και στις ταινίες του Κισλόφσκι, ενώ η Φίλιππα είναι μια σύγχρονη ηρωίδα που θα γοήτευε τον Πολωνό δημιουργό. Δεν είναι τυχαίο που ο πρώτος τίτλος ήταν το «Καθαρτήριο». Η Φίλιππα και ο Φίλιππος έχουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά, παρά την ενοχή τους, να αποδώσουν στον εαυτό τους τα ίδια τους τα λάθη. Εξάλλου, σ’ ένα κόσμο λάθος ποιος μπορεί να βάλει τα όρια; Ο Τζιοβάνι Ριμπίζι στο ρόλο του νεαρού καραμπινιέρου στέκεται άξιος απέναντι στο ρόλο, όπως και ο Φίλιππε είναι επινοητικός, ικανός να μπλοκάρει το μηχανισμό της αστυνομίας. Βοηθός της εξέλιξης η μουσική, λειτουργεί σαν απαραίτητος χρόνος στα intervalles, τις στιγμές της σιωπής, εκεί που ο χρόνος πρέπει να σταματήσει, για να επιτρέψει στους ηθοποιούς να ετοιμαστούν για την επόμενη σκηνή, όπως συμβαίνει στο θέατρο. Τα χρώματα στα σκηνικά έχουν επιλεγεί με τρόπο ώστε να ταιριάζουν με το ύφος και την ιστορία του περιβάλλοντα χώρου, ενώ μοιάζουν ν’ αντανακλούν και τον εσωτερικό κόσμο των ηρώων. Μέσα από τα χρώματα ανοίγει η πύλη στο χρόνο, εκεί που το τυχαίο παίρνει μεταφυσική διάσταση: Ο Φίλιππο γεννήθηκε την ίδια μέρα που η Φίλιππα είχε την πρώτη της μετάληψη στα εφτά της χρόνια, ντυμένη στα λευκά σαν νύφη…
Δικαιοσύνη, αλήθεια, ζωή τα ιδανικά της γοητευτικής Κέιτ Μπλάνσετ, που με σεβασμό μοιράζεται ο Φίλιππο για μια ζωή.

Μαρία Αμπατζή

Ακολουθήστε το paratiritis-news.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.